Nieuw leesvoer

[_shikantaza]

Net binnen: https://www.bol.com/nl/nl/p/self-ca...motionally-immature-parents/9300000047229464/

Ik twijfelde of het in Voeding, gezondheid, liefde, seks en relaties zou moeten of hier, maar ik denk dat hier toch wel het beste past. Door mijn herstel heb ikveel dingen die me niet hielpen aangepakt. Dat is denk ik iets dat ik mag blijven doen, hoe klein of groot ook. Ik las op Reddit over dit boek en de eerste paar bladzijden sloegen meteen wel aan. Met name op mijn moeder maar ook wel dingen van mijn vader. Sub-assertiviteit, pleasen, dingen doen "zoals het hoort".

En onlangs had mijn moeder nog ergens "ja" tegen gezegd terwijl ze het eigenlijk vervelend vond, want "nee zeggen is onaardig". Nou kijk ik daar tegenwoordig wel echt anders tegenaan, en ik heb haar een tijdje geprobeerd te overtuigen. Met dat laatste ben ik gestopt want het werkt niet. Maar ik geef wel een ander voorbeeld en af en toe lijk ik te merken dat ze wel een beetje bijdraait richting gezonder gedrag (en hopelijk ook gezondere gedachten). Uiteindelijk had ze het ook wel leuk gehad met de activiteit die ze pleasend had toegezegd.

Ik ben benieuwd wat dit boek me gaat brengen. Misschien is het voor één van de leden hier ook nog wel leerzaam of interessant.

 

[MyLittlePonyPack]

Altijd interessant zulke boeken idd. Ik heb er zelf ook mee te maken gehad. Nouja nog steeds speelt het met mijn moeder gezien haar bipolaire stoornis. Maar als volwassene ga je er toch wel op een andere manier naar kijken ervaar ik zelf. Net als bij mijn overleden vader. Na zijn dood ben ik veel milder naar hem gaan kijken. Niet dat ik alle vervelende dingen daarmee vergeef en vergeet natuurlijk. Maar het is meer in balans.

Ik kan dit boek ook aanraden om te lezen:

 

[Deadwing]

Altijd interessant zulke boeken idd. Ik heb er zelf ook mee te maken gehad. Nouja nog steeds speelt het met mijn moeder gezien haar bipolaire stoornis. Maar als volwassene ga je er toch wel op een andere manier naar kijken ervaar ik zelf. Net als bij mijn overleden vader. Na zijn dood ben ik veel milder naar hem gaan kijken. Niet dat ik alle vervelende dingen daarmee vergeef en vergeet natuurlijk. Maar het is meer in balans.

Ik heb precies hetzelfde met mijn vader de laatste jaren want hij is al in 2010 overleden. Het heeft lang geduurd (want hij was geen makkelijk persoon) maar ik denk nu ook veel milder over hem dan vroeger. De man had een moeilijke jeugd gehad en was al op jonge leeftijd arbeidsongeschikt verklaard. Dat doet echt wel wat met je. Het verbaast me nu echt dat hij ondanks al zijn problemen nooit geen alcohol dronk of drugs gebruikte. Hij rookte zelfs niet. Daar neem ik nu toch wel mijn petje voor af moet ik zeggen. Hij was ook geen agressieve man (heeft mij en mijn broers nooit geslagen bijvoorbeeld) maar gewoon nooit mentaal aanwezig en liet het hele huishouden aan mijn moeder over. Ik ben veel vergeten en heb hem veel vergeven moet ik zeggen. Niet alles.

 

[_shikantaza]

Even een citaat uit mijn bovengenoemde boek omdat het zo de spijker op z'm kop is voor mij.

 

[_shikantaza]

En weer zo’n prachtig stukje gelezen zonet.