L
Lid 6909
Gast
wie? wat? waar? hoe?
gnux, 3 vrienden, J, Jo(Flierefluiter), I
~130ug LSD oraal (om 18.30)
ouderlijk huis gnux, ideäle tripsetting
Het is maandag 26 oktober, ik hoor van mijn moeder dat mijn ouders een weekendje naar Haarlem gaan. Ik en mijn vrienden hadden het al gehad over dat de LSD weer begon te kriebelen, het was voor J, I en mij ook alweer 4 maand geleden, en voor Jo alweer een half jaar, hoog tijd dus om weer eens een kijkje te nemen in de mooie wereld van Alice. Nu het eenmaal bekend was dat mijn ouders weg gingen, hadden we een ideale locatie om te trippen, want dat is mijn ouderlijk huis wel!
Ik heb iedereen opgebeld, en het leek iedereen een geweldig plan, nu kon ik me gaan voorbereiden op de trip, ik heb er zin in!
Vrijdagmiddag 30 oktober, eten, lachgas, lichtstaafjes en lots of andere trippende dingen ingeslagen en naar mijn huis gereden met zijn 4ren. hier een plaatje van onze stash, de zegels liggen uiteraard in de koelkast!
We hadden allemaal nog niet zoveel gegeten deze dag, dus we besloten om voor inname van de zegeltjes nog even wat eten te maken. Aardappeltjes en hamburgers gebakken, een bescheiden maaltijdje om ons de nacht door te helpen. Het eten voelde raar, we waren het er allemaal over eens, dat we nu niet van ons eten konden genieten, omdat we zo uitkeken naar het moment van inname. Iedereen schrokte zijn bord leeg en we gingen de zegeltjes innemen en elkaar de hand geschud en een fijne trip gewenst.
Nu was het wachten geblazen, wat ik zelf altijd best wel naar vind, ik wil altijd wat te doen hebben in de coming up, dus we hebben even hout geregeld om de kachel aan te steken, een lekker jointje gedraaid en wat lekkere muziek opgezet. Toen we de joint aan het roken waren vonden we dat we er nog maar even van moesten genieten, omdat jointjes de rest van de avond toch niet zo zouden smaken, het proeft altijd zo verbrand in mijn longen dat blowen op de LSD. Nu zag ik de lachgas capsules op tafel liggen, en ik dacht dit is wel een mooi tijdstip om onze eerste capsule te nemen. Maar de anderen wouden liever nog even wachten totdat ze de LSD echt voelden, en ik vond dit eigenlijk ook best een goed idee, en besloot nog even naar de toilet te gaan, omdat ik de vorige keer op de LSD ook moest schijten, en dit niet echt plezierig heb gevonden!
Zo gezegt zo gedaan, toen ik terug kwam van de WC, wouden de andere jongens ook wel aan de lachgas beginnen, we gingen even met zijn 4ren aan de tafel zitten, om elk ons ballonnetje klaar te maken. Dit bracht al een heel tafereel met zich mee, want we hebben geen slagroom bus, maar zo'n festival brekertje. Nu hadden we allemaal zweterige handen omdat de LSD net zijn intrede begon te doen, en kregen de breker dus niet losgedraaid, nu pakte ik een rubberen doekje voor de grip (ook om potten mee open te draaien), en gaf deze aan Jo die de ballonnen ging vullen. Toen de ballonnen eenmaal gevuld waren gingen we met zijn 4en op onze hoekbank bij de kachel liggen, en wensten elkaar veel plezier, en tot ziens! Ik haalde de inhoud van de balon in een keer naar binnen, begon een beetje in en uit te ademen in de ballon totdat de lachgas zijn intrede begon te doen. Het begon met een soort klap van visuals, ineens was mijn hele huis geen spat meer van wat het geweest was, balken begonnen te bewegen, het viel mij op dat de visuals eruit zagen als extreme ruis op mijn beeld, toen kwamen de tintelingen, mij hele lichaam was aan het vibreren, alles begon te trillen alsmede de visuals. Toen kwam de piek, het voelde alsof ik in een tijdloos zwart universum werd geschoten, ik sloot mijn ogen en was een met de omgeving, ik was lucht, er waren geen gedachtes op dit moment, dus ik zag hoorde en voelde niks, totdat ik een zoem hoorde en mijn gedachtes weer terugkwamen, en ik dus de muziek weer hoorde. Dit zette me aan het denken, wat ervaar je mooi zonder gedachtes, zijn het nou altijd de gedachtes die sommige dingen verpesten, maar juist ook o zo mooi maken?
Ik keek om me heen en zag iedereen heerlijk met zijn ballon spelen, we hadden een soort spel dat de ballon in de lucht moest blijven, en zaten dus steeds op onze rug liggend, de ballon hoog te houden.
Opeens ging het bij mij bijna fout, er staat een cactusje in onze vensterbank en de ballon kwam hier bijna tegenaan. Nu maakte Jo de opmerking dat het hele leven eigenlijk is als een ballon met een cactus op de achtergrond. We waren het er allemaal over eens, maar we hadden er twee opvattingen over. Je kunt de ballon zien als je ouders/opvoeders, als je soms even teveel plezier maakt, komt de cactus je ballon even lek prikken en je herinneren aan de serieuze dingen in het leven. Maar Jo had de gedachte bij deze opmerking dat de balon staat voor al het mooie in het leven, maar dat dit ook o zo gemakkelijk kapot gemaakt kon worden door de cactus die op de loer ligt. Nu ging iedereen staan en begon met de ballon die statisch aan je hoofd plakt te staan, en de ballon proberen op je hoofd te houden. We waren het er allemaal over eens dat je fucking veel plezier kon maken, zelfs met iets heel kleins, ik voelde me weer net als een kind!
Nu hadden we ongeveer een tien minuten geleden lachgas gedaan, maar de visuals die ik kreeg bij de lachgas bleven, en ook het tintelende gevoel kon ik nog een veel langere tijd merken. De lachgas was als een soort complete trigger voor mij, ineens merkte ik de LSD op en top en waren de visuals ook begonnen, vanaf hier werden de visuals opgebouwd en begon mijn gedachtestroom ook op te komen. Ik dacht ik ga even een kopje thee zetten voor ons, en ik loop richting de keuken om de waterkoker te pakken. Ik pak de waterkoker beet en wil hem zo meenemen, alleen word ik gestopt door een "beetje-jammer"-momentje, want de waterkoker bleek dus al volgegooid te zijn door Jo, wat natuurlijk wel mooi was. Waarom ik het een "beetje-jammer" moment noem leg ik nu uit. De gedachte in mij was, ik zal die waterkoker eens even vullen, en onderweg naar de waterkoker zie je het al een soort van voor je, hoe je het gaat doen. Nu was ik bij de waterkoker, en was ik alweer bezig met bijvoorbeeld de kraan, maar toen ik pas echt oplette bleek de waterkoker vol te zitten. beetje jammer dus!
De thee is klaar, de thee smaakt heerlijk, we hebben een honing kamille thee, en hij doet me echt goed. Nu hadden we allerlei zonnebrillen meegenomen, ook een zonnebril met 1 glas erin, en 1 glas er niet in. Ik had deze aan tafel op mijn hoofd, maar ik had dit helemaal niet in de gaten, normaal ziet het er heel raar uit, om met je ene oog donker te zien, en met je andere oog licht. Maar deze keer was het anders, het was alsof het versmolten was, het was vloeibaar en het viel mij ook haast niet op. Totdat iemand mijn bril afzette, ik schrok, wat gebeurde er, maar dit bleek dus de bril te zijn, ik vond dat mijn korte termijn geheugen niet goed was, want ik had die bril toch echt zelf opgezet.
We zaten dus aan tafel en waren druk in gesprek, tot het ineens stil was, en we de muziek hoorden, het kwam er ineens tussendoor en ik schrok er gewoon bijna van. Ik kwam tot de conclusie dat praten de muziek overheerst, en je dus afleid van hele mooie dingen, maar het is wel gezellig, en een soort van tijdverdrijf, maakt niet uit waar je het over hebt. Het is nu zo'n 2,5 uur na inname en ik heb zo het gevoel dat de piek bij mij wel was begonnen, mijn gedachtes gingen echt op een razend tempo.
Op een gegeven moment lagen I en J op de rooie bank bij de kachel en lach ik in een andere hoek in de kamer op de grond naar de muziek te luisteren, ik merkte echt dat mijn gedachtes een complete chaos waren, ze gingen echt vanalles bij langs, maar ze sloegen nooit verkeerde wegen in, ookal ben ik er zoveel tegen gekomen. Psychische gedachtes kwamen voorbij, zou dit de trip worden dat alles fout zou gaan, mijn gedachte lachte direct om deze gedachte, what could possibly go wrong? Nothing!!! Ik kreeg een zeer volmaakt tevreden gevoel over me heen, wat eigenlijk direct weer werd afgebroken door de volgende gedachte.
Ik blow namelijk redelijk veel, bijna elke dag rook ik mijn jointje wel, maar het is nog niet zo dat het echt een probleem is, ik voel me namelijk ook prima zonder het jointje.
Alleen vind mijn moeder het een groter probleem, mijn moeder werkt namelijk bij de verslavingszorg, en weet dus heel goed de gevaren van een jointje, alleen kan ze niet in mijn hoofd kijken. We hebben hier altijd discussies over, want het blowen word hier thuis wel getolereerd, nu hebben we zoals ik zei al jaren discussies, en ik vond altijd dat mijn moeder mij niet anders moest behandelen omdat ik een jointje rookte. Nu werd deze mening, die ik al die jaren al gehad heb, zo maar kapot geslagen onder de LSD. Ik besefte ineens dat mijn moeder eigenlijk gewoon gelijk heeft, het is wel zo dat het eigenlijk niet aan haar is om te bepalen of ik wel of niet mijn jointje rook, maar je moet elkaar gewoon tegemoet komen als je bij elkaar in huis woont, als zij het niet goed kan aanzien als ze mij met een stoned hoofd door huis ziet lopen, dan moet ik dit maar een beetje proberen te verkomen.
Verdomd dacht ik, je bent gewoon uitgeluld tegen jezelf, emoties vloeiden, maar ik vond het eigenlijk wel super dat ik dit nu had besloten. De blijheid kwam terug, mijn gedachtes overheersten de visuals, maar ik vond dit niet erg, want met een beetje concentratie waren die visuals ook zo weer terug.
Ik stond er versteld van wat je allemaal kon doen met je gedachtes, en kon ook best begrijpen dat bepaalde mensen wel gek werden, er kwamen zoveel psychische gedachtes voorbij, het is maar net of je ze aangrijpt of laat varen. Dit bespraken we ook in de groep, en iedereen was het hier over eens. Het hout was op, en er moest dus nieuw hout gehaald worden, iedereen wou eigenlijk wel even buiten kijken, en zo gingen we allemaal onze jas aantrekken om even gezamenlijk hout te gaan halen. We liepen eerst naar de voorkant van het huis, en keken naar de sterren, we stonden verbluft naar de maan te kijken, en ineens kwam er een vliegtuig bij de maan vandaan vliegen, die dus een streep met rook achterliet, deze rook leek net een groen zoeklicht, dit zag er heel vet uit. Nadat ik de groene kleur zag begonnen alle sterren ineens te dansen, groter en kleiner te pulseren in alle kleuren van de regenboog. Niks maar dan ook niks als ik om me heen keek zag er nog normaal uit, ik kon wel zien wat het was, maar alles groeide. I kwam naast me staan en probeerde uit te leggen wat hij allemaal zag, we kwamen tot de conclusie dat alles aan het groeien en bloeien was.
Dit zelf klonk in mijn hoofd als een supergrap, want het is tenslotte herfst Ik kreeg een grijns op mijn gezicht, en begon het een beetje koud te krijgen. We zijn even naar de andere kant van het huis gelopen om hout te halen om daarna weer snel terug te gaan naar binnen. Nu kwam het idee om de turkse waterpijp klaar te maken, we vonden het allemaal een zeer goed idee, maar hadden totaal geen zin in alle moeite, dus het werd nog even uitgesteld.
Ik ging even voor de subwoofer zitten, en zette wat dubstep op, ik wist dat in deze muziek echt gruwelijke bassen verwerkt zitten. En aangezien mijn vader nog al een muziekliefhebber is, heeft hij een supergoed audiosysteem. Ik zette het nummer Borgore - Kinder Suprise op, de andere jongens waren ook aan het luisteren. Ik zat voor de subwoofer, de intro van dit nummer klonk echt al te spacen, maar toen de bas er eenmaal inkwam was ik echt totally amazed, mijn gedachtes gingen zo hard ineens, al mijn visuals schoten overal heen. Muziek kwam als een trigger in mijn trip, ik proefde het, ik zag de bassen door de hele kamer vliegen, iedereen ervaarde dit. Ik vond het echt prachtig, ik zag de trillingen de muur laten trillen, de balken, de lucht, zelfs mijn ogen trilde. Heel grappig moment toen ik op youtube zat, J vroeg mij of youtube er altijd zo uit zag, en hoe ze dat wel niet maakte. Ik herrinnerde hem er even aan dat dat waarschijnlijk door de LSD kwam, wat gevolgd werd door een super lachkick. Na een paar dubstep nummertjes vond Jo dat het wel weer tijd was voor een beetje relaxte muziek.
Zo gezegt, zo gedaan. Zo, nu is het weer tijd voor lachgas. Jo maakte de ballonnen weer klaar, en J en ik begonnen aardbeien te snijden, dit was de vorige keer ZOO lekker onder de LSD. We eten eerst even de aardbeiden, maar de gedachtes verpesten het voor een paar mensen. Ik en J stonden heerlijk te genieten, we deden een hele tijd met één aardbei. Ik mijn ooghoek zag ik Jo, wat altijd wel een eter is. Ik zag zijn arm zo snel als een stroboscoop naar het bord vliegen, totdat hij van zichzelf schrok, en dus stopte met eten. Hij had niet eens geproefd omdat de veelvraat de gedachte om te genieten overheerste! Wat zonde! Nu was het tijd voor de lachgas, we pakten elk een ballonnetje en gingen weer op de bank liggen. Ik keek J aan terwijl we de lachgas namen, ik voelde een totaal déja-vu gevoel, de lachgas kwam net zo op als de eerste keer, alleen kwam ik nu verder toen ik eenmaal in het zwarte gat was, mijn gedachtes waren op dit moment niet weg, dit was best beangstigend, want mijn geest was echt heel ver weg, maar ik kon nog wel denken. Het voelde ook alsof ik in mijn vrienden zat, begrijp me niet verkeerd, dit was geen homo-affaire Maar ik voelde wat hun dachten, en we keken elkaar aan en knikten, deze non-verbale communicatie was veel beter te snappen dan dat je iets probeerde uit te leggen in woorden. We merkten allemaal echt de hele avond dat het praten best wel lastig ging, als ik in gesprek was met bijvoorbeeld J, kon ik heel goed praten, en kon je ook echt een discussie voeren, op het moment dat bijvoorbeeld I vroeg waar we het over hadden, of zijn mening in de strijd gooide, was ik ook echt helemaal kwijt waar J en ik het nou over hadden. We vroegen ons af of dit nou kwam door je korte termijn geheugen, of door dat je gedachtes te snel gingen. Er werd gespeeld met alle attributen die we hadden gekocht, we pakten de lichtstaafjes erbij en begonnen deze te knakken. We waren van plan een mega kunstwerk/dromenvanger te maken, maar dit bleek nogal veel werk. Uiteindelijk hebben we er toch nog iets van weten te maken:
Ik stond op dit moment een beetje te dansen op de muziek die op dit moment draaide, ik had in mijn hand twee knipperende lichtbuizen van de action:
op een gegeven moment keek ik erin en het voelde alsof ik in een disco was, ik zag/voelde zelfs de aanwezigheid van mensen, dit vond ik best apart omdat ik namelijk gewoon in mijn eigen huis stond. We praten nog even over lachgas, en kamen tot de conclusie dat dit echt toegevoegde-ware is onder een LSD trip. Het woord 'ware' hadden we al eerder een andere betekenis gegeven met een avondje MDMA, het komt namelijk van, in de ware. Er kwamen allerlei uitspraken uitrollen als, ik ben de ware, de ware-heid is hard, allemaal geweldige dingen, maar dat ware rolt er ook zo lekker uit, wareee! Ik hoor I en J het ideen op tafel gooien om nog MDMA poeder te nemen, omdat we het er allemaal wel over eens waren dat de piek er wel af was, en dat het hele heftige dus voorbij was, niet dat het echt over was ofzo, maar we waren door het moeilijkste stuk heen. Ik begon dit in mijn hoofd tegen elkaar af te wegen, en besloot uiteindelijk dat ik echt geen MDMA weer wou doen. Mijn keuze stond vast, Jo wou het opzich nog wel proberen. Maar toen ik naar I en J liep om te zeggen dat het mij niet zo'n goed idee leek, werd dat beantwoord met een lach, ze moesten echt hard lachen, omdat het de hele tijd al sarcasme was om nog MDMA te nemen. Direct schoten er weer gedachtes door mijn hoofd, ik voelde me autistisch omdat ik de dit niet had gesnapt, maar zo voelden we ons allemaal de hele avond. Er waren steeds miscommunicaties, en we kwamen tot de conclusie dat we in het vervolg onder een LSD trip eigenlijk beter niet konden praten, maar alleen non-verbale communicatie af en toe, en ware mocht gezegt worden!
Toen ik met Jo aan het praten was was ik er voor het eerst in mijn leven bewust van dat ik zijn aura zag, ik zag een bepaalde groene energie stroom om hem heen hangen, en toen ik naar de andere jongens keek was dit bij hun ook het geval. Dit vond ik wel echt super vet.
Omdat we nu langzamerhand vanaf de piek gingen afbouwen, wouden we eigenlijk wel een film kijken. En ik besloot HOME te gaan branden. Nou moest de film eerst omgezet worden, wat een 45 duurde. In deze 45 wachten dronken we nog een kopje thee, en rookte we de turkse waterpijp voor de kachel. Het klaarmaken van deze pijp was echt super apart, maar is toch gelukt uiteindelijk. Hier nog een snapshot van de kachel en de pijp:
Even kijken of de film al gebrand kon worden, ik kom op mijn kamer en de film is klaar met omzetten, dus hij kon gebrand worden, dit lukte niet omdat mijn brander geen DVD's meer pakt, en de film te groot was voor een CD'tje."beetje-jammer" Ok, ik zet de film wel op mijn MP3 en brand hem op mijn laptop, dit duurde weer een minuut of 17 omdat de film heel groot was. Eenmaal klaar, waren we zo blij, we dachten eindelijk dat de film gebrand kon worden. Echter bleek dat mijn laptop ook kuren had, en we dus helemaal geen film meer konden kijken. "extreem-beetje-jammer". Nu hadden we dus allemaal best wel de pest erin, omdat we een uur hadden zitten wachten, en nu uiteindelijk alsnog geen film konden kijken. We besloten dat het wel mooi geweest was, het was inmiddels ook al een uurtje of 06.45.
Het werd al weer licht dus we gingen de donkerste kamer in mijn huis opzoeken, en hier 4 matrassen neerleggen, en zo met zijn allen in slaap proberen te komen. Toen ik eenmaal in bed lag vond ik dit echt heerlijk, maar het kostte mij wel veel moeite om in slaap te komen. Maar na een tijdje is het toch gelukt, en heb ik heerlijk geslapen.
De volgende dag werd ik uitgerust wakker, en was ik nog steeds totally amazed van de avond ervoor. We hebben nog veel nagepraat en nagenoten. Nu is het zondag en zit ik nog steeds enigszins na te genieten. Ik heb mijn best gedaan een mooi reportje te schrijven, alleen weet ik heel veel dingen niet meer in chronoligische volgorde, maar het is nog aardig wat geworden.
Ik denk dat Flierefluiter misschien nog wel wat toevoegingen plaatst.
Peace, and love, gnux
// EDIT
Wat me ineens te binnen schoot was een heel erg parra moment, waar ik mezelf wel bad had kunnen zien gaan. We zaten in de huiskamer en besproken allerlei zaken die wetenschappers bezig houden. Nou zei ik zelf, ja die wetenschappers proberen ook te vertellen dat er verschillende dimensies zijn, dus dat er nu naast mij bijvoorbeeld ook iemand ziiiiiii....t ik kon de zin maar amper afmaken, of mijn brein maakte allemaal parra gedachtes aan, ik vond dit zeer moeilijk om te bevatten, en hierdoor niet gek te worden. Maar toen dacht ik ook, ik zie die mensen/wezens niet, ik voel ze niet, dus dan zullen ze er ook wel niet zijn. Maar het zou natuurlijk best kunnen.
gnux, 3 vrienden, J, Jo(Flierefluiter), I
~130ug LSD oraal (om 18.30)
ouderlijk huis gnux, ideäle tripsetting
Het is maandag 26 oktober, ik hoor van mijn moeder dat mijn ouders een weekendje naar Haarlem gaan. Ik en mijn vrienden hadden het al gehad over dat de LSD weer begon te kriebelen, het was voor J, I en mij ook alweer 4 maand geleden, en voor Jo alweer een half jaar, hoog tijd dus om weer eens een kijkje te nemen in de mooie wereld van Alice. Nu het eenmaal bekend was dat mijn ouders weg gingen, hadden we een ideale locatie om te trippen, want dat is mijn ouderlijk huis wel!
Ik heb iedereen opgebeld, en het leek iedereen een geweldig plan, nu kon ik me gaan voorbereiden op de trip, ik heb er zin in!Vrijdagmiddag 30 oktober, eten, lachgas, lichtstaafjes en lots of andere trippende dingen ingeslagen en naar mijn huis gereden met zijn 4ren. hier een plaatje van onze stash, de zegels liggen uiteraard in de koelkast!
We hadden allemaal nog niet zoveel gegeten deze dag, dus we besloten om voor inname van de zegeltjes nog even wat eten te maken. Aardappeltjes en hamburgers gebakken, een bescheiden maaltijdje om ons de nacht door te helpen. Het eten voelde raar, we waren het er allemaal over eens, dat we nu niet van ons eten konden genieten, omdat we zo uitkeken naar het moment van inname. Iedereen schrokte zijn bord leeg en we gingen de zegeltjes innemen en elkaar de hand geschud en een fijne trip gewenst.
Nu was het wachten geblazen, wat ik zelf altijd best wel naar vind, ik wil altijd wat te doen hebben in de coming up, dus we hebben even hout geregeld om de kachel aan te steken, een lekker jointje gedraaid en wat lekkere muziek opgezet. Toen we de joint aan het roken waren vonden we dat we er nog maar even van moesten genieten, omdat jointjes de rest van de avond toch niet zo zouden smaken, het proeft altijd zo verbrand in mijn longen dat blowen op de LSD. Nu zag ik de lachgas capsules op tafel liggen, en ik dacht dit is wel een mooi tijdstip om onze eerste capsule te nemen. Maar de anderen wouden liever nog even wachten totdat ze de LSD echt voelden, en ik vond dit eigenlijk ook best een goed idee, en besloot nog even naar de toilet te gaan, omdat ik de vorige keer op de LSD ook moest schijten, en dit niet echt plezierig heb gevonden!
Zo gezegt zo gedaan, toen ik terug kwam van de WC, wouden de andere jongens ook wel aan de lachgas beginnen, we gingen even met zijn 4ren aan de tafel zitten, om elk ons ballonnetje klaar te maken. Dit bracht al een heel tafereel met zich mee, want we hebben geen slagroom bus, maar zo'n festival brekertje. Nu hadden we allemaal zweterige handen omdat de LSD net zijn intrede begon te doen, en kregen de breker dus niet losgedraaid, nu pakte ik een rubberen doekje voor de grip (ook om potten mee open te draaien), en gaf deze aan Jo die de ballonnen ging vullen. Toen de ballonnen eenmaal gevuld waren gingen we met zijn 4en op onze hoekbank bij de kachel liggen, en wensten elkaar veel plezier, en tot ziens! Ik haalde de inhoud van de balon in een keer naar binnen, begon een beetje in en uit te ademen in de ballon totdat de lachgas zijn intrede begon te doen. Het begon met een soort klap van visuals, ineens was mijn hele huis geen spat meer van wat het geweest was, balken begonnen te bewegen, het viel mij op dat de visuals eruit zagen als extreme ruis op mijn beeld, toen kwamen de tintelingen, mij hele lichaam was aan het vibreren, alles begon te trillen alsmede de visuals. Toen kwam de piek, het voelde alsof ik in een tijdloos zwart universum werd geschoten, ik sloot mijn ogen en was een met de omgeving, ik was lucht, er waren geen gedachtes op dit moment, dus ik zag hoorde en voelde niks, totdat ik een zoem hoorde en mijn gedachtes weer terugkwamen, en ik dus de muziek weer hoorde. Dit zette me aan het denken, wat ervaar je mooi zonder gedachtes, zijn het nou altijd de gedachtes die sommige dingen verpesten, maar juist ook o zo mooi maken?
Ik keek om me heen en zag iedereen heerlijk met zijn ballon spelen, we hadden een soort spel dat de ballon in de lucht moest blijven, en zaten dus steeds op onze rug liggend, de ballon hoog te houden.
Opeens ging het bij mij bijna fout, er staat een cactusje in onze vensterbank en de ballon kwam hier bijna tegenaan. Nu maakte Jo de opmerking dat het hele leven eigenlijk is als een ballon met een cactus op de achtergrond. We waren het er allemaal over eens, maar we hadden er twee opvattingen over. Je kunt de ballon zien als je ouders/opvoeders, als je soms even teveel plezier maakt, komt de cactus je ballon even lek prikken en je herinneren aan de serieuze dingen in het leven. Maar Jo had de gedachte bij deze opmerking dat de balon staat voor al het mooie in het leven, maar dat dit ook o zo gemakkelijk kapot gemaakt kon worden door de cactus die op de loer ligt. Nu ging iedereen staan en begon met de ballon die statisch aan je hoofd plakt te staan, en de ballon proberen op je hoofd te houden. We waren het er allemaal over eens dat je fucking veel plezier kon maken, zelfs met iets heel kleins, ik voelde me weer net als een kind!
Nu hadden we ongeveer een tien minuten geleden lachgas gedaan, maar de visuals die ik kreeg bij de lachgas bleven, en ook het tintelende gevoel kon ik nog een veel langere tijd merken. De lachgas was als een soort complete trigger voor mij, ineens merkte ik de LSD op en top en waren de visuals ook begonnen, vanaf hier werden de visuals opgebouwd en begon mijn gedachtestroom ook op te komen. Ik dacht ik ga even een kopje thee zetten voor ons, en ik loop richting de keuken om de waterkoker te pakken. Ik pak de waterkoker beet en wil hem zo meenemen, alleen word ik gestopt door een "beetje-jammer"-momentje, want de waterkoker bleek dus al volgegooid te zijn door Jo, wat natuurlijk wel mooi was. Waarom ik het een "beetje-jammer" moment noem leg ik nu uit. De gedachte in mij was, ik zal die waterkoker eens even vullen, en onderweg naar de waterkoker zie je het al een soort van voor je, hoe je het gaat doen. Nu was ik bij de waterkoker, en was ik alweer bezig met bijvoorbeeld de kraan, maar toen ik pas echt oplette bleek de waterkoker vol te zitten. beetje jammer dus!
De thee is klaar, de thee smaakt heerlijk, we hebben een honing kamille thee, en hij doet me echt goed. Nu hadden we allerlei zonnebrillen meegenomen, ook een zonnebril met 1 glas erin, en 1 glas er niet in. Ik had deze aan tafel op mijn hoofd, maar ik had dit helemaal niet in de gaten, normaal ziet het er heel raar uit, om met je ene oog donker te zien, en met je andere oog licht. Maar deze keer was het anders, het was alsof het versmolten was, het was vloeibaar en het viel mij ook haast niet op. Totdat iemand mijn bril afzette, ik schrok, wat gebeurde er, maar dit bleek dus de bril te zijn, ik vond dat mijn korte termijn geheugen niet goed was, want ik had die bril toch echt zelf opgezet.
We zaten dus aan tafel en waren druk in gesprek, tot het ineens stil was, en we de muziek hoorden, het kwam er ineens tussendoor en ik schrok er gewoon bijna van. Ik kwam tot de conclusie dat praten de muziek overheerst, en je dus afleid van hele mooie dingen, maar het is wel gezellig, en een soort van tijdverdrijf, maakt niet uit waar je het over hebt. Het is nu zo'n 2,5 uur na inname en ik heb zo het gevoel dat de piek bij mij wel was begonnen, mijn gedachtes gingen echt op een razend tempo.
Op een gegeven moment lagen I en J op de rooie bank bij de kachel en lach ik in een andere hoek in de kamer op de grond naar de muziek te luisteren, ik merkte echt dat mijn gedachtes een complete chaos waren, ze gingen echt vanalles bij langs, maar ze sloegen nooit verkeerde wegen in, ookal ben ik er zoveel tegen gekomen. Psychische gedachtes kwamen voorbij, zou dit de trip worden dat alles fout zou gaan, mijn gedachte lachte direct om deze gedachte, what could possibly go wrong? Nothing!!! Ik kreeg een zeer volmaakt tevreden gevoel over me heen, wat eigenlijk direct weer werd afgebroken door de volgende gedachte.
Ik blow namelijk redelijk veel, bijna elke dag rook ik mijn jointje wel, maar het is nog niet zo dat het echt een probleem is, ik voel me namelijk ook prima zonder het jointje.
Alleen vind mijn moeder het een groter probleem, mijn moeder werkt namelijk bij de verslavingszorg, en weet dus heel goed de gevaren van een jointje, alleen kan ze niet in mijn hoofd kijken. We hebben hier altijd discussies over, want het blowen word hier thuis wel getolereerd, nu hebben we zoals ik zei al jaren discussies, en ik vond altijd dat mijn moeder mij niet anders moest behandelen omdat ik een jointje rookte. Nu werd deze mening, die ik al die jaren al gehad heb, zo maar kapot geslagen onder de LSD. Ik besefte ineens dat mijn moeder eigenlijk gewoon gelijk heeft, het is wel zo dat het eigenlijk niet aan haar is om te bepalen of ik wel of niet mijn jointje rook, maar je moet elkaar gewoon tegemoet komen als je bij elkaar in huis woont, als zij het niet goed kan aanzien als ze mij met een stoned hoofd door huis ziet lopen, dan moet ik dit maar een beetje proberen te verkomen.
Verdomd dacht ik, je bent gewoon uitgeluld tegen jezelf, emoties vloeiden, maar ik vond het eigenlijk wel super dat ik dit nu had besloten. De blijheid kwam terug, mijn gedachtes overheersten de visuals, maar ik vond dit niet erg, want met een beetje concentratie waren die visuals ook zo weer terug.
Ik stond er versteld van wat je allemaal kon doen met je gedachtes, en kon ook best begrijpen dat bepaalde mensen wel gek werden, er kwamen zoveel psychische gedachtes voorbij, het is maar net of je ze aangrijpt of laat varen. Dit bespraken we ook in de groep, en iedereen was het hier over eens. Het hout was op, en er moest dus nieuw hout gehaald worden, iedereen wou eigenlijk wel even buiten kijken, en zo gingen we allemaal onze jas aantrekken om even gezamenlijk hout te gaan halen. We liepen eerst naar de voorkant van het huis, en keken naar de sterren, we stonden verbluft naar de maan te kijken, en ineens kwam er een vliegtuig bij de maan vandaan vliegen, die dus een streep met rook achterliet, deze rook leek net een groen zoeklicht, dit zag er heel vet uit. Nadat ik de groene kleur zag begonnen alle sterren ineens te dansen, groter en kleiner te pulseren in alle kleuren van de regenboog. Niks maar dan ook niks als ik om me heen keek zag er nog normaal uit, ik kon wel zien wat het was, maar alles groeide. I kwam naast me staan en probeerde uit te leggen wat hij allemaal zag, we kwamen tot de conclusie dat alles aan het groeien en bloeien was.
Dit zelf klonk in mijn hoofd als een supergrap, want het is tenslotte herfst
Ik kreeg een grijns op mijn gezicht, en begon het een beetje koud te krijgen. We zijn even naar de andere kant van het huis gelopen om hout te halen om daarna weer snel terug te gaan naar binnen. Nu kwam het idee om de turkse waterpijp klaar te maken, we vonden het allemaal een zeer goed idee, maar hadden totaal geen zin in alle moeite, dus het werd nog even uitgesteld. Ik ging even voor de subwoofer zitten, en zette wat dubstep op, ik wist dat in deze muziek echt gruwelijke bassen verwerkt zitten. En aangezien mijn vader nog al een muziekliefhebber is, heeft hij een supergoed audiosysteem. Ik zette het nummer Borgore - Kinder Suprise op, de andere jongens waren ook aan het luisteren. Ik zat voor de subwoofer, de intro van dit nummer klonk echt al te spacen, maar toen de bas er eenmaal inkwam was ik echt totally amazed, mijn gedachtes gingen zo hard ineens, al mijn visuals schoten overal heen. Muziek kwam als een trigger in mijn trip, ik proefde het, ik zag de bassen door de hele kamer vliegen, iedereen ervaarde dit. Ik vond het echt prachtig, ik zag de trillingen de muur laten trillen, de balken, de lucht, zelfs mijn ogen trilde. Heel grappig moment toen ik op youtube zat, J vroeg mij of youtube er altijd zo uit zag, en hoe ze dat wel niet maakte. Ik herrinnerde hem er even aan dat dat waarschijnlijk door de LSD kwam, wat gevolgd werd door een super lachkick. Na een paar dubstep nummertjes vond Jo dat het wel weer tijd was voor een beetje relaxte muziek.
Zo gezegt, zo gedaan. Zo, nu is het weer tijd voor lachgas. Jo maakte de ballonnen weer klaar, en J en ik begonnen aardbeien te snijden, dit was de vorige keer ZOO lekker onder de LSD. We eten eerst even de aardbeiden, maar de gedachtes verpesten het voor een paar mensen. Ik en J stonden heerlijk te genieten, we deden een hele tijd met één aardbei. Ik mijn ooghoek zag ik Jo, wat altijd wel een eter is. Ik zag zijn arm zo snel als een stroboscoop naar het bord vliegen, totdat hij van zichzelf schrok, en dus stopte met eten. Hij had niet eens geproefd omdat de veelvraat de gedachte om te genieten overheerste! Wat zonde! Nu was het tijd voor de lachgas, we pakten elk een ballonnetje en gingen weer op de bank liggen. Ik keek J aan terwijl we de lachgas namen, ik voelde een totaal déja-vu gevoel, de lachgas kwam net zo op als de eerste keer, alleen kwam ik nu verder toen ik eenmaal in het zwarte gat was, mijn gedachtes waren op dit moment niet weg, dit was best beangstigend, want mijn geest was echt heel ver weg, maar ik kon nog wel denken. Het voelde ook alsof ik in mijn vrienden zat, begrijp me niet verkeerd, dit was geen homo-affaire
Maar ik voelde wat hun dachten, en we keken elkaar aan en knikten, deze non-verbale communicatie was veel beter te snappen dan dat je iets probeerde uit te leggen in woorden. We merkten allemaal echt de hele avond dat het praten best wel lastig ging, als ik in gesprek was met bijvoorbeeld J, kon ik heel goed praten, en kon je ook echt een discussie voeren, op het moment dat bijvoorbeeld I vroeg waar we het over hadden, of zijn mening in de strijd gooide, was ik ook echt helemaal kwijt waar J en ik het nou over hadden. We vroegen ons af of dit nou kwam door je korte termijn geheugen, of door dat je gedachtes te snel gingen. Er werd gespeeld met alle attributen die we hadden gekocht, we pakten de lichtstaafjes erbij en begonnen deze te knakken. We waren van plan een mega kunstwerk/dromenvanger te maken, maar dit bleek nogal veel werk. Uiteindelijk hebben we er toch nog iets van weten te maken:
Ik stond op dit moment een beetje te dansen op de muziek die op dit moment draaide, ik had in mijn hand twee knipperende lichtbuizen van de action:
op een gegeven moment keek ik erin en het voelde alsof ik in een disco was, ik zag/voelde zelfs de aanwezigheid van mensen, dit vond ik best apart omdat ik namelijk gewoon in mijn eigen huis stond. We praten nog even over lachgas, en kamen tot de conclusie dat dit echt toegevoegde-ware is onder een LSD trip. Het woord 'ware' hadden we al eerder een andere betekenis gegeven met een avondje MDMA, het komt namelijk van, in de ware. Er kwamen allerlei uitspraken uitrollen als, ik ben de ware, de ware-heid is hard, allemaal geweldige dingen, maar dat ware rolt er ook zo lekker uit, wareee!
Ik hoor I en J het ideen op tafel gooien om nog MDMA poeder te nemen, omdat we het er allemaal wel over eens waren dat de piek er wel af was, en dat het hele heftige dus voorbij was, niet dat het echt over was ofzo, maar we waren door het moeilijkste stuk heen. Ik begon dit in mijn hoofd tegen elkaar af te wegen, en besloot uiteindelijk dat ik echt geen MDMA weer wou doen. Mijn keuze stond vast, Jo wou het opzich nog wel proberen. Maar toen ik naar I en J liep om te zeggen dat het mij niet zo'n goed idee leek, werd dat beantwoord met een lach, ze moesten echt hard lachen, omdat het de hele tijd al sarcasme was om nog MDMA te nemen. Direct schoten er weer gedachtes door mijn hoofd, ik voelde me autistisch omdat ik de dit niet had gesnapt, maar zo voelden we ons allemaal de hele avond. Er waren steeds miscommunicaties, en we kwamen tot de conclusie dat we in het vervolg onder een LSD trip eigenlijk beter niet konden praten, maar alleen non-verbale communicatie af en toe, en ware mocht gezegt worden! Toen ik met Jo aan het praten was was ik er voor het eerst in mijn leven bewust van dat ik zijn aura zag, ik zag een bepaalde groene energie stroom om hem heen hangen, en toen ik naar de andere jongens keek was dit bij hun ook het geval. Dit vond ik wel echt super vet.
Omdat we nu langzamerhand vanaf de piek gingen afbouwen, wouden we eigenlijk wel een film kijken. En ik besloot HOME te gaan branden. Nou moest de film eerst omgezet worden, wat een 45 duurde. In deze 45 wachten dronken we nog een kopje thee, en rookte we de turkse waterpijp voor de kachel. Het klaarmaken van deze pijp was echt super apart, maar is toch gelukt uiteindelijk. Hier nog een snapshot van de kachel en de pijp:
Even kijken of de film al gebrand kon worden, ik kom op mijn kamer en de film is klaar met omzetten, dus hij kon gebrand worden, dit lukte niet omdat mijn brander geen DVD's meer pakt, en de film te groot was voor een CD'tje."beetje-jammer" Ok, ik zet de film wel op mijn MP3 en brand hem op mijn laptop, dit duurde weer een minuut of 17 omdat de film heel groot was. Eenmaal klaar, waren we zo blij, we dachten eindelijk dat de film gebrand kon worden. Echter bleek dat mijn laptop ook kuren had, en we dus helemaal geen film meer konden kijken. "extreem-beetje-jammer". Nu hadden we dus allemaal best wel de pest erin, omdat we een uur hadden zitten wachten, en nu uiteindelijk alsnog geen film konden kijken. We besloten dat het wel mooi geweest was, het was inmiddels ook al een uurtje of 06.45.
Het werd al weer licht dus we gingen de donkerste kamer in mijn huis opzoeken, en hier 4 matrassen neerleggen, en zo met zijn allen in slaap proberen te komen. Toen ik eenmaal in bed lag vond ik dit echt heerlijk, maar het kostte mij wel veel moeite om in slaap te komen. Maar na een tijdje is het toch gelukt, en heb ik heerlijk geslapen.
De volgende dag werd ik uitgerust wakker, en was ik nog steeds totally amazed van de avond ervoor. We hebben nog veel nagepraat en nagenoten. Nu is het zondag en zit ik nog steeds enigszins na te genieten. Ik heb mijn best gedaan een mooi reportje te schrijven, alleen weet ik heel veel dingen niet meer in chronoligische volgorde, maar het is nog aardig wat geworden.
Ik denk dat Flierefluiter misschien nog wel wat toevoegingen plaatst.
Peace, and love, gnux
// EDIT
Wat me ineens te binnen schoot was een heel erg parra moment, waar ik mezelf wel bad had kunnen zien gaan. We zaten in de huiskamer en besproken allerlei zaken die wetenschappers bezig houden. Nou zei ik zelf, ja die wetenschappers proberen ook te vertellen dat er verschillende dimensies zijn, dus dat er nu naast mij bijvoorbeeld ook iemand ziiiiiii....t ik kon de zin maar amper afmaken, of mijn brein maakte allemaal parra gedachtes aan, ik vond dit zeer moeilijk om te bevatten, en hierdoor niet gek te worden. Maar toen dacht ik ook, ik zie die mensen/wezens niet, ik voel ze niet, dus dan zullen ze er ook wel niet zijn. Maar het zou natuurlijk best kunnen.
