Ja, samen met 
mijn lieftallige vriend.
Ik kan niet stilzitten achter de pc nu eigenlijk. Maar het is veel te leuk dit. Ik vind alles zoo grappig en de hele wereld is vrolijk en mooi. Haha, ik ben zo melig en lacherig
We hadden ze rond 4uur genomen, eerst op de tong gelegd, moest nog een pasfoto laten maken en daarna hebben we hem samen doorgeslikt.
Lichtjes begon alles te golven en te doen. Bomen gingen buikdansen leek het wel, vet vaag.
We zijn lekker door het park gaan lopen enzo. Op de steiger gezeten en toen was ik nog heel serieus wat ik nu dus eigenlijk helemaal niet meer kan. Ik voelde (lees: verleden tijd!) me een met die natuur daarzo. Vet debiel eigenlijk. Nu voel ik me meer een vrolijk klein kind. Ik loop om alles te giegelen en de smile is niet van mn kop te trekken.
Net, bij zijn moeder.
Kopje thee met bonbon??
Ja!! wij vet vrolijk. En zijn moeder gelijk: ''KIjk nu is ie uitgeslapen hoor! Nu is ie vrolijk!''
En wij in een scheur van het lachen natuurlijk.
Ben veel te vrolijk
Is dit nou LSD? Dat is toch dat je gaat nadenken enzo? Slaat helemaal nergens op dit. In het begin heb ik wel nagedacht enzo, maar t lijkt nu allemaal weer te vergeten.
Ik word wel moe nu van dat lachen enzo. Pfff. Ik wil alles even helemaal laten hangen ofzo, maar tegenover maakt het echt onmogelijk met zn geluidjes, ook aan het lachen enzo.
We hebben het stoute ideetje om er een halve 60 mg xtc pil achteraan. Lekker candyflippen! Ik was altijd bang enzo voor LSD, dat je bad ging en dat alles fout kon gaan.
Ik voel af en toe wel een misselijkmakende borrel, zoals nu, een gevoel dat komt. Alles ontspand eigenlijk en wordt weer saai. Maar de icoontjes bovenaan mn beeld hangen wel naar beneden en lijken wel gedag te zeggen.
Wat een onsamenhangend lul verhaal.
MIjn vriend, jaja de mijne, ging onder de LSD lekker autorijden in z'n BMW'tje. Stond er naast ons een vrouw, naast ons bij het stoplicht. EN EEN KOP DAT ZE HAD! Je zou je rot lachen! Wat een verschikkelijke kop had ze. Onwijs gelachen.
Ook fietste er, een stukje terug trouwens, een man langs en die had ookal zo'n vet vaag hoofd. Echt debiel.
Net heerlijk koud water over mijn gezicht heengeplonst.
Ik heb een heerlijk zwaar gevoel in mijn benen nu. Alsof alles op zijn plek zit en hoort.
Ik voel me zo raar. Dit is abnormaal. We gaan weg.
Komt nog wel vervolg ofzo. Eerst weg hier.
Maar een vervolgje.
We zijn toen dus weggegaan. (thuis zijn met lsd is helemaal niet zo erg. Niet in dat grote huis als daar, en mee gegeten met het avondeten hebben we ook niet gedaan )
Beetje gelopen door het centrum en over een groot plein. Opeens liep mijn vriend helemaal van me weg, en liepen we vet ver uit elkaar. En uit het niets, een toneel stukje spelen. Wat voorbijgangers keken raar maar wij hadden schijt. Zoiets had ik nog nooit gehad. Het was écht heel grappig, maar het was ook heel fijn om je zo nergens van aan te trekken.
Ik moest onwijs nodig naar de wc en ergens in een speelcentrum iets ben ik naar de wc gegaan. Ik keek daar in de spiegel, een tijdje lang en mijn gezicht vervormde als gekken. Dan weer hele dikke wangen, of één wang dik en de ander ingevallen. Dan weer schele ogen of hele grote. Eerst vond ik het eng, maar toen we terug gingen naar de auto heb ik een hele tijd in de autospiegel staan kijken en onwijs gelachen.
Hier hebben we ook de mdma nog genomen. Het waren een stuk of 4 á 5 hele slechte pillen, verstampt. We hebben ze in het drankje gedaan en opgedronken in de auto. Wat smerig, nu ik weer aan die smaak denk ga ik bijna over m'n nek. Of het komt door de LSD dat het zo intens is.
Mijn vriend voelde zich ontzettend energiek en met ontzettend mooie muziek aan zijn we naar het strand gegaan. Of nouja, het meer.
Maar wat een gesprekken. Toen begonnen mijn inzichten, zo zal ik mijn gedachten maar eventjes noemen. Ik kon niet stoppen met dingen vertellen en aan mijn vriend uitleggen hoe het allemaal in elkaar zat. Alsof mijn gedachten blokjes waren die zich als een trappetje steeds uitvouwden. Deze gedachten en niet kunnen stoppen met denken zijn eigenlijk tot dinsdagavond doorgegaan. Maandagnacht konden we niet slapen, misschien dat het daar aan lag. Denk het eigenlijk wel.
Daar op het strand begon de mdma eigenlijk in te slaan, en hele verhalen kwamen naar boven hoeveel we van elkaar houden blabla. Jullie kennen het wel.
Rond een uurtje of 00.00 zijn we weer naar huis gegaan waar ook een vriend van hem eventjes langskwam. We hebben een beetje zitten kletsen en om 02.00 ging die gast naar huis en probeerden wij te slapen. Maar hell no. Dat ging niet! We kregen een onenigheid en daardoor ging ik nadenken over onze relatie etc. Hierdoor kreeg ik weer een ander groot inzicht. Ik had de zin van het leven ontdekt. Zo rond 07.00. Ik had het allemaal opgeschreven. Nu ik het zo nadenk is het eigenlijk best logisch maar wel ontzettend zweverig.
Ik voel me herboren omdat ik de zin van het leven heb gevonden. En dat is:
Het nut van het leven, dat ben ik zelf en vanuit daar moet ik me nuttig maken.
En ik maak me nuttig:
- Ik heb de antwoorden op de vragen. Ik leg ze neer en daarmee help ik zoveel mensen. --> Dit doe ik ook met mijn vriend.
Liefde is een groot vraagstuk. En in onze liefde ben ik het antwoord, en dat kan ik aan hem geven. Ik geef alles wat ik ben aan hem en dat is het antwoord op zijn grote vraag.
En ik voel me zó fijn dat ik dat mag zijn. En dat ik als enige hem de zekerheid kan geven over ál het onzekere en ook als enige zal geven.
Het gevolg is de oorzaak en de oorzaak is het gevolg.
Oorzaak = Verleden, leerervaring
Gevolg = Toekomst, beter worden door geleerde dingen.
Liefde is onzekerheid voor elkaar weghalen door: (elkaars antwoord zijn)
- Er voor elkaar te zijn
- Zorgen dat je blijft leren
- Blijven geloven in de ander.
Iedereen zoekt de zin van het leven veel te ver! De zin van het leven ligt zo dichtbij dat ´de zin´ zo normaal is dat het er gewoon is en daardoor niet zien. Maar iedereen kán het wel. Maar wel op zijn eigen tempo.
Eigenlijk best belachelijk. Maar het was wel heel fijn om het op te schrijven. Ookal voelde ik me een of andere mislukte filosoof.
Wat wel naar was is dat het de volgende dag nog steeds niet echt uitgewerkt leek te zijn. Ik bleef maar doordenken, ook over hele vervelende dingen.
Ik was wel een beetje bang dat ik zou blijven hangen ofzo. Dat ik voor altijd zo zou denken en dan op een gegeven moment mezelf echt dood denken. Maar gelukkig heb ik heerlijk geslapen.
Ik heb ontzettend veel geleerd. Ook over de liefde, maar ook over het leven gewoon.
Ik heb ook gewoon onwijs genoten. In het begin was alles zo leuk, vrolijk en mooi. Alles had prachtige kleuren en over het water leek wel een paarse gloed te hangen. Het water was trouwens zo mooi dat ik mee wilde doen met het water. Ik wilde erin lopen en gewoon lekker meedoen. Gelukkig waren we met z´n tweeen.
Lekker rennen door het bos en over de steiger. Het leek wel alsof ik weer een jaar of 8 was ofzo. Op het eind was het visuele slechts nog golvende dingen maar voor de rest alleen inzichten en denken denken denken.
Er werd ergens gezegd dat je LSD niet moet denken te kennen. Maar ik heb het nu wel weer eventjes gezien, eigenlijk hou ik helemaal niet zo van trippen, en ik heb het nu ookwel weer eventjes gehad. Ook heb ik nu 100% ingezien dat mijn speedgebruik vét slecht is en samen met mijn vriend beperken we het tot leuke dingentjes. Niet gebruiken om dingen leuk te máken, maar gebruiken bij de leuke dingen! (En dan de écht leuke dingen).
mijn lieftallige vriend. Ik kan niet stilzitten achter de pc nu eigenlijk. Maar het is veel te leuk dit. Ik vind alles zoo grappig en de hele wereld is vrolijk en mooi. Haha, ik ben zo melig en lacherig
We hadden ze rond 4uur genomen, eerst op de tong gelegd,
moest nog een pasfoto laten maken en daarna hebben we hem samen doorgeslikt.Lichtjes begon alles te golven en te doen. Bomen gingen buikdansen leek het wel, vet vaag.
We zijn lekker door het park gaan lopen enzo. Op de steiger gezeten en toen was ik nog heel serieus wat ik nu dus eigenlijk helemaal niet meer kan. Ik voelde (lees: verleden tijd!) me een met die natuur daarzo. Vet debiel eigenlijk. Nu voel ik me meer een vrolijk klein kind. Ik loop om alles te giegelen en de smile is niet van mn kop te trekken.
Net, bij zijn moeder.
Kopje thee met bonbon??
Ja!! wij vet vrolijk. En zijn moeder gelijk: ''KIjk nu is ie uitgeslapen hoor! Nu is ie vrolijk!''
En wij in een scheur van het lachen natuurlijk.
Ben veel te vrolijk
Is dit nou LSD? Dat is toch dat je gaat nadenken enzo? Slaat helemaal nergens op dit. In het begin heb ik wel nagedacht enzo, maar t lijkt nu allemaal weer te vergeten.
Ik word wel moe nu van dat lachen enzo. Pfff. Ik wil alles even helemaal laten hangen ofzo, maar
tegenover maakt het echt onmogelijk met zn geluidjes, ook aan het lachen enzo. We hebben het stoute ideetje om er een halve 60 mg xtc pil achteraan. Lekker candyflippen! Ik was altijd bang enzo voor LSD, dat je bad ging en dat alles fout kon gaan.
Ik voel af en toe wel een misselijkmakende borrel, zoals nu, een gevoel dat komt. Alles ontspand eigenlijk en wordt weer saai. Maar de icoontjes bovenaan mn beeld hangen wel naar beneden en lijken wel gedag te zeggen.
Wat een onsamenhangend lul verhaal.
MIjn vriend, jaja de mijne, ging onder de LSD lekker autorijden in z'n BMW'tje. Stond er naast ons een vrouw, naast ons bij het stoplicht. EN EEN KOP DAT ZE HAD! Je zou je rot lachen! Wat een verschikkelijke kop had ze. Onwijs gelachen.
Ook fietste er, een stukje terug trouwens, een man langs en die had ookal zo'n vet vaag hoofd. Echt debiel.
Net heerlijk koud water over mijn gezicht heengeplonst.
Ik heb een heerlijk zwaar gevoel in mijn benen nu. Alsof alles op zijn plek zit en hoort.
Ik voel me zo raar. Dit is abnormaal. We gaan weg.
Komt nog wel vervolg ofzo. Eerst weg hier.
Maar een vervolgje.
We zijn toen dus weggegaan. (thuis zijn met lsd is helemaal niet zo erg. Niet in dat grote huis als daar, en mee gegeten met het avondeten hebben we ook niet gedaan )
Beetje gelopen door het centrum en over een groot plein. Opeens liep mijn vriend helemaal van me weg, en liepen we vet ver uit elkaar. En uit het niets, een toneel stukje spelen. Wat voorbijgangers keken raar maar wij hadden schijt. Zoiets had ik nog nooit gehad. Het was écht heel grappig, maar het was ook heel fijn om je zo nergens van aan te trekken.
Ik moest onwijs nodig naar de wc en ergens in een speelcentrum iets ben ik naar de wc gegaan. Ik keek daar in de spiegel, een tijdje lang en mijn gezicht vervormde als gekken. Dan weer hele dikke wangen, of één wang dik en de ander ingevallen. Dan weer schele ogen of hele grote. Eerst vond ik het eng, maar toen we terug gingen naar de auto heb ik een hele tijd in de autospiegel staan kijken en onwijs gelachen.
Hier hebben we ook de mdma nog genomen. Het waren een stuk of 4 á 5 hele slechte pillen, verstampt. We hebben ze in het drankje gedaan en opgedronken in de auto. Wat smerig, nu ik weer aan die smaak denk ga ik bijna over m'n nek. Of het komt door de LSD dat het zo intens is.
Mijn vriend voelde zich ontzettend energiek en met ontzettend mooie muziek aan zijn we naar het strand gegaan. Of nouja, het meer.
Maar wat een gesprekken. Toen begonnen mijn inzichten, zo zal ik mijn gedachten maar eventjes noemen. Ik kon niet stoppen met dingen vertellen en aan mijn vriend uitleggen hoe het allemaal in elkaar zat. Alsof mijn gedachten blokjes waren die zich als een trappetje steeds uitvouwden. Deze gedachten en niet kunnen stoppen met denken zijn eigenlijk tot dinsdagavond doorgegaan. Maandagnacht konden we niet slapen, misschien dat het daar aan lag. Denk het eigenlijk wel.
Daar op het strand begon de mdma eigenlijk in te slaan, en hele verhalen kwamen naar boven hoeveel we van elkaar houden blabla. Jullie kennen het wel.
Rond een uurtje of 00.00 zijn we weer naar huis gegaan waar ook een vriend van hem eventjes langskwam. We hebben een beetje zitten kletsen en om 02.00 ging die gast naar huis en probeerden wij te slapen. Maar hell no. Dat ging niet! We kregen een onenigheid en daardoor ging ik nadenken over onze relatie etc. Hierdoor kreeg ik weer een ander groot inzicht. Ik had de zin van het leven ontdekt. Zo rond 07.00. Ik had het allemaal opgeschreven. Nu ik het zo nadenk is het eigenlijk best logisch maar wel ontzettend zweverig.
Ik voel me herboren omdat ik de zin van het leven heb gevonden. En dat is:
Het nut van het leven, dat ben ik zelf en vanuit daar moet ik me nuttig maken.
En ik maak me nuttig:
- Ik heb de antwoorden op de vragen. Ik leg ze neer en daarmee help ik zoveel mensen. --> Dit doe ik ook met mijn vriend.
Liefde is een groot vraagstuk. En in onze liefde ben ik het antwoord, en dat kan ik aan hem geven. Ik geef alles wat ik ben aan hem en dat is het antwoord op zijn grote vraag.
En ik voel me zó fijn dat ik dat mag zijn. En dat ik als enige hem de zekerheid kan geven over ál het onzekere en ook als enige zal geven.
Het gevolg is de oorzaak en de oorzaak is het gevolg.
Oorzaak = Verleden, leerervaring
Gevolg = Toekomst, beter worden door geleerde dingen.
Liefde is onzekerheid voor elkaar weghalen door: (elkaars antwoord zijn)
- Er voor elkaar te zijn
- Zorgen dat je blijft leren
- Blijven geloven in de ander.
Iedereen zoekt de zin van het leven veel te ver! De zin van het leven ligt zo dichtbij dat ´de zin´ zo normaal is dat het er gewoon is en daardoor niet zien. Maar iedereen kán het wel. Maar wel op zijn eigen tempo.
Eigenlijk best belachelijk. Maar het was wel heel fijn om het op te schrijven. Ookal voelde ik me een of andere mislukte filosoof.
Wat wel naar was is dat het de volgende dag nog steeds niet echt uitgewerkt leek te zijn. Ik bleef maar doordenken, ook over hele vervelende dingen.
Ik was wel een beetje bang dat ik zou blijven hangen ofzo. Dat ik voor altijd zo zou denken en dan op een gegeven moment mezelf echt dood denken. Maar gelukkig heb ik heerlijk geslapen.
Ik heb ontzettend veel geleerd. Ook over de liefde, maar ook over het leven gewoon.
Ik heb ook gewoon onwijs genoten. In het begin was alles zo leuk, vrolijk en mooi. Alles had prachtige kleuren en over het water leek wel een paarse gloed te hangen. Het water was trouwens zo mooi dat ik mee wilde doen met het water. Ik wilde erin lopen en gewoon lekker meedoen. Gelukkig waren we met z´n tweeen.
Lekker rennen door het bos en over de steiger. Het leek wel alsof ik weer een jaar of 8 was ofzo. Op het eind was het visuele slechts nog golvende dingen maar voor de rest alleen inzichten en denken denken denken.
Er werd ergens gezegd dat je LSD niet moet denken te kennen. Maar ik heb het nu wel weer eventjes gezien, eigenlijk hou ik helemaal niet zo van trippen, en ik heb het nu ookwel weer eventjes gehad. Ook heb ik nu 100% ingezien dat mijn speedgebruik vét slecht is en samen met mijn vriend beperken we het tot leuke dingentjes. Niet gebruiken om dingen leuk te máken, maar gebruiken bij de leuke dingen! (En dan de écht leuke dingen).
