Vrijdagavond heb ik mijn eerste tripervaring gehad. Ik was alleen bekend met blowen en spacecake. Mijn tripmaat had het één keer eerder gedaan en heeft ook al meer soorten drugs gebruikt.
Onze voorbereiding was redelijk minimaal. Het plan was om met een iets grotere groep al in de kerstvakantie een keer truffels te nemen, maar dit is helaas niet doorgegaan. Toen kreeg ik in een keer te horen dat mijn tripmaat zijn ouders tot laat in de nacht weg zouden zijn en we besloten deze kans te pakken.
Ik regelde zo snel mogelijk iemand om twee portie truffels voor ons te halen, we zijn namelijk beide 17 jaar oud. Ik had mijn ouders verteld dat ik bij hem bleef slapen, maar niet dat ik ging trippen. Ik kwam rond kwart voor 10 aan bij het huis van duifje, zoals ik mijn tripmaat zal noemen voor het gemak.
De vorige keer dat hij truffels had geprobeerd hadden ze er thee van gezet omdat de smaak dan beter te pruimen was. We gingen dus al snel aan de slag om de truffels te snijden en water te koken. We hadden de thee even laten trekken en gingen toen naar de kamer van duifje. We maakten een playlist met muziek die we fijn vonden, vooral rustige soul-hip hop. We begonnen al snel met drinken, na minder dan een kwartier al. Hierom besloten we om ook zoveel mogelijk stukjes op te eten. Ik heb alles opgegeten en had helemaal geen problemen met de smaak. Duifje had dit wel, maar heeft het toch voor het overgrote deel opgegeten.
Toen we de thee ophadden begon het wachten, ik werd erg blij omdat ik er enorm zin in had. Dit werd steeds erger en ik kreeg een warm gevoel, ik begon steeds sneller te denken en kon niet stil zitten. Duifje begon al wat vervormingen te zien, maar ik niet.
Na even gewacht te hebben gingen we naar de woonkamer om even te roken en toen ik op de bank ging zitten sloeg het in een keer in. Alles begon lichtjes te trillen en ik voelde warmte als ik naar het licht keek. Ik was erg blij en ook lekker ontspannen. Ook duifje voelde zich goed en we waren om alles aan het lachen. Ik kan me wel herinneren dat ik telkens dacht dat duifje om zou vallen tijdens het lopen.
Na een sigaret gerookt te hebben gingen we weer naar boven op initiatief van duifje. Ik weet nog dat ik dit liever niet wou omdat ik achter de gordijnen keek en dat het echt een wonderwereld leek wat erachter was en dat ik dit heel mooi vond.
De trip werd steeds heviger en we begonnen steeds filosofischer na te denken en hele gesprekken te houden, al was het moeilijk om naar elkaar te luisteren omdat er telkens nieuwe gedachten opkwamen die we dan weer aan elkaar kwijt moesten. Ook vond ik het heel moeilijk om dingen te vertellen omdat ik mijn gevoelens niet goed kon verwoorden. Ik weet dat ik telkens zei: 'woorden zijn slecht, gedachten zijn goed'. Op een gegeven moment wou duifje me wat vertellen, het duurde even voor dat dit lukte. Maar toen zei hij dat hij wist wou hij wou zeggen, dat we veel harder gingen dan de vorige keer.
Op een gegeven moment begon ik echt nadenken over wat de zin van het leven en het voelde heel erg onvoldaan dat ik mijn leven eigenlijk maar wat leefde en niet echt een doel had. Maar op bepaalde momenten was ik er van overtuigd dat wanneer ik maar genoeg zou door denken dat ik dan een bepaalde waarheid, een openbaring zou gaan vinden. We spraken ook telkens over de trip en het normale leven als twee verschillende dingen. Ik kon het niet bevatten dat het ooit voorbij zou gaan, dat ik ooit weer naar school zou moeten, ik wou dat het nooit zou stoppen. Ik begreep op dit moment echt dat drugs je gek kunnen maken als je het te vaak gebruikt.
Duifje had moeite met weten wat echt en nep was, ik dacht eerst dat hij dit uit filosofisch standpunt bedoelde. Maar hij had geen besef meer van tijd. Bij mij ging dit ook erg moeilijk, maar als ik echt mijn best deed kon ik me concentreren en af en toe wat helder zijn.
Duifje begon wat in paniek te raken later, hij wist niet meer hoe laat zijn ouders thuis zouden komen en was bang dat ze er achter zouden komen dat we truffels hadden genomen en boos zouden worden. We bedachten ons dat duifje zijn broertje ook nog thuis was en besloten hem later op te zoeken. We vertelden hem dat we truffels genomen hadden, maar we hadden niet zoveel aan hem als nuchter persoon omdat hij zo stoned als een garnaal was.
Later waren we weer alleen boven, duifje vond het op gegeven moment niet meer fijn hoe hard hij ging en we zouden suikerwater gaan maken. Dit ging echter bepaald niet soepel doordat we ons niet lang op een ding konden concentreren en uiteindelijk kwam het er niet van.
Duifje werd steeds negatiever en had het telkens over zijn ouders ik zei tegen zijn broertje dat hij suiker nodig had, maar die zei komt wel goed.
Ik vond dat hij wel gelijk had en ging later naar beneden om met zijn broertje rustig beneden te gaan zitten. Ik wou een sigaret aansteken, maar dit lukte niet met het gasfornuis, ik kon echt geen diepte meet inschatten. We gingen wat tv kijken en het ene moment moest ik erg lachen, dan weer diep nadenken, dan weer dingen bekijken. Mijn gedachten schoten in het begin tot en met de piek van de trip heen en weer de hele tijd. Ik werd langzaam aan rustiger en werd me heel bewust van mijn gedrag en waarom iedereen zich zo gedroeg zoals ze deden.
Toen ik even boven ging kijken bij duifje was hij rustiger maar had hij in de tussentijd in paniek wel een paar keer zijn moeder gebeld om het te vertellen, gelukkig nam ze niet op.
Ik bleef rustig vanaf toen en was vooral bezig duifje ook rustig te houden. Dit lukte niet helemaal, hij had af en toe paniekmomenten waarop hij ging schreeuwen en bang leek en ook momenten waarop hij heel stil en verdrietig leek. Later begon duifje ook rustiger te worden en hebben we nog een hele tijd geëvalueerd. Hierbij had ik heel heldere momenten en werd ik heel sociaal. Ik geloofde echt dat ik mijn leven zou beteren en zag alles heel positief in. Ik had niet door dat ik nog aan het trippen was en dacht dat mijn trip me had beïnvloed. Nou is dit gedeeltelijk wel wel waar, bepaalde inzichten sta ik nog achter.
We konden niet slapen na de trip en gingen pas om een uur of 4 slapen. Mijn hoofd voelde heel zwaar aan en ik was te moe om te praten, zelfs denken ging niet helder.
De volgende ochtend werd ik redelijk fit wakker, ik was niet heel moe die dag alleen had ik weinig behoefte om te praten en vond ik die avond werk een stuk minder fijn dan normaal.
Ik ben achteraf blij dat ik die avond truffels genomen heb, want het was al met al een prettige ervaring al was duifje zijn trip niet zo fijn en moest ik hem vooral op het eind wat rustig houden. Het is zeker voor herhaling vatbaar al lijkt LSD me ook erg leuk een keer als ik de verhalen daarover lees.
De eerst volgende nieuwe drug die voor mij op het programma staat is waarschijnlijk MDMA, dit ga ik binnenkort met duifje nemen. Ik keek er eerst wat tegen op om hard drugs te doen, maar nu heb ik er zin in.
Onze voorbereiding was redelijk minimaal. Het plan was om met een iets grotere groep al in de kerstvakantie een keer truffels te nemen, maar dit is helaas niet doorgegaan. Toen kreeg ik in een keer te horen dat mijn tripmaat zijn ouders tot laat in de nacht weg zouden zijn en we besloten deze kans te pakken.
Ik regelde zo snel mogelijk iemand om twee portie truffels voor ons te halen, we zijn namelijk beide 17 jaar oud. Ik had mijn ouders verteld dat ik bij hem bleef slapen, maar niet dat ik ging trippen. Ik kwam rond kwart voor 10 aan bij het huis van duifje, zoals ik mijn tripmaat zal noemen voor het gemak.
De vorige keer dat hij truffels had geprobeerd hadden ze er thee van gezet omdat de smaak dan beter te pruimen was. We gingen dus al snel aan de slag om de truffels te snijden en water te koken. We hadden de thee even laten trekken en gingen toen naar de kamer van duifje. We maakten een playlist met muziek die we fijn vonden, vooral rustige soul-hip hop. We begonnen al snel met drinken, na minder dan een kwartier al. Hierom besloten we om ook zoveel mogelijk stukjes op te eten. Ik heb alles opgegeten en had helemaal geen problemen met de smaak. Duifje had dit wel, maar heeft het toch voor het overgrote deel opgegeten.
Toen we de thee ophadden begon het wachten, ik werd erg blij omdat ik er enorm zin in had. Dit werd steeds erger en ik kreeg een warm gevoel, ik begon steeds sneller te denken en kon niet stil zitten. Duifje begon al wat vervormingen te zien, maar ik niet.
Na even gewacht te hebben gingen we naar de woonkamer om even te roken en toen ik op de bank ging zitten sloeg het in een keer in. Alles begon lichtjes te trillen en ik voelde warmte als ik naar het licht keek. Ik was erg blij en ook lekker ontspannen. Ook duifje voelde zich goed en we waren om alles aan het lachen. Ik kan me wel herinneren dat ik telkens dacht dat duifje om zou vallen tijdens het lopen.
Na een sigaret gerookt te hebben gingen we weer naar boven op initiatief van duifje. Ik weet nog dat ik dit liever niet wou omdat ik achter de gordijnen keek en dat het echt een wonderwereld leek wat erachter was en dat ik dit heel mooi vond.
De trip werd steeds heviger en we begonnen steeds filosofischer na te denken en hele gesprekken te houden, al was het moeilijk om naar elkaar te luisteren omdat er telkens nieuwe gedachten opkwamen die we dan weer aan elkaar kwijt moesten. Ook vond ik het heel moeilijk om dingen te vertellen omdat ik mijn gevoelens niet goed kon verwoorden. Ik weet dat ik telkens zei: 'woorden zijn slecht, gedachten zijn goed'. Op een gegeven moment wou duifje me wat vertellen, het duurde even voor dat dit lukte. Maar toen zei hij dat hij wist wou hij wou zeggen, dat we veel harder gingen dan de vorige keer.
Op een gegeven moment begon ik echt nadenken over wat de zin van het leven en het voelde heel erg onvoldaan dat ik mijn leven eigenlijk maar wat leefde en niet echt een doel had. Maar op bepaalde momenten was ik er van overtuigd dat wanneer ik maar genoeg zou door denken dat ik dan een bepaalde waarheid, een openbaring zou gaan vinden. We spraken ook telkens over de trip en het normale leven als twee verschillende dingen. Ik kon het niet bevatten dat het ooit voorbij zou gaan, dat ik ooit weer naar school zou moeten, ik wou dat het nooit zou stoppen. Ik begreep op dit moment echt dat drugs je gek kunnen maken als je het te vaak gebruikt.
Duifje had moeite met weten wat echt en nep was, ik dacht eerst dat hij dit uit filosofisch standpunt bedoelde. Maar hij had geen besef meer van tijd. Bij mij ging dit ook erg moeilijk, maar als ik echt mijn best deed kon ik me concentreren en af en toe wat helder zijn.
Duifje begon wat in paniek te raken later, hij wist niet meer hoe laat zijn ouders thuis zouden komen en was bang dat ze er achter zouden komen dat we truffels hadden genomen en boos zouden worden. We bedachten ons dat duifje zijn broertje ook nog thuis was en besloten hem later op te zoeken. We vertelden hem dat we truffels genomen hadden, maar we hadden niet zoveel aan hem als nuchter persoon omdat hij zo stoned als een garnaal was.
Later waren we weer alleen boven, duifje vond het op gegeven moment niet meer fijn hoe hard hij ging en we zouden suikerwater gaan maken. Dit ging echter bepaald niet soepel doordat we ons niet lang op een ding konden concentreren en uiteindelijk kwam het er niet van.
Duifje werd steeds negatiever en had het telkens over zijn ouders ik zei tegen zijn broertje dat hij suiker nodig had, maar die zei komt wel goed.
Ik vond dat hij wel gelijk had en ging later naar beneden om met zijn broertje rustig beneden te gaan zitten. Ik wou een sigaret aansteken, maar dit lukte niet met het gasfornuis, ik kon echt geen diepte meet inschatten. We gingen wat tv kijken en het ene moment moest ik erg lachen, dan weer diep nadenken, dan weer dingen bekijken. Mijn gedachten schoten in het begin tot en met de piek van de trip heen en weer de hele tijd. Ik werd langzaam aan rustiger en werd me heel bewust van mijn gedrag en waarom iedereen zich zo gedroeg zoals ze deden.
Toen ik even boven ging kijken bij duifje was hij rustiger maar had hij in de tussentijd in paniek wel een paar keer zijn moeder gebeld om het te vertellen, gelukkig nam ze niet op.
Ik bleef rustig vanaf toen en was vooral bezig duifje ook rustig te houden. Dit lukte niet helemaal, hij had af en toe paniekmomenten waarop hij ging schreeuwen en bang leek en ook momenten waarop hij heel stil en verdrietig leek. Later begon duifje ook rustiger te worden en hebben we nog een hele tijd geëvalueerd. Hierbij had ik heel heldere momenten en werd ik heel sociaal. Ik geloofde echt dat ik mijn leven zou beteren en zag alles heel positief in. Ik had niet door dat ik nog aan het trippen was en dacht dat mijn trip me had beïnvloed. Nou is dit gedeeltelijk wel wel waar, bepaalde inzichten sta ik nog achter.
We konden niet slapen na de trip en gingen pas om een uur of 4 slapen. Mijn hoofd voelde heel zwaar aan en ik was te moe om te praten, zelfs denken ging niet helder.
De volgende ochtend werd ik redelijk fit wakker, ik was niet heel moe die dag alleen had ik weinig behoefte om te praten en vond ik die avond werk een stuk minder fijn dan normaal.
Ik ben achteraf blij dat ik die avond truffels genomen heb, want het was al met al een prettige ervaring al was duifje zijn trip niet zo fijn en moest ik hem vooral op het eind wat rustig houden. Het is zeker voor herhaling vatbaar al lijkt LSD me ook erg leuk een keer als ik de verhalen daarover lees.
De eerst volgende nieuwe drug die voor mij op het programma staat is waarschijnlijk MDMA, dit ga ik binnenkort met duifje nemen. Ik keek er eerst wat tegen op om hard drugs te doen, maar nu heb ik er zin in.
