Mindless1985
Badass junkie
Dinsdag 2 mei 11:00, ik word wakker en ik kijk naar buiten: super weer. Yes! Met mooi weer zouden grote Steven (2.07) en ik lekker gaan paddo trippen. Om 11:30 bel ik hem op, en hij komt er aan, maar op de fiets, dus kon wel even duren. Ondertussen bel ik kleine Steven (+- 1.60) op waar we gingen trippen, hij en Floris zouden ook mee doen. Kleine S woont vlak bij een mooi bos, waar ik ook 9 jaar naast heb gewoond, en daar gingen we onze trip beginnen. Floris woont drie huizen verder op ofzo. Grote Steven was ondertussen geärriveerd, dus wij de paddo's halen en richting Steven's huis.
14:30 Het moment is aangebroken, en we nemen ze. Kleine S en Floris hebben beiden een halve portie, grote S en ik beiden een hele, en ik had er echt super veel zin in. Ik was al dol gelukkig alleen omdat ik een uurtje later ging trippen
We besloten maar naar het bos te gaan voor we echt gingen trippen omdat Steven's "grote" broer erbij was, en die liever geen trippende mensen in huis wou hebben.
15:15 Wij dus maar richting het bos gaan, super veel lachen, de trip begint op te komen, super gevoel. Eenmaal in het bos aangekomen zochten we vrij snel een bankje op waar we lekker relaxed konden zitten genieten van het weer en de paddo's. Ik begon me echt vaag te voelen, vrij om te doen wat ik wou. Paar jointjes opgerookt, begon me echt steeds beter te voelen... ik hoorde de auto's iets verderop al niet eens meer, alleen nog maar vogeltjes fluiten (ik dacht toen zingen, maar ok). Grote Steven had z'n wegwerp camera meegenomen, dus hij wat foto's maken van ons op een bankje.. ondertussen de meest achterlijke gesprekken die op gang komen, over op safari zijn in Afrika, over paddo's, over sigaretten, over joints, over alles Opeens komt er een oude vent onze kant op, dus wij een beetje para normaal proberen te doen. Lukt natuurlijk voor geen meter, en die kerel groet ons heel normaal en vraagt of we van het mooie weer aan het genieten zijn... nou, niet alleen van het mooie weer Ondertussen begonnen de kleuren intenser te worden, en was ik een beetje aan 't genieten. Blijkt die vent er nog steeds te staan, en vraagt ie aan grote Steven of hij een foto van ons vieren zal maken. Prima, dus wij met z'n allen op de foto Foto's komen trouwens later, die worden nog ontwikkeld en ik mag ze niet ophalen (hij heeft weer een vriendin, zal daar wel wat mee te maken hebben :P) maar zodra ze er zijn scan ik ze wel even in en post ik ze hier er wel bij Achteraf zijn het er minder geworden dan ik had gehoopt maarja..
Op het bankje ons laatste jointje alweer roken (we hadden ze van te voren gedraaid) ging veel te snel.. Ik wil hem aansteken maar m'n aansteker is pleite, dus ik vraag om een aansteker, BANG, opeens komt er een m'n kant op gesmeten, en zonder er naar te kijken vang ik hem supersnel op Stond echt versteld van mezelf, en opeens bewonderde ik de hele wereld, en ik wou meer van deze mooie wereld zien. Temperatuur, licht, geluid, alles was perfect. We liepen langs de rand van het bos en van een mais veld, maar bij een open plek aan de kant van het bos zaten wat mensen met een paar honden dus gingen wij een paadje het maisveld in. Ondertussen kan Floris niet meer normaal lopen?!? Hij moet echt houterig lopen, soort van marcheren. Zag er echt debiel uit, maar het bleek dat hij er echt niks aan kon doen Na hem wat meer uitgelachen te hebben vinden we een mooie spot bij een electriciteits mast waar we een tijdje gaan zitten.
Ik vond het niet echt een fijne plek, beetje vreemde sfeer hing daar. Iedereen zit een beetje irritant te doen tegen elkaar, terwijl ik naar boven staar. Ik zie iets super moois, iets dat heel moeilijk te omschrijven valt, de electriciteitslijnen scheidden de lucht echt in stukjes... echt heel vaag, maar de anderen zagen het ook. Ik had het wel weer gezien hier dus vroeg ik of we terug het bos in zouden gaan, maar daar hadden ze niet zo'n zin in. Dus ging ik maar in m'n eentje Ik het "witte pad" op (zo noemden we het toen) richting het bos. Ik sloot me af voor alle negatieve dingen van de wereld, hoorde alleen maar vogels fluiten, en hoorde heel ver op de achtergrond nog m'n vrienden (terwijl ze nog vlakbij waren). Ik genoot intens, was verliefd op de wereld. Opeens hoor ik grote Steven roepen, heel ver op de achtergrond (20 m van me vandaan), en kijk ik om. In een flits ben ik alweer vergeten welke Steven riep, en dacht even kleine S, dus ik daarheen, en zie kleine S ook staan, tot ik op 5 meter afstand ben, met m'n ogen knipper en dan grote S zie?!? Dat was best freaky, maar stond er toen niet echt bij stil :P Toch maar weer met z'n 4en het bos in, op zoek naar onvergetelijke uitzichten. Opeens kwamen er twee honden op ons afgerend, wat ik geen probleem vond, ben nooit echt bang voor honden geweest, maar Floris dacht serieus dat het IJSBEREN waren?!? Willekeurige inkopper: We zitten in Afrika Floris, niet Antartica.. echt heel grappig om te zien hoe hij zich achter grote Steven ging verstoppen. De honden liepen een paar rondjes om ons heen tot ze terug gefloten werden door hun baasje.
Wij gingen op zoek naar een meertje, omdat die plek ons wel mooi leek nu (sommige punten herkende ik nog, anderen zagen er echt anders uit door de tijd of door de paddo's) Na een half uurtje (10 minuten, een uur, who knows?) rondlopen en genieten kwamen we bij het meertje aan, en WOW! Nog mooier dan ik me had voorgesteld. Er was een veelzeggende stilte... het was echt rechtstreeks uit een sprookjesboek. Kleine Steven had een mooie omschrijving ervoor: "Photoshop layers" Zo zag het er echt uit, met allemaal mooie effecten Kleine Steven vroeg nog of als je er nu een foto van zou maken, dat je het niet zo terug zag op de foto Wij allemaal in een deuk. Ondertussen hadden we een mooie spot vlakbij het water geconfisceerd.
Het was een boom waar je op wat dikke uitsteeksels van kon zitten, en omheen, alleen waren er overal brandnetels, wat wel minder was. Kleine Steven lette daar natuurlijk niet op en ging er lekker midden in liggen hij raakte er één aan met z'n hand en begon helemaal te flippen. Z'n hand was een beetje rood geworden, en wat bobbeltjes, maar hij dacht echt dat z'n hand er misschien wel af moest en dat hij de hele tijd van lijkbleek naar felrood en terug veranderde... veel tijd om daarover na te denken had ie niet want het volgende probleem was er alweer. De ijsberen waren terug, ze zwommen in het meertje en Floris begon alweer te piepen Ik vond het echt een beetje zielig voor hem, dat hij dat zo eng vond, maar kon niks anders doen dan hem keihard uit te lachen.
Onze wiet was ondertussen al lang op, net als de sigaretten (Heb tijdens m'n trip behoorlijk gerookt, daarna niet meer) dus wij naar Texaco om peuken te halen, in het bos minstens 5x de weg kwijtgeraakt maar we halen het uiteindelijk toch Nu konden we kiezen, of terug het bos in of naar Steven's huis, om drinken en wiet te consumeren. Het nadeel daarvan was dat Steven's broer er nog was. Ik vond het desalniettemin (mooi woord) een strak plan, ik heb negen jaar naast die jongen gewoond, samen naar de basisschool geweest enzo. Ik had ook erge behoefte aan trance, echt zin in.
Uiteindelijk na wat gekibbel zijn we toch naar Steven's huis geweest. Daar aangekomen deed z'n broer absoluut niet moeilijk, hij heeft relaxed een jointje voor ons gemaakt, trance aangezet en we hebben gewoon wat lopen praten. We gingen America's funniest home videos kijken, echt een vreemde aflevering hele vage filmpjes, ook kleine Steven z'n broer vond het echt vaag, dus lag niet helemaal aan de paddo's :P We hebben daar best lang gezeten en de trip begon zwaar te minderen, waar ik behoorlijk van baalde.
We besloten naar het winkelcentrum te gaan om wat drinken en peuken te halen, alleen was ik op m'n skates, en de rest op de fiets. Skaten leek me nog geen strak plan, maar zij wilden alle drie wel fietsen, dus wouden ze mij maar achterlaten, die klootzakken... 20 seconden later ligt kleine Steven z'n ketting er af, dus dat werd toch lopen Een minuut later kom ik een oude buurman van me tegen die heel geïnteresseerd vroeg hoe het ging enzo, ik kon echt niet normaal reageren. Ik bleef maar doormalen daarover, tot zo'n 5 minuten later, toen genoot ik alweer van het mooie weer 20 minuten later bij de AH aangekomen, waar ik 1.5 jaar gewerkt heb, spullen kopen, kom ik een ex-collega tegen, zelfde verhaal, zelfde probleem, voelde ik me weer kut over, maar na 5 minuten weer weg Toen scheidden mijn wegen met die van kleine Steven en Floris, grote Steven en ik gingen lekker shophangen. Ik durfde het alweer aan om op skates te gaan, waarmee ik lekker naar de stad toe ging en nog steeds genoot van het weer en de vogels, en echt intens rustig en vredig was
Het was echt een super trip weer, toffe ervaring, alleen tijdens paddo's zie ik hoe mooi de wereld kan zijn
De rest van de avond hebben we lekker lopen blowen en niks doen :P
Jan
14:30 Het moment is aangebroken, en we nemen ze. Kleine S en Floris hebben beiden een halve portie, grote S en ik beiden een hele, en ik had er echt super veel zin in. Ik was al dol gelukkig alleen omdat ik een uurtje later ging trippen
We besloten maar naar het bos te gaan voor we echt gingen trippen omdat Steven's "grote" broer erbij was, en die liever geen trippende mensen in huis wou hebben.15:15 Wij dus maar richting het bos gaan, super veel lachen, de trip begint op te komen, super gevoel. Eenmaal in het bos aangekomen zochten we vrij snel een bankje op waar we lekker relaxed konden zitten genieten van het weer en de paddo's. Ik begon me echt vaag te voelen, vrij om te doen wat ik wou. Paar jointjes opgerookt, begon me echt steeds beter te voelen... ik hoorde de auto's iets verderop al niet eens meer, alleen nog maar vogeltjes fluiten (ik dacht toen zingen, maar ok). Grote Steven had z'n wegwerp camera meegenomen, dus hij wat foto's maken van ons op een bankje.. ondertussen de meest achterlijke gesprekken die op gang komen, over op safari zijn in Afrika, over paddo's, over sigaretten, over joints, over alles
Opeens komt er een oude vent onze kant op, dus wij een beetje para normaal proberen te doen. Lukt natuurlijk voor geen meter, en die kerel groet ons heel normaal en vraagt of we van het mooie weer aan het genieten zijn... nou, niet alleen van het mooie weer Ondertussen begonnen de kleuren intenser te worden, en was ik een beetje aan 't genieten. Blijkt die vent er nog steeds te staan, en vraagt ie aan grote Steven of hij een foto van ons vieren zal maken. Prima, dus wij met z'n allen op de foto Foto's komen trouwens later, die worden nog ontwikkeld en ik mag ze niet ophalen (hij heeft weer een vriendin, zal daar wel wat mee te maken hebben :P) maar zodra ze er zijn scan ik ze wel even in en post ik ze hier er wel bij Achteraf zijn het er minder geworden dan ik had gehoopt maarja.. Op het bankje ons laatste jointje alweer roken (we hadden ze van te voren gedraaid) ging veel te snel.. Ik wil hem aansteken maar m'n aansteker is pleite, dus ik vraag om een aansteker, BANG, opeens komt er een m'n kant op gesmeten, en zonder er naar te kijken vang ik hem supersnel op
Stond echt versteld van mezelf, en opeens bewonderde ik de hele wereld, en ik wou meer van deze mooie wereld zien. Temperatuur, licht, geluid, alles was perfect. We liepen langs de rand van het bos en van een mais veld, maar bij een open plek aan de kant van het bos zaten wat mensen met een paar honden dus gingen wij een paadje het maisveld in. Ondertussen kan Floris niet meer normaal lopen?!? Hij moet echt houterig lopen, soort van marcheren. Zag er echt debiel uit, maar het bleek dat hij er echt niks aan kon doen Na hem wat meer uitgelachen te hebben vinden we een mooie spot bij een electriciteits mast waar we een tijdje gaan zitten. Ik vond het niet echt een fijne plek, beetje vreemde sfeer hing daar. Iedereen zit een beetje irritant te doen tegen elkaar, terwijl ik naar boven staar. Ik zie iets super moois, iets dat heel moeilijk te omschrijven valt, de electriciteitslijnen scheidden de lucht echt in stukjes... echt heel vaag, maar de anderen zagen het ook. Ik had het wel weer gezien hier dus vroeg ik of we terug het bos in zouden gaan, maar daar hadden ze niet zo'n zin in. Dus ging ik maar in m'n eentje
Ik het "witte pad" op (zo noemden we het toen) richting het bos. Ik sloot me af voor alle negatieve dingen van de wereld, hoorde alleen maar vogels fluiten, en hoorde heel ver op de achtergrond nog m'n vrienden (terwijl ze nog vlakbij waren). Ik genoot intens, was verliefd op de wereld. Opeens hoor ik grote Steven roepen, heel ver op de achtergrond (20 m van me vandaan), en kijk ik om. In een flits ben ik alweer vergeten welke Steven riep, en dacht even kleine S, dus ik daarheen, en zie kleine S ook staan, tot ik op 5 meter afstand ben, met m'n ogen knipper en dan grote S zie?!? Dat was best freaky, maar stond er toen niet echt bij stil :P Toch maar weer met z'n 4en het bos in, op zoek naar onvergetelijke uitzichten. Opeens kwamen er twee honden op ons afgerend, wat ik geen probleem vond, ben nooit echt bang voor honden geweest, maar Floris dacht serieus dat het IJSBEREN waren?!? Willekeurige inkopper: We zitten in Afrika Floris, niet Antartica.. echt heel grappig om te zien hoe hij zich achter grote Steven ging verstoppen. De honden liepen een paar rondjes om ons heen tot ze terug gefloten werden door hun baasje. Wij gingen op zoek naar een meertje, omdat die plek ons wel mooi leek nu (sommige punten herkende ik nog, anderen zagen er echt anders uit door de tijd of door de paddo's) Na een half uurtje (10 minuten, een uur, who knows?) rondlopen en genieten kwamen we bij het meertje aan, en WOW! Nog mooier dan ik me had voorgesteld. Er was een veelzeggende stilte... het was echt rechtstreeks uit een sprookjesboek. Kleine Steven had een mooie omschrijving ervoor: "Photoshop layers" Zo zag het er echt uit, met allemaal mooie effecten
Kleine Steven vroeg nog of als je er nu een foto van zou maken, dat je het niet zo terug zag op de foto Wij allemaal in een deuk. Ondertussen hadden we een mooie spot vlakbij het water geconfisceerd.Het was een boom waar je op wat dikke uitsteeksels van kon zitten, en omheen, alleen waren er overal brandnetels, wat wel minder was. Kleine Steven lette daar natuurlijk niet op en ging er lekker midden in liggen
hij raakte er één aan met z'n hand en begon helemaal te flippen. Z'n hand was een beetje rood geworden, en wat bobbeltjes, maar hij dacht echt dat z'n hand er misschien wel af moest en dat hij de hele tijd van lijkbleek naar felrood en terug veranderde... veel tijd om daarover na te denken had ie niet want het volgende probleem was er alweer. De ijsberen waren terug, ze zwommen in het meertje en Floris begon alweer te piepen Ik vond het echt een beetje zielig voor hem, dat hij dat zo eng vond, maar kon niks anders doen dan hem keihard uit te lachen.Onze wiet was ondertussen al lang op, net als de sigaretten (Heb tijdens m'n trip behoorlijk gerookt, daarna niet meer) dus wij naar Texaco om peuken te halen, in het bos minstens 5x de weg kwijtgeraakt maar we halen het uiteindelijk toch
Nu konden we kiezen, of terug het bos in of naar Steven's huis, om drinken en wiet te consumeren. Het nadeel daarvan was dat Steven's broer er nog was. Ik vond het desalniettemin (mooi woord) een strak plan, ik heb negen jaar naast die jongen gewoond, samen naar de basisschool geweest enzo. Ik had ook erge behoefte aan trance, echt zin in.Uiteindelijk na wat gekibbel zijn we toch naar Steven's huis geweest. Daar aangekomen deed z'n broer absoluut niet moeilijk, hij heeft relaxed een jointje voor ons gemaakt, trance aangezet en we hebben gewoon wat lopen praten. We gingen America's funniest home videos kijken, echt een vreemde aflevering
hele vage filmpjes, ook kleine Steven z'n broer vond het echt vaag, dus lag niet helemaal aan de paddo's :P We hebben daar best lang gezeten en de trip begon zwaar te minderen, waar ik behoorlijk van baalde.We besloten naar het winkelcentrum te gaan om wat drinken en peuken te halen, alleen was ik op m'n skates, en de rest op de fiets. Skaten leek me nog geen strak plan, maar zij wilden alle drie wel fietsen, dus wouden ze mij maar achterlaten, die klootzakken... 20 seconden later ligt kleine Steven z'n ketting er af, dus dat werd toch lopen
Een minuut later kom ik een oude buurman van me tegen die heel geïnteresseerd vroeg hoe het ging enzo, ik kon echt niet normaal reageren. Ik bleef maar doormalen daarover, tot zo'n 5 minuten later, toen genoot ik alweer van het mooie weer 20 minuten later bij de AH aangekomen, waar ik 1.5 jaar gewerkt heb, spullen kopen, kom ik een ex-collega tegen, zelfde verhaal, zelfde probleem, voelde ik me weer kut over, maar na 5 minuten weer weg Toen scheidden mijn wegen met die van kleine Steven en Floris, grote Steven en ik gingen lekker shophangen. Ik durfde het alweer aan om op skates te gaan, waarmee ik lekker naar de stad toe ging en nog steeds genoot van het weer en de vogels, en echt intens rustig en vredig was Het was echt een super trip weer, toffe ervaring, alleen tijdens paddo's zie ik hoe mooi de wereld kan zijn
De rest van de avond hebben we lekker lopen blowen en niks doen :P
Jan
