Wie: Ik & P
Waar: Preston Palace
Wanneer: 17 Februari 2009
Wat: LSD: beide 1 zegel met onbekende dosering, en nog een X aantal jointjes
We hadden er al reeds 1 dag op zitten, toen we na het ontbijt besloten onze zegel te nemen op ons kamertje.
Even dacht ik nog na; "Gaat dit wel goed komen?"
De dag ervoor hebben we ons een beetje georiënteerd in dit lijpe hotel.
Zo kwamen we er achter dat er veel faciliteiten zijn om je helemaal kapot op te laten spacen.
Dit was onze missie, dus we keken elkaar aan en knikte naar elkaar. De zegels werden tegelijkertijd op de tong gelegd.
We keken elkaar lachend aan met een blik van: "Dit moet wel te vaag worden!"
We besloten om naar beneden te gaan om zo geleidelijk de trip in te komen terwijl me al in de omgeving waren.
We gingen even kijken wat we zouden doen. Na een tijdje rondgelopen te hebben, hadden we iets gevonden.
Radiografisch bestuurbare bootjes!
Geweldig! dat gaan we doen. Maar wat is dit. In dit zogenaamde "all-in hotel" moet je dus wel betalen voor dit soort activiteiten.
P had toevallig briefgeld op zak. Dus hij stelde voor dat ik de plekjes bezet hield en dat hij zou gaan wisselen.
P vertrekt naar de balie terwijl ik ineens opmerk dat me waarnemingsvermogen begint te veranderen.
Ineens komt er een hele grote negerin naast me staan. Ze zei op een hele enge manier: "Daar moet geld in hoor!"
Ik keek heel bang omhoog naar haar gezicht die er vrij onecht uitzag, en zei dat ik dat wist en dat me vriend geld aan het halen was.
Zo, P was er weer en we gingen er voor zitten.
We begonnen te varen en het was echt lachen. we crashte steeds tegen elkaar aan, je kent het wel, gewoon lekker kloten.
Toen het klaar was gingen we verder zwerven door dit grote gebouw.
We zijn echt 100 keer langs de zelfde route gelopen, maar bleven ons ogen uitkijken. Wat gingen we hard!
Eenmaal gewend aan de setting etc. besloten we om maar een jointje te gaan roken.
We naar ons kamertje gelopen, wat overigens echt freaky was.
We moesten door een hele lange gang, het leek net of het aan het krimpen was, en dan weer aan het uitzetten.
Ook leek er geen eind aan te komen. net of het aan het loopen was.
Eenmaal op ons kamertje kwamen we er achter dat alles was opgeruimd door een medewerker!
Hoe geniaal was dat! alles was weer netjes! zelfs onze dure iPods en geld etc lagen netjes opgestapeld op het nachtkastje!
Op dit moment was het heel onecht dat er nog zulke eerlijke mensen bestonden :P
P was bezig met een joint draaien terwijl ik op bed naar het plafond keek.
Het leek net een mozaïek waarbij je tussen de lijnen door allemaal levensenergie zag stromen, wow!
Hierna ging ik gehurkt op de grond zitten om naar de vloer te kijken. Deze vloer was paars met allemaal gele stippen erop.
Dit was aan het golven als een malle en het leek net dat als je je hand op de vloer deed, dat je dit ook echt voelde bewegen. Alsof er aan je vinger werd gezogen.
Hier moest ik bij gaan liggen! Ik ging liggen en belande uiteindelijk met mijn hoofd onder een kast die in de kamer stond.
Ik keek naar de onderkant van de kast en zag gewoon duidelijk een soort mos of iets dergelijks groeide op het hout. Dit kwam waarschijnlijk door het weinige licht die onder de kast aanwezig was.
Het enige woord om dit verschijnsel om dit te beschrijven was "regrowth".
Ik zei tegen P: "Check deze regrowth!"
P: "Wat?!"
ik: "Hieronder! check het dan"
P ging naast me liggen en keek naar de onderkant.
Op dit moment realiseerde ik me ineens waar ik mee bezig was. Wat resulteerde in een moment van onbegrip en snel weer opstaan.
Ik zei tegen P: "Ik heb echt zo'n paars-groen gevoel!"
P keek me vaag aan, maar dit was gewoon het het gene wat ik voelde. (Later heb ik gelezen dat dit synesthesie heet)
De joint was klaar en we gingen naar de parkeerplaats om deze te consumeren.
Wow! er is natuurlijk ook nog een buiten.
Buiten was het natuurlijk iets frisser aangezien het weer niet zomers te noemen was. Dit zorgde voor een weer andere beleving.
Er hing een soort statisch laagje om alles wat ik zag. Net of alles elektrisch geladen was.
P zegt dat hij een vreemde smaak in zijn mond heb. Verdomd! Ik ook!.
We zijn het erover eens dat dit een "digitale" smaak is.
We roken de joint op terwijl we over de parkeerplaats lopen.
P krijgt steeds last van een brok in zijn keel door het roken en rochelt steeds dikke kledders uit.
Door het eerdere "digitale" smaakgedoe, zei P steeds: "binary code in my throat!"
Hoe geniaal ik dit vond. Het rijmt gewoon!
We liepen weer naar binnen en vluchtte naar ons kamertje.
De joint hakte er goed in. Wat doen we hier! What was the meaning of this trip!
Eenmaal bijgekomen op ons kamertje was het weer tijd om naar beneden te gaan.
We kwamen langs de bioscoop en besloten te kijken wat er zoal draaide.
We keken naar een stuk papier waarom onder andere Wall-E stond.
We probeerde de beschrijving te lezen, maar elke keer als bij de ene zin waren, waren we de vorige alweer vergeten.
Waar gaat deze film nou in godsnaam over!? Dit ging gepaard met hard lachen en vage blikken van derden.
We hadden in een recensie op het internet gelezen dat diegene klaagde dat er in de kroegenstraat een schimmellucht hing.
Telkens als we hier langs liepen konden we het niet laten om steeds te schreeuwen: "What the fuck stinkt er hier zo?!"
Hierbij moet ik vermelden dat toen wij er waren, het er niet stonk.
We kwamen aan bij de speelhallen. P is erg goed in het spel Diamonds Eleven van de Photo-Play automaten.
Dit ding bleek ook hier te staan en P kon het niet laten om een potje te spelen.
De hele tijd als er een goeie zet werd gezet begon er een stem met: Yeah! Yeah! Yeah! Yeah!
Dit begon met mijn mind te fucken omdat ik niet wist of het nou echt een echo was, of dat ik dit me verbeelde.
Aan het eind van het potje kregen we de Afruim-Bonus.
Ik las dit echter als Afrium-Bonus. "Wat is een afrium?" vroeg ik aan P.
P: "Ja inderdaad, geen idee, is me nooit opgevallen?"
Toen we er achter kwamen dat het afruim-bonus was moesten we natuurlijk hard lachen.
Volgende bestemming was de rookruimte.
Vorige dag hadden we al opgemerkt dat er 2 meiden waren, waarvan er één gezegd was met een mooi stel borsten.
Diezelfde dag zagen we ook al een oude man, waarvan wij vermoedden dat het een vieze man was die meisjes aan het checken was.
We zitten lekker een sigaretje te roken toen ineens deze 2 dames binnen kwamen.
Ik keek P aan en zag aan ze gezicht dat hij ze ook had gezien. Even lachen natuurlijk.
Ik zei tegen P: "Echt he!"
P: "Ja echt!"
Op dit moment dacht ik: "Waar ging dit eigenlijk ook alweer over?"
Ik zie tegen P: "Als dit al de essentie van het gesprek is....."
Ik keek P en en kwam niet meer uit me woorden, maar hij begreep precies wat ik bedoelde.
Wat nu volgde was een lachkick van epische proporties.
Ik lieg niet als ik zeg dat ik werkelijk nog nooit zo verschrikkelijk hard heb gelachen.
De tranen sprongen in het rond. Normaal als ik een lachkick heb, heb ik nog wel kracht in me lichaam. Nu zakte ik echt onder de tafel.
En hoe hard ik me best deed om zelf naar boven te drukken, het lukte echt niet. Dit zorgde er voor dat ik nog harder moest lachen. Hoe kom ik hier uit?
Om het nog erger te maken kwam de oude vieze man ook langslopen. Ik wou gedag zeggen, maar veel meer als: "Hooeuu.." kwam er niet uit.
Toen we eindelijk, na voor mijn gevoel een half uur, klaar waren met lachen, keken we om ons heen.
Tot onze grote verbazing zaten alle mensen in de ruimte gewoon nog aan hun drankje de krant te lezen. Heeft niemand ons gezien/gehoord? Intens.
We moesten maar weer een joint roken!
Joint klaar en naar buiten. Nog steeds alles statisch en digitaal.
P begon ineens te rennen. Dit was zo raar. Het leek net een danseres (P is een man) op schaatsen met een tutu aan.
En uit het haar kwam een hele lange regenboogkleurige trail uit die zijn pad volgde.
Ik vertelde het P. "Nu jij! Ik wil het ook zien." Ik keek om me heen en kreeg het gevoel dat er allemaal mensen uit hun kamertje naar ons keken, dus moest ik P helaas teleurstellen.
Het is tijd om naar de indoor-kermis te gaan! Ik bevindt me ineens in een fear and loathing achtige setting met heel veel herrie en indrukken om te verwerken.
Ons blik viel het eerst op een spelletje waarmee je met 2 pistolen om een scherm moest mikken en bad-guys overhoop moest knallen.
Dit was ongeveer 3 seconde leuk toen we verder gingen. We liepen een rondje om te kijken wat er vrij was.
Toen het rondje klaar was stonden we weer bij het zelfde spel en pakte weer automatisch de pistolen op. "Wacht is? Dit was toch kut?" en we waren weer na 3 secondes klaar. :P
Er was verderop een soort zitkuil maar erboven een scala aan instrumenten die door de computer werden bespeeld. Grappig! Tenzij het natuurlijk de meest afgrijselijke muziek ooit is!
Dus ik zei tegen P dat we maar weg moesten. Ondertussen pakte ik een appelflap en ging zitten.
Ineens komen we tot de ontdekking dat ik maar 1 meter van deze decibellenkwekerij afzit en het dus nog gewoon even hard hoor. Wat weer uitermate grappig was natuurlijk.
Ik at me appelflap op toen P vroeg of het lekker was. Ik was gewoon vergeten te proeven! Weg hier.
We moeten zwemmen! Een uur bezig met besluiten wat we wel en niet moesten meenemen en nog een uur omkleden verder lagen we er eindelijk. Wat is dit vet!
Zwemmen is echt te chill op LSD. Ik draag lenzen en die had ik dus uitgedaan voor het zwemmen, wat resulteerde in nog onduidelijkere visuals. zijn dat nou mensen of palen?!
In het zwembad was een aquarium met grote vissen. Hier begon ik te mindfucken.
Omdat ik hier geld betaal om mijn welzijn te bevorderen zitten deze vissen hier voor de rest van hun leven opgesloten. Dit was misselijkmakend.
Klaar met zwemmen. P kwam nog tot de ontdekking dat hij in de kleedkamer stond! Ik: "P ben je al klaar?" P: "Dude, Ik sta!"
Tijd om te eten. We stonden in de rij en alles zag er heel vies uit. Dit heb ik altijd als ik onder invloed ben. Net of je allemaal lijken ziet ofzo.
Nu 2 happen hadden we het gehad. Om vervolgens in het andere gedeelte van het restaurant weer eten te pakken met het zelfde resultaat.
Roken! Eenmaal in de ruimte zei P dat hij het koud had. Ik zei alsof het de normaalste zaak van de wereld was: "Dat zegt er eentje die vonken spuugt!"
Ik zag namelijk steeds vonkjes uit ze mond komen. Dit had als resultaat een blik vol onbegrip en van P.
Vervolgens begonnen we schijt te krijgen aan alles en begonnen we gewoon te blowen op ons kamertje.
Na alles samengevat te hebben, keken we nog even TV. Hoe kunnen deze mensen zo serieus lullen? Zien jullie niet hoe stom jullie bezig zijn?
Uiteindelijk kwam er nog een Fries-joodse zanger een nummer spelen. Wat vet!
Het is tijd om te slapen, en na een tijdje rollen en praten lukt dit ook.
--------------------------------------------------------------------------
Dit was echt een intense ervaring en ik faal er ook in om me dit chronologisch voor de geest te halen.
Ik heb ook niet alle kleine dingetjes er in gezet. Het moet ook nog leuk voor jullie zijn om te lezen
Ook vergeet ik ongetwijfeld bepaalde dingen. Zelfs nu nog heb ik wel eens van: "oja! dat was er ook nog"
Wat me het meest bij is gebleven is hoe gruwelijk mensen zijn.
Er liep bijvoorbeeld een gezin met een kindje die helemaal opgemaakt was en uitbundig gekleed. En dit alles om uiterlijk vertoon tegenover anderen.
Ook het all-in principe was vrij erg aanwezig. Die mensen bleven hun borden maar opscheppen. Het kwam allemaal zo Amerikaans over.
Er zaten ook mensen die heel erg nep gelukkig waren. Ik ben op vakantie dus ik moet blj zijn!
Het lijkt net of je met dit middel de stomheid van de mensheid heel duidelijk kan zien.
Dit is zeker één van mijn favorieten en zal nog zeker aantal keren in mijn leven voorkomen.
Ik hoop dat jullie het een goed report vinden.
Waar: Preston Palace
Wanneer: 17 Februari 2009
Wat: LSD: beide 1 zegel met onbekende dosering, en nog een X aantal jointjes
We hadden er al reeds 1 dag op zitten, toen we na het ontbijt besloten onze zegel te nemen op ons kamertje.
Even dacht ik nog na; "Gaat dit wel goed komen?"
De dag ervoor hebben we ons een beetje georiënteerd in dit lijpe hotel.
Zo kwamen we er achter dat er veel faciliteiten zijn om je helemaal kapot op te laten spacen.
Dit was onze missie, dus we keken elkaar aan en knikte naar elkaar. De zegels werden tegelijkertijd op de tong gelegd.
We keken elkaar lachend aan met een blik van: "Dit moet wel te vaag worden!"
We besloten om naar beneden te gaan om zo geleidelijk de trip in te komen terwijl me al in de omgeving waren.
We gingen even kijken wat we zouden doen. Na een tijdje rondgelopen te hebben, hadden we iets gevonden.
Radiografisch bestuurbare bootjes!
Geweldig! dat gaan we doen. Maar wat is dit. In dit zogenaamde "all-in hotel" moet je dus wel betalen voor dit soort activiteiten.
P had toevallig briefgeld op zak. Dus hij stelde voor dat ik de plekjes bezet hield en dat hij zou gaan wisselen.
P vertrekt naar de balie terwijl ik ineens opmerk dat me waarnemingsvermogen begint te veranderen.
Ineens komt er een hele grote negerin naast me staan. Ze zei op een hele enge manier: "Daar moet geld in hoor!"
Ik keek heel bang omhoog naar haar gezicht die er vrij onecht uitzag, en zei dat ik dat wist en dat me vriend geld aan het halen was.
Zo, P was er weer en we gingen er voor zitten.
We begonnen te varen en het was echt lachen. we crashte steeds tegen elkaar aan, je kent het wel, gewoon lekker kloten.
Toen het klaar was gingen we verder zwerven door dit grote gebouw.
We zijn echt 100 keer langs de zelfde route gelopen, maar bleven ons ogen uitkijken. Wat gingen we hard!
Eenmaal gewend aan de setting etc. besloten we om maar een jointje te gaan roken.
We naar ons kamertje gelopen, wat overigens echt freaky was.
We moesten door een hele lange gang, het leek net of het aan het krimpen was, en dan weer aan het uitzetten.
Ook leek er geen eind aan te komen. net of het aan het loopen was.
Eenmaal op ons kamertje kwamen we er achter dat alles was opgeruimd door een medewerker!
Hoe geniaal was dat! alles was weer netjes! zelfs onze dure iPods en geld etc lagen netjes opgestapeld op het nachtkastje!
Op dit moment was het heel onecht dat er nog zulke eerlijke mensen bestonden :P
P was bezig met een joint draaien terwijl ik op bed naar het plafond keek.
Het leek net een mozaïek waarbij je tussen de lijnen door allemaal levensenergie zag stromen, wow!
Hierna ging ik gehurkt op de grond zitten om naar de vloer te kijken. Deze vloer was paars met allemaal gele stippen erop.
Dit was aan het golven als een malle en het leek net dat als je je hand op de vloer deed, dat je dit ook echt voelde bewegen. Alsof er aan je vinger werd gezogen.
Hier moest ik bij gaan liggen! Ik ging liggen en belande uiteindelijk met mijn hoofd onder een kast die in de kamer stond.
Ik keek naar de onderkant van de kast en zag gewoon duidelijk een soort mos of iets dergelijks groeide op het hout. Dit kwam waarschijnlijk door het weinige licht die onder de kast aanwezig was.
Het enige woord om dit verschijnsel om dit te beschrijven was "regrowth".
Ik zei tegen P: "Check deze regrowth!"
P: "Wat?!"
ik: "Hieronder! check het dan"
P ging naast me liggen en keek naar de onderkant.
Op dit moment realiseerde ik me ineens waar ik mee bezig was. Wat resulteerde in een moment van onbegrip en snel weer opstaan.
Ik zei tegen P: "Ik heb echt zo'n paars-groen gevoel!"
P keek me vaag aan, maar dit was gewoon het het gene wat ik voelde. (Later heb ik gelezen dat dit synesthesie heet)
De joint was klaar en we gingen naar de parkeerplaats om deze te consumeren.
Wow! er is natuurlijk ook nog een buiten.
Buiten was het natuurlijk iets frisser aangezien het weer niet zomers te noemen was. Dit zorgde voor een weer andere beleving.
Er hing een soort statisch laagje om alles wat ik zag. Net of alles elektrisch geladen was.
P zegt dat hij een vreemde smaak in zijn mond heb. Verdomd! Ik ook!.
We zijn het erover eens dat dit een "digitale" smaak is.
We roken de joint op terwijl we over de parkeerplaats lopen.
P krijgt steeds last van een brok in zijn keel door het roken en rochelt steeds dikke kledders uit.
Door het eerdere "digitale" smaakgedoe, zei P steeds: "binary code in my throat!"
Hoe geniaal ik dit vond. Het rijmt gewoon!
We liepen weer naar binnen en vluchtte naar ons kamertje.
De joint hakte er goed in. Wat doen we hier! What was the meaning of this trip!
Eenmaal bijgekomen op ons kamertje was het weer tijd om naar beneden te gaan.
We kwamen langs de bioscoop en besloten te kijken wat er zoal draaide.
We keken naar een stuk papier waarom onder andere Wall-E stond.
We probeerde de beschrijving te lezen, maar elke keer als bij de ene zin waren, waren we de vorige alweer vergeten.
Waar gaat deze film nou in godsnaam over!? Dit ging gepaard met hard lachen en vage blikken van derden.
We hadden in een recensie op het internet gelezen dat diegene klaagde dat er in de kroegenstraat een schimmellucht hing.
Telkens als we hier langs liepen konden we het niet laten om steeds te schreeuwen: "What the fuck stinkt er hier zo?!"
Hierbij moet ik vermelden dat toen wij er waren, het er niet stonk.
We kwamen aan bij de speelhallen. P is erg goed in het spel Diamonds Eleven van de Photo-Play automaten.
Dit ding bleek ook hier te staan en P kon het niet laten om een potje te spelen.
De hele tijd als er een goeie zet werd gezet begon er een stem met: Yeah! Yeah! Yeah! Yeah!
Dit begon met mijn mind te fucken omdat ik niet wist of het nou echt een echo was, of dat ik dit me verbeelde.
Aan het eind van het potje kregen we de Afruim-Bonus.
Ik las dit echter als Afrium-Bonus. "Wat is een afrium?" vroeg ik aan P.
P: "Ja inderdaad, geen idee, is me nooit opgevallen?"
Toen we er achter kwamen dat het afruim-bonus was moesten we natuurlijk hard lachen.
Volgende bestemming was de rookruimte.
Vorige dag hadden we al opgemerkt dat er 2 meiden waren, waarvan er één gezegd was met een mooi stel borsten.
Diezelfde dag zagen we ook al een oude man, waarvan wij vermoedden dat het een vieze man was die meisjes aan het checken was.
We zitten lekker een sigaretje te roken toen ineens deze 2 dames binnen kwamen.
Ik keek P aan en zag aan ze gezicht dat hij ze ook had gezien. Even lachen natuurlijk.
Ik zei tegen P: "Echt he!"
P: "Ja echt!"
Op dit moment dacht ik: "Waar ging dit eigenlijk ook alweer over?"
Ik zie tegen P: "Als dit al de essentie van het gesprek is....."
Ik keek P en en kwam niet meer uit me woorden, maar hij begreep precies wat ik bedoelde.
Wat nu volgde was een lachkick van epische proporties.
Ik lieg niet als ik zeg dat ik werkelijk nog nooit zo verschrikkelijk hard heb gelachen.
De tranen sprongen in het rond. Normaal als ik een lachkick heb, heb ik nog wel kracht in me lichaam. Nu zakte ik echt onder de tafel.
En hoe hard ik me best deed om zelf naar boven te drukken, het lukte echt niet. Dit zorgde er voor dat ik nog harder moest lachen. Hoe kom ik hier uit?
Om het nog erger te maken kwam de oude vieze man ook langslopen. Ik wou gedag zeggen, maar veel meer als: "Hooeuu.." kwam er niet uit.
Toen we eindelijk, na voor mijn gevoel een half uur, klaar waren met lachen, keken we om ons heen.
Tot onze grote verbazing zaten alle mensen in de ruimte gewoon nog aan hun drankje de krant te lezen. Heeft niemand ons gezien/gehoord? Intens.
We moesten maar weer een joint roken!
Joint klaar en naar buiten. Nog steeds alles statisch en digitaal.
P begon ineens te rennen. Dit was zo raar. Het leek net een danseres (P is een man) op schaatsen met een tutu aan.
En uit het haar kwam een hele lange regenboogkleurige trail uit die zijn pad volgde.
Ik vertelde het P. "Nu jij! Ik wil het ook zien." Ik keek om me heen en kreeg het gevoel dat er allemaal mensen uit hun kamertje naar ons keken, dus moest ik P helaas teleurstellen.
Het is tijd om naar de indoor-kermis te gaan! Ik bevindt me ineens in een fear and loathing achtige setting met heel veel herrie en indrukken om te verwerken.
Ons blik viel het eerst op een spelletje waarmee je met 2 pistolen om een scherm moest mikken en bad-guys overhoop moest knallen.
Dit was ongeveer 3 seconde leuk toen we verder gingen. We liepen een rondje om te kijken wat er vrij was.
Toen het rondje klaar was stonden we weer bij het zelfde spel en pakte weer automatisch de pistolen op. "Wacht is? Dit was toch kut?" en we waren weer na 3 secondes klaar. :P
Er was verderop een soort zitkuil maar erboven een scala aan instrumenten die door de computer werden bespeeld. Grappig! Tenzij het natuurlijk de meest afgrijselijke muziek ooit is!
Dus ik zei tegen P dat we maar weg moesten. Ondertussen pakte ik een appelflap en ging zitten.
Ineens komen we tot de ontdekking dat ik maar 1 meter van deze decibellenkwekerij afzit en het dus nog gewoon even hard hoor. Wat weer uitermate grappig was natuurlijk.
Ik at me appelflap op toen P vroeg of het lekker was. Ik was gewoon vergeten te proeven! Weg hier.
We moeten zwemmen! Een uur bezig met besluiten wat we wel en niet moesten meenemen en nog een uur omkleden verder lagen we er eindelijk. Wat is dit vet!
Zwemmen is echt te chill op LSD. Ik draag lenzen en die had ik dus uitgedaan voor het zwemmen, wat resulteerde in nog onduidelijkere visuals. zijn dat nou mensen of palen?!
In het zwembad was een aquarium met grote vissen. Hier begon ik te mindfucken.
Omdat ik hier geld betaal om mijn welzijn te bevorderen zitten deze vissen hier voor de rest van hun leven opgesloten. Dit was misselijkmakend.
Klaar met zwemmen. P kwam nog tot de ontdekking dat hij in de kleedkamer stond! Ik: "P ben je al klaar?" P: "Dude, Ik sta!"
Tijd om te eten. We stonden in de rij en alles zag er heel vies uit. Dit heb ik altijd als ik onder invloed ben. Net of je allemaal lijken ziet ofzo.
Nu 2 happen hadden we het gehad. Om vervolgens in het andere gedeelte van het restaurant weer eten te pakken met het zelfde resultaat.
Roken! Eenmaal in de ruimte zei P dat hij het koud had. Ik zei alsof het de normaalste zaak van de wereld was: "Dat zegt er eentje die vonken spuugt!"
Ik zag namelijk steeds vonkjes uit ze mond komen. Dit had als resultaat een blik vol onbegrip en van P.
Vervolgens begonnen we schijt te krijgen aan alles en begonnen we gewoon te blowen op ons kamertje.
Na alles samengevat te hebben, keken we nog even TV. Hoe kunnen deze mensen zo serieus lullen? Zien jullie niet hoe stom jullie bezig zijn?
Uiteindelijk kwam er nog een Fries-joodse zanger een nummer spelen. Wat vet!
Het is tijd om te slapen, en na een tijdje rollen en praten lukt dit ook.
--------------------------------------------------------------------------
Dit was echt een intense ervaring en ik faal er ook in om me dit chronologisch voor de geest te halen.
Ik heb ook niet alle kleine dingetjes er in gezet. Het moet ook nog leuk voor jullie zijn om te lezen
Ook vergeet ik ongetwijfeld bepaalde dingen. Zelfs nu nog heb ik wel eens van: "oja! dat was er ook nog"
Wat me het meest bij is gebleven is hoe gruwelijk mensen zijn.
Er liep bijvoorbeeld een gezin met een kindje die helemaal opgemaakt was en uitbundig gekleed. En dit alles om uiterlijk vertoon tegenover anderen.
Ook het all-in principe was vrij erg aanwezig. Die mensen bleven hun borden maar opscheppen. Het kwam allemaal zo Amerikaans over.
Er zaten ook mensen die heel erg nep gelukkig waren. Ik ben op vakantie dus ik moet blj zijn!
Het lijkt net of je met dit middel de stomheid van de mensheid heel duidelijk kan zien.
Dit is zeker één van mijn favorieten en zal nog zeker aantal keren in mijn leven voorkomen.
Ik hoop dat jullie het een goed report vinden.
