Periode tot opname

[Junkie_05]

Hoi Hoii!
Ik heb van de week de intake bij yes we Can, gehad, nu heb ik te horen gekregen dat ik eind januari pas word opgenomen..
Dat is dus pas over 4 maanden..
mijn gebruik wordt echt super erg en ik weet gewoon niet wat ik moet doen..
Heeft iemand tips om die 4 maanden te overleven?

 

[Bloemetjesgordijn95]

Ten eerste vind ik het heel moedig en sterk dat je je hebt aangemeld voor een klinische opname, ik begrijp dat het dan ook ontzettend rot is om te horen dat je zo lang moet wachten voordat je wordt opgenomen!

Mijn advies is om naar een meeting bij je in de buurt te gaan. Dat kan via NA/CA etc. Weet niet of je bekend bent met die programma’s, dus zal ik linkjes plaatsen van de betreffende websites:

Narcotics Anonymous
Cocaine Anonymous


Aangezien je naar YWC gaat neem ik aan dat je een jongere bent, je hebt speciale jongerenmeetings van de NA/CA.

ik vond het in het begin doodeng om naar die meetings te gaan, maar uiteindelijk hebben ze bij mij er wel voor gezorgd dat ik voor een lange tijd clean ben gebleven.
Ik heb ook uit ervaring gezien dat veel mensen voordat ze werden opgenomen naar meetings gingen om steun te zoeken voor de moeilijke periode waar ze inzaten.

Nogmaals heel veel respect voor de keuze die je hebt gemaakt en heel veel sterkte met de aankomende tijd. Mocht je vragen oid hebben dan staat het je altijd vrij om een DM te sturen.

 

[Junkie_05]

Dankjewel! Het was ook super lastig om hulp te zoeken, maar ik wil er echt vanaf dus het is de beste keuze denk ik.
Ik ben idd laatst door een fellow meegenomen naar een CA meeting, vond het super eng maar ook heel fijn.. het probleem is dat die meetings niet bij mij in de buurt zijn en ik heb het geld er niet voor om elke keer met het ov te gaan..
Ook ga ik me heel snel isoleren als het niet goed met mij gaat, waardoor ik het dus super moeilijk om die stap te zetten om toch naar de meeting te gaan

 

[Bloemetjesgordijn95]

Dankjewel! Het was ook super lastig om hulp te zoeken, maar ik wil er echt vanaf dus het is de beste keuze denk ik.
Ik ben idd laatst door een fellow meegenomen naar een CA meeting, vond het super eng maar ook heel fijn.. het probleem is dat die meetings niet bij mij in de buurt zijn en ik heb het geld er niet voor om elke keer met het ov te gaan..
Ook ga ik me heel snel isoleren als het niet goed met mij gaat, waardoor ik het dus super moeilijk om die stap te zetten om toch naar de meeting te gaan

Begrijpelijk! Ik vond in het begin ook meetings raar met al die aardige mensen. Ik vertrouwde het voor geen meter haha. Uiteindelijk mezelf ervoor opengesteld en ingezien dat ze goede intenties hebben. Wel ben ik zelf nu zo’n maandje gestopt met het programma, maar dat is om hele andere redenen en niet ivm het programma zelf.

Aangezien het even lastig is met reizen kan je altijd kijken naar online meetings, die zijn wat toegankelijker en handig als je moeilijke momenten hebt.

 

[Junkie_05]

Begrijpelijk! Ik vond in het begin ook meetings raar met al die aardige mensen. Ik vertrouwde het voor geen meter haha. Uiteindelijk mezelf ervoor opengesteld en ingezien dat ze goede intenties hebben. Wel ben ik zelf nu zo’n maandje gestopt met het programma, maar dat is om hele andere redenen en niet ivm het programma zelf.

Aangezien het even lastig is met reizen kan je altijd kijken naar online meetings, die zijn wat toegankelijker en handig als je moeilijke momenten hebt.

Precies, de eerste keer dat ik er was dacht ik echt van “ wat voor sekte is dit” maar ergens voelde het achteraf zo fijn en ik voelde me echt begrepen.. dus ik wil er wel vaker heen maar toch is die stem in men hoofd sterker die zegt dat ik gewoon op men kamer moet blijven en iedereen van me moet afsluiten

 

[Neo-Shulginist]

Ook ga ik me heel snel isoleren als het niet goed met mij gaat, waardoor ik het dus super moeilijk om die stap te zetten om toch naar de meeting te gaan

Heel goed zelfinzicht dit! Dus misschien is het ook deel van het antwoord op je vraag:

Ik heb van de week de intake bij yes we Can, gehad, nu heb ik te horen gekregen dat ik eind januari pas word opgenomen..
Dat is dus pas over 4 maanden..
mijn gebruik wordt echt super erg en ik weet gewoon niet wat ik moet doen..
Heeft iemand tips om die 4 maanden te overleven?

Dus misschien expres sociale contacten opzoeken zodat je niet gaat gebruiken?

In ieder geval begint je behandeling altijd met een verkenning van wat voor drugs gebruik je in welke omstandigheden om welke redenen? Dus dat kan je alvast in kaart brengen, misschien juist als je nog gebruikt. Als je goed zicht hebt op die herhalende patronen, dan weet je beter wat je kunt doen om die te voorkomen.

 

[_shikantaza]

Dankjewel! Het was ook super lastig om hulp te zoeken, maar ik wil er echt vanaf dus het is de beste keuze denk ik.
Ik ben idd laatst door een fellow meegenomen naar een CA meeting, vond het super eng maar ook heel fijn.. het probleem is dat die meetings niet bij mij in de buurt zijn en ik heb het geld er niet voor om elke keer met het ov te gaan..
Ook ga ik me heel snel isoleren als het niet goed met mij gaat, waardoor ik het dus super moeilijk om die stap te zetten om toch naar de meeting te gaan

Je kunt bij NA gaan kijken sls je dat nog niet had gedaan. Die zijn groter dan CA en hebben meer meetings. Eventueel AA. Daar zitten meestal relatief oudere fellows alleen. Kun je wel veel van leren maar is misschien lastiger verbinden.

Leg jouw situatie eens uit in een share en vraag of iemand je een lift kan geven. Als er iemand in de buurt woont krijg je die lift wel.

Vraag een sponsor en ga bezig met de stappen. Bel elke dag met fellows.

Dat zou allemaal moeten gaan schelen met trek / gebruik.

 

[OtherShore]

@r_p_05 wat ik me afvraag (ik heb je andere topics ook gevolgd) is: heb je een doorverwijzing gekregen van de huisarts of ben je zelf op zoek gegaan naar een kliniek?

Op een gegeven moment had je het ook over Tactus, maar daar was je toen weer gestopt. Hoe zit dat eigenlijk?

 

[Junkie_05]

@r_p_05 wat ik me afvraag (ik heb je andere topics ook gevolgd) is: heb je een doorverwijzing gekregen van de huisarts of ben je zelf op zoek gegaan naar een kliniek?

Op een gegeven moment had je het ook over Tactus, maar daar was je toen weer gestopt. Hoe zit dat eigenlijk?

Hoii! Ik zou idd eerst naar Tactus gaan de jeugdkliniek, maar ik heb eerst ambulante begeleiding gehad daar en dat was echt 3x niks..
Toen ben ik daar dus gestopt, toen heeft mijn moeder mij voor de yes we Can kliniek aangemeld.
toen heeft de huisarts mij op de spoed lijst gezet en nu word ik dus wel opgenomen maar wel pas in januari..

 

[OtherShore]

Hoii! Ik zou idd eerst naar Tactus gaan de jeugdkliniek, maar ik heb eerst ambulante begeleiding gehad daar en dat was echt 3x niks..
Toen ben ik daar dus gestopt, toen heeft mijn moeder mij voor de yes we Can kliniek aangemeld.
toen heeft de huisarts mij op de spoed lijst gezet en nu word ik dus wel opgenomen maar wel pas in januari..

Okay, helder. Ik ben ook een groot voorstander van klinische opname als het gaat om de behandeling van verslaving — daar heb ik zelf ook veel aan gehad — maar ik vind het wel een beetje zorgelijk als je ambulante behandeling afslaat om vervolgens 4 maanden op een wachtlijst te komen. Waarschijnlijk wist je van tevoren niet dat de wachtlijst zo lang zou zijn, maar dit is voor jou geen goede uitkomst.

Een ambulante behandeling is namelijk beter dan niks en Tactus kan je dan wel een beetje in de gaten houden en als het nodig is alsnog kiezen voor opname. Daar hebben ze dus wel de faciliteiten voor. Je verslaafde brein zal waarschijnlijk elke behandeling een beetje ‘3x niks’ vinden. Stoppen met drugs is nou eenmaal naar, oncomfortabel, lastig en zwaar. Begrijp je een beetje wat ik bedoel?

 

[Junkie_05]

Okay, helder. Ik ben ook een groot voorstander van klinische opname als het gaat om de behandeling van verslaving — daar heb ik zelf ook veel aan gehad — maar ik vind het wel een beetje zorgelijk als je ambulante behandeling afslaat om vervolgens 4 maanden op een wachtlijst te komen. Waarschijnlijk wist je van tevoren niet dat de wachtlijst zo lang zou zijn, maar dit is voor jou geen goede uitkomst.

Een ambulante behandeling is namelijk beter dan niks en Tactus kan je dan wel een beetje in de gaten houden en als het nodig is alsnog kiezen voor opname. Volgens mij hebben ze daar wel de faciliteiten voor. Je verslaafde brein zal waarschijnlijk elke behandeling een beetje ‘3x niks’ vinden. Stoppen met drugs is nou eenmaal naar, oncomfortabel, lastig en zwaar. Begrijp je een beetje wat ik bedoel?

Ik snap zeker wat je bedoeld en ik wist inderdaad niet dat de wachttijden zo lang waren..
Alleen het ding met Tactus was dat die ambulante begeleiding totaal niet werkte.. er werd mij gevraagd of ik wilde stoppen met gebruiken of dat ik gecontroleerd wilde gebruiken en ik had er ook geen goed gevoel bij.. daarnaast was het in Zutphen en ik heb daar heel wat dealers zitten en ik had gewoon het gevoel dat ze niet naar mij luisterde en mij niet begrepen, daarom ben ik daar gestopt..

 

[OtherShore]

ik had gewoon het gevoel dat ze niet naar mij luisterde en mij niet begrepen, daarom ben ik daar gestopt..

Dat begrijp ik. Maar hier zit het probleem: Je verslaving praat ook door middel van gevoelens en gedachtes en je verslaving zegt altijd “Blijf gebruiken”. Als er eenmaal verslaving in het spel is kun je niet meer helemaal op je gevoelens afgaan. Normaal zou ik altijd zeggen “luister naar je gevoel” maar rondom verslaving gaat dat niet altijd op.

Ik weet nog wel dat ik in de kliniek zat en iedereen, echt iedereen, was aan het klagen. Hier schoot de zorg tekort, daar schoot de zorg tekort. Maar achteraf denk ik daar heel anders over. Ze deden eigenlijk precies wat de bedoeling was, maar we hadden zoveel weerstand omdat we verslaafd waren en ergens wel wilden stoppen maar ergens ook weer niet — zelfs toen we al in de kliniek zaten. Toen ik wat meer afstand kreeg ging ik het zorgtraject pas echt waarderen.

Maar wat moet je hier nu mee? Mijn gevoel (sorry 😅) zegt dat je hulp nodig hebt om door jouw gevoelens en rationalisaties rondom gebruik heen te prikken. Maar hoe dat er in de praktijk uit zou moeten zien weet ik even niet. In ieder geval zit er wel hulp aan te komen en dat is alvast mooi 🙂

 

[De pen is van je zus]

Probeer geleidelijk af te bouwen tot de datum van opname. (Ligt ook wel een beetje aan de drug 3mmc bijv hoef je niet af te bouwen) Zo wordt de stap minder groot van vollop gebruiken naar helemaal niet.

Maak een lijst van alle voor en nadelen van gebruiken. En verwijder alle dealers voordat je de kliniek in gaat.

Verder probeer oude of nieuwe hobby's op te pakken.

Heel veel sterkte en succes! 💕

 

[Junkie_05]

Probeer geleidelijk af te bouwen tot de datum van opname. (Ligt ook wel een beetje aan de drug 3mmc bijv hoef je niet af te bouwen) Zo wordt de stap minder groot van vollop gebruiken naar helemaal niet.

Maak een lijst van alle voor en nadelen van gebruiken. En verwijder alle dealers voordat je de kliniek in gaat.

Verder probeer oude of nieuwe hobby's op te pakken.

Heel veel sterkte en succes! 💕

Dankjewel!!🫶🏼

 

[Junkie_05]

Dat begrijp ik. Maar hier zit het probleem: Je verslaving praat ook door middel van gevoelens en gedachtes en je verslaving zegt altijd “Blijf gebruiken”. Als er eenmaal verslaving in het spel is kun je niet meer helemaal op je gevoelens afgaan. Normaal zou ik altijd zeggen “luister naar je gevoel” maar rondom verslaving gaat dat niet altijd op.

Ik weet nog wel dat ik in de kliniek zat en iedereen, echt iedereen, was aan het klagen. Hier schoot de zorg tekort, daar schoot de zorg tekort. Maar achteraf denk ik daar heel anders over. Ze deden eigenlijk precies wat de bedoeling was, maar we hadden zoveel weerstand omdat we verslaafd waren en ergens wel wilden stoppen maar ergens ook weer niet — zelfs toen we al in de kliniek zaten. Toen ik wat meer afstand kreeg ging ik het zorgtraject pas echt waarderen.

Maar wat moet je hier nu mee? Mijn gevoel (sorry 😅) zegt dat je hulp nodig hebt om door jouw gevoelens en rationalisaties rondom gebruik heen te prikken. Maar hoe dat er in de praktijk uit zou moeten zien weet ik even niet. In ieder geval zit er wel hulp aan te komen en dat is alvast mooi 🙂

Ja ik snap wel wat je bedoeld, maar ik ga vanavond dus naar een meeting hopelijk helpt dat

 

[OtherShore]

Ja ik snap wel wat je bedoeld, maar ik ga vanavond dus naar een meeting hopelijk helpt dat

Okay, nou dat is ieder geval een goede stap. Als je toch last krijgt van weerstand, dan zou ik zeggen “hou het even vol en kijk het even aan”. Een beetje weerstand is normaal als het gaat om stoppen met drugs.

 

[Junkie_05]

Okay, nou dat is ieder geval een goede stap. Als je toch last krijgt van weerstand, dan zou ik zeggen “hou het even vol en kijk het even aan”. Een beetje weerstand is normaal als het gaat om stoppen met drugs.

Ja dat heb ik ondertussen al door hahah ik zit al meer dan een half jaar met een verslaving.. maar ik word er gewoon zooo gek van

 

[_shikantaza]

Ik snap zeker wat je bedoeld en ik wist inderdaad niet dat de wachttijden zo lang waren..
Alleen het ding met Tactus was dat die ambulante begeleiding totaal niet werkte.. er werd mij gevraagd of ik wilde stoppen met gebruiken of dat ik gecontroleerd wilde gebruiken en ik had er ook geen goed gevoel bij.. daarnaast was het in Zutphen en ik heb daar heel wat dealers zitten en ik had gewoon het gevoel dat ze niet naar mij luisterde en mij niet begrepen, daarom ben ik daar gestopt..

Als je bereid bent om naar Doetinchem te reizen weet ik een goede behandeling met korte wachttijden. Je kunt (waarschijnlijk) binnen een maand in de kliniek zitten via hen (of in de dagbehandeling van 2 dagen in de week), waar je waar je lekker hard aangepakt wordt, niet dat softe gecontroleerde gebruik van de grote jongens . Stuur een privébericht als je meer info wilt. Ik heb er zelf gezeten als cliënt en heb daar echt mijn herstel gehaald (gister 16 maanden clean).