BacingsPen
Badass junkie
Ik had gisteren echt geen zin om die report te schrijven, ik was echt fucking moe, en ik ben door die paddo's echt nog meer afstand gaan nemen van alles dat met woorden te maken heeft 
Woorden zijn leuk, en handig, om met elkaar te communiceren... Maar zorgen woorden juist niet veel al tot miscommunicaties? Woorden hebben bij iedereen een andere betekenis, gezichtsuitdrukkingen kunnen vaker bij verschillende mensen hetzelfde betekenen...
Maar goed, ik zal wel ff proberen te beschrijven hoe laat we waar waren, en wat er is gebeurd/bedacht...
6.00 pm
Om 6.15 hadden we (we waren met z'n 2en
) hadden we allebei een halve portie truffels naar binnen gewerkt. Ze smaakten een beetje naar noten, maar hadden ontzettend nare en zure nasmaak... (die dingen hoef ik nie meer :P)
7.00 pm
Tegen 7 uur aten we een halve portie hawaïaanse, want J vond dat wel kunnen, en hij wou hem om 12 uur niet meer spacen, want hij zou dan eigenlijk naar huis moeten... (hij is uit eindelijk blijven logeren
)
Deze paddo's smaakte naar hele sterke champignons, die iets over datum waren ofzo... Opzich vond ik ze niet heel erg vies...
Nadat we ze op hadden, aten we de pizza op die we in de oven hadden gedaan... (J had een vreetkick, en wou graag al voor de paddo's gaan eten, ik stelde voor eerst de paddo's te eten, omdat we dan nog een lege maag hadden ) eten na het eten okj?
Rond 7.30 waren we al pizza etende ontzettend melig aan het worden, er viel ook wel eens een stukje van de pizza op de grond Vol bewondering keken we dan wat het dan wel niet was, dat daar zo ineens gevallen was...
Vele lachkicks volgde, we waren allebei vol spanning aan het wachten op de effecten. Op een gegeven moment waren we naar boven gegaan, om in de spiegel te kijken. Dit had J als eerst ontdekt, en vond het eigenlijk te eng, en wou DIRECT het huis verlaten om buiten een rustig plekje op te zoeken...
Voor mij was het duidelijk, we zouden naar het bos gaan, waar ik normaal zekers nooit LOPEND heen zou lopen... We liepen op de heen weg langs een groen begroeid gebied, en alles glinsterde omdat het had geregend...
J was nogal gespannen, en ergerde zich eraan hoe vies hij wel niet geworden was. (we liepen door hoog gras, met daaronder hier en daar een plas water...) Op een gegeven moment komen we bij een autoweg aan, en we bewonderde ons hoe hard en veel auto's er ineens op deze weg reden.
J kon het maar niet geloven, HUH? WTF? Wat moeten al die klote auto's hier? Ik word helemaal gek van al die geluiden! Ik wil rust hebben! Een rustig plekje!
Ik voelde met hem mee, en besloot midden door een akker heen te lopen, om vervolgens in het bos terecht te komen... Dat deden we niet, we liepen langs de weg richting het bos... Ik vond het maar niks, en trok J regelmatig van de weg af op het gras.
8.00 pm
Tegen 8 uur waren we in het bos aangekomen... We besloten direct om het pad te verlaten en onze eigen weg te kiezen... J was niet bepaald ontspannen, en hij liep rennend rond zoals je een chimpansee dat ook wel eens ziet doen
Op een gegeven moment komen we in een gebied waar op de grond ontzettend veel mos gegroeid is... Ik voel hoe zacht het is, en besluit er op te liggen. J sleept me weer op de voeten en stel voor om een bankje te zoeken... Op een gegeven moment zegt hij: Zullen we een joint draaien? Ik ga akkoord, ik besefte nauwelijks dat ik aan het trippen was, het voelde allemaal doodgewoontjes. (ik ben gewoon heerlijk aan het geniten van de natuur, is wat ik gedacht zal hebben...)
Een bankje was niet te vinden midden in het bos, legde ik J uit...
>Ja maar als er nou ergens een bankje staat? Speciaal voor ons gemaakt?!
Ik vond het een mooi idee, en we liepen verder, om ons heen zoekend naar een plek om een joint te draaien... Op een gegeven moment komen we bij een omgevallen boom aan, en ik stel voor erop te gaan zitten...
Eenmaal zittend draaien we nog geen joint, en plotseling zegt J: We hadden die 2e halve portie niet moeten nemen man! Dit is te erg man, ik trek t hier niet meer, we moeten een bankje hebben ofzo man!
Ik denk er even over na en stel hem wat vragen over wat ie precies in gedachte heeft... Ik doe nog ff een plasje... Ik vond het nog steeds erg leuk allemaal, en dacht dat ik die big smile nog steeds had door de spanning...
Opeens krijg ik een lulkick, en ik probeer J iets uit te leggen over inzichten die ik heb gekregen onder invloed van mijn vele Cannabis trips... We konden kiezen: we gaan voor structuur & verstand, of we gaan voor Chaos & Gevoel...
Aangezien we ons nauwelijks hadden voorbereid, (dat past nou eenmaal ook wel bij ons, dat maakte het wel extra wazig juist, denk ik :P) gingen we steeds op ons gevoel af..
Op ons gevoel liepen we een kant op, en tot op onze verbazing vond J een bankje! Rennend als een chimpansee rent hij er naar toe al gillend, en hij gaat op z'n bek en verliest zijn horloge
Tsja, ik had het niet meer natuurlijk...
J was een onderdeel van zijn horloge kwijt, en ik zat met een grijns op smoel mee te zoeken... We vinden niets en gaan op het bankje zitten en draaien een joint...
9.00
Als we rond 9 uur eenmaal de joint aan het roken zijn, zie ik J ontspannen worden... hij komt helemaal tot rust, en we beginnen te praten over ons verleden. Over onze jeugd, (aangezien we elkaar vanaf onze 2e levensjaar kennen ) Er zijn momenten dat J veel verteld, en ik kan echt precies met hem meedenken, ik denk gewoon precies wat hij denkt, en ik wil reageren, maar op dat moment zijn we het allebei kwijt... We weten allebei wat we bedoelen en wat we zouden willen zeggen, maar de woorden... Ze zijn er niet meer... Het zijn pure gedachten die er op dat moment door je heen gaan... Zo moet men vroeger ook gedacht hebben, toen men zichzelf nog niet beperkte door woorden... (is denken in woorden een beperking, of een verrijking?! )
Dan is er weer even een gespannen moment, J is nog steeds het onderdeeltje van z'n horloge kwijt, en we gaan weer zoeken... Ik doe het zonder verveling, maar eigenlijk zoeken we nauwelijks en zijn we constant aan het filosoferen... We zaten op dat moment echt op dezelfde golflengte en alles sprak ineens voorzich... We waren ons ontzettend bewust van hoe de wereld in elkaar steekt... Van mijn kant kwamen er sterke gevoelens van verbondenheid met mijn omgeving... Niet alleen Voelde ik me verbonden met J, maar ook maat de hele natuur om me heen, en voor een deel zelfs met de autoweg verderop...
We zaten daar op dat bankje precies tussen een chao's van de natuur (zoals deze omgeving er dus oorspronkelijk uit hoort te zien!), en de structuur van de mensen. (autoweg, met daarnaast een door mensen gegraven kanaal.)
Hoe dan ook, door al deze gevoelens en gedachten, kwam ik tot de volgende conclusie voor ons beiden... Kiezen we voor structuur en verstand, of kiezen we vandaag voor chaos en gevoel? Hij begreep me niet helemaal, en vroeg me of we niet gewoon konden stoppen met zoeken en een keer weer naar mijn huis gaan, want dat trok die goed...
Voor chaos en gevoel kozen we dus. (ik bewust, hij onbewust )
Wat de paddo's ons denk ik wilde zeggen is dat je kunt kiezen tussen structuur van de mensen, en de chaos van de natuur. Op 1 of andere manier is er een menselijke kant die zich verbonden voelt met de natuur, en ook 1 die zich van de natuur onderscheid, en in feite ook de natuur behoorlijk tegenwerkt... (zou dit met de linker en rechterhersenhelften te maken hebben? )
Om niet te veel door te gaan op de vragen die in mij/ons opkwamen zal ik de terugweg beschrijven
Tegen 9.30 waren we opweg naar mijn huis... Ik wou per se niet over de weg lopen, en we liepen dus via een omweg door een groenrijke omgeving... J wees me op de wolken, die er erg spacy uitzagen... Ze leken echt gigantisch dichtbij, en ik kon ze ontzettend scherp zien!
Op een gegeven moment komen we langs een stelletje, en we lopen er langs... Ik voel een soort spanning, en kan me lach nauwelijks inhouden en loop wazig tegen J te praten, die niets terugzegt...
Op de terugweg kom ik meerdere bekenden tegen en ik zit nog steeds met een big smile op me gezicht... Het was eigenlijk helemaal niet zo angstaanjagend allemaal... Ik voelde me gewoon super goed en kreeg veel inzichten en lachkicks zoals ik bij wiet ook vaak heb/heb gehad...
Ik heb sommige 'wiettrips' heftiger/angstiger ervaren dan deze paddo trip....
10.00
Eenmaal thuis gekomen rond een uur of 10, zet J de televisie aan...
Ik verbaas me over de feesstemming die uit de bozen komen. Een prachtig geluid vind ik het, maar ik moest eerst even idlepimps bekijken, 1 van mijn inet verslavingen
Ik spacede hem nog volledig, terwijl J relaxt op de bank tv aan het kijken was... Hij riep steeds naar boven waar ik bleef, en ik moest steeds hard lachen omdat ik weer ergens in een andere kamer stil stond en in gedachten was...
Eenmaal beneden (ik was een playstation controler pakken) keken we een film, en deze was zeer wazig... Het leek wel of de hoofdrolspeler teveel drugs had gebruilkt. (het bleek een psychopaat te zijn.)
tegen 10.30 begon ik al wat minder spacy te worden, al zag ik de wolkafbeelding op de luchtvervfrisser ineens hevig bewegen en het was zo mooi dat ik vond dat de wereld er altijd zo zou moeten blijven uitzien
23.00 pm
Tegen 11 uur kwam mijn broertje thuis, en ik was eigenlijk nog behoorlijk space, al vond ik niet dat ik heel erg meer space was geweest dan dit, die wiet werkte gewoon uit dacht ik
Ik bleek nog uitstekend in staat te zijn met mijn broertje te communiceren... Het ging gewoon zoals altijd, en met een beetje vaardigheden die ik met mijn opleiding geleerd heb, ben je altijd in staat te praten
Vanaf toen is het niet veel boeiend meer, we hebben flink wat pure joints gerookt, want ik had wel besloten geen tabak meer te roken, want deze drug is gemaakt om je verslaafd te maken, en om je te misleiden en in de rug te steken als je het vaarwel wil zeggen... (het anti-tabak gevoel dat ik toen had was echt ongelofelijk sterk en was niet bepaald prettig...)
Kwa drugsgebruik ben ik weer helemaal een naturefreak geworden... En ik denk eerlijk gezegd dat de pure joint zo'n ontzettend positief effect heeft gehad op de paddotrip, dat ik die gewoonte ook niet zo snel zal afleren
Een gedachte die trouwens veel in ons opkwam toen we langs grote gigantische gebouwen liepen: WTF?! wat is dit allemaal? Van wie is dit? wie heeft dit gemaakt? Wie doet dit allemaal? Wie speelt er met de mensen?
Ik heb trouwens ook een hele tijd gefilosofeert over god en de bijbel...
Ik snapte ineens precies hoe die is ontstaan, en waar het adam en eva verhaal vandaan komt... Ik weet het nu ook zeker, in bijbels/korans zullen zeker meerder waarheden staan als je er als persoon iets mee kunt
Verder heb ik ook regelmatig het gevoel gehad dat wij mensen/dieren allemaal slachtoffer zijn van het leven op aarde... Je kan het zien als een gift, het leven op aarde, maar in principe is het lelijke vanalles dat we gewoon dood gaan en dat is het
Ps, dit verhaal is slechts een fractie van wat er gebeurd is/wat we gedacht/gezegd hebben...
Het leuke van de trip vond ik ook dat er zo ontzettend veel mogelijkheden waren, en het besef hoe vrij we eigenlijk waren, en dat er ieder uur wel een andere fase in ging. En wat ik ook merkwaardig vond... Ik ben niet alleen denker geweest, maar ook zeker een doener... Ik was ontzettend actief en had ontzettend veel energie... Ik had ook heel erg het gevoel dat ik door de paddo's op een 'hoger' niveau terecht was gekomen... Paddo's zorgen er voor dat je de manier waarop mensen leven van verschillende kanten belichten (omdat je er zelf ff anfstand van neemt, hoe je je normaal gedraagd is plotseling helemaal niet zo vanzelfsprekend, ik heb zelfs het idee gehad dat ik mijn lichaams cellen onder mijn huid zag 'bewegen' (nuchter denk ik ook wel eens dat dat kan als je goed kijkt...)
Ik ben zeker nog niet over dit wonderlijke natuurlijke middeltje uitgepraat, en als laatste kan ik zeggen dat paddo's voor mij zeker geen voedingswaar is om maar heel sporadisch te gebruiken... Zo heel heftig is het toch niet, eigenlijk was de paddotrip vooral leerzaam... En dat de waarheid hard is wist ik ookal voordat ik deze reis maakte
Woorden zijn leuk, en handig, om met elkaar te communiceren... Maar zorgen woorden juist niet veel al tot miscommunicaties? Woorden hebben bij iedereen een andere betekenis, gezichtsuitdrukkingen kunnen vaker bij verschillende mensen hetzelfde betekenen... Maar goed, ik zal wel ff proberen te beschrijven hoe laat we waar waren, en wat er is gebeurd/bedacht...
6.00 pm
Om 6.15 hadden we (we waren met z'n 2en
) hadden we allebei een halve portie truffels naar binnen gewerkt. Ze smaakten een beetje naar noten, maar hadden ontzettend nare en zure nasmaak... (die dingen hoef ik nie meer :P) 7.00 pm
Tegen 7 uur aten we een halve portie hawaïaanse, want J vond dat wel kunnen, en hij wou hem om 12 uur niet meer spacen, want hij zou dan eigenlijk naar huis moeten... (hij is uit eindelijk blijven logeren
)Deze paddo's smaakte naar hele sterke champignons, die iets over datum waren ofzo... Opzich vond ik ze niet heel erg vies...
Nadat we ze op hadden, aten we de pizza op die we in de oven hadden gedaan... (J had een vreetkick, en wou graag al voor de paddo's gaan eten, ik stelde voor eerst de paddo's te eten, omdat we dan nog een lege maag hadden
) eten na het eten okj?Rond 7.30 waren we al pizza etende ontzettend melig aan het worden, er viel ook wel eens een stukje van de pizza op de grond
Vol bewondering keken we dan wat het dan wel niet was, dat daar zo ineens gevallen was...Vele lachkicks volgde, we waren allebei vol spanning aan het wachten op de effecten. Op een gegeven moment waren we naar boven gegaan, om in de spiegel te kijken. Dit had J als eerst ontdekt, en vond het eigenlijk te eng, en wou DIRECT het huis verlaten om buiten een rustig plekje op te zoeken...
Voor mij was het duidelijk, we zouden naar het bos gaan, waar ik normaal zekers nooit LOPEND heen zou lopen... We liepen op de heen weg langs een groen begroeid gebied, en alles glinsterde omdat het had geregend...
J was nogal gespannen, en ergerde zich eraan hoe vies hij wel niet geworden was. (we liepen door hoog gras, met daaronder hier en daar een plas water...) Op een gegeven moment komen we bij een autoweg aan, en we bewonderde ons hoe hard en veel auto's er ineens op deze weg reden.
J kon het maar niet geloven, HUH? WTF? Wat moeten al die klote auto's hier? Ik word helemaal gek van al die geluiden! Ik wil rust hebben! Een rustig plekje!
Ik voelde met hem mee, en besloot midden door een akker heen te lopen, om vervolgens in het bos terecht te komen... Dat deden we niet, we liepen langs de weg richting het bos... Ik vond het maar niks, en trok J regelmatig van de weg af op het gras.
8.00 pm
Tegen 8 uur waren we in het bos aangekomen... We besloten direct om het pad te verlaten en onze eigen weg te kiezen... J was niet bepaald ontspannen, en hij liep rennend rond zoals je een chimpansee dat ook wel eens ziet doen
Op een gegeven moment komen we in een gebied waar op de grond ontzettend veel mos gegroeid is... Ik voel hoe zacht het is, en besluit er op te liggen. J sleept me weer op de voeten en stel voor om een bankje te zoeken... Op een gegeven moment zegt hij: Zullen we een joint draaien? Ik ga akkoord, ik besefte nauwelijks dat ik aan het trippen was, het voelde allemaal doodgewoontjes. (ik ben gewoon heerlijk aan het geniten van de natuur, is wat ik gedacht zal hebben...)
Een bankje was niet te vinden midden in het bos, legde ik J uit...
>Ja maar als er nou ergens een bankje staat? Speciaal voor ons gemaakt?!
Ik vond het een mooi idee, en we liepen verder, om ons heen zoekend naar een plek om een joint te draaien... Op een gegeven moment komen we bij een omgevallen boom aan, en ik stel voor erop te gaan zitten...
Eenmaal zittend draaien we nog geen joint, en plotseling zegt J: We hadden die 2e halve portie niet moeten nemen man! Dit is te erg man, ik trek t hier niet meer, we moeten een bankje hebben ofzo man!
Ik denk er even over na en stel hem wat vragen over wat ie precies in gedachte heeft... Ik doe nog ff een plasje... Ik vond het nog steeds erg leuk allemaal, en dacht dat ik die big smile nog steeds had door de spanning...
Opeens krijg ik een lulkick, en ik probeer J iets uit te leggen over inzichten die ik heb gekregen onder invloed van mijn vele Cannabis trips... We konden kiezen: we gaan voor structuur & verstand, of we gaan voor Chaos & Gevoel...
Aangezien we ons nauwelijks hadden voorbereid, (dat past nou eenmaal ook wel bij ons, dat maakte het wel extra wazig juist, denk ik :P) gingen we steeds op ons gevoel af..
Op ons gevoel liepen we een kant op, en tot op onze verbazing vond J een bankje! Rennend als een chimpansee rent hij er naar toe al gillend, en hij gaat op z'n bek en verliest zijn horloge
Tsja, ik had het niet meer natuurlijk...
J was een onderdeel van zijn horloge kwijt, en ik zat met een grijns op smoel mee te zoeken... We vinden niets en gaan op het bankje zitten en draaien een joint...
9.00
Als we rond 9 uur eenmaal de joint aan het roken zijn, zie ik J ontspannen worden... hij komt helemaal tot rust, en we beginnen te praten over ons verleden. Over onze jeugd, (aangezien we elkaar vanaf onze 2e levensjaar kennen
) Er zijn momenten dat J veel verteld, en ik kan echt precies met hem meedenken, ik denk gewoon precies wat hij denkt, en ik wil reageren, maar op dat moment zijn we het allebei kwijt... We weten allebei wat we bedoelen en wat we zouden willen zeggen, maar de woorden... Ze zijn er niet meer... Het zijn pure gedachten die er op dat moment door je heen gaan... Zo moet men vroeger ook gedacht hebben, toen men zichzelf nog niet beperkte door woorden... (is denken in woorden een beperking, of een verrijking?! )Dan is er weer even een gespannen moment, J is nog steeds het onderdeeltje van z'n horloge kwijt, en we gaan weer zoeken... Ik doe het zonder verveling, maar eigenlijk zoeken we nauwelijks en zijn we constant aan het filosoferen... We zaten op dat moment echt op dezelfde golflengte en alles sprak ineens voorzich... We waren ons ontzettend bewust van hoe de wereld in elkaar steekt... Van mijn kant kwamen er sterke gevoelens van verbondenheid met mijn omgeving... Niet alleen Voelde ik me verbonden met J, maar ook maat de hele natuur om me heen, en voor een deel zelfs met de autoweg verderop...
We zaten daar op dat bankje precies tussen een chao's van de natuur (zoals deze omgeving er dus oorspronkelijk uit hoort te zien!), en de structuur van de mensen. (autoweg, met daarnaast een door mensen gegraven kanaal.)
Hoe dan ook, door al deze gevoelens en gedachten, kwam ik tot de volgende conclusie voor ons beiden... Kiezen we voor structuur en verstand, of kiezen we vandaag voor chaos en gevoel? Hij begreep me niet helemaal, en vroeg me of we niet gewoon konden stoppen met zoeken en een keer weer naar mijn huis gaan, want dat trok die goed...
Voor chaos en gevoel kozen we dus. (ik bewust, hij onbewust
) Wat de paddo's ons denk ik wilde zeggen is dat je kunt kiezen tussen structuur van de mensen, en de chaos van de natuur. Op 1 of andere manier is er een menselijke kant die zich verbonden voelt met de natuur, en ook 1 die zich van de natuur onderscheid, en in feite ook de natuur behoorlijk tegenwerkt... (zou dit met de linker en rechterhersenhelften te maken hebben?
)Om niet te veel door te gaan op de vragen die in mij/ons opkwamen zal ik de terugweg beschrijven
Tegen 9.30 waren we opweg naar mijn huis... Ik wou per se niet over de weg lopen, en we liepen dus via een omweg door een groenrijke omgeving... J wees me op de wolken, die er erg spacy uitzagen... Ze leken echt gigantisch dichtbij, en ik kon ze ontzettend scherp zien!
Op een gegeven moment komen we langs een stelletje, en we lopen er langs... Ik voel een soort spanning, en kan me lach nauwelijks inhouden en loop wazig tegen J te praten, die niets terugzegt...
Op de terugweg kom ik meerdere bekenden tegen en ik zit nog steeds met een big smile op me gezicht... Het was eigenlijk helemaal niet zo angstaanjagend allemaal... Ik voelde me gewoon super goed en kreeg veel inzichten en lachkicks zoals ik bij wiet ook vaak heb/heb gehad...
Ik heb sommige 'wiettrips' heftiger/angstiger ervaren dan deze paddo trip....
10.00
Eenmaal thuis gekomen rond een uur of 10, zet J de televisie aan...
Ik verbaas me over de feesstemming die uit de bozen komen. Een prachtig geluid vind ik het, maar ik moest eerst even idlepimps bekijken, 1 van mijn inet verslavingen
Ik spacede hem nog volledig, terwijl J relaxt op de bank tv aan het kijken was... Hij riep steeds naar boven waar ik bleef, en ik moest steeds hard lachen omdat ik weer ergens in een andere kamer stil stond en in gedachten was...
Eenmaal beneden (ik was een playstation controler pakken) keken we een film, en deze was zeer wazig... Het leek wel of de hoofdrolspeler teveel drugs had gebruilkt. (het bleek een psychopaat te zijn.)
tegen 10.30 begon ik al wat minder spacy te worden, al zag ik de wolkafbeelding op de luchtvervfrisser ineens hevig bewegen en het was zo mooi dat ik vond dat de wereld er altijd zo zou moeten blijven uitzien
23.00 pm
Tegen 11 uur kwam mijn broertje thuis, en ik was eigenlijk nog behoorlijk space, al vond ik niet dat ik heel erg meer space was geweest dan dit, die wiet werkte gewoon uit dacht ik
Ik bleek nog uitstekend in staat te zijn met mijn broertje te communiceren... Het ging gewoon zoals altijd, en met een beetje vaardigheden die ik met mijn opleiding geleerd heb, ben je altijd in staat te praten
Vanaf toen is het niet veel boeiend meer, we hebben flink wat pure joints gerookt, want ik had wel besloten geen tabak meer te roken, want deze drug is gemaakt om je verslaafd te maken, en om je te misleiden en in de rug te steken als je het vaarwel wil zeggen... (het anti-tabak gevoel dat ik toen had was echt ongelofelijk sterk en was niet bepaald prettig...)
Kwa drugsgebruik ben ik weer helemaal een naturefreak geworden... En ik denk eerlijk gezegd dat de pure joint zo'n ontzettend positief effect heeft gehad op de paddotrip, dat ik die gewoonte ook niet zo snel zal afleren
Een gedachte die trouwens veel in ons opkwam toen we langs grote gigantische gebouwen liepen: WTF?! wat is dit allemaal? Van wie is dit? wie heeft dit gemaakt? Wie doet dit allemaal? Wie speelt er met de mensen?
Ik heb trouwens ook een hele tijd gefilosofeert over god en de bijbel...
Ik snapte ineens precies hoe die is ontstaan, en waar het adam en eva verhaal vandaan komt... Ik weet het nu ook zeker, in bijbels/korans zullen zeker meerder waarheden staan als je er als persoon iets mee kunt
Verder heb ik ook regelmatig het gevoel gehad dat wij mensen/dieren allemaal slachtoffer zijn van het leven op aarde... Je kan het zien als een gift, het leven op aarde, maar in principe is het lelijke vanalles dat we gewoon dood gaan en dat is het
Ps, dit verhaal is slechts een fractie van wat er gebeurd is/wat we gedacht/gezegd hebben...
Het leuke van de trip vond ik ook dat er zo ontzettend veel mogelijkheden waren, en het besef hoe vrij we eigenlijk waren, en dat er ieder uur wel een andere fase in ging. En wat ik ook merkwaardig vond... Ik ben niet alleen denker geweest, maar ook zeker een doener... Ik was ontzettend actief en had ontzettend veel energie... Ik had ook heel erg het gevoel dat ik door de paddo's op een 'hoger' niveau terecht was gekomen... Paddo's zorgen er voor dat je de manier waarop mensen leven van verschillende kanten belichten (omdat je er zelf ff anfstand van neemt, hoe je je normaal gedraagd is plotseling helemaal niet zo vanzelfsprekend, ik heb zelfs het idee gehad dat ik mijn lichaams cellen onder mijn huid zag 'bewegen' (nuchter denk ik ook wel eens dat dat kan als je goed kijkt...)
Ik ben zeker nog niet over dit wonderlijke natuurlijke middeltje uitgepraat, en als laatste kan ik zeggen dat paddo's voor mij zeker geen voedingswaar is om maar heel sporadisch te gebruiken... Zo heel heftig is het toch niet, eigenlijk was de paddotrip vooral leerzaam... En dat de waarheid hard is wist ik ookal voordat ik deze reis maakte
