Plaats: Sluis, Nederland
Datum: zondag 11 mei - maandag 12 mei
Psychonauten: 3 (D, S en ik)
Shrooms: Colombiaanse (4 porties voor 3)
Het was zondag een prachtige Pinksterdag met een zomers weertje (28°C op de plaats van de trip). We hadden al dagen uitgekeken naar dit moment, want we wilden nog eens paddo's doen voor ze definitief verboden worden. We hadden vooraf al besproken hoe we het zouden organiseren en aangezien we bij niemand thuis konden/wilden, besloten we onze trip in de natuur te beleven en in een tent te slapen. We regelden een paar gram wiet, wat zeker voor mij een must is tijdens (en zeker na) de trip.
Zondag was het dan zo ver, we vertrokken om 16u00 uit Brugge en reden met de fiets naar Sluis. Na een uurtje kwamen we aan en liepen nog even in de stad rond. Daarna belandden we in de smartshop waar we 4 porties Colombiaanse shrooms kochten.
We gingen op zoek naar een rustig en gezellig plekje voor onze tent. We vonden een prachtige plaats aan de voet van een heuvel, met voor ons een groot meer dat voor wat afkoeling zorgde. Het was toen 18u00, we zetten de tent op, rolden en rookten een joint en begonnen dan op het gemak onze paddo's op te eten met wat yoghurtdrank. Voor mij was het de vierde keer, voor D en S de tweede. Toen we ze op hadden verkenden we de omgeving.
Ik begon het al redelijk snel te voelen, en ging aan het meer in het gras gaan liggen met D en S. Ik was verschrikkelijk loom in het begin, en liet me gaan tot de paddo's goed hun werk begonnen te doen. Na een tijdje begonnen de visuals; de bomen begonnen te golven, de planten een eind verder aan het meer leken wel slakken, het licht werd lichter en mooier en het meer lag er sprookjesachtig bij. Dit was het mooiste spaceplekje dat ik al gezien had (ook vóór de trip :P). We legden wat goamuziek op en gingen een wandelingetje maken. Er waren weinig mensen te bespeuren, enkel grote velden, het meer, de bomen en de tent in de schaduw van de heuvel.
We gingen terug naar de tent om nog een joint te rollen. Dat duurde zeker een kwartier omdat mijn filtertip en blaadje continu veranderden van vorm, maar uiteindelijk lukte het toch. Eenmaal de joint aangestoken was, leek het een half uur te duren voor hij op was. Eerst kregen we lachkicks bij het minste dat we zagen; een voorbijrijdende fietser of een blikje zwan-worstjes waren genoeg om 5 minuten te liggen lachen. Toen we uitgelachen waren, legden we ons buiten in het gras. Het zag er sprookjesachtig uit, het leek écht alsof we op een tropisch eiland lagen (de heuvel lag achter ons en het meer gaf de indruk van een eiland, en de bomen veranderden in palmbomen). Het kon een schilderij zijn, een groot meer met aan de ene kant een steile hevel van een meter of 15 hoog, aan de andere kant een reeks bomen (klein bos), en nog aan een andere kant langgerekte open velden. Geen drukke wegen en geen mensen. Ik dacht: ik wil hier nooit meer weg. Dan begon het filosoferen; er volgden gesprekken over het leven op zich, over onze vriendschapsband, over de reden van ons bestaan,... We wisten ok niet goed meer hoe we op onze spaceplek geraakt waren en wat we daar eigenlijk deden. S vroeg zich steeds af wat wij eigenlijk voor de wereld betekenden. We waren ervan overtuigd dat we op een hoger niveau zaten, en dat enkel wij elkaar begrepen.
Na de volgende 2 joints begon ik verder en verder van de realiteit weg te gaan en dat voelde ik ook. Ik probeerde even tot mezelf te komen maar dat lukte niet. Ik besefte niet echt meer waar we zaten, en wat we nog gingen doen. Tijdsbesef was ook al even geleden helemaal weggegaan. Een trip tegenwerken doe je best niet dus ik liet me maar meegaan in mijn trip met de gedachte dat het enkele uren later weer over zou zijn, en dat ik ervan moest genieten. Ik begon me weer blij te voelen, maar D werd wat paranoide door de geluiden die we niet gewoon waren. Hij dacht dat we onze tent op een paardenpiste hadden gezet waar een paardenshow zou gehouden worden. S en ik stelden hem gerust en maakten nog een wandeling. Het begon te schemeren rond 21u30 dus we gingen in de tent zitten. Plots waren alle mooie kleuren weg en werd het somber en donker (niet omdat de zon wegging, wel door een wending in de trip). Ik weet niet meer waarom, maar we trokken elkaar steeds meer mee in een vicieuze cirkel. S was wat paranoide, D was constant aan het praten over dingen die ik niet meer weet en ik zat aan het meer een sigaret te roken.
Het was ondertussen 22u30 geworden en de trip was over. D en ik praatten wat na en vonden het jammer dat de trip wat in mineur was geëindigd. Maar we gingen enkel de positieve zaken onthouden, en dat waren er toch een pak meer dan de tegenvallers. S was nog steeds paranoide, wist niet meer wat er gebeurd was sinds de trip begon en zag er wat in 'shock' uit. We legden 6 keer in detail uit wat er allemaal gebeurd was en dat stelde hem toch gerust.
We rookten nog een paar joints en gingen naar buiten om naar de sterren te kijken. Ik had er nog nooit zo veel in één keer gezien, het was adembenemend mooi. D en S gingen slapen, ik lag nog in het gras naar de sterren te kijken. Ik verwerkte mijn trip en besefte dat ik over bepaalde dingen op een hoger niveau had zitten denken, wat me weer een andere kijk gaf op die dingen.
Ik ging terug naar binnen en we babbelden nog wat en rookten nog wat. Rond 2u30 vielen we in slaap, rond 4u30 werden we weer wakker door de koude. Nog een joint, vielen weer in slaap. Om 7u hetzelfde verhaal, maar dan was het alweer warmer door de opgekomen zon. We ontbeten om 9u aan het meer, braken de tent af en gingen terug naar het centrum van Sluis.
Daar gingen we naar de supermarkt, en fietsten we terug naar Brugge. Dit was denk ik toch mijn mooiste trip, en de trip waarbij ik veel dingen beseft heb. Kortom, een intense een leerrijke trip.
Ik hoop in juli nog paddo's te kunnen kopen in Nederland, want dan wil ik voor de eerste keer Hawaiiaanse proberen!
Datum: zondag 11 mei - maandag 12 mei
Psychonauten: 3 (D, S en ik)
Shrooms: Colombiaanse (4 porties voor 3)
Het was zondag een prachtige Pinksterdag met een zomers weertje (28°C op de plaats van de trip). We hadden al dagen uitgekeken naar dit moment, want we wilden nog eens paddo's doen voor ze definitief verboden worden. We hadden vooraf al besproken hoe we het zouden organiseren en aangezien we bij niemand thuis konden/wilden, besloten we onze trip in de natuur te beleven en in een tent te slapen. We regelden een paar gram wiet, wat zeker voor mij een must is tijdens (en zeker na) de trip.
Zondag was het dan zo ver, we vertrokken om 16u00 uit Brugge en reden met de fiets naar Sluis. Na een uurtje kwamen we aan en liepen nog even in de stad rond. Daarna belandden we in de smartshop waar we 4 porties Colombiaanse shrooms kochten.
We gingen op zoek naar een rustig en gezellig plekje voor onze tent. We vonden een prachtige plaats aan de voet van een heuvel, met voor ons een groot meer dat voor wat afkoeling zorgde. Het was toen 18u00, we zetten de tent op, rolden en rookten een joint en begonnen dan op het gemak onze paddo's op te eten met wat yoghurtdrank. Voor mij was het de vierde keer, voor D en S de tweede. Toen we ze op hadden verkenden we de omgeving.
Ik begon het al redelijk snel te voelen, en ging aan het meer in het gras gaan liggen met D en S. Ik was verschrikkelijk loom in het begin, en liet me gaan tot de paddo's goed hun werk begonnen te doen. Na een tijdje begonnen de visuals; de bomen begonnen te golven, de planten een eind verder aan het meer leken wel slakken, het licht werd lichter en mooier en het meer lag er sprookjesachtig bij. Dit was het mooiste spaceplekje dat ik al gezien had (ook vóór de trip :P). We legden wat goamuziek op en gingen een wandelingetje maken. Er waren weinig mensen te bespeuren, enkel grote velden, het meer, de bomen en de tent in de schaduw van de heuvel.
We gingen terug naar de tent om nog een joint te rollen. Dat duurde zeker een kwartier omdat mijn filtertip en blaadje continu veranderden van vorm, maar uiteindelijk lukte het toch. Eenmaal de joint aangestoken was, leek het een half uur te duren voor hij op was. Eerst kregen we lachkicks bij het minste dat we zagen; een voorbijrijdende fietser of een blikje zwan-worstjes waren genoeg om 5 minuten te liggen lachen. Toen we uitgelachen waren, legden we ons buiten in het gras. Het zag er sprookjesachtig uit, het leek écht alsof we op een tropisch eiland lagen (de heuvel lag achter ons en het meer gaf de indruk van een eiland, en de bomen veranderden in palmbomen). Het kon een schilderij zijn, een groot meer met aan de ene kant een steile hevel van een meter of 15 hoog, aan de andere kant een reeks bomen (klein bos), en nog aan een andere kant langgerekte open velden. Geen drukke wegen en geen mensen. Ik dacht: ik wil hier nooit meer weg. Dan begon het filosoferen; er volgden gesprekken over het leven op zich, over onze vriendschapsband, over de reden van ons bestaan,... We wisten ok niet goed meer hoe we op onze spaceplek geraakt waren en wat we daar eigenlijk deden. S vroeg zich steeds af wat wij eigenlijk voor de wereld betekenden. We waren ervan overtuigd dat we op een hoger niveau zaten, en dat enkel wij elkaar begrepen.
Na de volgende 2 joints begon ik verder en verder van de realiteit weg te gaan en dat voelde ik ook. Ik probeerde even tot mezelf te komen maar dat lukte niet. Ik besefte niet echt meer waar we zaten, en wat we nog gingen doen. Tijdsbesef was ook al even geleden helemaal weggegaan. Een trip tegenwerken doe je best niet dus ik liet me maar meegaan in mijn trip met de gedachte dat het enkele uren later weer over zou zijn, en dat ik ervan moest genieten. Ik begon me weer blij te voelen, maar D werd wat paranoide door de geluiden die we niet gewoon waren. Hij dacht dat we onze tent op een paardenpiste hadden gezet waar een paardenshow zou gehouden worden. S en ik stelden hem gerust en maakten nog een wandeling. Het begon te schemeren rond 21u30 dus we gingen in de tent zitten. Plots waren alle mooie kleuren weg en werd het somber en donker (niet omdat de zon wegging, wel door een wending in de trip). Ik weet niet meer waarom, maar we trokken elkaar steeds meer mee in een vicieuze cirkel. S was wat paranoide, D was constant aan het praten over dingen die ik niet meer weet en ik zat aan het meer een sigaret te roken.
Het was ondertussen 22u30 geworden en de trip was over. D en ik praatten wat na en vonden het jammer dat de trip wat in mineur was geëindigd. Maar we gingen enkel de positieve zaken onthouden, en dat waren er toch een pak meer dan de tegenvallers. S was nog steeds paranoide, wist niet meer wat er gebeurd was sinds de trip begon en zag er wat in 'shock' uit. We legden 6 keer in detail uit wat er allemaal gebeurd was en dat stelde hem toch gerust.
We rookten nog een paar joints en gingen naar buiten om naar de sterren te kijken. Ik had er nog nooit zo veel in één keer gezien, het was adembenemend mooi. D en S gingen slapen, ik lag nog in het gras naar de sterren te kijken. Ik verwerkte mijn trip en besefte dat ik over bepaalde dingen op een hoger niveau had zitten denken, wat me weer een andere kijk gaf op die dingen.
Ik ging terug naar binnen en we babbelden nog wat en rookten nog wat. Rond 2u30 vielen we in slaap, rond 4u30 werden we weer wakker door de koude. Nog een joint, vielen weer in slaap. Om 7u hetzelfde verhaal, maar dan was het alweer warmer door de opgekomen zon. We ontbeten om 9u aan het meer, braken de tent af en gingen terug naar het centrum van Sluis.
Daar gingen we naar de supermarkt, en fietsten we terug naar Brugge. Dit was denk ik toch mijn mooiste trip, en de trip waarbij ik veel dingen beseft heb. Kortom, een intense een leerrijke trip.
Ik hoop in juli nog paddo's te kunnen kopen in Nederland, want dan wil ik voor de eerste keer Hawaiiaanse proberen!
:P
ik kon er goed door heen lezen, 
