counterstrikert
Experimenterende gebruiker
Ik ben ongeveer rond februari dit jaar begonnen met het dagelijks gebruik van speed, nu een paar dagen gelden ben ik gestopt. Ik kan er nu niet aankomen misschien wel als ik er moeite voor ga doen maar ik heb het gevoel daar de energie niet voor te hebben.
Wat ik me afvraag is hoe lang amfetamine in je slijmvliezen en daar omheen je holtes enzo kan blijven hangen want ik heb namelijk een gebroken neus gehad en het staat allemaal schots en scheef in mijn neus nu is mijn neus nu na 3 dagen nog niet geheel amfetamine vrij merk ik, mijn neus is dan weer open dan weer dicht en ik merk ook nog wat van de effecten als ik warm water door mijn neus naar binnen snuif.
Ik ben eigenlijk van plan tijdelijk te stoppen en dan vervolgens alleen nog maar een bepaalde dosis dagelijks te slikken. Voor ik aan deze drugs begon voldoe ik me al heel vaak moe en kon ik vrij moeilijk motivatie opbrengen voor werkzaamheden die wel moeten maar niet leuk zijn. Als ik pep gebruik leef ik gewoon een stuk lekkerder merk ik. Ik heb PDD variant "not other specified" ik weet wel dat de hersenen van mensen met ADD of ADHD beter functioneren (meer structuur) bij amfetamine.
Ik vind het heel moeilijk om te stoppen met amfetamine, ik zit constant me af te vragen hoe ik er het beste aan kan komen nu.. Als ik het kan krijgen ga ik er zeker weer aan beginnen maar van de andere kant ga ik mezelf natuurlijk wel helemaal naar de klote helpen als ik de rest van mijn leven amfetamine gebruik. Daarnaast is blowen ook nog eens zo'n verhaal apart.. Als ik dan de energie gevonden heb lekker een filmpje ofze te gaan kijken en zin krijg in een joint dan ga ik die roken en na 5 min wil ik alleen nog maar slapen of in elk geval liggen..
Hoe lang zo het duren voor ik weer zoals vroeger was dat ik gewoon de dagelijkse energie heb die normaal is, moet ik dan denken aan weken, maanden jaren? Zijn er hier mensen die al een tijd gestopt zijn en wat zijn jullie ervaringen is het aan te raden om te stoppen of zal je toch wel de rest van je leven op je tanden moeten bijten om de verlangens te weerstaan.
Mijn levens visie om te stoppen is ook niet bepaald de ideale.. Doordat ik PDD-nos heb is het voor mij extra moeilijk sociale contacten te maken en vooral te houden. Daarnaast is de behoefte aan sociaal contact er ook nauwelijks. Ik vertel hier heel ook maar dat ik 23 ben en logisch nog nooit een vriendin heb gehad. Die wil ik af en toe wel, maar dat is geen reden voor een vriendin. Daarbij ben ik een te eerlijk, oprecht en straight to the point persoon om de player uit te gaan en willen hangen. Dus dan blijven er weinig mogelijkheden over, naar de hoeren dus..
Verder ook belangrijk ben ik niet bang voor de dood, alleen kan ik het niet maken tegenover de mensen die ik achterlaat, mijn moeder, mijn broertjes en zusjes wil ik geen verdriet aandoen. Ik denk er eigenlijk zo over, lang leven de lol en drugs gebruiken, hoeren neuken en geld verdienen daar draait mijn leven om en omdat ik niet bang ben voor de dood maakt het me weinig uit als ik tussen mijn 50 ~ 60 al ergens de pijp uit ben. Al hoop ik wel dat mijn broertjes en zusjes dan oud genoeg zijn zodat mijn dood hun leven niet zo beïnvloed als dat het nu zou doen..
Misschien zeggen mensen dat ik in de war ben, maar dat is niet zo. Ik ben gewoon een niet-sociaal persoon. Dat wil niet zeggen dat ik onaardig ben, maar ik laat en wil mensen niet dichtbij hebben. Mijn sociale problemen vind ik geen probleem alleen de buitenwereld denkt dat het een probleem is voor mij.
Wat ik me afvraag is hoe lang amfetamine in je slijmvliezen en daar omheen je holtes enzo kan blijven hangen want ik heb namelijk een gebroken neus gehad en het staat allemaal schots en scheef in mijn neus nu is mijn neus nu na 3 dagen nog niet geheel amfetamine vrij merk ik, mijn neus is dan weer open dan weer dicht en ik merk ook nog wat van de effecten als ik warm water door mijn neus naar binnen snuif.
Ik ben eigenlijk van plan tijdelijk te stoppen en dan vervolgens alleen nog maar een bepaalde dosis dagelijks te slikken. Voor ik aan deze drugs begon voldoe ik me al heel vaak moe en kon ik vrij moeilijk motivatie opbrengen voor werkzaamheden die wel moeten maar niet leuk zijn. Als ik pep gebruik leef ik gewoon een stuk lekkerder merk ik. Ik heb PDD variant "not other specified" ik weet wel dat de hersenen van mensen met ADD of ADHD beter functioneren (meer structuur) bij amfetamine.
Ik vind het heel moeilijk om te stoppen met amfetamine, ik zit constant me af te vragen hoe ik er het beste aan kan komen nu.. Als ik het kan krijgen ga ik er zeker weer aan beginnen maar van de andere kant ga ik mezelf natuurlijk wel helemaal naar de klote helpen als ik de rest van mijn leven amfetamine gebruik. Daarnaast is blowen ook nog eens zo'n verhaal apart.. Als ik dan de energie gevonden heb lekker een filmpje ofze te gaan kijken en zin krijg in een joint dan ga ik die roken en na 5 min wil ik alleen nog maar slapen of in elk geval liggen..
Hoe lang zo het duren voor ik weer zoals vroeger was dat ik gewoon de dagelijkse energie heb die normaal is, moet ik dan denken aan weken, maanden jaren? Zijn er hier mensen die al een tijd gestopt zijn en wat zijn jullie ervaringen is het aan te raden om te stoppen of zal je toch wel de rest van je leven op je tanden moeten bijten om de verlangens te weerstaan.
Mijn levens visie om te stoppen is ook niet bepaald de ideale.. Doordat ik PDD-nos heb is het voor mij extra moeilijk sociale contacten te maken en vooral te houden. Daarnaast is de behoefte aan sociaal contact er ook nauwelijks. Ik vertel hier heel ook maar dat ik 23 ben en logisch nog nooit een vriendin heb gehad. Die wil ik af en toe wel, maar dat is geen reden voor een vriendin. Daarbij ben ik een te eerlijk, oprecht en straight to the point persoon om de player uit te gaan en willen hangen. Dus dan blijven er weinig mogelijkheden over, naar de hoeren dus..
Verder ook belangrijk ben ik niet bang voor de dood, alleen kan ik het niet maken tegenover de mensen die ik achterlaat, mijn moeder, mijn broertjes en zusjes wil ik geen verdriet aandoen. Ik denk er eigenlijk zo over, lang leven de lol en drugs gebruiken, hoeren neuken en geld verdienen daar draait mijn leven om en omdat ik niet bang ben voor de dood maakt het me weinig uit als ik tussen mijn 50 ~ 60 al ergens de pijp uit ben. Al hoop ik wel dat mijn broertjes en zusjes dan oud genoeg zijn zodat mijn dood hun leven niet zo beïnvloed als dat het nu zou doen..
Misschien zeggen mensen dat ik in de war ben, maar dat is niet zo. Ik ben gewoon een niet-sociaal persoon. Dat wil niet zeggen dat ik onaardig ben, maar ik laat en wil mensen niet dichtbij hebben. Mijn sociale problemen vind ik geen probleem alleen de buitenwereld denkt dat het een probleem is voor mij.

