Hey mensen,
geen idee of dit het goede forum deel is, anders move m :P
de laatste tijd heb ik wat last van wat psychische en visuele, stoornissen, zal het zo verder uitleggen, ik haal even alles erbij.
laten we eerst even mijn drugs history erbij halen,
toen ik 15 was had ik mijn eerste 25 gram wiet gekocht, omdat ik wiet gekocht had hadden mijn andere vrienden me de rug toegekeerd en noemde ze mij een astma dealer.
Had die wiet dus weer verkocht aan wat mensen, paar van die mensen zijn hele goede vrienden geworden.
vanaf mijn 15 begon ik met blowen, omdat ik dus met die vrienden om ging, die ik van het dealen kende.
rond 2011 November/December ben ik daarmee gestopt. Af en toe blow ik nog wel eens met mijn vrienden maar dat kan gewoon.
**Als ik nu nog eens blow word ik ook heel down, heb nergens meer zin in, wil niet meer praten, en het liefst ga ik dan ergens alleen zitten.
in die tussen tijd hebben we met vrienden ook heel wat ge experimenteerd met drugs, lijstje:
paddos10x, truffels3x, salvia1x, coke1x, speed 1x, XTC/MDMA30x( houd het niet bij want dit doe ik meestal als ik naar de grotere feestjes ga waarbij XTC een goeie sfeer erbij geeft) en natuurlijk wiet.
Maar de laatste 6/7 maanden is het opeens helemaal mis gegaan, ik ga met bijna niemand meer om, zit altijd achter de pc beetje te gamen.
Probeer mijn vrienden groep echter wel te zien eens in de week, want vind het gewoon slecht om je vrienden te verwaarlozen na een twist in je leven.
Ik ga nog wel naar feestjes want ik vind de muziek gewoon vet, maar natuurlijk komt er dan weer XTC van pas, alleen ga ik niet met mijn vrienden groep,
maar weer met iemand anders die ik ken van het werk, en zijn vriendengroep.
Dit komt denk ik omdat ik licht paranoïde ben geworden in die tijd, heel langzaam is het opgekomen en opeens realiseerde ik het dat ik iets had,
heb veel liggen op zoeken over deze "syndromen" of psychise klachten, dingen opgezocht over psychose, paranoïde, Schitzofrenie, Gespleten persoonlijkheid,
echt alles waar ik mezelf een beetje in kon vinden.
Maar ben zelf tot de conclusie gekomen dat het gewoon een lichte/medium paranoïde persoonlijkheids stoornis is, omdat ik bij iedereen anders ben,
ja het klinkt wel raar om zo iets mee te maken, maar nu ik dit door heb, heb ik zoiets van... ik moet gewoon normaal doen...
dus probeer ik bij iedereen hetzelfde te zijn, maar nu weet ik soms gewoon niet meer hoe ik me moet gedragen, en soms weet ik gewoon niet wat ik moet zeggen,
dit is echt super storend, en misschien weten jullie of je hier zo vanaf zal kunnen komen of dat je echt een psychiater nodig hebt.
Ook is het een lichte paranoïde stoornis want, ik denk, ik denk, ik denk en kan niet stoppen met denken, alle woorden die ik lees DENK ik eerst hardop na,
dit is echt storend want dan ga ik naar mijn vrienden toe en dan zit ik daar, zo van... ja... ja... oh ey check dit, en dan hun, yah.. ik weet gewoon niets meer te zeggen,
omdat mijn denkvermogen gewoon boven mijn... instinct staat, zullen we het zo zeggen.
Oke nu heb ik heel wat uitgelegt, misschien is het wel helemaal het verkeerde forum, maar als je de oorzaak vind kun je het ook oplossen toch?
Terug naar het begin van de 6/7 maanden voordat ik depresief para blabla werd, ging ik altijd met 2 goede vrienden om, bijna elke dag, tot op een dag dat had ik echt iets gedaan
had waarbij ik mezelf echt niet kon begrijpen, we gingen uit die dag en we hadden flink wat gedronken ( nu ik eraan denk was ik toen ook al licht depressief ).
Nadat we naar een club hier in de buurt waren geweest was het wel genoeg geweest, was gezellig, maar toen ik thuis in bed lag schreeuwde ons pap mij wakker en vroeg waar mij brommer was,
die stond nog bij iemand anders, en ik moest hem gaan halen, niet morgen, nee nu, dus ik ging die godverdomme kut brommer halen, toen ik eraan kwam was de poort op slot,
nou fijn heb je 3 kwartier gelopen, ik dus hoppa erover heen, probeer die brommer over de schutting te doen met me halfdronke kop, maarja dat lukte dus niet, had geen telefoon bij of iets
ik dus naar binnen gegaan en zacht toevallig de sleutels liggen, heb de sleutels gepakt en de poort opengemaakt, opslot gedaan en gegaan.
nu word ik de volgende dag gewoon genegeerd door de helft van mijn vrienden, de enigste echte lang-termijn vrienden die ik heb gekend, nou dat is dus mooi kut,
op dat moment dacht ik er ook helemaal niet eens aan om mijn excuses aan te bieden, ben de volgende dag mijn tas wezen ophalen, en iedereen keek me zo vuil aan, van wat doe jij hier,
dat heb je vast wel eens meegemaakt, nou ik dus weer naar huis, alleen zitten ( hier begon het dus ) en lang zitten denken, uiteindelijk nog een excuses aangeboden, en die was geaccepteerd.
dat is dus een ding waarme het begon, vanaf doen tot nu is de vriendschap met mijn vrienden alleen vervaagd, alles wat ik verkeerd dacht te gaan doen, deed ik niet, werd saai,
alles was maar kut.
Rond 11 februarie was ik met een van mijn vrienden naar een feestje gegaan, had daar XTC genomen, en kon alles kwijt aan hem, hij was zeg maar een luisteroor, relaxed
ik dus vanalles verteld, maarja, wat moet hij daarmee
Dus nu vertel ik het hier allemaal een beetje, kijken hoe jullie erover denken, of jullie tips hebben, of ideeen, want ik wil echt niet naar de psychiater of psycholoog,
ik weet dat het in deze tijd normaal is dat er veel mensen heen gaan, maar ik wil dat niet, het is mijn probleem dus ik wil het zelf oplossen.
ik heb mezelf alvast een ding vernomen, een van mijn beste maten smsen dat ik me deze tijden maar achterlijk gedraag, geen oogcontact maak, en wat je allemaal wel niet doet
maar dat ik niet wil dat onze vriendschap nog meer eronder lijd.
Maar om terug te vallen op de eerste zin, psychische en visuele klachte/stoornissen,
de laatste tijden zijn mijn ogen erg overdreven gevoelig voor licht, als ik bijv naar buiten kijk, en je hebt van die 4in1 raampjes, dat ik gewoon lang een + in mijn beeld zie, als je snapt wat ik bedoel.
en dit heb ik bij alles, zelfs hier een pak drinken met een groene dop, als ik daar even naar kijk, daarna naar een wit oppervlakte, dan zie ik gewoon een paarse vlek,
maar dan heb ik het ook echt bij ALLES, ook ooghoeken, overal, heel mijn zicht is verneukt, ook al heb ik geen idee of het door mijn lenzen komt of door de drugs(onwaarschijnlijk maar kan altijd, aangezien je bij bijv XTC ook overgevoelige doppen krijgt)
Maar ik hoop dat jullie mij hiermee kunnen helpen, het is misschien wat apart om hier zoiets te posten, maar dan denk ik soms dat hier sommige mensen op een hoger nivaeu zitten dan op andere forums.
Mvg R
*** ik moet trouwens ook vermelden dat ik onder deze psychische klachten gewoon nog 2x paddos heb gedaan, vind het gewoon supervet, maar als ik alleen ben heb ik ook helemaal
geen psychysche klachten ( behalve als ik een hele joint rook )
*** ook xtc
*** wat ik toen met XTC heb meegemaakt was ook raar, wil dit even kwijt :P ik zag allemaal rode kleine pixels over mijn beeld, toen dit gebeurde kreeg ik echt het.... oh oh.... gevoel,
weet niet of jullie het begrijpen maar oke, ik denk heel diep na heh
*** ik heb PDD-NOS, maar wat ik gelezen heb over drugs en mensen met PDD-NOS/Auti, dat ze erg snel verslaafd zijn, verder niets van andere problemen gelezen
*** De laatste tijd voel ik me zeg maar ook alsof ik nog in een space zit zeg maar, je weet wel dat verhaal gevoel, nja ook moeilijk te omschrijven ( kan ook door de paranoïde komen )
*** en bij online praten heb ik eigenlijk nooit problemen maar het is ook niet echt sociaal
*** eigenlijk heb ik het alleen het meest bij mijn beste vrienden en ik wil gewoon weer vrienden hebben apart gezecht
en mensen die ik niet goed ken daar praat ik slecht mee maar dit komt wel door mijn autisme
Overzichtelijk? nee
geen idee of dit het goede forum deel is, anders move m :P
de laatste tijd heb ik wat last van wat psychische en visuele, stoornissen, zal het zo verder uitleggen, ik haal even alles erbij.
laten we eerst even mijn drugs history erbij halen,
toen ik 15 was had ik mijn eerste 25 gram wiet gekocht, omdat ik wiet gekocht had hadden mijn andere vrienden me de rug toegekeerd en noemde ze mij een astma dealer.
Had die wiet dus weer verkocht aan wat mensen, paar van die mensen zijn hele goede vrienden geworden.
vanaf mijn 15 begon ik met blowen, omdat ik dus met die vrienden om ging, die ik van het dealen kende.
rond 2011 November/December ben ik daarmee gestopt. Af en toe blow ik nog wel eens met mijn vrienden maar dat kan gewoon.
**Als ik nu nog eens blow word ik ook heel down, heb nergens meer zin in, wil niet meer praten, en het liefst ga ik dan ergens alleen zitten.
in die tussen tijd hebben we met vrienden ook heel wat ge experimenteerd met drugs, lijstje:
paddos10x, truffels3x, salvia1x, coke1x, speed 1x, XTC/MDMA30x( houd het niet bij want dit doe ik meestal als ik naar de grotere feestjes ga waarbij XTC een goeie sfeer erbij geeft) en natuurlijk wiet.
Maar de laatste 6/7 maanden is het opeens helemaal mis gegaan, ik ga met bijna niemand meer om, zit altijd achter de pc beetje te gamen.
Probeer mijn vrienden groep echter wel te zien eens in de week, want vind het gewoon slecht om je vrienden te verwaarlozen na een twist in je leven.
Ik ga nog wel naar feestjes want ik vind de muziek gewoon vet, maar natuurlijk komt er dan weer XTC van pas, alleen ga ik niet met mijn vrienden groep,
maar weer met iemand anders die ik ken van het werk, en zijn vriendengroep.
Dit komt denk ik omdat ik licht paranoïde ben geworden in die tijd, heel langzaam is het opgekomen en opeens realiseerde ik het dat ik iets had,
heb veel liggen op zoeken over deze "syndromen" of psychise klachten, dingen opgezocht over psychose, paranoïde, Schitzofrenie, Gespleten persoonlijkheid,
echt alles waar ik mezelf een beetje in kon vinden.
Maar ben zelf tot de conclusie gekomen dat het gewoon een lichte/medium paranoïde persoonlijkheids stoornis is, omdat ik bij iedereen anders ben,
ja het klinkt wel raar om zo iets mee te maken, maar nu ik dit door heb, heb ik zoiets van... ik moet gewoon normaal doen...
dus probeer ik bij iedereen hetzelfde te zijn, maar nu weet ik soms gewoon niet meer hoe ik me moet gedragen, en soms weet ik gewoon niet wat ik moet zeggen,
dit is echt super storend, en misschien weten jullie of je hier zo vanaf zal kunnen komen of dat je echt een psychiater nodig hebt.
Ook is het een lichte paranoïde stoornis want, ik denk, ik denk, ik denk en kan niet stoppen met denken, alle woorden die ik lees DENK ik eerst hardop na,
dit is echt storend want dan ga ik naar mijn vrienden toe en dan zit ik daar, zo van... ja... ja... oh ey check dit, en dan hun, yah.. ik weet gewoon niets meer te zeggen,
omdat mijn denkvermogen gewoon boven mijn... instinct staat, zullen we het zo zeggen.
Oke nu heb ik heel wat uitgelegt, misschien is het wel helemaal het verkeerde forum, maar als je de oorzaak vind kun je het ook oplossen toch?
Terug naar het begin van de 6/7 maanden voordat ik depresief para blabla werd, ging ik altijd met 2 goede vrienden om, bijna elke dag, tot op een dag dat had ik echt iets gedaan
had waarbij ik mezelf echt niet kon begrijpen, we gingen uit die dag en we hadden flink wat gedronken ( nu ik eraan denk was ik toen ook al licht depressief ).
Nadat we naar een club hier in de buurt waren geweest was het wel genoeg geweest, was gezellig, maar toen ik thuis in bed lag schreeuwde ons pap mij wakker en vroeg waar mij brommer was,
die stond nog bij iemand anders, en ik moest hem gaan halen, niet morgen, nee nu, dus ik ging die godverdomme kut brommer halen, toen ik eraan kwam was de poort op slot,
nou fijn heb je 3 kwartier gelopen, ik dus hoppa erover heen, probeer die brommer over de schutting te doen met me halfdronke kop, maarja dat lukte dus niet, had geen telefoon bij of iets
ik dus naar binnen gegaan en zacht toevallig de sleutels liggen, heb de sleutels gepakt en de poort opengemaakt, opslot gedaan en gegaan.
nu word ik de volgende dag gewoon genegeerd door de helft van mijn vrienden, de enigste echte lang-termijn vrienden die ik heb gekend, nou dat is dus mooi kut,
op dat moment dacht ik er ook helemaal niet eens aan om mijn excuses aan te bieden, ben de volgende dag mijn tas wezen ophalen, en iedereen keek me zo vuil aan, van wat doe jij hier,
dat heb je vast wel eens meegemaakt, nou ik dus weer naar huis, alleen zitten ( hier begon het dus ) en lang zitten denken, uiteindelijk nog een excuses aangeboden, en die was geaccepteerd.
dat is dus een ding waarme het begon, vanaf doen tot nu is de vriendschap met mijn vrienden alleen vervaagd, alles wat ik verkeerd dacht te gaan doen, deed ik niet, werd saai,
alles was maar kut.
Rond 11 februarie was ik met een van mijn vrienden naar een feestje gegaan, had daar XTC genomen, en kon alles kwijt aan hem, hij was zeg maar een luisteroor, relaxed
ik dus vanalles verteld, maarja, wat moet hij daarmee
Dus nu vertel ik het hier allemaal een beetje, kijken hoe jullie erover denken, of jullie tips hebben, of ideeen, want ik wil echt niet naar de psychiater of psycholoog,
ik weet dat het in deze tijd normaal is dat er veel mensen heen gaan, maar ik wil dat niet, het is mijn probleem dus ik wil het zelf oplossen.
ik heb mezelf alvast een ding vernomen, een van mijn beste maten smsen dat ik me deze tijden maar achterlijk gedraag, geen oogcontact maak, en wat je allemaal wel niet doet
maar dat ik niet wil dat onze vriendschap nog meer eronder lijd.
Maar om terug te vallen op de eerste zin, psychische en visuele klachte/stoornissen,
de laatste tijden zijn mijn ogen erg overdreven gevoelig voor licht, als ik bijv naar buiten kijk, en je hebt van die 4in1 raampjes, dat ik gewoon lang een + in mijn beeld zie, als je snapt wat ik bedoel.
en dit heb ik bij alles, zelfs hier een pak drinken met een groene dop, als ik daar even naar kijk, daarna naar een wit oppervlakte, dan zie ik gewoon een paarse vlek,
maar dan heb ik het ook echt bij ALLES, ook ooghoeken, overal, heel mijn zicht is verneukt, ook al heb ik geen idee of het door mijn lenzen komt of door de drugs(onwaarschijnlijk maar kan altijd, aangezien je bij bijv XTC ook overgevoelige doppen krijgt)
Maar ik hoop dat jullie mij hiermee kunnen helpen, het is misschien wat apart om hier zoiets te posten, maar dan denk ik soms dat hier sommige mensen op een hoger nivaeu zitten dan op andere forums.
Mvg R
*** ik moet trouwens ook vermelden dat ik onder deze psychische klachten gewoon nog 2x paddos heb gedaan, vind het gewoon supervet, maar als ik alleen ben heb ik ook helemaal
geen psychysche klachten ( behalve als ik een hele joint rook )
*** ook xtc
*** wat ik toen met XTC heb meegemaakt was ook raar, wil dit even kwijt :P ik zag allemaal rode kleine pixels over mijn beeld, toen dit gebeurde kreeg ik echt het.... oh oh.... gevoel,
weet niet of jullie het begrijpen maar oke, ik denk heel diep na heh
*** ik heb PDD-NOS, maar wat ik gelezen heb over drugs en mensen met PDD-NOS/Auti, dat ze erg snel verslaafd zijn, verder niets van andere problemen gelezen
*** De laatste tijd voel ik me zeg maar ook alsof ik nog in een space zit zeg maar, je weet wel dat verhaal gevoel, nja ook moeilijk te omschrijven ( kan ook door de paranoïde komen )
*** en bij online praten heb ik eigenlijk nooit problemen maar het is ook niet echt sociaal
*** eigenlijk heb ik het alleen het meest bij mijn beste vrienden en ik wil gewoon weer vrienden hebben apart gezecht
en mensen die ik niet goed ken daar praat ik slecht mee maar dit komt wel door mijn autisme
Overzichtelijk? nee
