Alternative4
Experimenterende gebruiker
1e TRIP Report
Locatie: studentenflat
Drugssoort: 3x 30g Golden Teacher en 1x 10g Hawaiaanse paddo’s
Dosering: 1 portie per persoon
Maaginhoud: ontbijt en lichte lunch
Tijd van inname: 16.00 uur
Aantal personen: 4
Sitters: ½
Magic Mushrooms; a jaw-dropping experience
Het was dan zover; onze eerste ervaring met de grappige kaalkopjes zou er dan eindelijk van komen. De hele week had ik er al naar uitgekeken en er ook een beetje rekening mee gehouden.
We zouden met z’n vieren gaan trippen. MM en HK hadden al ervaring met de paddestoeltjes. Voor WK en mij was het geheel nieuw.
Nadat MM terug was van de smartshop bestudeerden we de buit; 3 doosjes Golden Teachers en 1 doosje Hawaiaanse voor MM, die meer wilde dan de vorige ervaringen op de GT’s.
Wij, de nieuwelingen, hadden besloten geen hele portie te nemen. Ik denk dat we ongeveer 5-8 gram hebben laten liggen van het doosje van 35g. Onze diehard tripper heeft de volledige 10g van de kleine Hawaiaantjes opgesmikkeld en HK die ook al ervaren was heeft de hele portie teachers gedaan.
De kaalkopjes werden per portie aan gort gehakt, wat een behoorlijk komisch tafereel was, zodat ze wat gemakkelijker te verorberen waren. De smaak viel me erg mee. Een beetje vreemd maar absoluut niet vies. De overige trippers hadden beduidend meer moeite om het spul achterover te werken. Het teiltje werd er alvast voor de zekerheid bijgehaald en uiteindelijk zijn de paddo’s via boterhammen met pindakaas naar binnen gegaan, waarbij het teiltje gelukkig niet nodig was.
Toen rustig de kamers verbouwd en een grote matras in het midden neergelegd en geschikte muziekjes opgezocht/klaargezet. De keuze viel op een ambient shoutcast wat ons heel geschikt leek.
Vervolgens hebben we de tijd gedood met kijken van wat tv, maar dit was maar van korte duur want MM, WK en HK begonnen na amper 25 minuten de eerste verschijnselen al te merken. Iedereen begon wat onrustig te worden, wat misselijkheid enzovoorts.
Ikzelf had nog nergens last van, en het was aanvankelijk een beetje frustrerend omdat WK al na 45 minuten allemaal vervormingen zag het op plafond en ik nog niet eens misselijk was. Ik had ook meer gegeten, dus een logische verklaring had ik wel, maar ik wou zo graag mee die mooie wereld in!
Na een tijdje werd ikzelf ook wat misselijk en zou het dan ook allemaal beginnen. Ik ben naast WK op het bed gaan liggen en allebei zagen we dat het plafond langzaam een beetje begon te draaien. Niet intensief maar zo nu en dan zag je wat bloemenpatroontjes. Ik was een beetje teleurgesteld; WK vertelde dat hij de mooiste patronen zag, en ik zag niks meer dan een grijs vlak met wat dansende lijntjes. Ik begon te twijfelen aan de dosering; zou het te weinig zijn gezien mijn ontbijt/lunch?
Ik twijfelde erover om de restanten uit het bakje ook op te eten, maar een lichte misselijkheid weerhield me ervan, plus het was veel te vroeg om bij te nemen; het zou ongetwijfeld nog wel wat sterker worden.
Vanaf daar begon alles in een stroomversnelling te komen en zijn mijn gedachten ook niet zo helder meer. Ik zal mijn best doen om de verschillende fases een beetje uit te werken, zoals ik ze nog herinner!
Een uur na inname was er nog niet zoveel gebeurd, hoewel mijn vrienden aangaven wel degelijk behoorlijk wat te merken. Ze hadden de grootste lol om iemand die beneden op de grond zijn band aan het plakken was. Ze keken steeds over het randje van het balkon om dan te ‘schrikken’ van deze bandenplakker. Ikzelf merkte nog niks en vond de bandenplakker weinig interessant.
Deze tweedeling tussen hen en mij zou de rest van de trip ook heel duidelijk aanwezig zijn; zij gingen een vrolijke, lacherige, hectische trip tegemoet en ik zou een vrij diepe, stille trip doorgaan, maar daarover later meer.
Ik besloot mezelf wat verder de trip in te helpen door met de ogen dicht een beetje live gitaar mee te gaan spelen met de ambient muziek die inmiddels opstond. De andere trippers lagen al lekker relaxt op bed en ik ben rustig mee gaan jammen wat me erg goed beviel. Ik merkte dat ik een beetje high-achtig begon te worden; mooi ontspannen en langzaamaan begonnen de paddestoeltjes hun werk te doen. Ik merkte dat ik een beetje ging zweven tijdens het spelen. Ik ging op een matras staan en dit gevoel werd nog veel verder uitvergroot. Dat was echt even genieten; vederlicht alsof je gewichtsloos bent. Het effect duurde maar kort maar ik begon steeds meer lol te beleven. In de spiegel zag ik dat de grijns inmiddels niet meer van mijn kop af te slaan was.
Ondertussen lag de rest op het bed en de bank te genieten; ik kon zelf nog niet rustig genoeg worden om te gaan liggen maar het duurde niet veel langer voordat de trip een stuk heftiger werd.
Ik speelde nog wat verder op de gitaar en ik merkte dat ik langzaam loskoppelde van mijn eigen lichaam. Ik zag mijn handen bewegen, maar ik had niet het idee er controle over te hebben. Alles in mijn zicht zoomde uit en het leek wel alsof een klein stukje achter mijn eigen lichaam stond. Het gitaarspelen leek wel vertraagd te worden en ik vond het fascinerend te zien hoe mijn handen over de gitaar gingen, zonder dat ik zelf het gevoel had de gitaar aan te raken.
Ondertussen gingen de avonturiers op MM’s kamer opzoek naar N2O-patronen om zichzelf het universum in te lanceren; maar gezien alle hectiek en verwarring lukte dit ze niet. Dit leidde uiteraard tot veel hilariteit en lachkicks.
Terwijl zij op onderzoek waren naar de patronen was ik op een matras gaan liggen en vandaar werd het echt een stevige trip. Ik had de muziek veranderd en een eigen mp3cdtje aangezet met allemaal trage liedjes... De muziek was overweldigend mooi. Het volume werd flink opgekrikt en ik ging helemaal in de muziek op. Het was alsof er een volledige liveband in de kamer stond en ik temidden van een perfect gemixte band stond. Het was ongelofelijk. Elk akkoord in de nummers kwam over je heen als een ware vloedgolf. Hoe groter de grandeur van de muziek werd; deste verder werd ik erin opgezogen en kwamen de golven van de muziek over me heen. Dit triggerde ook de eerste visuals zonder dat ik mijn ogen gesloten hield. Al een tijdje had ik de mooiste vormen en contouren met mijn ogen dicht gadegeslagen, maar nu was dan het moment daar dat de wereld in zijn geheel tot leven kwam.
Ik heb zeker 5 minuten naar het matras gestaard, waar een vieze plek plotseling tot leven was gekomen en waarin allemaal vrolijke en boze gezichten te zien waren.
De trip werd nog steeds heftiger hoewel ik het idee had het allemaal goed onder controle te hebben. Aanvankelijk was ik heel relaxt door met mijn ogen dicht te genieten van de visuals, maar zodra ik mijn ogen opende waren die weg en kon ik even tot rust komen als het te hard ging. Echter, op een gegeven moment zag ik dus ook allemaal visuals met mijn ogen open en die beangstigden me een beetje.
Toen mijn medetrippers terugkwamen werd ik dan ook bang. Ik dacht te zien dat ze allemaal dingen achter hun rug hadden en ik was echt bang voor ze. Dit kwam denk ik ook omdat ze een heel ander soort trip beleefden; ze waren nog steeds lacherig en in de war, terwijl ik al een tijdje op de matras had gelegen, dromend met de muziek.
Dit kwam tot een climax toen MM weer binnenkwam. Ik kon hem niet helemaal scherp meer waarnemen, ik zag een beetje dubbel en alles was wazig. Ik schrok hevig van MM en vroeg hem zo rustig mogelijk aan te doen en mij niet verder bang te maken. Ik raakte in paniek. Zijn gezicht zag er op de een of andere manier eng uit, met grote ‘dode’ ogen en ik had het idee het niet aan te kunnen.
Toch kon ik mezelf geruststellen dat er niets aan de hand was; ik sloot snel mijn ogen en ging weer op in de kleurrijke wereld.
Na een tijdje (voor mijn gevoel een half uur, in werkelijkheid waarschijnlijk 5 minuten) kwamen de overige trippers weer terug en begonnen we even te praten. Dit ging moeizaam, ik kwam moeilijk uit mijn woorden, maar MM en ik hadden allebei hetzelfde probleem: we hadden het eigenlijk wel een beetje gehad. MM was behoorlijk in de war van de Hawaiaantjes en ik wist ook niet waar het op zou houden; het bleef maar sterker worden en ik wou terug, de normale realiteit in. Stom natuurlijk, om dit te denken; dan vraag je erom jezelf te verliezen, maar op dat moment hadden we er echt genoeg van; hoewel we toen pas 1,5 uur bezig waren.
Ik herinnerde me dat ik dextro op het bureau had neergelegd en pakte er hier een van. Dit was een sensationele ervaring: ik at het snoepje op, in de hoop dat de suikers mijn trip iets zachter gingen maken, maar het opeten van het snoepje was fantastisch. Het was net alsof er een grote zandorkaan in je keel naar beneden ging. Mijn mond voelde ontzettend droog en het leek alsof het snoepje nooit wou zakken. Ik had het door: deze trip zou zich niet af laten remmen door zo’n lullig snoepje en op dat moment besloot ik om er volledig in mee te gaan.
Een goeie beslissing want vanaf daar werd de trip een stuk vriendelijker en mooier. De visuals werden nog intenser, maar bleven nu volledig handelbaar. Ik genoot en heb verschillende dingen proberen te ontdekken. Zo kwam ik erachter dat mijn eigen lichaam aanvoelde als hard plastic en ik moest met mijn onderbenen onder het bed liggen, anders had ik het gevoel open en bloot te liggen.
Het meest extreme van de dag moest echter nog komen. Toen de effecten af begonnen te nemen hoorde ik MM opeens roepen dat zijn kaak ‘uit de kom’ was geschoten. Ik lag inmiddels al 2 uur gestrekt op het matras en kon mezelf niet echt bewegen; ik bleef gewoon rustig verder trippen en het enige wat ik wou was plat liggen.
Ik wist echter niet wat er met MM aan de hand was. Ik wilde wel gaan kijken, maar ik kon mezelf niet in beweging krijgen. De andere trippers waren gelukkig snel ter plaatse en ze zeiden dat het inderdaad leek alsof zijn kaak verschoten was. Dit kon toch niet waar zijn? Zou hij daadwerkelijk zijn kaakspieren zover aangespannen hebben dat de kaak uit de kom is geschoten?
Ik vermoedde dat het, met het afnemen van de trip, vanzelf weer goed zou komen en dat hij gewoon zijn kaakspieren teveel had aangespand. Het werd echter niet minder en na een tien minuten begon MM dan toch in paniek te raken (logisch ook; zit je midden in een zware Hawai-paddo-trip en schiet je kaak uit de kom). Er moest hulp geregeld worden; helaas waren we allemaal dusdanig onder invloed dat het WK en HK niet echt lukte om de juiste telefoonnummers te vinden op internet. Ikzelf lag nog steeds als een lijk op de grond, middenin de kamer en hoewel ik alles hoorde kon ik niks uitvoeren. Zodra ik probeerde omhoog te komen viel ik weer hard terug. Ik voelde me compleet lullig maar ik kon er niks aan doen.
WK maakte de hilariteit compleet door tot drie keer toe het straatadres op te geven terwijl de telefoonoperator vroeg naar de postcode
. Ondertussen had MM behoorlijk pijn aan zijn kaak en moest er snel iets gebeuren.
Gelukkig was er nog een huisgenoot van HK thuis en toen hebben we hem erbij gehaald. T heeft uiteindelijk een huisartsenpost bereikt en is met MM naar de huisarts geweest met de taxi.
Daar zijn ze vervolgens doorverwezen naar de kaakchirurg die de kaak weer op zijn plek heeft gezet (wat overigens niet zonder pijn is verlopen natuurlijk).
Toch was MM ’s avonds toen ze terugkwamen van de kaakchirurg weer helemaal de oude en hebben we nog een paar uur nagepraat over alle gebeurtenissen. Hij gaf aan dat hij sowieso wel gevoelig was voor ‘kaakproblemen’ en hoewel de paddo’s een en ander vast wel hebben geholpen lag het niet geheel daaraan.
Naderhand gezien vond ik het een hele interessante ervaring. Vooral hoe ik het geluid/muziek heb ervaren was echt fantastisch. Daarvoor alleen al zal ik het nog wel eens proberen.
Ook is me duidelijk geworden dat je met paddo’s absoluut niet hoeft te spotten. Nu zijn Golden Teachers niet de lichtste of zwaarste paddo’s maar ik zou een dergelijke dosis waarschijnlijk moeilijk kunnen handelen in mijn eentje. Een beetje afleiding van vrienden is dan echt wel handig; hoewel ik in de trip moeite had om met hen te communiceren omdat zij zo’n andere trip doormaakten dan ik. Ik merkte ook dat ik me op sommige momenten hieraan ergerde omdat ik een stille trip wilde, terwijl ik me normaal helemaal nooit aan hen zou ergeren.
Ik had ook helemaal geen last van verwarring of iets dergelijks; maar heb gewoon bijna 3 uur plat op het matras gelegen
Maar goed; er komt ongetwijfeld nog een ervaring met een gelijke dosis; ik heb na de trip wel het idee gekregen dat ik echt ‘mezelf’ heb overwonnen door de moeilijke situaties goed te handelen en mezelf door de trip heen te slaan.
De veelgeroemde leersituaties heb ik niet echt meegemaakt. Ik heb wel een tijdlang liggen nadenken over het aspect ‘tijd’ omdat alles veel trager gaat bij paddo’s. Hierdoor ervaarde je de muziek ook heel anders. Een liedje wat normaal 3 minuten duurt, duurde nu voor je gevoel een kwartier. En ook de mate waarin ik muziek waarnam was een soort van ‘les’ aangezien je doorhebt hoe ons lichaam/zintuigen alles ‘filtert’ ten opzichte van wat er werkelijk is. (is het er werkelijk?)
Buiten dat ik heb vooral een vier uur lang heerlijk kleurtjes liggen kijken, hoewel het natuurlijk jammer was dat de trip zo bruut aan zijn einde kwam door het kaakprobleem van MM.
Toch; een mooie ervaring en we doen het vast nog eens!
Bedankt voor het lezen van mijn eerste tripreport. Ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Alternative4
Locatie: studentenflat
Drugssoort: 3x 30g Golden Teacher en 1x 10g Hawaiaanse paddo’s
Dosering: 1 portie per persoon
Maaginhoud: ontbijt en lichte lunch
Tijd van inname: 16.00 uur
Aantal personen: 4
Sitters: ½
Magic Mushrooms; a jaw-dropping experience
Het was dan zover; onze eerste ervaring met de grappige kaalkopjes zou er dan eindelijk van komen. De hele week had ik er al naar uitgekeken en er ook een beetje rekening mee gehouden.
We zouden met z’n vieren gaan trippen. MM en HK hadden al ervaring met de paddestoeltjes. Voor WK en mij was het geheel nieuw.
Nadat MM terug was van de smartshop bestudeerden we de buit; 3 doosjes Golden Teachers en 1 doosje Hawaiaanse voor MM, die meer wilde dan de vorige ervaringen op de GT’s.
Wij, de nieuwelingen, hadden besloten geen hele portie te nemen. Ik denk dat we ongeveer 5-8 gram hebben laten liggen van het doosje van 35g. Onze diehard tripper heeft de volledige 10g van de kleine Hawaiaantjes opgesmikkeld en HK die ook al ervaren was heeft de hele portie teachers gedaan.
De kaalkopjes werden per portie aan gort gehakt, wat een behoorlijk komisch tafereel was, zodat ze wat gemakkelijker te verorberen waren. De smaak viel me erg mee. Een beetje vreemd maar absoluut niet vies. De overige trippers hadden beduidend meer moeite om het spul achterover te werken. Het teiltje werd er alvast voor de zekerheid bijgehaald en uiteindelijk zijn de paddo’s via boterhammen met pindakaas naar binnen gegaan, waarbij het teiltje gelukkig niet nodig was.
Toen rustig de kamers verbouwd en een grote matras in het midden neergelegd en geschikte muziekjes opgezocht/klaargezet. De keuze viel op een ambient shoutcast wat ons heel geschikt leek.
Vervolgens hebben we de tijd gedood met kijken van wat tv, maar dit was maar van korte duur want MM, WK en HK begonnen na amper 25 minuten de eerste verschijnselen al te merken. Iedereen begon wat onrustig te worden, wat misselijkheid enzovoorts.
Ikzelf had nog nergens last van, en het was aanvankelijk een beetje frustrerend omdat WK al na 45 minuten allemaal vervormingen zag het op plafond en ik nog niet eens misselijk was. Ik had ook meer gegeten, dus een logische verklaring had ik wel, maar ik wou zo graag mee die mooie wereld in!
Na een tijdje werd ikzelf ook wat misselijk en zou het dan ook allemaal beginnen. Ik ben naast WK op het bed gaan liggen en allebei zagen we dat het plafond langzaam een beetje begon te draaien. Niet intensief maar zo nu en dan zag je wat bloemenpatroontjes. Ik was een beetje teleurgesteld; WK vertelde dat hij de mooiste patronen zag, en ik zag niks meer dan een grijs vlak met wat dansende lijntjes. Ik begon te twijfelen aan de dosering; zou het te weinig zijn gezien mijn ontbijt/lunch?
Ik twijfelde erover om de restanten uit het bakje ook op te eten, maar een lichte misselijkheid weerhield me ervan, plus het was veel te vroeg om bij te nemen; het zou ongetwijfeld nog wel wat sterker worden.
Vanaf daar begon alles in een stroomversnelling te komen en zijn mijn gedachten ook niet zo helder meer. Ik zal mijn best doen om de verschillende fases een beetje uit te werken, zoals ik ze nog herinner!
Een uur na inname was er nog niet zoveel gebeurd, hoewel mijn vrienden aangaven wel degelijk behoorlijk wat te merken. Ze hadden de grootste lol om iemand die beneden op de grond zijn band aan het plakken was. Ze keken steeds over het randje van het balkon om dan te ‘schrikken’ van deze bandenplakker. Ikzelf merkte nog niks en vond de bandenplakker weinig interessant.
Deze tweedeling tussen hen en mij zou de rest van de trip ook heel duidelijk aanwezig zijn; zij gingen een vrolijke, lacherige, hectische trip tegemoet en ik zou een vrij diepe, stille trip doorgaan, maar daarover later meer.
Ik besloot mezelf wat verder de trip in te helpen door met de ogen dicht een beetje live gitaar mee te gaan spelen met de ambient muziek die inmiddels opstond. De andere trippers lagen al lekker relaxt op bed en ik ben rustig mee gaan jammen wat me erg goed beviel. Ik merkte dat ik een beetje high-achtig begon te worden; mooi ontspannen en langzaamaan begonnen de paddestoeltjes hun werk te doen. Ik merkte dat ik een beetje ging zweven tijdens het spelen. Ik ging op een matras staan en dit gevoel werd nog veel verder uitvergroot. Dat was echt even genieten; vederlicht alsof je gewichtsloos bent. Het effect duurde maar kort maar ik begon steeds meer lol te beleven. In de spiegel zag ik dat de grijns inmiddels niet meer van mijn kop af te slaan was.
Ondertussen lag de rest op het bed en de bank te genieten; ik kon zelf nog niet rustig genoeg worden om te gaan liggen maar het duurde niet veel langer voordat de trip een stuk heftiger werd.
Ik speelde nog wat verder op de gitaar en ik merkte dat ik langzaam loskoppelde van mijn eigen lichaam. Ik zag mijn handen bewegen, maar ik had niet het idee er controle over te hebben. Alles in mijn zicht zoomde uit en het leek wel alsof een klein stukje achter mijn eigen lichaam stond. Het gitaarspelen leek wel vertraagd te worden en ik vond het fascinerend te zien hoe mijn handen over de gitaar gingen, zonder dat ik zelf het gevoel had de gitaar aan te raken.
Ondertussen gingen de avonturiers op MM’s kamer opzoek naar N2O-patronen om zichzelf het universum in te lanceren; maar gezien alle hectiek en verwarring lukte dit ze niet. Dit leidde uiteraard tot veel hilariteit en lachkicks.
Terwijl zij op onderzoek waren naar de patronen was ik op een matras gaan liggen en vandaar werd het echt een stevige trip. Ik had de muziek veranderd en een eigen mp3cdtje aangezet met allemaal trage liedjes... De muziek was overweldigend mooi. Het volume werd flink opgekrikt en ik ging helemaal in de muziek op. Het was alsof er een volledige liveband in de kamer stond en ik temidden van een perfect gemixte band stond. Het was ongelofelijk. Elk akkoord in de nummers kwam over je heen als een ware vloedgolf. Hoe groter de grandeur van de muziek werd; deste verder werd ik erin opgezogen en kwamen de golven van de muziek over me heen. Dit triggerde ook de eerste visuals zonder dat ik mijn ogen gesloten hield. Al een tijdje had ik de mooiste vormen en contouren met mijn ogen dicht gadegeslagen, maar nu was dan het moment daar dat de wereld in zijn geheel tot leven kwam.
Ik heb zeker 5 minuten naar het matras gestaard, waar een vieze plek plotseling tot leven was gekomen en waarin allemaal vrolijke en boze gezichten te zien waren.
De trip werd nog steeds heftiger hoewel ik het idee had het allemaal goed onder controle te hebben. Aanvankelijk was ik heel relaxt door met mijn ogen dicht te genieten van de visuals, maar zodra ik mijn ogen opende waren die weg en kon ik even tot rust komen als het te hard ging. Echter, op een gegeven moment zag ik dus ook allemaal visuals met mijn ogen open en die beangstigden me een beetje.
Toen mijn medetrippers terugkwamen werd ik dan ook bang. Ik dacht te zien dat ze allemaal dingen achter hun rug hadden en ik was echt bang voor ze. Dit kwam denk ik ook omdat ze een heel ander soort trip beleefden; ze waren nog steeds lacherig en in de war, terwijl ik al een tijdje op de matras had gelegen, dromend met de muziek.
Dit kwam tot een climax toen MM weer binnenkwam. Ik kon hem niet helemaal scherp meer waarnemen, ik zag een beetje dubbel en alles was wazig. Ik schrok hevig van MM en vroeg hem zo rustig mogelijk aan te doen en mij niet verder bang te maken. Ik raakte in paniek. Zijn gezicht zag er op de een of andere manier eng uit, met grote ‘dode’ ogen en ik had het idee het niet aan te kunnen.
Toch kon ik mezelf geruststellen dat er niets aan de hand was; ik sloot snel mijn ogen en ging weer op in de kleurrijke wereld.
Na een tijdje (voor mijn gevoel een half uur, in werkelijkheid waarschijnlijk 5 minuten) kwamen de overige trippers weer terug en begonnen we even te praten. Dit ging moeizaam, ik kwam moeilijk uit mijn woorden, maar MM en ik hadden allebei hetzelfde probleem: we hadden het eigenlijk wel een beetje gehad. MM was behoorlijk in de war van de Hawaiaantjes en ik wist ook niet waar het op zou houden; het bleef maar sterker worden en ik wou terug, de normale realiteit in. Stom natuurlijk, om dit te denken; dan vraag je erom jezelf te verliezen, maar op dat moment hadden we er echt genoeg van; hoewel we toen pas 1,5 uur bezig waren.
Ik herinnerde me dat ik dextro op het bureau had neergelegd en pakte er hier een van. Dit was een sensationele ervaring: ik at het snoepje op, in de hoop dat de suikers mijn trip iets zachter gingen maken, maar het opeten van het snoepje was fantastisch. Het was net alsof er een grote zandorkaan in je keel naar beneden ging. Mijn mond voelde ontzettend droog en het leek alsof het snoepje nooit wou zakken. Ik had het door: deze trip zou zich niet af laten remmen door zo’n lullig snoepje en op dat moment besloot ik om er volledig in mee te gaan.
Een goeie beslissing want vanaf daar werd de trip een stuk vriendelijker en mooier. De visuals werden nog intenser, maar bleven nu volledig handelbaar. Ik genoot en heb verschillende dingen proberen te ontdekken. Zo kwam ik erachter dat mijn eigen lichaam aanvoelde als hard plastic en ik moest met mijn onderbenen onder het bed liggen, anders had ik het gevoel open en bloot te liggen.
Het meest extreme van de dag moest echter nog komen. Toen de effecten af begonnen te nemen hoorde ik MM opeens roepen dat zijn kaak ‘uit de kom’ was geschoten. Ik lag inmiddels al 2 uur gestrekt op het matras en kon mezelf niet echt bewegen; ik bleef gewoon rustig verder trippen en het enige wat ik wou was plat liggen.
Ik wist echter niet wat er met MM aan de hand was. Ik wilde wel gaan kijken, maar ik kon mezelf niet in beweging krijgen. De andere trippers waren gelukkig snel ter plaatse en ze zeiden dat het inderdaad leek alsof zijn kaak verschoten was. Dit kon toch niet waar zijn? Zou hij daadwerkelijk zijn kaakspieren zover aangespannen hebben dat de kaak uit de kom is geschoten?
Ik vermoedde dat het, met het afnemen van de trip, vanzelf weer goed zou komen en dat hij gewoon zijn kaakspieren teveel had aangespand. Het werd echter niet minder en na een tien minuten begon MM dan toch in paniek te raken (logisch ook; zit je midden in een zware Hawai-paddo-trip en schiet je kaak uit de kom). Er moest hulp geregeld worden; helaas waren we allemaal dusdanig onder invloed dat het WK en HK niet echt lukte om de juiste telefoonnummers te vinden op internet. Ikzelf lag nog steeds als een lijk op de grond, middenin de kamer en hoewel ik alles hoorde kon ik niks uitvoeren. Zodra ik probeerde omhoog te komen viel ik weer hard terug. Ik voelde me compleet lullig maar ik kon er niks aan doen.
WK maakte de hilariteit compleet door tot drie keer toe het straatadres op te geven terwijl de telefoonoperator vroeg naar de postcode
. Ondertussen had MM behoorlijk pijn aan zijn kaak en moest er snel iets gebeuren.Gelukkig was er nog een huisgenoot van HK thuis en toen hebben we hem erbij gehaald. T heeft uiteindelijk een huisartsenpost bereikt en is met MM naar de huisarts geweest met de taxi.
Daar zijn ze vervolgens doorverwezen naar de kaakchirurg die de kaak weer op zijn plek heeft gezet (wat overigens niet zonder pijn is verlopen natuurlijk).
Toch was MM ’s avonds toen ze terugkwamen van de kaakchirurg weer helemaal de oude en hebben we nog een paar uur nagepraat over alle gebeurtenissen. Hij gaf aan dat hij sowieso wel gevoelig was voor ‘kaakproblemen’ en hoewel de paddo’s een en ander vast wel hebben geholpen lag het niet geheel daaraan.
Naderhand gezien vond ik het een hele interessante ervaring. Vooral hoe ik het geluid/muziek heb ervaren was echt fantastisch. Daarvoor alleen al zal ik het nog wel eens proberen.
Ook is me duidelijk geworden dat je met paddo’s absoluut niet hoeft te spotten. Nu zijn Golden Teachers niet de lichtste of zwaarste paddo’s maar ik zou een dergelijke dosis waarschijnlijk moeilijk kunnen handelen in mijn eentje. Een beetje afleiding van vrienden is dan echt wel handig; hoewel ik in de trip moeite had om met hen te communiceren omdat zij zo’n andere trip doormaakten dan ik. Ik merkte ook dat ik me op sommige momenten hieraan ergerde omdat ik een stille trip wilde, terwijl ik me normaal helemaal nooit aan hen zou ergeren.
Ik had ook helemaal geen last van verwarring of iets dergelijks; maar heb gewoon bijna 3 uur plat op het matras gelegen
Maar goed; er komt ongetwijfeld nog een ervaring met een gelijke dosis; ik heb na de trip wel het idee gekregen dat ik echt ‘mezelf’ heb overwonnen door de moeilijke situaties goed te handelen en mezelf door de trip heen te slaan.
De veelgeroemde leersituaties heb ik niet echt meegemaakt. Ik heb wel een tijdlang liggen nadenken over het aspect ‘tijd’ omdat alles veel trager gaat bij paddo’s. Hierdoor ervaarde je de muziek ook heel anders. Een liedje wat normaal 3 minuten duurt, duurde nu voor je gevoel een kwartier. En ook de mate waarin ik muziek waarnam was een soort van ‘les’ aangezien je doorhebt hoe ons lichaam/zintuigen alles ‘filtert’ ten opzichte van wat er werkelijk is. (is het er werkelijk?
)Buiten dat ik heb vooral een vier uur lang heerlijk kleurtjes liggen kijken, hoewel het natuurlijk jammer was dat de trip zo bruut aan zijn einde kwam door het kaakprobleem van MM.
Toch; een mooie ervaring en we doen het vast nog eens!
Bedankt voor het lezen van mijn eerste tripreport. Ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Alternative4
