Na 5 jaar een terugval

[Fietsslot9]

Goededag!

Mijn drugs gebruik is begonnen toen ik 15 jaar was, dit heeft geduurd tot mijn 22ste.. Dus ongeveer 7 jaar, dit was dagelijks gebruik van speed en ghb. Soms gebruikte ik ook andere drugs maar dat was eerder sporadisch (1x in de 2 maanden eens een jointje of een pilletje).

Toen ik op mijn 22ste besloten had om met deze zelfdestructieve levenswijze te stoppen ben ik in behandeling gegaan, deze heeft ongeveer 3 jaar geduurd. (2014-2017)

Na de behandeling ben ik terug alleen gaan wonen. Het eerste jaar ging goed, geen drank en of drugs. Na een jaartje heb ik beslist om terug te drinken omdat ik toch nog steeds op zoek naar een roes. Dit was gepland dus ik zie het niet als iets dat niet had mogen gebeuren. (2018-2019)

Ik dronk wel veel, te veel soms. Ik overdreef maar op de een of andere manier had de alcohol mij niet in zijn greep, ik kon gemakkelijk een maandje of 2 niet drinken en mezelf toch goed amuseren. Dit ging goed tot 2 weken terug.

Ik heb een lastige periode achter de rug ( een half jaar ongeveer) waar ik opstond met stress en ging slapen met stress. (opleiding, ruzie met vriendin en moeder, rijbewijs halen, overgewicht, ... )

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik op zoek ben gegaan naar iets dat mij even uit deze periode kon halen. Na veel leugentjes tegen mezelf heb ik het toegelaten om het nog eens te proberen. In mijn beleving was MDMA de beste keuze, hier had ik vroeger goede ervaringen mee dus dat voelde het beste aan.

Achteraf veel spijt natuurlijk, het voelt aan als gefaald te zijn terwijl een terugval ook hoort bij een proces van verandering. Maar hoe kan ik hier zaken uit leren? Hoe kan ik het beste naar deze terugval kijken? Welke stappen moet ik nemen om mijn leven terug op te pakken? Ik heb enkel negatieve gedachten en gevoelens, dit zorgt ervoor dat ik niet meer helder kan nadenken en mezelf geen goed beeld kan vormen van wat er juist allemaal is fout gegaan en hoe het nu verder moet in de toekomst. Welke vragen moet ik mezelf stellen?

Hier heb ik hulp bij nodig van andere mensen die me niet veroordelen of te emotioneel reageren. Ik heb wel al terug de 1ste stap richting de hulpverlening al gezet, dit zijn gesprekken van een uurtje. De man doet zijn best maar hij heeft weinig kennis van zaken aangezien hij nooit gebruikt heeft. Dit mis ik wel een beetje, mensen die hetzelfde hebben meegemaakt en waarbij ik een beetje steun kan vinden.



Ik wou dit even neer schrijven omdat ik op dit moment nog niet de moed heb om het te delen met mijn vrienden/familie, ik ben bang voor hun reactie.

Ik besef dat dit posten niet 'de' oplossing is maar ik ben er wel van overtuigd dat alle beetjes helpen in mijn strijd om terug op te staan en mezelf te herpakken voor het weer helemaal verkeerd loopt.

Ik hoop dat er iemand zich kan terug vinden in mijn verhaal en erover wil praten.

Alvast bedankt aan dit forum, jullie maken het mogelijk om mijn verhaal te schrijven en dat apprecieer ik enorm.

Groeten
fietsslot

 

[Jmths]

Iemand was er vroeg bij vandaag.

Het blijft wat jammer natuurlijk maar 5 jaar is geen slechte prestatie. Persoonlijk zou ik meer teleurgesteld wezen wanneer ik terug zou vallen in alcohol gebruik. Ik denk dat ik mij in jouw positie voornamelijk druk zou maken over herval in het gebruik van downers.

Als dit voor jou een helderheidsmoment is en geen traptree stap richting groter gevaar denk ik dat je er nog relatief goed mee weg komt. Maar het klinkt alsof drugs op dit moment (nog) niet je grootste probleem is. Probeer voldoende rust te vatten en een beetje grip op de situatie te krijgen.

Je aandacht richten op opleiding en rijbewijs lijkt mij verstandig, als je vriendin en moeder een beetje om je geven steunen ze je hier in lijkt mij. Als je daarnaast jezelf tot gezonder eten en/of beweging (wandeling/hardlopen, etc) kunt zetten gok ik dat dit eveneens kan bijdragen op alle fronten.

Succes.

 

[Bas]

Wauw, ik kan me zeker vinden in je verhaal! Bij mij ligt het iets anders, maar de rode draad is hetzelfde. Ik zie ook gelijk al bepaalde oplossingen wat je verder zou kunnen helpen.

Werk je of ga je nog naar school? De reden dat je gebruikt is om al die stress te vergeten en even je hoofd leeg te maken, maar probeer dit bij de bron aan te pakken. Misschien is je opleiding te stressvol, net als werk. Of misschien doe je beiden niet en gebruik je puur uit verveling, gezien je op je zelf woont.

Zoek iemand waar je mee kan praten; je huisarts bijvoorbeeld die je doorverwijst naar iemand die jou dingen kan laten inzien waar jezelf nog niet eens over hebt nagedacht. Of je ouders (zolang je ouders niet dezelfde problemen hebben!), dan kunnen je ouders je helpen. Als je wilt veranderen, kan je sowieso alle bereiken, toon dit aan en ze zullen zeker begrip voor je tonen.

Hoe kan ik het beste naar deze terugval kijken?

Als een vergissing. Zie het als een vergissing, vergeet die terugval en zeg tegen jezelf dat die terugval niet heeft bestaan. Anders ga je echt alles aan jezelf verwijten en krijg je nog meer spijt. Plan een nieuwe datum in om verder te gaan.

Welke vragen moet ik mezelf stellen?

Hier ben ik niet zo goed in, maar ik zal een poging wagen:
''Wie ben ik en wat wil ik bereiken?''
''Wat wil ik met mijn leven?''

Ik voeg later ff een aanvulling op deze post! (:

 

[Fietsslot9]

Wauw, ik kan me zeker vinden in je verhaal! Bij mij ligt het iets anders, maar de rode draad is hetzelfde. Ik zie ook gelijk al bepaalde oplossingen wat je verder zou kunnen helpen.

Werk je of ga je nog naar school? De reden dat je gebruikt is om al die stress te vergeten en even je hoofd leeg te maken, maar probeer dit bij de bron aan te pakken. Misschien is je opleiding te stressvol, net als werk. Of misschien doe je beiden niet en gebruik je puur uit verveling, gezien je op je zelf woont.

Zoek iemand waar je mee kan praten; je huisarts bijvoorbeeld die je doorverwijst naar iemand die jou dingen kan laten inzien waar jezelf nog niet eens over hebt nagedacht. Of je ouders (zolang je ouders niet dezelfde problemen hebben!), dan kunnen je ouders je helpen. Als je wilt veranderen, kan je sowieso alle bereiken, toon dit aan en ze zullen zeker begrip voor je tonen.

Als een vergissing. Zie het als een vergissing, vergeet die terugval en zeg tegen jezelf dat die terugval niet heeft bestaan. Anders ga je echt alles aan jezelf verwijten en krijg je nog meer spijt. Plan een nieuwe datum in om verder te gaan.

Hier ben ik niet zo goed in, maar ik zal een poging wagen:
''Wie ben ik en wat wil ik bereiken?''
''Wat wil ik met mijn leven?''

Ik voeg later ff een aanvulling op deze post! (:

Ik ga in de loop van deze week alles even op een rijtje zetten en kijken waar er iets moet veranderen om zo terug op de goede weg te geraken. Ik ga jouw tips zeker meenemen!

Alvast bedankt om te reageren

 

[Fietsslot9]

Iemand was er vroeg bij vandaag.

Het blijft wat jammer natuurlijk maar 5 jaar is geen slechte prestatie. Persoonlijk zou ik meer teleurgesteld wezen wanneer ik terug zou vallen in alcohol gebruik. Ik denk dat ik mij in jouw positie voornamelijk druk zou maken over herval in het gebruik van downers.

Als dit voor jou een helderheidsmoment is en geen traptree stap richting groter gevaar denk ik dat je er nog relatief goed mee weg komt. Maar het klinkt alsof drugs op dit moment (nog) niet je grootste probleem is. Probeer voldoende rust te vatten en een beetje grip op de situatie te krijgen.

Je aandacht richten op opleiding en rijbewijs lijkt mij verstandig, als je vriendin en moeder een beetje om je geven steunen ze je hier in lijkt mij. Als je daarnaast jezelf tot gezonder eten en/of beweging (wandeling/hardlopen, etc) kunt zetten gok ik dat dit eveneens kan bijdragen op alle fronten.

Succes.

Bedankt om te reageren. Ik ga nu een weekje rust nemen en kijken waar de echte moeilijkheden/stressfactoren zich bevinden.

Groeten

 

[Bas]

Ik ga in de loop van deze week alles even op een rijtje zetten en kijken waar er iets moet veranderen om zo terug op de goede weg te geraken. Ik ga jouw tips zeker meenemen!

Alvast bedankt om te reageren

Maak inderdaad een planning! Je kan ook iemand vragen om mee te helpen hieraan, ik weet niet of je last heb van uitstelgedrag, anders kan dit je behoorlijk in de weg gaan zitten.

Zet al het positieve van drugs en het negatieve tegen mekaar op, dan weet je gelijk dat drugs je meer omlaag helpt dan omhoog. Maar toch zou ik een soort van hulp zoeken, want alleen dit op de rit krijgen, kan behoorlijk lastig zijn. Je hebt dan ook kans om nog vaker terug te vallen.

 

[Fietsslot9]

Maak inderdaad een planning! Je kan ook iemand vragen om mee te helpen hieraan, ik weet niet of je last heb van uitstelgedrag, anders kan dit je behoorlijk in de weg gaan zitten.

Zet al het positieve van drugs en het negatieve tegen mekaar op, dan weet je gelijk dat drugs je meer omlaag helpt dan omhoog. Maar toch zou ik een soort van hulp zoeken, want alleen dit op de rit krijgen, kan behoorlijk lastig zijn. Je hebt dan ook kans om nog vaker terug te vallen.

Ik heb volgende week woensdag een gesprek gepland om met iemand te praten over wat er allemaal gebeurt is en hoe ik het beter zou kunnen doen in de toekomst.

Dit weekend ga ik ook naar mijn moeder samen met mijn vriendin om even wat tijd door te brengen met elkaar. Dat is al een mooie start vind ik.

Ik begrijp en weet goed dat drugs me omlaag halen maar de dagelijkse cravings vertellen me andere dingen. Het is zoals tegen een klein kind heel de dag zeggen ''nee, dat mag niet, nee blijf eraf '' en dat is echt vermoeiend! (En ik wil later vader worden, haha ).

Maar goed ik ga momenteel door een moeilijke periode en dat is niet verkeerd, nobody said it was easy ..

Bedankt om me te steunen Bas!

Nog een prettige avond verder

 

[Mother of an angel]

Goededag!

Mijn drugs gebruik is begonnen toen ik 15 jaar was, dit heeft geduurd tot mijn 22ste.. Dus ongeveer 7 jaar, dit was dagelijks gebruik van speed en ghb. Soms gebruikte ik ook andere drugs maar dat was eerder sporadisch (1x in de 2 maanden eens een jointje of een pilletje).

Toen ik op mijn 22ste besloten had om met deze zelfdestructieve levenswijze te stoppen ben ik in behandeling gegaan, deze heeft ongeveer 3 jaar geduurd. (2014-2017)

Na de behandeling ben ik terug alleen gaan wonen. Het eerste jaar ging goed, geen drank en of drugs. Na een jaartje heb ik beslist om terug te drinken omdat ik toch nog steeds op zoek naar een roes. Dit was gepland dus ik zie het niet als iets dat niet had mogen gebeuren. (2018-2019)

Ik dronk wel veel, te veel soms. Ik overdreef maar op de een of andere manier had de alcohol mij niet in zijn greep, ik kon gemakkelijk een maandje of 2 niet drinken en mezelf toch goed amuseren. Dit ging goed tot 2 weken terug.

Ik heb een lastige periode achter de rug ( een half jaar ongeveer) waar ik opstond met stress en ging slapen met stress. (opleiding, ruzie met vriendin en moeder, rijbewijs halen, overgewicht, ... )

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik op zoek ben gegaan naar iets dat mij even uit deze periode kon halen. Na veel leugentjes tegen mezelf heb ik het toegelaten om het nog eens te proberen. In mijn beleving was MDMA de beste keuze, hier had ik vroeger goede ervaringen mee dus dat voelde het beste aan.

Achteraf veel spijt natuurlijk, het voelt aan als gefaald te zijn terwijl een terugval ook hoort bij een proces van verandering. Maar hoe kan ik hier zaken uit leren? Hoe kan ik het beste naar deze terugval kijken? Welke stappen moet ik nemen om mijn leven terug op te pakken? Ik heb enkel negatieve gedachten en gevoelens, dit zorgt ervoor dat ik niet meer helder kan nadenken en mezelf geen goed beeld kan vormen van wat er juist allemaal is fout gegaan en hoe het nu verder moet in de toekomst. Welke vragen moet ik mezelf stellen?

Hier heb ik hulp bij nodig van andere mensen die me niet veroordelen of te emotioneel reageren. Ik heb wel al terug de 1ste stap richting de hulpverlening al gezet, dit zijn gesprekken van een uurtje. De man doet zijn best maar hij heeft weinig kennis van zaken aangezien hij nooit gebruikt heeft. Dit mis ik wel een beetje, mensen die hetzelfde hebben meegemaakt en waarbij ik een beetje steun kan vinden.



Ik wou dit even neer schrijven omdat ik op dit moment nog niet de moed heb om het te delen met mijn vrienden/familie, ik ben bang voor hun reactie.

Ik besef dat dit posten niet 'de' oplossing is maar ik ben er wel van overtuigd dat alle beetjes helpen in mijn strijd om terug op te staan en mezelf te herpakken voor het weer helemaal verkeerd loopt.

Ik hoop dat er iemand zich kan terug vinden in mijn verhaal en erover wil praten.

Alvast bedankt aan dit forum, jullie maken het mogelijk om mijn verhaal te schrijven en dat apprecieer ik enorm.

Groeten
fietsslot

 

[Mother of an angel]

Probeer niet de teleurstelling van de terugval de overhand te laten nemen en dat het blijft bij een terugval!!! Terugval hoort erbij, laat 'm niet te lang duren. Ga naar een NA of AA meeting in de buurt. En probeer op een rijtje te krijgen wat deze terugval teweeg heeft gebracht. Die 5 jaar wauw die blijven staan denk aan hoe fijn het die vijf jaar was. En dat dit snel vergeten moet worden. Heel veel liefs en kracht toegewenst

 

[Fietsslot9]

Even een weekje erover laten gaan, heb een paar beslissingen genomen..

Ik heb besloten om mijn opleiding te stoppen en terug te gaan werken, dit wel deeltijds anders gaat het me te veel stress bezorgen. De vragen/problemen dat ik hierbij heb zijn:

Welke job past bij mij?
Waar ga ik terecht komen? Gaan het leuke collega's zijn?
Ga ik het wel aan kunnen? Ik heb nog nooit een dag nuchter gewerkt, help!
Ik heb maar een gewoon middelbaar diplomaatje, ben ik wel goed genoeg voor de arbeidsmarkt?

De ruzie's met mijn moeder en vriendin zijn ondertussen opgelost, hier ervaar ik geen last meer bij.

Ik heb mijn terugval nog steeds niet gedeeld met mijn vrienden/familie, ik ben dit ook niet van plan. Ik heb geen zin in het hele gedoe ook al weet ik dat dit een foute keuze is door het voor mezelf te houden.

Dit vind ik soms wel opvallend aan mezelf , keuzes maken terwijl ik goed weet dat het niet goed is .. (hmm, waar ken ik dit van?) Patroon?

Ik vind mezelf nog steeds te dik, heb ook geen zin om dit aan te pakken. Dit stoort me wel (heb onlangs een foto gezien van mezelf en pff )

Ik ben op dit moment nog steeds niet de oude, ik voel dat ik (psychisch) nog aan het bekomen ben van de afgelopen periode. Dit brengt veel craving met zich mee Sta echt soms op het punt om mezelf een zak speed te kopen en het op te geven.. Dit is gelukkig nog niet gebeurt!

Ik moet wel toegeven dat het 'wel doen' de overhand heeft tijdens deze periode, ik geraak even niet uit mijn tunnelvisie. (het voelt aan alsof terug gebruiken de enige keuze is en dat het niet terug gebruiken fout is, echt verwarrend )

Onzekerheid, minderwaardig voelen, boos op mezelf, faalangst & bang voor de toekomst zijn hier de oorzaken van volgens mij.

Het frusteert me ook enorm dat ik het goed kan schrijven wat er niet goed loopt maar het me (op dit moment) niet lukt om er ook iets aan te doen.

Nooit verwacht dat ik hier zo mee zou worstelen, ik begrijp nu nog maar eens dat ze zeggen dat je beter van de drugs af blijft. 'Respect' voor de mensen die er wel goed mee om kunnen gaan, jammer genoeg hoor ik daar niet bij ..

Vele groeten
Fietsslot

 

[GoldenGrow]

hou je sterk en zet hem op, fietsslot.

 

[Jmths]

Ik heb besloten om mijn opleiding te stoppen

Dat hoeft zeker geen slechte keus te wezen maar dat blijft een lastige keuze naar mijn ervaring.

Ik heb nog nooit een dag nuchter gewerkt, help!

Dat heb ik nou altijd met studeren.

Ik heb maar een gewoon middelbaar diplomaatje, ben ik wel goed genoeg voor de arbeidsmarkt?

ICT duaal werken en daarnaast studeren wordt in Nederland vergoed door de overheid, het begint de eerste maand 40 uur per week met een cursus maar daarna kun je zelf aangeven of je tussen de 24 en 40 uur wilt werken. Enkele HRM/uitzendbureaus bieden dit aan. Wellicht niet perfect voor iedereen maar voor sommigen een aardige optie met mogelijkheden en zekerheid. Maar misschien nog iets te intens om op dit moment in te stappen, doe rustig aan in ieder geval.

Ik heb momenteel met geluk bezigheid voor 3 dagen in de week maar de bezigheidsmarkt kan vrij demotiverend wezen.

Ik heb mijn terugval nog steeds niet gedeeld met mijn vrienden/familie, ik ben dit ook niet van plan. Ik heb geen zin in het hele gedoe ook al weet ik dat dit een foute keuze is door het voor mezelf te houden.

Hulp vragen kan meestal geen kwaad en vaak constructief wezen. Maar als je een minder moment deelt zou ik het voor jezelf doen en niet omdat je jezelf verplicht voelt naar anderen.

Dit vind ik soms wel opvallend aan mezelf , keuzes maken terwijl ik goed weet dat het niet goed is.

Doet iedereen wel eens met momenten, mensen hebben vaak wat tijd nodig om iets door te laten dringen. Mensen zijn nou niet bepaald altijd volledig rationeel in hun handelen. Je kunt leermomenten beter als een proces over tijd zien.

Ik vind mezelf nog steeds te dik, heb ook geen zin om dit aan te pakken.

Beetje structuur proberen in te bouwen, alle beetjes helpen. De eerste stappen zijn altijd het meest lastig. Op een gegeven moment zat ik bijna 20kg boven mijn gebruikelijke gewicht (80kg). Op dat moment moest ik eerst flink pissig worden op mijzelf en mijn op dat moment waardeloze leven. Het heeft mij op dat moment enorm geholpen om simpelweg een weegschaal te kopen en hardlopen op te pikken. Hardlopen is niet bepaald mijn favoriete sport maar ik kan het alleen doen in mn kloffie op ieder moment, gratis en vanuit huis. Hardlopen is simpelweg praktisch en na de eerste 4 pogingen sterven haalde ik er al snel veel voldoening uit.

Bij de Decathlon kun je voor 15,- (zoiets) een metalen buis kopen voor pull ups. Draai hem in de deurpost van het toilet of iets dergelijks. Naar mijn ervaring ook wel een aanrader. Koop een boek over gezonde voeding, haal je mooiste gympen boven water, etc.

Dit brengt veel craving met zich mee

Ik ben vaak genoeg terug gevallen in minder constructieve gewoontes, ik ben vaak flink op mijn bek gegaan en uitgekotst. Ik ben er nog steeds en het gaat dikke prima met mij. Het eeuwige cliché van hoe je omgaat met tegenslagen, en dat klinkt simpel maar dat is het zeker niet altijd. Als ik een terugval heb weet ik dat het zinloos is om mij daar slecht over te voelen als ik daar toch niet naar ga handelen, zolang er een blijvende positieve lijn aanwezig blijft is er niets aan de hand. Als jij er mee kunt leven om nog wat langer te blijven op de plek waar jij je nu bevindt kun je er eventueel net zo lang blijven totdat je wel de motivatie kunt vinden.

het voelt aan alsof terug gebruiken de enige keuze is en dat het niet terug gebruiken fout is, echt verwarrend

Wat verlang je precies naar en waarom? Beetje droge vraag misschien maar wel relevant, wellicht ook voor jezelf om bij stil te staan.

Onzekerheid, minderwaardig voelen, boos op mezelf, faalangst & bang voor de toekomst zijn hier de oorzaken van volgens mij.

Ik heb mij ook wel eens op dat punt bevonden, tot bepaalde hoogte nog steeds. En en ik ben er zeker van dat dit op gaat voor veel mensen. Woede haal ik nog altijd veel motivatie uit, al weet ik niet hoe constructief dat is. Maar als ik naar bepaalde momenten in mijn leven terug kijk baal ik er van dat ik mij op momenten onzeker en minderwaardig voelde vanwege oppervlakkige gebeurtenissen. Het zijn ook gevoelens die zichzelf versterken en in stand houden, echt waardeloos gewoon.

Het frusteert me ook enorm dat ik het goed kan schrijven wat er niet goed loopt maar het me (op dit moment) niet lukt om er ook iets aan te doen.

Vaak moeten emoties gevoelt worden voordat je ze kunt nuanceren. Op sommige momenten kan ik enkel kankeren over alles dat er mis loopt. Op die momenten weet ik dat ik mijzelf even moet terug trekken en ik mijn gedachten even flink moet laten uitrazen.

'Respect' voor de mensen die er wel goed mee om kunnen gaan, jammer genoeg hoor ik daar niet bij.

Mensen kunnen echt flinke mongolen wezen hoor, ik zou jezelf niet te snel afschrijven. Als je denkt dat verandering van de een op de andere dag plaats vindt zul je toch echt bedrogen uit komen. Het wordt na verloop van tijd echter wel makkelijker.

Ik zou even een poosje lekker eten, lekker poepen op het toilet, thee drinken, huisje schoon maken, beetje frisse lucht happen soms, een to do lijstje maken, uiterlijk om 0:00 vaste tijd naar bed en lekker burgerlijk doen. Klinkt misschien een beetje betuttelend maar kan heerlijk wezen.

 

[New Dawn]

Hallo Fietsslot9!

Ik zat je topic te lezen en vond dat ik ook een steentje bij kon dragen.

Een maand geleden ben ik gestopt met blowen en sindsdien ben ik aan het onderzoeken hoe ik mijn leven een positievere kant op kan sturen, net als jij vind ik mezelf te dik en had ik nooit zin om dat aan te pakken, mijn fysieke aanblik in de spiegel duwde me in een negatieve spiraal.

De gedachte om naar een sportschool te gaan deed me gruwelen, vooral door projecties uit onwetendheid.

In mijn fantasie is een sportschool een plaats waar gespierde kleerkasten en stoere bodybuilders rondhangen die commentaar zouden gaan leveren, me uit zouden lachen om mijn houding en uiterlijk en kritiek zouden uiten over mijn amateuristische techniek, slappe spieren en dikke buik.

In de praktijk blijkt het een schone, prettige, rustige omgeving te zijn waar het personeel heel erg vriendelijk is en tijd voor me neemt, me uitlegt hoe je de apparaten bedient en een oogje in het zeil houden om te zien of het wel goed gaat. Andere bezoekers hebben geen oog voor me, iedereen doet daar gewoon lekker zijn eigen ding, bijna alsof ik niet besta... Heerlijk!

Ik ben nu pas 3x geweest maar voelde me na de 1e keer al herboren!

Sporten helpt tegen psychische klachten en je houdt minder tijd over om aan drugs te denken

Momenteel focus ik op het ontwikkelen van spieren, deze zorgen ervoor dat je ook als je niets doet nog steeds energie verbruikt, in tegenstelling tot cardio waar je vooral tijdens de activiteit energie mee verbruikt. Spieren helpen je op termijn om je overtollige vet kwijt te gaan raken.

Bij fitness is het niet de bedoeling dat je moe wordt of jezelf uitput, je doet gewoon een aantal oefeningen die niet overdreven zwaar zijn waardoor spiergroepen een beetje 'slijten', dit zorgt ervoor dat ze de dagen erna gaan herstellen waardoor ze steeds weer net iets sterker worden. Dit kost je hooguit anderhalf uur per dag, 2 a 3 keer per week. Ik ga direct na mijn werk sporten zodat het maar weer achter de rug is en ik me de rest van de avond super voel.

Elke keer dat ik de sportschool binnenstap voelt het alsof ik ver buiten mijn comfortzone ben, alsof ik een ruimtewezen ben die een vreemde planeet bezoekt Maar dit ongemakkelijke gevoel doorstaan is goed, daar word ik ook mentaal sterker van.

Je hebt nodig: Sportschoenen die je alleen binnen draagt, een comfortabele sportbroek en t-shirt, een handdoek en een portie lef om contact met een sportschool op te nemen voor een eerste kennismaking.

Op https://drogespieren.nl vind je veel goede informatie over sport en voeding die je verder helpt.

Als je er gezond bij eet, genoeg rust neemt en geen alcohol gebruikt dan kan het bijna niet anders dan dat je je doel gaat bereiken. Het is dan puur een kwestie van een gewoonte aanleren en focus op je doel houden.

Ik dronk eigenlijk uit gewoonte elke avond een ander "speciaal biertje" bij het eten, lekker, maar niet echt onmisbaar. Vaak wist ik vlak na het eten al niet meer hoe het ook alweer smaakte en dan is het gewoon zonde, dan drink ik iets waar ik eigenlijk vooral dik van wordt. Nu drink ik gewoon water, net zo lekker bij het eten.

Mijn motivatie haal ik uit een boek van Athol Kay: "The married man sex life primer 2011"

- Iedereen kan zichzelf verder ontwikkelen om aantrekkelijker te worden.
- Als je jezelf ontwikkelt tot man wordt je onweerstaanbaar voor vrouwen.
- Je zelfvertrouwen neemt toe en je komt in een positieve spiraal terecht.

Een ander boek dat ik momenteel lees is van Mo Gawdat: "Solve for happy",
dit boek geeft mij veel inzicht in hoe ik denk, en waar ik verkeerd denk.

Hopelijk heb je er iets aan, als je vragen hebt hoor ik het wel!

 

[New Dawn]

Ik heb recentelijk Jordan Peterson ontdekt, echt een fenomenale spreker:

 

[Fietsslot9]

Dat hoeft zeker geen slechte keus te wezen maar dat blijft een lastige keuze naar mijn ervaring.

Dat heb ik nou altijd met studeren.

ICT duaal werken en daarnaast studeren wordt in Nederland vergoed door de overheid, het begint de eerste maand 40 uur per week met een cursus maar daarna kun je zelf aangeven of je tussen de 24 en 40 uur wilt werken. Enkele HRM/uitzendbureaus bieden dit aan. Wellicht niet perfect voor iedereen maar voor sommigen een aardige optie met mogelijkheden en zekerheid. Maar misschien nog iets te intens om op dit moment in te stappen, doe rustig aan in ieder geval.

Ik heb momenteel met geluk bezigheid voor 3 dagen in de week maar de bezigheidsmarkt kan vrij demotiverend wezen.

Hulp vragen kan meestal geen kwaad en vaak constructief wezen. Maar als je een minder moment deelt zou ik het voor jezelf doen en niet omdat je jezelf verplicht voelt naar anderen.

Doet iedereen wel eens met momenten, mensen hebben vaak wat tijd nodig om iets door te laten dringen. Mensen zijn nou niet bepaald altijd volledig rationeel in hun handelen. Je kunt leermomenten beter als een proces over tijd zien.

Beetje structuur proberen in te bouwen, alle beetjes helpen. De eerste stappen zijn altijd het meest lastig. Op een gegeven moment zat ik bijna 20kg boven mijn gebruikelijke gewicht (80kg). Op dat moment moest ik eerst flink pissig worden op mijzelf en mijn op dat moment waardeloze leven. Het heeft mij op dat moment enorm geholpen om simpelweg een weegschaal te kopen en hardlopen op te pikken. Hardlopen is niet bepaald mijn favoriete sport maar ik kan het alleen doen in mn kloffie op ieder moment, gratis en vanuit huis. Hardlopen is simpelweg praktisch en na de eerste 4 pogingen sterven haalde ik er al snel veel voldoening uit.

Bij de Decathlon kun je voor 15,- (zoiets) een metalen buis kopen voor pull ups. Draai hem in de deurpost van het toilet of iets dergelijks. Naar mijn ervaring ook wel een aanrader. Koop een boek over gezonde voeding, haal je mooiste gympen boven water, etc.

Ik ben vaak genoeg terug gevallen in minder constructieve gewoontes, ik ben vaak flink op mijn bek gegaan en uitgekotst. Ik ben er nog steeds en het gaat dikke prima met mij. Het eeuwige cliché van hoe je omgaat met tegenslagen, en dat klinkt simpel maar dat is het zeker niet altijd. Als ik een terugval heb weet ik dat het zinloos is om mij daar slecht over te voelen als ik daar toch niet naar ga handelen, zolang er een blijvende positieve lijn aanwezig blijft is er niets aan de hand. Als jij er mee kunt leven om nog wat langer te blijven op de plek waar jij je nu bevindt kun je er eventueel net zo lang blijven totdat je wel de motivatie kunt vinden.

Wat verlang je precies naar en waarom? Beetje droge vraag misschien maar wel relevant, wellicht ook voor jezelf om bij stil te staan.

Ik heb mij ook wel eens op dat punt bevonden, tot bepaalde hoogte nog steeds. En en ik ben er zeker van dat dit op gaat voor veel mensen. Woede haal ik nog altijd veel motivatie uit, al weet ik niet hoe constructief dat is. Maar als ik naar bepaalde momenten in mijn leven terug kijk baal ik er van dat ik mij op momenten onzeker en minderwaardig voelde vanwege oppervlakkige gebeurtenissen. Het zijn ook gevoelens die zichzelf versterken en in stand houden, echt waardeloos gewoon.

Vaak moeten emoties gevoelt worden voordat je ze kunt nuanceren. Op sommige momenten kan ik enkel kankeren over alles dat er mis loopt. Op die momenten weet ik dat ik mijzelf even moet terug trekken en ik mijn gedachten even flink moet laten uitrazen.

Mensen kunnen echt flinke mongolen wezen hoor, ik zou jezelf niet te snel afschrijven. Als je denkt dat verandering van de een op de andere dag plaats vindt zul je toch echt bedrogen uit komen. Het wordt na verloop van tijd echter wel makkelijker.

Ik zou even een poosje lekker eten, lekker poepen op het toilet, thee drinken, huisje schoon maken, beetje frisse lucht happen soms, een to do lijstje maken, uiterlijk om 0:00 vaste tijd naar bed en lekker burgerlijk doen. Klinkt misschien een beetje betuttelend maar kan heerlijk wezen.

Dag Jmths

Jouw antwoorden geven me rust en dat doet deugd! Niet de filosoof uithangen maar gewoon praktische/realistische dingen zeggen, bedankt daarvoor!

Bedankt voor de steun, echt!

Groeten
Fietsslot

 

[Fietsslot9]

Hallo Fietsslot9!

Ik zat je topic te lezen en vond dat ik ook een steentje bij kon dragen.

Een maand geleden ben ik gestopt met blowen en sindsdien ben ik aan het onderzoeken hoe ik mijn leven een positievere kant op kan sturen, net als jij vind ik mezelf te dik en had ik nooit zin om dat aan te pakken, mijn fysieke aanblik in de spiegel duwde me in een negatieve spiraal.

De gedachte om naar een sportschool te gaan deed me gruwelen, vooral door projecties uit onwetendheid.

In mijn fantasie is een sportschool een plaats waar gespierde kleerkasten en stoere bodybuilders rondhangen die commentaar zouden gaan leveren, me uit zouden lachen om mijn houding en uiterlijk en kritiek zouden uiten over mijn amateuristische techniek, slappe spieren en dikke buik.

In de praktijk blijkt het een schone, prettige, rustige omgeving te zijn waar het personeel heel erg vriendelijk is en tijd voor me neemt, me uitlegt hoe je de apparaten bedient en een oogje in het zeil houden om te zien of het wel goed gaat. Andere bezoekers hebben geen oog voor me, iedereen doet daar gewoon lekker zijn eigen ding, bijna alsof ik niet besta... Heerlijk!

Ik ben nu pas 3x geweest maar voelde me na de 1e keer al herboren!

Sporten helpt tegen psychische klachten en je houdt minder tijd over om aan drugs te denken

Momenteel focus ik op het ontwikkelen van spieren, deze zorgen ervoor dat je ook als je niets doet nog steeds energie verbruikt, in tegenstelling tot cardio waar je vooral tijdens de activiteit energie mee verbruikt. Spieren helpen je op termijn om je overtollige vet kwijt te gaan raken.

Bij fitness is het niet de bedoeling dat je moe wordt of jezelf uitput, je doet gewoon een aantal oefeningen die niet overdreven zwaar zijn waardoor spiergroepen een beetje 'slijten', dit zorgt ervoor dat ze de dagen erna gaan herstellen waardoor ze steeds weer net iets sterker worden. Dit kost je hooguit anderhalf uur per dag, 2 a 3 keer per week. Ik ga direct na mijn werk sporten zodat het maar weer achter de rug is en ik me de rest van de avond super voel.

Elke keer dat ik de sportschool binnenstap voelt het alsof ik ver buiten mijn comfortzone ben, alsof ik een ruimtewezen ben die een vreemde planeet bezoekt Maar dit ongemakkelijke gevoel doorstaan is goed, daar word ik ook mentaal sterker van.

Je hebt nodig: Sportschoenen die je alleen binnen draagt, een comfortabele sportbroek en t-shirt, een handdoek en een portie lef om contact met een sportschool op te nemen voor een eerste kennismaking.

Op https://drogespieren.nl vind je veel goede informatie over sport en voeding die je verder helpt.

Als je er gezond bij eet, genoeg rust neemt en geen alcohol gebruikt dan kan het bijna niet anders dan dat je je doel gaat bereiken. Het is dan puur een kwestie van een gewoonte aanleren en focus op je doel houden.

Ik dronk eigenlijk uit gewoonte elke avond een ander "speciaal biertje" bij het eten, lekker, maar niet echt onmisbaar. Vaak wist ik vlak na het eten al niet meer hoe het ook alweer smaakte en dan is het gewoon zonde, dan drink ik iets waar ik eigenlijk vooral dik van wordt. Nu drink ik gewoon water, net zo lekker bij het eten.

Mijn motivatie haal ik uit een boek van Athol Kay: "The married man sex life primer 2011"

- Iedereen kan zichzelf verder ontwikkelen om aantrekkelijker te worden.
- Als je jezelf ontwikkelt tot man wordt je onweerstaanbaar voor vrouwen.
- Je zelfvertrouwen neemt toe en je komt in een positieve spiraal terecht.

Een ander boek dat ik momenteel lees is van Mo Gawdat: "Solve for happy",
dit boek geeft mij veel inzicht in hoe ik denk, en waar ik verkeerd denk.

Hopelijk heb je er iets aan, als je vragen hebt hoor ik het wel!

Dag New Dawn

Bedankt voor je tips en steun! Ik zie dat je vooral sport wilt aanraden en daar ga ik volledig mee akkoord. Ik ben ondertussen ook terug gestart met lopen in het park. Mijn gedachten zijn nog slecht als ik bezig ben maar erna voel ik me veel beter, altijd blij dat ik geweest ben

Een voedingsschema zou ik inderdaad wel kunnen gebruiken, dit zou me wat structuur brengen want eten is gewoon super lekker! haha

Groeten
Fietsslot

 

[Jmths]

Bedankt voor de steun, echt!

Fijn om te horen, maakt het de moeite waard.

Ik ben weer eens voorbij mn avondklok dus ik ga weer braaf richting bedje, ik laat nog wel eens van me horen.

 

[Fietsslot9]

Update:

Ik heb ondertussen de moed gevonden om het tegen mijn gezin en mijn vrienden te vertellen. Het is zwaar maar ik kan op begrip rekenen en dat heeft me deugd gedaan. Nadat ik de eerste keer uit de bocht ben gegaan met MDMA heb ik me nog een keer laten verleiden om toch nog eens speed te gebruiken.

Aangezien dit vroeger echt wel mijn probleem was heb ik aan de alarmbel getrokken en alles gezegd tegen iedereen in de hoop zo terug op het juiste spoor te belanden.

We zijn nu een week verder sinds de laatste keer en het lukt me voorlopig om de cravings te doorstaan (enkele malen per dag).

Ik ben ook volop werk aan het zoeken zodat ik tijdens de dag niet te veel slechte gedachten heb en zo verder aan mijn toekomst kan bouwen.

Aan iedereen die met een verslaving worstelt, veel succes en sterkte gewenst!

Groeten
Fietsslot

 

[Rosie]

Heel veel sterkte.
Knap dag je het toch verteld hebt. Hopelijk kan je partner je hierin steunen!