Mijn beste vriendin is een alcoholist. Ze is gisteren 27 jaar geworden. Zo jong nog, maar ze behoort tot de 1% van de vrouwen die zoveel drinkt. Ze is een van de mooiste personen die ik ken. Zowel van binnen als van buiten. Ze wordt regelmatig op straat aangesproken door mensen van modellenbureaus, ze is intelligent en daarnaast heeft ze het allerliefste karakter wat je maar kunt voorstellen.
Ze is nu al vijf weken helemaal nuchter gebleven, ze zegt dat ze dit keer echt doorzet. Ik ben trots op haar, maar ik hou ook mijn hart weer vast. Dit is niet haar eerste poging, diep van binnen ben ik zo bang dat ze weer een terugval krijgt. Dit is wel de eerste keer dat ze zelf inziet hoe groot haar probleem werkelijk is, ze is vrijwillig in therapie gegaan.
We kennen elkaar nu bijna tien jaar, nog van de middelbare school. We gingen altijd heel veel uit samen, spookten van alles samen uit en experimenteerden veel met drugs. We dronken er ook stevig bij, maar in die tijden zag ik nog niet dat zij anders was met alchohol dan ik. Naarmate we ouder werden, begon het me steeds meer op te vallen dat haar drinkgedrag ongezond aan het worden was. Dat ze niet meer kon stoppen, dat haar gedrag negatief veranderde als ze onder invloed was. Het kwam met enige regelmaat voor dat ze zichzelf in de problemen bracht, vaak verdween ze ook voor een paar dagen spoorloos. Niemand die haar dan nog kon bereiken. Achteraf kwam ze altijd wel weer terecht. Totaal uitgeleefd, dagen achter elkaar wakker met de meest vreemde en ongure types. Mijn beste vriendin werd mijn zorgenkindje....
In Miami werd ik er weer even goed met mijn neus bovenop gedrukt (ze woont deels daar en deels hier in Amsterdam). Ze was altijd al van zichzelf behoorlijk dun, maar nu schrok ik echt van haar postuur. Zo breekbaar, zo kwetsbaar! In die twee weken dat ik daar was, viel het me op dat ze nauwelijks at. Het is algemeen bekend dat alcoholisten steeds minder voedsel kunnen verdragen en alleen nog maar drinken.
Bij het ontbijt om 10u 's morgens - dat wil zeggen: ik en Boris aten een stevig ontbijt - gingen de eerste cocktails van de dag er al weer vrolijk in bij haar. Dit terwijl we de nacht daarvoor nog uit waren geweest en ik er persoonlijk niet aan moest denken om met mijn kater weer aan de alcohol te gaan! Om 13u 's middags was ze alweer straal bezopen en dan verandert ze in een lallende, irritante dame. Tegenwoordig neem ik dan ook direct afstand van haar. Wel met veel pijn in mijn hart, maar als ze zo is, is ze gewoon heel onaangepast gezelschap. Uiteraard verdween ze ook weer voor de rest van de dag en de daarop volgende nacht/ochtend. Ondertussen namen wij de verantwoordelijkheid over de zorg van haar hondje. Wat was ik weer ongerust! De hele nacht werd ik opgeschrikt door dromen waarin haar iets overkwam. Dit is in de twee weken dat ik daar was meerdere keren voorgekomen.....
Momenteel brengt ze de zomer hier in Amsterdam door. Tot nu toe nuchter, ik hoop zo dat ze het dit keer redt! Drinken in haar gezelschap doe ik nu in iedergeval niet meer. Gelukkig gaat mij dit wel goed af, ik heb mijn drinkcarriere een jaar geleden een halt toegeroepen. Dit ging me makkelijker af dan ik dacht. Ik drink nu nog wel, maar met heel veel mate. Ik hoop dat ik nu met mijn goede voorbeeld iets voor haar kan betekenen. Ik ben zo bang dat ze weer terugvalt en dan weet ik even echt niet meer wat ik nog moet doen...
Ze is nu al vijf weken helemaal nuchter gebleven, ze zegt dat ze dit keer echt doorzet. Ik ben trots op haar, maar ik hou ook mijn hart weer vast. Dit is niet haar eerste poging, diep van binnen ben ik zo bang dat ze weer een terugval krijgt. Dit is wel de eerste keer dat ze zelf inziet hoe groot haar probleem werkelijk is, ze is vrijwillig in therapie gegaan.
We kennen elkaar nu bijna tien jaar, nog van de middelbare school. We gingen altijd heel veel uit samen, spookten van alles samen uit en experimenteerden veel met drugs. We dronken er ook stevig bij, maar in die tijden zag ik nog niet dat zij anders was met alchohol dan ik. Naarmate we ouder werden, begon het me steeds meer op te vallen dat haar drinkgedrag ongezond aan het worden was. Dat ze niet meer kon stoppen, dat haar gedrag negatief veranderde als ze onder invloed was. Het kwam met enige regelmaat voor dat ze zichzelf in de problemen bracht, vaak verdween ze ook voor een paar dagen spoorloos. Niemand die haar dan nog kon bereiken. Achteraf kwam ze altijd wel weer terecht. Totaal uitgeleefd, dagen achter elkaar wakker met de meest vreemde en ongure types. Mijn beste vriendin werd mijn zorgenkindje....
In Miami werd ik er weer even goed met mijn neus bovenop gedrukt (ze woont deels daar en deels hier in Amsterdam). Ze was altijd al van zichzelf behoorlijk dun, maar nu schrok ik echt van haar postuur. Zo breekbaar, zo kwetsbaar! In die twee weken dat ik daar was, viel het me op dat ze nauwelijks at. Het is algemeen bekend dat alcoholisten steeds minder voedsel kunnen verdragen en alleen nog maar drinken.
Bij het ontbijt om 10u 's morgens - dat wil zeggen: ik en Boris aten een stevig ontbijt - gingen de eerste cocktails van de dag er al weer vrolijk in bij haar. Dit terwijl we de nacht daarvoor nog uit waren geweest en ik er persoonlijk niet aan moest denken om met mijn kater weer aan de alcohol te gaan! Om 13u 's middags was ze alweer straal bezopen en dan verandert ze in een lallende, irritante dame. Tegenwoordig neem ik dan ook direct afstand van haar. Wel met veel pijn in mijn hart, maar als ze zo is, is ze gewoon heel onaangepast gezelschap. Uiteraard verdween ze ook weer voor de rest van de dag en de daarop volgende nacht/ochtend. Ondertussen namen wij de verantwoordelijkheid over de zorg van haar hondje. Wat was ik weer ongerust! De hele nacht werd ik opgeschrikt door dromen waarin haar iets overkwam. Dit is in de twee weken dat ik daar was meerdere keren voorgekomen.....
Momenteel brengt ze de zomer hier in Amsterdam door. Tot nu toe nuchter, ik hoop zo dat ze het dit keer redt! Drinken in haar gezelschap doe ik nu in iedergeval niet meer. Gelukkig gaat mij dit wel goed af, ik heb mijn drinkcarriere een jaar geleden een halt toegeroepen. Dit ging me makkelijker af dan ik dacht. Ik drink nu nog wel, maar met heel veel mate. Ik hoop dat ik nu met mijn goede voorbeeld iets voor haar kan betekenen. Ik ben zo bang dat ze weer terugvalt en dan weet ik even echt niet meer wat ik nog moet doen...
