Ik heb een langere tijd in een psychose gezeten
. Dit werd getriggerd toen m'n ex wegging, ik kreeg als diagnose Schizoaffectieve stoornis, echter is dit later bijgesteld naar schizotypische stoornis.
Na crisis te hebben gehad stabiliseerde dit tot een punt dat ik nogal paranoide, verward en generally waanachtige shit had, maar cognitief er wel "bij" bleef in de meeste gevallen. Ik was uiteindelijk een vrij "licht" geval; Het enige nare was dat antipsychotica paradoxaal bij me werkte (ik werd er semi-katatoon van, ik kon 30 uur naar een muur staren zonder te bewegen of te slapen, puur omdat ik de gedachte om te bewegen of wat dan ook te doen niet kon construeren in m'n hoofd).
Dus werd ik maar volgegooid met veel te veel benzo's. Sinds ongeveer 2 jaar gaat het goed. Ik heb nog wel vaak dat ik andere mensen (waarmee ik op dat moment mee praat) hun gedachtes (even helder als mijn eigen, maar totaal niet onder mijn controle) in mijn hoofd denk; Dit zijn altijd hele creepy, nare gedachtes naar mij (plannen om me wat aan te doen, misleiden, haatvolle dingen), alleen heb ik geleerd dit te scheiden van de werkelijkheid en het te negeren, een gedachte waar ik 0 grip let ik dus niet op, omdat ik heb geleerd dat dat aan mij ligt, en ik niet echt mensen hun gedachtes kan lezen (en al kon ik dat wel, ik heb nu genoeg zelfvertrouwen & goede vrienden om te weten dat niet elk levend wezen op aarde me wat aan wil doen).
In de tussentijd nog 2 korte "periodes" gehad; Een keer was hoogstens een uur, ik werd totaal paranoide dat ik tijdlijnen door elkaar had gegooid en (volgens een heel complex model van het multiversum dat ik toen ook opeens "doorzag") het mijn schuld was dat de wereld zou vergaan doordat dimensies elkaar zouden opheffen, dus ik freakte echt afschuwelijk.
De tweede keer duurde zo'n 2 weken, en dat werd getriggerd door ketamine. Dit was een hele kille, verre toestand waarin ik een soort doodsheid ervaarde waarbij ik nauwelijks gedachtes kon vormen, het niet op mijn eigen gedachtes leken en alles bizzare niet-kloppende associaties oproepte (bijvoorbeeld het concept van rotatie associeëren met boosheid over de kleur paars, totaal onlogische onzin dus).
Qua drugs:
Speed: Doet qua psychose weinig, maar niet slapen is enorm slopend voor me, langer dan 35-40 uur wakker en ik begin me al verward en afwezig te voelen, shit zien in schaduwen, etc. Speed of geen speed; Zonder drugs wakker blijven doet hetzelfde. Overiginds neem ik zo goed als nooit speed; Ik word er veel te neurotisch en (op een negatieve manier) opgefokt van.
Coke: Nooit gehad.
Opiaten: Werken eerder sederend, tegenovergestelde bijna.
Benzodiazepines: Zie opiaten, maar dan functioneel i.p.v recreatief. Was een lange tijd m'n medicatie; Ben nu iets meer dan een jaar medicatieloos. Al schrijf ik mezelf af en toe nog wel benzo's voor
en kan ik altijd wel een recept krijgen voor zo nodig als.
LSD: Vreemd genoeg (Je zou precies het tegenovergestelde verwachten) heeft LSD een GEWELDIGE uitwerking op mij. De wereld krijgt eindelijk de juiste impulssterkte, wordt sprookjesachtig, hoe ik altijd had gewild dat die was; Het is allemaal niet zo vaag en afwezig meer.
Alsof het contrast omhoog gaat. Visuals vind ik prachtig, ik denk super coherent voor mijn gevoel (al ben ik vaag en kan ik het niet naar woorden vertalen, "it just makes sense"). M'n gewone ideeën van paranoia kan ik dan in een ander perspectief plaatsen en m'n gedachtes uit een ander standpunt bekijken.
Als het echt hard gaat en alles op me af flasht geniet ik daar ook enorm van; Ik hou van intensiteit en explosiviteit! Ik word juist gek van kilheid en leegheid, van eenzaamheid, van grijsheid. Dat is waar ik ziek van word.. dan ga ik meer zoeken achter alles, trek ik me terug in de wereld van binnen die ik wel snap en gaat dat en de realiteit door elkaar lopen. Ik voel me na een trip vaak nog enkele weken meer "op aarde".
Het feit dat ik bizarro reageer op LSD voor iemand die psychosegevoelig is betekent niet dat het veilig is als je aan dit soort stoornissen lijdt. In de meeste gevallen zullen psychedelics het juist verergeren. Ik heb een hele theorie hierover, die kan he hier lezen: http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=23&t=25083&p=758029#p756909
Ketamine: Oei in mijn geval. Een lage dosis waarbij het effect voornamelijk lichamelijk is heb ik het idee dat het niks doet, maar zodra ik echt die vreemdheid en scheefheid in m'n kop krijg wordt het alleen maar erger en gaat het ook niet zo 1 2 3 weg, lijkt net of ik op een psycho-alienplaneet zit waar alles z'n oorspronkelijke betekenis kwijt is en door elkaar wordt gehusseld.. Oppassen met dit spul.
GHB: Nooit gehad.
Mescaline: Zie LSD, maar wat zachter, warmer. Waar LSD "psychedelisch rushen" is is mescaline eerder "warm psychedelisch chillen". Beter kan ik het niet omschrijven, hoe debiel de omschrijving ook klinkt.
MDMA: Als het uitwerkt kan ik een gevoel krijgen alsof m'n hersenen zijn gefrituurd en ik helemaal niks kan.. Eng. Voorzichtig ermee, al een flinke tijd niet meer gedaan en zie het voorlopig ook niet gebeuren :P.
Wiet: Vooral lang achter elkaar/vaak gebruiken roept enorme paranoia, mindfuck en raarheid op. Ik kan niet dagelijks blowen, en wiet werkt ook TOTAAL niet als een downer voor mij. Ik heb de joint moeten inruilen voor een lege hand. Heel sporadisch een beetje is nog wel leuk
.
Triggers verder: Relatieproblemen/breuk (absolute nummer 1), Niet slapen (nummer 2), giftig/agressief gedrag, zware stress (gaat eig. samen met niet slapen).
