Deze trip speelt zich af in de Belgische Ardennen, aan de rand van een groot bos, iets meer dan twee weken geleden.
Ik en 5 vrienden gingen kamperen, een jaarlijkse traditie, waarbij ieder jaar de “drugsvoorraad” toeneemt.
Dit jaar was er 65 gram weed, 3 porties equadoriaanse paddo’s, een aantal xtc-pillen en veel bier!
De tweede avond na aankomst gingen we de paddo’s eten, ik had er al enkele dagen naar uitgekeken, het was ook al zo lang geleden.
Ik, K, T, Y (die zijn eerste trip ging meemaken) en X gingen de drie porties verdelen en A ging tripsitter zijn, voor ons te behoeden voor de gevaren van het donkere bos
We hadden ’s avonds laat gegeten dus moesten we lang wachten voor we eraan konden beginnen.
Tegen 9u was het zo ver, iedereen had iets voorzien om er bij te eten, hoewel de smaak deze keer best meeviel. Toen alles op was, was het afwachten, X werd zo als gewoonlijk al zenuwachtig.
Om 9.45 zijn we het bos ingetrokken, om een willekeurig pad volgen. A wandelde eerste, en stapte stevig door. Ik voelde mijn longen al zwaarder worden.
Achter mij hoorde ik T constant lachen, als ik omkeek ging ik spontaan meelachen, om niets eigelijk.
Het pad werd steeds smaller en het bos werd dichter begroeid. Tot op en gegeven punt we uitkwamen op een weide, zo veel licht en nog nooit was de lucht zo helder geweest.
We checkte of er geen gevaarlijke beesten in de wei stonden en gingen in het gras liggen, we begonnen tegen elkaar te vertellen wat we in de kleine wolkjes zagen. Ik en K zagen tegelijk het konijn van de film ‘Donnie Darko’, Het was echt fantastisch.
Toen begonnen de paddo’s echt te werken, we werden allemaal stil en ik voelde de grond lichtjes golven als ik mijn ogen sloot.
Op een bepaald ogenblik stelde T voor om verder te wandelen, hij zei dat we hier al lang lagen.
Voor mij leken het nochtans enkele minuten. Ik, T en K gingen verder, A volgde ons.
Toen begon het echt visueel te worden. Planten leken 2-dimensioneel, precies karton in de vorm van planten uitgesneden. Geluiden werden totaal anders, er waren nog vogeltjes aan het fluiten en dit klonk fantastisch, beter dan menselijke muziek. Ook de hellingen werden steiler.
We bleven wandelen tot we op een grote baan uitkwamen, plots kwam er een politiecombi in volle snelheid voorbijgereden, ik schrok me kappot.
We gingen maar terug naar de wei waar X en Y achtergebleven waren, onderweg bleef T constant giechelen, hij moest zwaar aan het flashen geweest zijn. Normaal zou dit gegiechel mij geërgerd hebben, maar nu echt niet, ik was vollop in vrede met alles en iedereen, alles was goed. Ik zag er naar uit om X en Y terug te zien, vooral Y, wat hij allemaal beleefde tijdens zijn eerste trip?
We zagen terug de wei waar we voorheen gelegen hadden, maar X en Y waren weg
Ze moesten terug naar onze kamplaats gegaan zijn, dus we gingen ook maar terug, de weg was bijzonder lang en dichtgegroeid, ik voelde me een soort ontdekkingsreiziger, wat zou ik nog tegenkomen vanavend ? De zon was ondertussen al lang ondergegaan.
Terug aan de kamplaats, brandde het kampvuur al, heerlijk, het was echt gezellig en we lachten en gierden om alles.
Toen kwam het tweede gedeelte van de trip, die heb ik eenzaam in mijn tent meegemaakt.
Hoe ik daar ineens terechtgekomen was weet ik niet meer.
Maar dit was zot, de gedachten begonnen door mijn hoofd te stromen. Over fylosofische onderwerpen, over dingen die ik op school geleerd had, over evolutie, over het leven. Dit wisselde af met scenes die ik zag met mezelf in de hoofdrol, ik besefte dat het dingen waren die ik zelf meegemaakt had en al vergeten was.
Het begon steeds harder en harder te gaan, en er kwamen rare geometrische vormen die bewogen voor mijn ogen. Veel kleuren. Mijn gedachten werden tegen mij verteld door iemand anders.
Het was een soort trance, ik sliep niet maar was ook niet bij bewustzijn, ik was niet iets fysisch meer, er was enkel de emoties en de verwarde gedachtenlijnen
Een hele tijd later schoot ik terug wakker, ik lag ergens in een kleine ruimte, zonder enig idee hoe eruit te geraken. Ik wist niet meer wie ik was of hoe ik hier terecht was gekomen. Een besef van tijd was er al helemaal niet.
Plots hoorde ik buiten mensen mijn naam roepen, mijn naam, het duurde even voor ik doorhad dat het om mij ging.
Ok, ik had gevonden hoe eruit te geraken: een ritssluiting
ik stond recht en zag een kampvuur met duistere mensen errond, ze lachten naar mij, ik dacht dat ze mij aan het uitlachen waren, dus kroop ik terug in de tent. Toen hoorde ik dat ze goa opgezet hadden =>flashen. De mensen bleven roepen en lachen, ik kreeg schrik. Ze riepen iets van paddo’s en ik dacht: Paddo’s? Wa? Paddestoelen?
Het begon tot me door te dringen dat er buiten de trip nog een andere wereld was.
Ik hoorde Y roepen: Paddo’s, fout spul. Hij herhaalde dit enkele keren.
Ik voelde me nog steeds zweverig
Plots schoot het mij te binnen, een sigaret, dat was lang geleden, mijn verlangen was zo groot, dat ik mijn angst om buiten te gaan overwon.
Maar mijn vrees was ongegrond, buiten was niet vijandelijk, in tegenstelling, in voelde terug de warme sfeer, ondertussen herkende ik m'n vrienden terug. Ik stak een sigaret op en genoot. Een gelukkig, tevreden gevoel.
Er werden jointen gerold en iedereen vertelde wat hij had gezien en meegemaakt
X vertelde dat hij ook een zware inwendige trip had meegemaakt, ook in zijn tent. Hij had zich misselijk gevoeld en moeten spouwen, maar dat hij zich nu al veel beter voelde.
We hebben nog lang zitten napraten.
Wat me de volgende dag opviel was wat een rommel we gemaakt hadden. Mijn tent lag vol met handdoeken en kledij die ik blijkbaar uit mijn koffer heb gehaald en rondgestrooid. Buiten lagen lege flesjes bier, kapotte sigaretten, vuile borden, afval van voedsel,…
Deze trip was de hevigste en langste die ik ooit meemaakte. Ik heb er zeker van genoten, hoewel het soms toch te hard ging.
Zeker een ervaring die ik niet snel ga vergeten.
Ik en 5 vrienden gingen kamperen, een jaarlijkse traditie, waarbij ieder jaar de “drugsvoorraad” toeneemt.
Dit jaar was er 65 gram weed, 3 porties equadoriaanse paddo’s, een aantal xtc-pillen en veel bier!
De tweede avond na aankomst gingen we de paddo’s eten, ik had er al enkele dagen naar uitgekeken, het was ook al zo lang geleden.
Ik, K, T, Y (die zijn eerste trip ging meemaken) en X gingen de drie porties verdelen en A ging tripsitter zijn, voor ons te behoeden voor de gevaren van het donkere bos
We hadden ’s avonds laat gegeten dus moesten we lang wachten voor we eraan konden beginnen.
Tegen 9u was het zo ver, iedereen had iets voorzien om er bij te eten, hoewel de smaak deze keer best meeviel. Toen alles op was, was het afwachten, X werd zo als gewoonlijk al zenuwachtig.
Om 9.45 zijn we het bos ingetrokken, om een willekeurig pad volgen. A wandelde eerste, en stapte stevig door. Ik voelde mijn longen al zwaarder worden.
Achter mij hoorde ik T constant lachen, als ik omkeek ging ik spontaan meelachen, om niets eigelijk.
Het pad werd steeds smaller en het bos werd dichter begroeid. Tot op en gegeven punt we uitkwamen op een weide, zo veel licht en nog nooit was de lucht zo helder geweest.
We checkte of er geen gevaarlijke beesten in de wei stonden en gingen in het gras liggen, we begonnen tegen elkaar te vertellen wat we in de kleine wolkjes zagen. Ik en K zagen tegelijk het konijn van de film ‘Donnie Darko’, Het was echt fantastisch.
Toen begonnen de paddo’s echt te werken, we werden allemaal stil en ik voelde de grond lichtjes golven als ik mijn ogen sloot.
Op een bepaald ogenblik stelde T voor om verder te wandelen, hij zei dat we hier al lang lagen.
Voor mij leken het nochtans enkele minuten. Ik, T en K gingen verder, A volgde ons.
Toen begon het echt visueel te worden. Planten leken 2-dimensioneel, precies karton in de vorm van planten uitgesneden. Geluiden werden totaal anders, er waren nog vogeltjes aan het fluiten en dit klonk fantastisch, beter dan menselijke muziek. Ook de hellingen werden steiler.
We bleven wandelen tot we op een grote baan uitkwamen, plots kwam er een politiecombi in volle snelheid voorbijgereden, ik schrok me kappot.
We gingen maar terug naar de wei waar X en Y achtergebleven waren, onderweg bleef T constant giechelen, hij moest zwaar aan het flashen geweest zijn. Normaal zou dit gegiechel mij geërgerd hebben, maar nu echt niet, ik was vollop in vrede met alles en iedereen, alles was goed. Ik zag er naar uit om X en Y terug te zien, vooral Y, wat hij allemaal beleefde tijdens zijn eerste trip?
We zagen terug de wei waar we voorheen gelegen hadden, maar X en Y waren weg
Ze moesten terug naar onze kamplaats gegaan zijn, dus we gingen ook maar terug, de weg was bijzonder lang en dichtgegroeid, ik voelde me een soort ontdekkingsreiziger, wat zou ik nog tegenkomen vanavend ? De zon was ondertussen al lang ondergegaan.
Terug aan de kamplaats, brandde het kampvuur al, heerlijk, het was echt gezellig en we lachten en gierden om alles.
Toen kwam het tweede gedeelte van de trip, die heb ik eenzaam in mijn tent meegemaakt.
Hoe ik daar ineens terechtgekomen was weet ik niet meer.
Maar dit was zot, de gedachten begonnen door mijn hoofd te stromen. Over fylosofische onderwerpen, over dingen die ik op school geleerd had, over evolutie, over het leven. Dit wisselde af met scenes die ik zag met mezelf in de hoofdrol, ik besefte dat het dingen waren die ik zelf meegemaakt had en al vergeten was.
Het begon steeds harder en harder te gaan, en er kwamen rare geometrische vormen die bewogen voor mijn ogen. Veel kleuren. Mijn gedachten werden tegen mij verteld door iemand anders.
Het was een soort trance, ik sliep niet maar was ook niet bij bewustzijn, ik was niet iets fysisch meer, er was enkel de emoties en de verwarde gedachtenlijnen
Een hele tijd later schoot ik terug wakker, ik lag ergens in een kleine ruimte, zonder enig idee hoe eruit te geraken. Ik wist niet meer wie ik was of hoe ik hier terecht was gekomen. Een besef van tijd was er al helemaal niet.
Plots hoorde ik buiten mensen mijn naam roepen, mijn naam, het duurde even voor ik doorhad dat het om mij ging.
Ok, ik had gevonden hoe eruit te geraken: een ritssluiting
ik stond recht en zag een kampvuur met duistere mensen errond, ze lachten naar mij, ik dacht dat ze mij aan het uitlachen waren, dus kroop ik terug in de tent. Toen hoorde ik dat ze goa opgezet hadden =>flashen. De mensen bleven roepen en lachen, ik kreeg schrik. Ze riepen iets van paddo’s en ik dacht: Paddo’s? Wa? Paddestoelen?
Het begon tot me door te dringen dat er buiten de trip nog een andere wereld was.
Ik hoorde Y roepen: Paddo’s, fout spul. Hij herhaalde dit enkele keren.
Ik voelde me nog steeds zweverig
Plots schoot het mij te binnen, een sigaret, dat was lang geleden, mijn verlangen was zo groot, dat ik mijn angst om buiten te gaan overwon.
Maar mijn vrees was ongegrond, buiten was niet vijandelijk, in tegenstelling, in voelde terug de warme sfeer, ondertussen herkende ik m'n vrienden terug. Ik stak een sigaret op en genoot. Een gelukkig, tevreden gevoel.
Er werden jointen gerold en iedereen vertelde wat hij had gezien en meegemaakt
X vertelde dat hij ook een zware inwendige trip had meegemaakt, ook in zijn tent. Hij had zich misselijk gevoeld en moeten spouwen, maar dat hij zich nu al veel beter voelde.
We hebben nog lang zitten napraten.
Wat me de volgende dag opviel was wat een rommel we gemaakt hadden. Mijn tent lag vol met handdoeken en kledij die ik blijkbaar uit mijn koffer heb gehaald en rondgestrooid. Buiten lagen lege flesjes bier, kapotte sigaretten, vuile borden, afval van voedsel,…
Deze trip was de hevigste en langste die ik ooit meemaakte. Ik heb er zeker van genoten, hoewel het soms toch te hard ging.
Zeker een ervaring die ik niet snel ga vergeten.
)
in de tent... 
