Het kan best zijn dat ze nog wat meer hebben binnengekregen. 240 microgram kan je als consument niet zo exact doseren.
Maar de dosis is verder ook niet het allerbelangrijkste. Wat er sowieso aan de hand is, is dat mensen verward raken van de LSD en last van wanen kunnen krijgen. Wanen zijn ideeën die niet kloppen met de werkelijkheid (dus anders dan hallucinaties, waarbij het gaat om waarnemingen die anderen niet kunnen beleven). De combinatie van verwarring en wanen kan ervoor zorgen dat je de werkelijkheid heel anders interpreteert dan jij als tripsitter.
Het is op zich goed om mensen proberen weg te houden van het raam. Want ik ga ervanuit dat het raam niet op de begane grond was, en dat je een beetje bezorgd was dat hij uit het raam zou springen?
Over het algemeen is het best om mensen rustig en nieuwsgierig aan te spreken, en om contact proberen te maken. Je kunt bijvoorbeeld vragen stellen als 'hee, is daar iets wat je wil gaan doen?' Vanuit die vraag kun je dan -heel voorzichtig- proberen om mensen hun aandacht te sturen richting een rustig plekje, zoals een bank met wat dekentjes en kussentjes
Als mensen niet reageren op je vragen, dan wordt het wat lastiger. Maar ook dan blijft het heel belangrijk om zelf rust uit te stralen. Mensen die trippen zijn zeer gevoelig voor sfeer. Dus als je een beetje gespannen bent, dan merken ze dat al snel, nemen ze die spanning over, en kan er een negatieve spiraal ontstaan waardoor de spanningen steeds verder oplopen.
Het is belangrijk om geen dwang toe te passen bij het begeleiden van mensen naar een chille plek. Veel handiger is het om dingen te doen als 'hee ik ga even daar lekker liggen en een sinaasappel eten. Ga je mee?' Of als dat niet werkt, dan vragen stellen over wat ze wel willen doen, en waarom ze dat dan willen doen. Hier geldt dus steeds het adagium: rustig en nieuwsgierig blijven, vragen stellen, de aandacht sturen in de richting waar je het wil hebben, maar zonder daar expliciet over te zijn.
Het is een beetje alsof je een kat probeert te lokken om op je schoot te komen liggen. Dat gaat niet werken als je die kat aan zn poten naar je toe sleurt en dan zegt 'en nou blijven zitten'.
Moet je voorstellen dat je een idee in je hoofd hebt dat je ergens naartoe moet. Maar dat iemand anders je dan ineens fysiek probeert weg te sleuren. Dan is het een heel normale reactie dat je je probeert te verzetten. Zo'n fysieke interventie kan dus de boel uit de hand laten lopen.
Nou zijn er natuurlijk situaties waarbij je niet anders kunt dan fysiek ingrijpen. Dat is zo wanneer iemand een gevaar is voor zichzelf of voor anderen, en als die persoon niet reageert op vragen of verzoeken. Met dergelijke situaties omgaan is zeer lastig, en ook bijna niet goed te doen. Je wil in zulke gevallen proberen om iemand richting een veilige plek te begeleiden. Het best is dan om met flink wat mensen om iemand heen te gaan staan in een halve cirkel, zodat de enige vluchtweg nog is de plek waar je die persoon wil hebben. Zo'n actie kost alleen heel veel mensen en coördinatie, en vaak heb je de middelen daarvoor niet. En nogmaals: deze strategie is alleen wanneer shit hits the fan, en iemand echt een actute bedreiging is voor zichzelf en/of voor anderen. Want je kan je wel voorstellen dat het nogal stressvol is als een groepje mensen je belaagt om je in een bepaalde hoek te dwingen.
Je vraag begon met 'ging deze persoon bad?'
Ik denk dat je beter dat woord niet kan gebruiken. Psychedelische ervaringen worden gekenmerkt door hallucinaties, wanen, en verwarring. Dat kan zowel leuk als vervelend worden ervaren, maar het is allemaal onderdeel van de psychedelische ervaring. Daarom kun je beter spreken van 'moeilijke momenten'. Het fijne van een moeilijk moment is dat je daarmee ook benadrukt dat het maar tijdelijk is, en dat je daarna dus ook weer een aangenaam moment kunt hebben
