Ziehier mijn poging om delen van mijn ervaringen met paddo's te beschrijven. Bij het eerste verslag heb ik geprobeerd zoveel mogelijk te beschrijven en heb ik ook getracht het in de juiste volgorde neer te zetten. Bij de tweede en derde keer lukte dat niet meer (ik had geen zin om alles te achterhalen, ook omdat het er niet toe doet volgens mij) en schreef ik maar gewoon direct op wat ik me kon herinneren. Het is moeilijk om alles te beschrijven en te bevatten. Wat hieronder staat zijn eigenlijk flarden.
Mijn drie ervaringen waren positief. De derde keer was wel anders dan de rest, door de hoeveelheid. Er was echt sprake van een piek waarin alles anders was. Het was ook anders dan de 1e en 2e keer. Ik kan er nog steeds niet echt bij met m'n hoofd hoe dat nou precies zat en wat er nou precies gebeurd is
. Mja, het geeft stof tot nadenken.
De 1e kennismaking (met Anne - onder invloed van paddo's - en Cindy die nuchter bleef, in mijn woonkamer)
Mexicaanse, 30 gram vers verdeeld over twee personen
Het begon met lichtgolvende muren en kastjes. We luisterden naar Portishead. Ik ging naar de wc. De ruimte van de wc leek groter en lichter.
Het licht in de kamer veranderde heel snel, ik vond het dan weer heel donker en dan weer heel licht. De tv ging even aan. Terwijl ik ernaar keek leek het alsof er een groot paars net in de kamer hing. De regen op de ramen vond ik lijken op parels die langzaam naar beneden gleden.
Buiten zag ik de kale takken van een boom, het was erg mooi. Ik had het idee dat ik alles scherper kon zien. De lucht zat vol kleur, paars en blauw. Cindy die nuchter was gebleven om op ons te letten zei dat de lucht grijs was. Dat vond ik grappig.
Ik had een cd van Godspeed you black emperor opgezet. Toen ik weer op de wc zat, wilde ik zo snel mogelijk terug naar de huiskamer waar de muziek was. Ik ging op de bank zitten en luisterde. Ik werd geraakt door de muziek en voelde bewust een traan opkomen, en voelde hoe de traan over mijn wang ging. Ik vond het heel mooi.
Ik keek aandachtig naar mijn hand. Ik zag dat de kleur veranderde, het bleven wel natuurlijke kleuren. Ik zei hardop dat ik zag dat mijn hand leefde. Ik vertelde erbij dat ik de lijnen op mijn hand duidelijk kon zien, heel gedetailleerd. Ik vond mijn hand mooi en keek er een tijd naar. Even later merkte ik de kat op die op de bank lag waar ik ook op zat. De kat keek heel vredig. Ik legde mijn vingers op zijn pootje en ik voelde veel warmte. Ik dacht bij mezelf dat de kat echt een 'goed' wezen was. Het was prettig. Af en toe zonk ik weg, ik denk met mijn ogen dicht. Ik zag dan allerlei dingen, zoals gekleurde nummers of ik had alleen maar gedachten. De gedachten waren eigenlijk allemaal korte zinnen. Ik dacht bijvoorbeeld: 'Ik kan de toekomst zien'. Meteen daarna vond ik het alweer onzin. Ik dacht ook: 'Dit moet iedereen een keer meemaken' en 'Voelde ik me maar altijd zo goed'.
Praten vond ik niet zo leuk. De andere twee die in de kamer waren praatten wel hardop met elkaar. Ik zei tegen hen: 'In gedachten zeg ik de hele tijd dingen terug' en lachte erbij. Het was ook echt zo.
Ik wilde steeds wierook aan hebben, dat gaf een prettige sfeer. Later wilde ik ook alle kaarsjes in de kamer aansteken. Ik nam er de tijd voor. Telkens als ik een kaarsje aanstak, voelde ik sterk de warmte en ik was gefascineerd door de vlam. Ik bekeek de kaarsjes steeds weer. Toen ze allemaal aan waren was ik heel tevreden met het resultaat. Ik heb nog veel naar de kaarsjes gekeken. Ik voelde rust en vrede. De cd van Godspeed was afgelopen maar we waren het er allemaal over eens: hij moest nog een keer op.
In de kamer was een soort kerstverlichting die ook mijn aandacht trok. De lampjes hadden een 'aura' van regenboogkleuren om zich heen en bewogen in rondjes, en werden groter en kleiner. Het leek ook even of er gezichtjes in zaten, maar dat zag ik niet zo goed.
Inmiddels was het aardig donker buiten. De gordijnen had ik dichtgedaan, er was nog een klein kiertje open, waar een blauwe gloed hing. Ik deed een schemerlamp aan en ging weer zitten. Daarna zag ik heel veel verschillende tinten geel licht in de kamer. Op de muur zag ik bloemen van geel licht, eventjes maar. Ik besloot weer naar mijn handen te kijken. Dit keer zag ik niet zozeer mijn handen zelf, maar wel draden van licht eromheen. Het was ontzettend mooi. Anne en Cindy lachten omdat ik weer naar mijn handen zat te staren. Of ik dacht dat ze daarom lachten.
Ik zat weer met mijn ogen dicht in mijn eigen wereld toen ik gerommel hoorde. Ik dacht dat het regen was. Ik keek naar het raam en bij de kier in het gordijn zag ik een schim langsgaan. Ik voelde eventjes een vlaag van angst, maar dacht toen bij mezelf: 'Wat kan er nou gebeuren?' en keek naar de anderen. Zij hoorden en zagen het ook en ik zei: 'Volgens mij staat er iemand'. Zij dachten het ook en ik ging de deur open doen. Buiten stonden twee bekenden van Cindy en Anne. Ik nodigde ze uit naar binnen te komen. Zelf ging ik maar al te graag weer lekker zitten in mijn comfortabele stoel. De gasten bleven midden in de kamer staan en praatten de hele tijd en ik wilde zeggen: 'Ga rustig zitten of ga weg verdomme' maar ik zei het niet hardop. Ik keek maar gewoon naar de kaarsjes. Ik was opgelucht toen ze weggingen. Ik heb hierna vooral naar de muziek geluisterd, maar ik zag niet zoveel speciaals meer. Ik voelde nog wel de rust. Ik merkte dat het langzaam uit begon te werken. Ik vond het niet erg. Langzaam werd alles weer normaal. Ik was best moe en onder de indruk natuurlijk van wat ik had meegemaakt. Het was heel mild, rustig en mooi allemaal.
De 2e keer (ik op mijn kamer)
Gedroogde Mexicaanse – 1,5 gram
De kamer ademt met me mee. Het behang bestaat uit bewegende patronen. Het licht van buiten is ontzettend wit. De torens op de oranje poster lijken te groeien alsof het wortels in de grond zijn, versneld afgespeeld. De onderkant van de kastdeur bolt op. De houten stelling met spullen zakt gedeeltelijk weg in de vloer. De deken is geler dan ik hem ooit gezien heb. Ik hoor continu auto’s in de straat. De plant is helder groen en beweegt zachtjes heen en weer. Ik vind het lastig om een cd uit te kiezen. Uiteindelijk pak ik DJ Shadow. Ik wil weer kaarsjes aansteken. Ik kom een kaarsje tekort en ga op de grond zitten naast de zak met kaarsjes. Dan zie ik mezelf in de spiegel. Mijn pupillen zijn extreem groot. In de spiegel kijken vind ik niet zo leuk. Ik kijk om me heen en herinner me de kaarsjes. Ik sta op en rek me uit. Ik buig naar achteren, ik voel me heel lang en groot en het lijkt of ik ver naar achteren leun. Mijn handen beweeg ik in de lucht. Kleurig en in echobeelden zie ik mijn handen. Het gevoel van tijd is helemaal weg. Ik doe de rolgordijnen omlaag en geef de kaarsjes een plek. In elke hoek staat er 1. Het zijn de wachters van mijn kamer. Onder de deken is een heel andere wereld, warm en duister. Ik zit liever in mijn kamer. Ik steek wierook aan en drink water. Water is magisch mooi. Ik moet mijn wereld verlaten om naar de wc te gaan. Wantrouwend en nieuwsgierig kijk ik naar de donkere, blauwe overloop. Een kat kijkt chagrijnig naar binnen. Daar ga ik dan, naar de wc. Ik ben heel blij als ik weer terug in mijn veilige wereld ben op mijn kamer. Beelden van vergeten herinneringen of herinneringen die ik nooit had en beelden uit dromen zie ik voor me. Dit is verwarrend. Er hangt een lichte rode gloed in mijn kamer.
De 3e keer (ik op mijn kamer)
Gedroogde Mexicaanse – 3 gram
Ik was verwonderd en zei hardop: ‘Wat?!’ gevolgd door: ‘Oh ja!!’. Dat gebeurde een paar keer. Ik moest er steeds hard om lachen. Wat een gekte. Mijn eigen stem kwam vanuit een grote diepte.
Ik heb op de grond gelegen en gedanst. Het leek wel of ik op de muziek moest bewegen. Het voelde goed. En de muziek (Four Tet) was geweldig, overweldigend. Soms wat te heftig. Ik zat te genieten van de kringelende wierook. Ook de muziek van 13 & God en Telephone Jim Jesus maakte veel indruk. Ik ging er helemaal in op.
Ik zag door mijn raam dat het weer opgeklaard was en wilde graag naar buiten. Toen ik buiten op het terras stond voelde ik me onbeschrijflijk goed. De wolken zagen er magisch mooi uit en vlogen behoorlijk snel voorbij. Het zonlicht was heerlijk en een lust voor het oog. Hoe de stralen op de planten vielen, ongelooflijk. De kleur groen was mooier dan ooit. Lichtschijnsels op het voetbalveld vormden een fantastisch schouwspel. Ik zag een hond van goud. Auto’s gleden zo nu en dan door de straat.
Ik zag (weer) beelden uit oude en nieuwe dromen. Of misschien van dromen die ik nooit gehad heb. Gedachten en beelden waren chaotisch en verwarrend.
Toen ik de tv aan had staan en rond aan het zappen was, had ik het idee dat ik bij elk programma wist waar het over ging. Ik begreep het allemaal.
Een kan kruidenthee was een goed idee. Het smaakte heerlijk en ik vond het fijn om het warme glas vast te houden. Vanuit mijn kamer zag ik een groep mensen op het voetbalveld. Ik kon maar niet bevatten wat ze aan het doen waren. Ik dacht dat ze aan het dansen waren. Vol belangstelling keek ik ernaar. Later besefte ik dat het een voetbaltraining was.
Mijn drie ervaringen waren positief. De derde keer was wel anders dan de rest, door de hoeveelheid. Er was echt sprake van een piek waarin alles anders was. Het was ook anders dan de 1e en 2e keer. Ik kan er nog steeds niet echt bij met m'n hoofd hoe dat nou precies zat en wat er nou precies gebeurd is
. Mja, het geeft stof tot nadenken.De 1e kennismaking (met Anne - onder invloed van paddo's - en Cindy die nuchter bleef, in mijn woonkamer)
Mexicaanse, 30 gram vers verdeeld over twee personen
Het begon met lichtgolvende muren en kastjes. We luisterden naar Portishead. Ik ging naar de wc. De ruimte van de wc leek groter en lichter.
Het licht in de kamer veranderde heel snel, ik vond het dan weer heel donker en dan weer heel licht. De tv ging even aan. Terwijl ik ernaar keek leek het alsof er een groot paars net in de kamer hing. De regen op de ramen vond ik lijken op parels die langzaam naar beneden gleden.
Buiten zag ik de kale takken van een boom, het was erg mooi. Ik had het idee dat ik alles scherper kon zien. De lucht zat vol kleur, paars en blauw. Cindy die nuchter was gebleven om op ons te letten zei dat de lucht grijs was. Dat vond ik grappig.
Ik had een cd van Godspeed you black emperor opgezet. Toen ik weer op de wc zat, wilde ik zo snel mogelijk terug naar de huiskamer waar de muziek was. Ik ging op de bank zitten en luisterde. Ik werd geraakt door de muziek en voelde bewust een traan opkomen, en voelde hoe de traan over mijn wang ging. Ik vond het heel mooi.
Ik keek aandachtig naar mijn hand. Ik zag dat de kleur veranderde, het bleven wel natuurlijke kleuren. Ik zei hardop dat ik zag dat mijn hand leefde. Ik vertelde erbij dat ik de lijnen op mijn hand duidelijk kon zien, heel gedetailleerd. Ik vond mijn hand mooi en keek er een tijd naar. Even later merkte ik de kat op die op de bank lag waar ik ook op zat. De kat keek heel vredig. Ik legde mijn vingers op zijn pootje en ik voelde veel warmte. Ik dacht bij mezelf dat de kat echt een 'goed' wezen was. Het was prettig. Af en toe zonk ik weg, ik denk met mijn ogen dicht. Ik zag dan allerlei dingen, zoals gekleurde nummers of ik had alleen maar gedachten. De gedachten waren eigenlijk allemaal korte zinnen. Ik dacht bijvoorbeeld: 'Ik kan de toekomst zien'. Meteen daarna vond ik het alweer onzin. Ik dacht ook: 'Dit moet iedereen een keer meemaken' en 'Voelde ik me maar altijd zo goed'.
Praten vond ik niet zo leuk. De andere twee die in de kamer waren praatten wel hardop met elkaar. Ik zei tegen hen: 'In gedachten zeg ik de hele tijd dingen terug' en lachte erbij. Het was ook echt zo.
Ik wilde steeds wierook aan hebben, dat gaf een prettige sfeer. Later wilde ik ook alle kaarsjes in de kamer aansteken. Ik nam er de tijd voor. Telkens als ik een kaarsje aanstak, voelde ik sterk de warmte en ik was gefascineerd door de vlam. Ik bekeek de kaarsjes steeds weer. Toen ze allemaal aan waren was ik heel tevreden met het resultaat. Ik heb nog veel naar de kaarsjes gekeken. Ik voelde rust en vrede. De cd van Godspeed was afgelopen maar we waren het er allemaal over eens: hij moest nog een keer op.
In de kamer was een soort kerstverlichting die ook mijn aandacht trok. De lampjes hadden een 'aura' van regenboogkleuren om zich heen en bewogen in rondjes, en werden groter en kleiner. Het leek ook even of er gezichtjes in zaten, maar dat zag ik niet zo goed.
Inmiddels was het aardig donker buiten. De gordijnen had ik dichtgedaan, er was nog een klein kiertje open, waar een blauwe gloed hing. Ik deed een schemerlamp aan en ging weer zitten. Daarna zag ik heel veel verschillende tinten geel licht in de kamer. Op de muur zag ik bloemen van geel licht, eventjes maar. Ik besloot weer naar mijn handen te kijken. Dit keer zag ik niet zozeer mijn handen zelf, maar wel draden van licht eromheen. Het was ontzettend mooi. Anne en Cindy lachten omdat ik weer naar mijn handen zat te staren. Of ik dacht dat ze daarom lachten.
Ik zat weer met mijn ogen dicht in mijn eigen wereld toen ik gerommel hoorde. Ik dacht dat het regen was. Ik keek naar het raam en bij de kier in het gordijn zag ik een schim langsgaan. Ik voelde eventjes een vlaag van angst, maar dacht toen bij mezelf: 'Wat kan er nou gebeuren?' en keek naar de anderen. Zij hoorden en zagen het ook en ik zei: 'Volgens mij staat er iemand'. Zij dachten het ook en ik ging de deur open doen. Buiten stonden twee bekenden van Cindy en Anne. Ik nodigde ze uit naar binnen te komen. Zelf ging ik maar al te graag weer lekker zitten in mijn comfortabele stoel. De gasten bleven midden in de kamer staan en praatten de hele tijd en ik wilde zeggen: 'Ga rustig zitten of ga weg verdomme' maar ik zei het niet hardop. Ik keek maar gewoon naar de kaarsjes. Ik was opgelucht toen ze weggingen. Ik heb hierna vooral naar de muziek geluisterd, maar ik zag niet zoveel speciaals meer. Ik voelde nog wel de rust. Ik merkte dat het langzaam uit begon te werken. Ik vond het niet erg. Langzaam werd alles weer normaal. Ik was best moe en onder de indruk natuurlijk van wat ik had meegemaakt. Het was heel mild, rustig en mooi allemaal.
De 2e keer (ik op mijn kamer)
Gedroogde Mexicaanse – 1,5 gram
De kamer ademt met me mee. Het behang bestaat uit bewegende patronen. Het licht van buiten is ontzettend wit. De torens op de oranje poster lijken te groeien alsof het wortels in de grond zijn, versneld afgespeeld. De onderkant van de kastdeur bolt op. De houten stelling met spullen zakt gedeeltelijk weg in de vloer. De deken is geler dan ik hem ooit gezien heb. Ik hoor continu auto’s in de straat. De plant is helder groen en beweegt zachtjes heen en weer. Ik vind het lastig om een cd uit te kiezen. Uiteindelijk pak ik DJ Shadow. Ik wil weer kaarsjes aansteken. Ik kom een kaarsje tekort en ga op de grond zitten naast de zak met kaarsjes. Dan zie ik mezelf in de spiegel. Mijn pupillen zijn extreem groot. In de spiegel kijken vind ik niet zo leuk. Ik kijk om me heen en herinner me de kaarsjes. Ik sta op en rek me uit. Ik buig naar achteren, ik voel me heel lang en groot en het lijkt of ik ver naar achteren leun. Mijn handen beweeg ik in de lucht. Kleurig en in echobeelden zie ik mijn handen. Het gevoel van tijd is helemaal weg. Ik doe de rolgordijnen omlaag en geef de kaarsjes een plek. In elke hoek staat er 1. Het zijn de wachters van mijn kamer. Onder de deken is een heel andere wereld, warm en duister. Ik zit liever in mijn kamer. Ik steek wierook aan en drink water. Water is magisch mooi. Ik moet mijn wereld verlaten om naar de wc te gaan. Wantrouwend en nieuwsgierig kijk ik naar de donkere, blauwe overloop. Een kat kijkt chagrijnig naar binnen. Daar ga ik dan, naar de wc. Ik ben heel blij als ik weer terug in mijn veilige wereld ben op mijn kamer. Beelden van vergeten herinneringen of herinneringen die ik nooit had en beelden uit dromen zie ik voor me. Dit is verwarrend. Er hangt een lichte rode gloed in mijn kamer.
De 3e keer (ik op mijn kamer)
Gedroogde Mexicaanse – 3 gram
Ik was verwonderd en zei hardop: ‘Wat?!’ gevolgd door: ‘Oh ja!!’. Dat gebeurde een paar keer. Ik moest er steeds hard om lachen. Wat een gekte. Mijn eigen stem kwam vanuit een grote diepte.
Ik heb op de grond gelegen en gedanst. Het leek wel of ik op de muziek moest bewegen. Het voelde goed. En de muziek (Four Tet) was geweldig, overweldigend. Soms wat te heftig. Ik zat te genieten van de kringelende wierook. Ook de muziek van 13 & God en Telephone Jim Jesus maakte veel indruk. Ik ging er helemaal in op.
Ik zag door mijn raam dat het weer opgeklaard was en wilde graag naar buiten. Toen ik buiten op het terras stond voelde ik me onbeschrijflijk goed. De wolken zagen er magisch mooi uit en vlogen behoorlijk snel voorbij. Het zonlicht was heerlijk en een lust voor het oog. Hoe de stralen op de planten vielen, ongelooflijk. De kleur groen was mooier dan ooit. Lichtschijnsels op het voetbalveld vormden een fantastisch schouwspel. Ik zag een hond van goud. Auto’s gleden zo nu en dan door de straat.
Ik zag (weer) beelden uit oude en nieuwe dromen. Of misschien van dromen die ik nooit gehad heb. Gedachten en beelden waren chaotisch en verwarrend.
Toen ik de tv aan had staan en rond aan het zappen was, had ik het idee dat ik bij elk programma wist waar het over ging. Ik begreep het allemaal.
Een kan kruidenthee was een goed idee. Het smaakte heerlijk en ik vond het fijn om het warme glas vast te houden. Vanuit mijn kamer zag ik een groep mensen op het voetbalveld. Ik kon maar niet bevatten wat ze aan het doen waren. Ik dacht dat ze aan het dansen waren. Vol belangstelling keek ik ernaar. Later besefte ik dat het een voetbaltraining was.
