Het was een weekend waarop ik al 3maanden zat op te wachten, en toen was het er!
Vrijdag 1 februari 2008
Leuk feestje in leuven, lekker aan het gaan op de goa muziek en ja redelijk veel drugs in mijn lijf. Tot 12u in de middag leuk gefeest en dan vertrekken we naar een vriend zijn kot, om daar wat uitterusten en ons klaarmaken voor het volgend feestje in Gent.
Natuurlijk had ik niets geslapen en kom ik rond 22u aan in Gent.
Op dit feestje had ik me dan zo verheugd, leuke line-up, leuke locatie..
Ik begin met 2lijntjes speed en rond 00.30 pak ik een Shiva tripje.
Het was niet mijn eerste tripje dus ik wist wel wat ik moest verwachten.
Het begon allemaal zo leuk, leuk aan het dansen op de muziek, mijn glimlach was niet weg te krijgen, ik voelde me zo gelukkig. Na een uurtje fijn te dansen en met mensen gepraat te hebben besluit ik toch om een keer te gaan rusten.
Ik zet me waar mijn rugzak staat en dat is hellemaal vanachter in de zaal, waar het donker is in een hoekje. ik voelde me nog altijd gelukkig, ik voelde de muziek, ik zag de muziek, het was prachtig..
En toen kwam het opeens het uit niets, alles zwart.
Ik herriner me niets meer van toen, alleen dat ik soms op mijn benen sloeg en zei, terug naar de realiteit Zoë, en dan kwam ik weer terug en herriner ik me gewoon beeld, en na 10 seconde zakte ik terug in mijn trip waar ik niet veel meer van weet.
Toen ( 5uur erna ongeveer ) weet ik dat ik heletijd draaide in een cirkel, en door heel veel dingetjes moest gaan kruipen. ( ik zat nog steeds in dezelfde hoek )
Die dingetjes kan ik niet goed beschrijven,
Ze deden pijn soms, maar ze waren ook leuk.
Het was alsof de dingetjes die pijn deden, mijn verleden was, de dingen die ik moest vergeten en moest loslaten.
Het fijne was een gevoel van dat ik opnieuw geboren was, een nieuw zicht op het leven, en dan weer pijn en dan weer fijn zo een tijdje door die dingetjes kruipen.
Ik zag de dingetjes ook voor mij, maar ja je zal wel begrijpen dat ik echt niet kan uitleggen hoe die er uitzagen.
Ik heb deze trip zo anders ervaren, en hij heeft me ook echt goed gedaan.
Door die dingetjes heb ik een heel andere kijk op het leven, een betere, en ik heb idd ook het verleden los gelaten, net zoals het voelde in de trip!
En elke keer als ik trip nu, voel ik soms nog de dingetjes rond me heen, maar ik moet er niet meer 'doorkruipen'.
Vrijdag 1 februari 2008
Leuk feestje in leuven, lekker aan het gaan op de goa muziek en ja redelijk veel drugs in mijn lijf. Tot 12u in de middag leuk gefeest en dan vertrekken we naar een vriend zijn kot, om daar wat uitterusten en ons klaarmaken voor het volgend feestje in Gent.
Natuurlijk had ik niets geslapen en kom ik rond 22u aan in Gent.
Op dit feestje had ik me dan zo verheugd, leuke line-up, leuke locatie..
Ik begin met 2lijntjes speed en rond 00.30 pak ik een Shiva tripje.
Het was niet mijn eerste tripje dus ik wist wel wat ik moest verwachten.
Het begon allemaal zo leuk, leuk aan het dansen op de muziek, mijn glimlach was niet weg te krijgen, ik voelde me zo gelukkig. Na een uurtje fijn te dansen en met mensen gepraat te hebben besluit ik toch om een keer te gaan rusten.
Ik zet me waar mijn rugzak staat en dat is hellemaal vanachter in de zaal, waar het donker is in een hoekje. ik voelde me nog altijd gelukkig, ik voelde de muziek, ik zag de muziek, het was prachtig..
En toen kwam het opeens het uit niets, alles zwart.
Ik herriner me niets meer van toen, alleen dat ik soms op mijn benen sloeg en zei, terug naar de realiteit Zoë, en dan kwam ik weer terug en herriner ik me gewoon beeld, en na 10 seconde zakte ik terug in mijn trip waar ik niet veel meer van weet.
Toen ( 5uur erna ongeveer ) weet ik dat ik heletijd draaide in een cirkel, en door heel veel dingetjes moest gaan kruipen. ( ik zat nog steeds in dezelfde hoek )
Die dingetjes kan ik niet goed beschrijven,
Ze deden pijn soms, maar ze waren ook leuk.
Het was alsof de dingetjes die pijn deden, mijn verleden was, de dingen die ik moest vergeten en moest loslaten.
Het fijne was een gevoel van dat ik opnieuw geboren was, een nieuw zicht op het leven, en dan weer pijn en dan weer fijn zo een tijdje door die dingetjes kruipen.
Ik zag de dingetjes ook voor mij, maar ja je zal wel begrijpen dat ik echt niet kan uitleggen hoe die er uitzagen.
Ik heb deze trip zo anders ervaren, en hij heeft me ook echt goed gedaan.
Door die dingetjes heb ik een heel andere kijk op het leven, een betere, en ik heb idd ook het verleden los gelaten, net zoals het voelde in de trip!
En elke keer als ik trip nu, voel ik soms nog de dingetjes rond me heen, maar ik moet er niet meer 'doorkruipen'.
