Hillbilly bastard
Bewuste gebruiker
Een tijdje geleden zag ik op drugsinfoteam.nl de vraag om persoonlijke ervaringen met mephedrone naar hen door te mailen. Op de moment dat ik het las had ik speed gepakt en dan vind ik het ontzettend leuk om verslagen te schrijven over iets dat me interesseert. Ik heb me der dan ook serieus aangezet.
Ik plak het hieronder ff omdat het mss ook leuk is voor jullie om is te lezen. Het is (hoe kan het ook anders onder invloed van pep) wel een lang en uitgebreid verslag geworden.
Enjoy!
" Mijn ervaringen met mephedrone
Een jaar tot twee jaar geleden kwam ik voor het eerst mephedrone tegen in Antwerpen. Het werd gewoon 'meph' genoemd (niet 'rush' of 'boom' of van die andere bullshit namen). De algemene straatprijs hier in Antwerpen was aanvankelijk 20 euro per gram en ondertussen opgeklommen naar 25 euro per gram. Het wordt in Antwerpen onder de naam ‘meph’ enkel in poedervorm verkocht en de meeste gebruikers hier (inclusief mezelf) snuiven het, hoewel bommetjes ook voorkomen.
Aanvankelijk vond ik het echt een geweldig middel! Het was een stuk goedkoper als coke en het gaf een heerlijke rush die lag tussen coke en mdma. Het werkte ook vrij lang bij snuiven. Het goeie aan dit middel vond ik ook dat de zogenaamde 'crash' die je bij veel stimulantia hebt als ze beginnen uitwerken bij meph afwezig bleef. Als het uitwerkte voelde ik me gewoon terug normaal, maar niet zozeer slecht. Ook ging op meph mijn hart aanvankelijk nooit zo tekeer als het kon doen op coke of speed, geen heel hoge hartslag en geen hartkloppingen. Slapen op meph ging ook vrij makkelijk als je gewoon nog wat alcohol nuttigde voor het slapen gaan en de volgende dag was de kater aanvankelijk niet zo groot. Het vreemde aan de mephkater was wel dat het op de moment dat je wakker wordt even lijkt alsof je 'geen' kater of 'bijna geen' kater hebt en hij daarna stelselmatig erger wordt terwijl de dag vorderd, om dan te pieken tegen de avond. Bij pep of coke heb ik net het omgekeerde. Qua hoeveelheid gebruikte ik aanvankelijk ongeveer een kwart tot een halve gram per avond, uiteindelijk werd dat veel veel meer. Ik had bij deze drug wel vanaf het begin al de neiging om er hele grote lijnen van te leggen, (nog) groter dan ik ze leg bij andere stimulantia, dit omdat ik er echt een rush van kreeg en wilde dat die zo hard mogelijk aankwam.
Het enige echt nadeel dat ik ontdekte toen ik meph juist leerde kennen was dat het echt goor was om door je neus te halen. Meph brand echt hard en de smaak is echt vies. Dat wende bij mij echt nooit, in tegenstelling tot bij speed, waar ik de aanvankelijke branderigheid en vieze smaak na een tijd lekker vond (en vind).
Meph werd al snel de nieuwe hype in de partydrugsscene van Antwerpen, mensen stopten echt met coke of speed te gebruiken en gingen over op meph. Lang voor er voor de eerste maal melding werd gemaakt van mephedrone in de media of op jullie site was het al een hype in Antwerpen. Ook vandaag nog heb ik veel vrienden waarvan meph hun favoriete stimulant is die ze bijna exclusief gebruiken.
Doordat meph bij mij aanvankelijk zo goed in de smaak viel begon ik het veel te veel te gebruiken; tot 4-5x per week. Nu werden al snel de negatieve effecten duidelijk. Je krijgt heel snel een gigantische tolerantie voor mephedrone bij regelmatig gebruik. Dit komt volgens mij omdat meph, net als mdma, als hoofdzakelijk actief bestanddeel serotonine gebruikt om het gewenste effect te bereiken en de serotoninevoorraad als het ware 'uitperst'. Meph lijkt ook in te werken op de dopamine en de norepeniphrine voorraad, doch denk ik dat het vooral de serotonine-rush is die meph aantrekkelijk maakt voor de gebruiker. Ik weet uiteraard wel dat meph een research chemical is en dat het helemaal niet zeker is dat meph op deze manier werkt, maar de stof mephedrone is een cathinone en dus een stimulant en de psychostimulantia gebruiken over het algemeen ongeveer dezelfde basisstoffen om het gewenste effect te creeeren, in hoofdzaak: dopamine, serotonine en norepinephrine. Het lijkt me dus logisch dat het bij meph ook wel met die stoffen te maken zal hebben. Heel simplistisch gezien en aan het effect van meph te merken, lijkt het effectief ergens tussen coke en mdma te zitten volgens mij: minder serotonine als bij mdma, meer als bij coke en minder norepinephrine en dopamine als bij coke, maar meer als bij mdma.
Door mijn frequente gebruik begonnen negatieve bijverschijnselen de overhand te nemen. Doordat meph veel van zijn werking verliest bij frequent gebruik heb je de neiging om echt 'veel' te gebruiken als je een avondje op de meph gaat en ook om te blijven 'bingen', dit allemaal in een poging om zoveel mogelijk van het aanvankelijke meph-gevoel terug te krijgen. Na een tijdje merkte ik dat mijn hart wel gigantisch de hoogte inging wanneer ik meph gebruikte (hoger als bij speed en coke), in tegenstelling met toen ik het leerde kennen. Ik merkte ook dat ik sinds ik het zeer regelmatig begon te gebruiken mijn knieeen paars werden als ik weer eens een avondje aan de meph was, ook had ik vaak koude handen en voeten. Hier leidde ik uit af dat er ook bij meph een zeer felle vasoconstrictie kan ontstaan met een verminderde doorbloeding als gevolg. Deze vasoconstrictie was op die moment bij mij feller als ik ooit gehad had met speed of coke of eender welke andere stimulant. Paarse knieeen had ik nog nooit van een andere stimulant gehad, sinds ik een zware meph-periode heb gehad echter krijg ik het nu soms ook wanneer ik een andere stimulant gebruik.
Andere negatieve bijverschijnselen waren dat ik me gewoon 'vreemd' en 'niet goed in men vel' begon te voelen op een onheilspellende manier wanneer ik meph gebruikte (erg paranoia voor hartaanvallen of hersenbloedingen), dat er wel een vervelende 'crash' ontstond bij de uitwerking, dat je het niet meer op normale manier kon gebruiken maar enkel in copieuze hoeveelheden gedurende ellenlange sessies en ook dat ik er echt gigantische brakke kutkaters van begon te krijgen de dag nadien, die soms tot twee dagen aanhielden.
Daar ik altijd probeer te verklaren waarom mijn lichaam ineens anders reageert op drugs en omdat drugs als concept me mateloos interesseren had ik omtrend de fel toegenomen vasoconstrictie en de andere negatieve bijverschijnselen een theorie ontwikkeld voor mezelf (bij gebrek aan echte wetenschappelijke info omdat het een research chemical is). (Overigens zou u mij een enorm plezier doen met het doorsturen van wetenschappelijke info omtrend de werking, neurotoxiciteit, cardiotoxiciteit, halfwaardetijd, drugsinteracties, etc van meph moest u daar met het druginfoteam toevallig al over beschikken.) Ik probeer u zeker niet te overtuigen dat mijn theorie klopt, want ze heeft uiteraard geen wetenschappelijke waarde en is enkel ontstaan om mezelf een vorm van gemoedsrust en controle te geven en ook door mijn drang om alle drugs te willen 'begrijpen'. Hieronder vindt u ze, tussen aanhalingstekens en voor de show ook nog eens in het vet, in al haar glorie
.
"Zoals boven vermeld kwam er bij mephgebruik volgens mij vooral serotonine vrij en in de tweede plaats pas norepinephrine (en eventueel dopamine). Het effect van serotonine was volgens mij ook de hoofdreden dat mensen meph gebruikten. Iedereen weet ook dat de serotoninevoorraad snel op geraakt. Bij frequent gebruik zit je dus al snel op heel weinig en begin je heel grote hoeveelheden te gebruiken om toch maar vruchteloos het aanvankelijke effect terug te krijgen. Bij speed of coke werkt de tolerantie op een andere manier daar dopamine minder makkelijk uitgeput geraakt. Het gewenste effect kan makkelijker ‘blijven bereikt’ worden tijdens een avondje goed doorhalen. Bij deze drugs ontstaat het gewenste effect dan ook vooral uit dopamine en norepinephrine en niet uit serotonine. De vasoconstrictie veroorzaakt door norepinephrine bij coke en speedgebruik blijft dan ook meestal binnen de perken omdat de hoeveelheid die ervan vrijkomt bij elke snuif redelijk samenhangt met het 'gewenste effect' (of toch in meerdere mate als bij meph).
Tijdens een lange mephsessie echter blijf je (bijna!!) vruchteloos meph bijnemen om het oorspronkelijk gezochte effect terug te krijgen, bij elke snuif komt er een beetje dopamine en een beetje serotonine vrij die voor juist genoeg aanmoediging en trek zorgen om te blijven doornemen en gewoon NOG meer te gebruiken. Bij elke snuif echter stijgt het norepinephrinepeil ook telkens een beetje, maar daar je die serotonine-rush zoekt zorgen de stoffen die vrijkomen eigenlijk allemaal niet voor echte bevrediging. Daardoor dat de vasoconstrictie, met alle daarbij horende gevolgen, bij meph ineens zo 'fel' kan optreden. Opeens zit je met massa's norepinephrine die wel netjes heel de tijd is blijven stijgen in tegenstelling tot de serotonine waar het eigenlijk om te doen was.
Mephedrone lijkt de stoffen serotonine, dopamine en norepinephrine in een vervelende combinatie te gebruiken die er bij frequent gebruik toe leidt dat je blijft bijnemen op zoek naar dat serotonine gevoel en juist genoegen neemt met dat beetje dopamine en serotonine dat vrijkomt om veel meer te blijven bijnemen en je 'zoektocht' verder te zetten.
Natuurlijk weet ik dat veel van het bovenstaande voor de meeste stimulanten geldt; ze putten allemaal stoffen uit, je krijgt bij allemaal tolerantie en je wilt van allemaal blijven bijnemen. Bij meph echter lijkt het probleem specifiek te liggen in de, grotendeels op serotonine-gebaseerde, high in combinatie met het feit dat er bij elke snuif ook norepinephrine vrijkomt, die in het geval van meph niets of weinig te maken heeft met het gevoel dat je zoekt. Je zou kunnen stellen dat dit evengoed bij mdma geldt, maar als je dat blijft bijnemen werkt het op een bepaald punt gewoon volledig niet meer, je krijgt zelfs geen vleugje meer van het gevoel dat je zoekt, waardoor je stopt met bijnemen. Meph echter houdt je aandacht wel heel de tijd vast met dat kleine vleugje, waardoor je je niet slecht voelt, maar ook niet geweldig en zo lokt het je in die binge val die volgens mij voor de meeste ongelukken zorgt."
Met die theorie verklaarde ik voor mezelf ook veel van de horrorverhalen op internet en waarom iedereen het heel moeilijk heeft om met meph te stoppen eens je aan een sessie begonnen bent (vooral als je het redelijk frequent gebruikt). Meph is van alle stimulanten degene die bij mij het hardste de neiging geeft om hardcore te 'bingen' en in tegenstelling tot met coke of speed komt er een moment dat je kan blijven bijnemen zonder dat er nog een echte bevrediging aan te pas komt maar enkel een gigantische gulzigheid.
Volgens mij is meph als stof zeker verantwoord te gebruiken en de positieve effecten wegen voor het overgrote deel op tegen de negatieve bij occasioneel, normaal gebruik. Maar een mephverslaving echter lijkt me nog gevaarlijker als een speed- of cokeverslaving, zo kwam het tenminste toch op mij over. Het lijkt me overigens ook een stof die potentieel cardio- en/of neurotoxisch is (zoals zoveel psychostimulantia).
Zelf gebruik ik geen meph meer (buiten heel occasioneel, circa 1x om de 3 maand ofzo). Ik heb mijn interesse er in verloren en de positieve effecten die ik er op het einde nog van had verdwenen in het niet tegen de negatieve effecten. Met mij zijn een aantal andere vrienden ook gestopt met meph te gebruiken. Ik gebruik terug vooral speed zoals 'normale' mensen
en een aantal van mijn vrienden zijn ook terug overgeschakeld op hun 'ouwe getrouwe' stimulant. Toch blijft meph in Antwerpen in de partydrugsscene zeer populair en is de hype nog altijd niet echt over. Ik ken nog altijd mensen die enkel meph willen als stimulant en ik kom het veel tegen op de feesjes waar ik naartoe ga in het weekend, dit zijn dan vooral psytrance, teKno, breakcore en dubstep feesjes. Ik weet niet of het in de discotheken in Antwerpen ook zo populair is daar dat niet echt mijn 'scene' is, maar aangezien het gros van de discotheekgangers zich toch blind staart op coke gewoon omdat het zo duur is en daarom wel beter MOET zijn, denk ik dat het daar minder gebruikt wordt. Tegenwoordig wordt er in Antwerpen ook heel veel xtc verkocht waar gewoon mephedrone in zit, de mdma markt is de laatste tijd een beetje in elkaar gestuikt bij ons en er lijken vooral pillen verkocht te worden die propvol zitten met verscheidene piperazines en/of speed en/of caffeine en/of tegenwoordig dus ook mephedrone.
Ik hoop dat u iets had aan mijn verslag en wil nog even vermelden dat u mij altijd plezier kan doen met gegronde wetenschappelijke info omtrend meph en eigenlijk omtrend alle drugs. Op internet is er veel info te vinden, maar de meeste is niet rechtstreeks van wetenschappelijke basis. Voor echte wetenschappelijke artikels omtrend lange-termijn effecten, toxiciteit, etc. die praktisch rechtstreeks van een onderzoek komen moet je online meestal geld betalen om er toegang toe te krijgen.
Ik wil ook nog even men complimenten geven omtrend drugsinfoteam.nl als concept, informeren is altijd te verkiezen boven bangmakerij. Drugs zullen we toch gebruiken, no matter what en dankzij initiatieven zoals drugsinfoteam.nl weten gebruikers toch al (iets) meer waar ze mee bezig zijn. Wel heb ik soms de indruk dat er af en toe op jullie site antwoorden worden gegeven die niet helemaal correct zijn, maar dat lijkt me onvermijdbaar, daar de mensen die bij jullie werken waarschijnlijk niet rechtstreeks voor drugsonderzoek zijn opgeleid.
Blijf zo voortdoen! Drugs for life!
groeten uit Antwerpen"
" Mijn ervaringen met mephedrone
Een jaar tot twee jaar geleden kwam ik voor het eerst mephedrone tegen in Antwerpen. Het werd gewoon 'meph' genoemd (niet 'rush' of 'boom' of van die andere bullshit namen). De algemene straatprijs hier in Antwerpen was aanvankelijk 20 euro per gram en ondertussen opgeklommen naar 25 euro per gram. Het wordt in Antwerpen onder de naam ‘meph’ enkel in poedervorm verkocht en de meeste gebruikers hier (inclusief mezelf) snuiven het, hoewel bommetjes ook voorkomen.
Aanvankelijk vond ik het echt een geweldig middel! Het was een stuk goedkoper als coke en het gaf een heerlijke rush die lag tussen coke en mdma. Het werkte ook vrij lang bij snuiven. Het goeie aan dit middel vond ik ook dat de zogenaamde 'crash' die je bij veel stimulantia hebt als ze beginnen uitwerken bij meph afwezig bleef. Als het uitwerkte voelde ik me gewoon terug normaal, maar niet zozeer slecht. Ook ging op meph mijn hart aanvankelijk nooit zo tekeer als het kon doen op coke of speed, geen heel hoge hartslag en geen hartkloppingen. Slapen op meph ging ook vrij makkelijk als je gewoon nog wat alcohol nuttigde voor het slapen gaan en de volgende dag was de kater aanvankelijk niet zo groot. Het vreemde aan de mephkater was wel dat het op de moment dat je wakker wordt even lijkt alsof je 'geen' kater of 'bijna geen' kater hebt en hij daarna stelselmatig erger wordt terwijl de dag vorderd, om dan te pieken tegen de avond. Bij pep of coke heb ik net het omgekeerde. Qua hoeveelheid gebruikte ik aanvankelijk ongeveer een kwart tot een halve gram per avond, uiteindelijk werd dat veel veel meer. Ik had bij deze drug wel vanaf het begin al de neiging om er hele grote lijnen van te leggen, (nog) groter dan ik ze leg bij andere stimulantia, dit omdat ik er echt een rush van kreeg en wilde dat die zo hard mogelijk aankwam.
Het enige echt nadeel dat ik ontdekte toen ik meph juist leerde kennen was dat het echt goor was om door je neus te halen. Meph brand echt hard en de smaak is echt vies. Dat wende bij mij echt nooit, in tegenstelling tot bij speed, waar ik de aanvankelijke branderigheid en vieze smaak na een tijd lekker vond (en vind).
Meph werd al snel de nieuwe hype in de partydrugsscene van Antwerpen, mensen stopten echt met coke of speed te gebruiken en gingen over op meph. Lang voor er voor de eerste maal melding werd gemaakt van mephedrone in de media of op jullie site was het al een hype in Antwerpen. Ook vandaag nog heb ik veel vrienden waarvan meph hun favoriete stimulant is die ze bijna exclusief gebruiken.
Doordat meph bij mij aanvankelijk zo goed in de smaak viel begon ik het veel te veel te gebruiken; tot 4-5x per week. Nu werden al snel de negatieve effecten duidelijk. Je krijgt heel snel een gigantische tolerantie voor mephedrone bij regelmatig gebruik. Dit komt volgens mij omdat meph, net als mdma, als hoofdzakelijk actief bestanddeel serotonine gebruikt om het gewenste effect te bereiken en de serotoninevoorraad als het ware 'uitperst'. Meph lijkt ook in te werken op de dopamine en de norepeniphrine voorraad, doch denk ik dat het vooral de serotonine-rush is die meph aantrekkelijk maakt voor de gebruiker. Ik weet uiteraard wel dat meph een research chemical is en dat het helemaal niet zeker is dat meph op deze manier werkt, maar de stof mephedrone is een cathinone en dus een stimulant en de psychostimulantia gebruiken over het algemeen ongeveer dezelfde basisstoffen om het gewenste effect te creeeren, in hoofdzaak: dopamine, serotonine en norepinephrine. Het lijkt me dus logisch dat het bij meph ook wel met die stoffen te maken zal hebben. Heel simplistisch gezien en aan het effect van meph te merken, lijkt het effectief ergens tussen coke en mdma te zitten volgens mij: minder serotonine als bij mdma, meer als bij coke en minder norepinephrine en dopamine als bij coke, maar meer als bij mdma.
Door mijn frequente gebruik begonnen negatieve bijverschijnselen de overhand te nemen. Doordat meph veel van zijn werking verliest bij frequent gebruik heb je de neiging om echt 'veel' te gebruiken als je een avondje op de meph gaat en ook om te blijven 'bingen', dit allemaal in een poging om zoveel mogelijk van het aanvankelijke meph-gevoel terug te krijgen. Na een tijdje merkte ik dat mijn hart wel gigantisch de hoogte inging wanneer ik meph gebruikte (hoger als bij speed en coke), in tegenstelling met toen ik het leerde kennen. Ik merkte ook dat ik sinds ik het zeer regelmatig begon te gebruiken mijn knieeen paars werden als ik weer eens een avondje aan de meph was, ook had ik vaak koude handen en voeten. Hier leidde ik uit af dat er ook bij meph een zeer felle vasoconstrictie kan ontstaan met een verminderde doorbloeding als gevolg. Deze vasoconstrictie was op die moment bij mij feller als ik ooit gehad had met speed of coke of eender welke andere stimulant. Paarse knieeen had ik nog nooit van een andere stimulant gehad, sinds ik een zware meph-periode heb gehad echter krijg ik het nu soms ook wanneer ik een andere stimulant gebruik.
Andere negatieve bijverschijnselen waren dat ik me gewoon 'vreemd' en 'niet goed in men vel' begon te voelen op een onheilspellende manier wanneer ik meph gebruikte (erg paranoia voor hartaanvallen of hersenbloedingen), dat er wel een vervelende 'crash' ontstond bij de uitwerking, dat je het niet meer op normale manier kon gebruiken maar enkel in copieuze hoeveelheden gedurende ellenlange sessies en ook dat ik er echt gigantische brakke kutkaters van begon te krijgen de dag nadien, die soms tot twee dagen aanhielden.
Daar ik altijd probeer te verklaren waarom mijn lichaam ineens anders reageert op drugs en omdat drugs als concept me mateloos interesseren had ik omtrend de fel toegenomen vasoconstrictie en de andere negatieve bijverschijnselen een theorie ontwikkeld voor mezelf (bij gebrek aan echte wetenschappelijke info omdat het een research chemical is). (Overigens zou u mij een enorm plezier doen met het doorsturen van wetenschappelijke info omtrend de werking, neurotoxiciteit, cardiotoxiciteit, halfwaardetijd, drugsinteracties, etc van meph moest u daar met het druginfoteam toevallig al over beschikken.) Ik probeer u zeker niet te overtuigen dat mijn theorie klopt, want ze heeft uiteraard geen wetenschappelijke waarde en is enkel ontstaan om mezelf een vorm van gemoedsrust en controle te geven en ook door mijn drang om alle drugs te willen 'begrijpen'. Hieronder vindt u ze, tussen aanhalingstekens en voor de show ook nog eens in het vet, in al haar glorie
"Zoals boven vermeld kwam er bij mephgebruik volgens mij vooral serotonine vrij en in de tweede plaats pas norepinephrine (en eventueel dopamine). Het effect van serotonine was volgens mij ook de hoofdreden dat mensen meph gebruikten. Iedereen weet ook dat de serotoninevoorraad snel op geraakt. Bij frequent gebruik zit je dus al snel op heel weinig en begin je heel grote hoeveelheden te gebruiken om toch maar vruchteloos het aanvankelijke effect terug te krijgen. Bij speed of coke werkt de tolerantie op een andere manier daar dopamine minder makkelijk uitgeput geraakt. Het gewenste effect kan makkelijker ‘blijven bereikt’ worden tijdens een avondje goed doorhalen. Bij deze drugs ontstaat het gewenste effect dan ook vooral uit dopamine en norepinephrine en niet uit serotonine. De vasoconstrictie veroorzaakt door norepinephrine bij coke en speedgebruik blijft dan ook meestal binnen de perken omdat de hoeveelheid die ervan vrijkomt bij elke snuif redelijk samenhangt met het 'gewenste effect' (of toch in meerdere mate als bij meph).
Tijdens een lange mephsessie echter blijf je (bijna!!) vruchteloos meph bijnemen om het oorspronkelijk gezochte effect terug te krijgen, bij elke snuif komt er een beetje dopamine en een beetje serotonine vrij die voor juist genoeg aanmoediging en trek zorgen om te blijven doornemen en gewoon NOG meer te gebruiken. Bij elke snuif echter stijgt het norepinephrinepeil ook telkens een beetje, maar daar je die serotonine-rush zoekt zorgen de stoffen die vrijkomen eigenlijk allemaal niet voor echte bevrediging. Daardoor dat de vasoconstrictie, met alle daarbij horende gevolgen, bij meph ineens zo 'fel' kan optreden. Opeens zit je met massa's norepinephrine die wel netjes heel de tijd is blijven stijgen in tegenstelling tot de serotonine waar het eigenlijk om te doen was.
Mephedrone lijkt de stoffen serotonine, dopamine en norepinephrine in een vervelende combinatie te gebruiken die er bij frequent gebruik toe leidt dat je blijft bijnemen op zoek naar dat serotonine gevoel en juist genoegen neemt met dat beetje dopamine en serotonine dat vrijkomt om veel meer te blijven bijnemen en je 'zoektocht' verder te zetten.
Natuurlijk weet ik dat veel van het bovenstaande voor de meeste stimulanten geldt; ze putten allemaal stoffen uit, je krijgt bij allemaal tolerantie en je wilt van allemaal blijven bijnemen. Bij meph echter lijkt het probleem specifiek te liggen in de, grotendeels op serotonine-gebaseerde, high in combinatie met het feit dat er bij elke snuif ook norepinephrine vrijkomt, die in het geval van meph niets of weinig te maken heeft met het gevoel dat je zoekt. Je zou kunnen stellen dat dit evengoed bij mdma geldt, maar als je dat blijft bijnemen werkt het op een bepaald punt gewoon volledig niet meer, je krijgt zelfs geen vleugje meer van het gevoel dat je zoekt, waardoor je stopt met bijnemen. Meph echter houdt je aandacht wel heel de tijd vast met dat kleine vleugje, waardoor je je niet slecht voelt, maar ook niet geweldig en zo lokt het je in die binge val die volgens mij voor de meeste ongelukken zorgt."
Met die theorie verklaarde ik voor mezelf ook veel van de horrorverhalen op internet en waarom iedereen het heel moeilijk heeft om met meph te stoppen eens je aan een sessie begonnen bent (vooral als je het redelijk frequent gebruikt). Meph is van alle stimulanten degene die bij mij het hardste de neiging geeft om hardcore te 'bingen' en in tegenstelling tot met coke of speed komt er een moment dat je kan blijven bijnemen zonder dat er nog een echte bevrediging aan te pas komt maar enkel een gigantische gulzigheid.
Volgens mij is meph als stof zeker verantwoord te gebruiken en de positieve effecten wegen voor het overgrote deel op tegen de negatieve bij occasioneel, normaal gebruik. Maar een mephverslaving echter lijkt me nog gevaarlijker als een speed- of cokeverslaving, zo kwam het tenminste toch op mij over. Het lijkt me overigens ook een stof die potentieel cardio- en/of neurotoxisch is (zoals zoveel psychostimulantia).
Zelf gebruik ik geen meph meer (buiten heel occasioneel, circa 1x om de 3 maand ofzo). Ik heb mijn interesse er in verloren en de positieve effecten die ik er op het einde nog van had verdwenen in het niet tegen de negatieve effecten. Met mij zijn een aantal andere vrienden ook gestopt met meph te gebruiken. Ik gebruik terug vooral speed zoals 'normale' mensen
Ik hoop dat u iets had aan mijn verslag en wil nog even vermelden dat u mij altijd plezier kan doen met gegronde wetenschappelijke info omtrend meph en eigenlijk omtrend alle drugs. Op internet is er veel info te vinden, maar de meeste is niet rechtstreeks van wetenschappelijke basis. Voor echte wetenschappelijke artikels omtrend lange-termijn effecten, toxiciteit, etc. die praktisch rechtstreeks van een onderzoek komen moet je online meestal geld betalen om er toegang toe te krijgen.
Ik wil ook nog even men complimenten geven omtrend drugsinfoteam.nl als concept, informeren is altijd te verkiezen boven bangmakerij. Drugs zullen we toch gebruiken, no matter what en dankzij initiatieven zoals drugsinfoteam.nl weten gebruikers toch al (iets) meer waar ze mee bezig zijn. Wel heb ik soms de indruk dat er af en toe op jullie site antwoorden worden gegeven die niet helemaal correct zijn, maar dat lijkt me onvermijdbaar, daar de mensen die bij jullie werken waarschijnlijk niet rechtstreeks voor drugsonderzoek zijn opgeleid.
groeten uit Antwerpen"
Morgen ga ik het nog eens proberen :d