Drug: LSD
Hoeveelheid: Anderhalve maya, ca. 250-300 mics
Locatie: De dierentuin en het park in de buurt
Lichamelijke status: Licht vermoeid en een klein beetje een kater
Personen: Twee, geen tripsitter
Weer: Zonnig
De voorbereiding
W en ik waren van plan om deze week nog te gaan trippen, we hadden allebij vakantie van de uni en het was de hele week al goed weer. Het leek ons een erg leuk idee om naar de dierentuin te gaan met een lekkere dosis LSD achter de kiezen.
De avond van te voren waren we nog drankspelletjes aan het spelen, en wonderbaarlijk genoeg werd ik toch de volgende ochtend wakker om 8 uur om ook echt niet meer in slaap te komen. We hadden afgesproken dat degene die het eerst wakker was de ander wakker zou bellen om vervolgens naar de dierentuin te gaan, ik vond echter dat het nog te vroeg was om hem nu al wakker te bellen. Ca. half 12 belde ik hem dan toch wakker omdat ik het wachten beu was, om half 1 stond ik bij hem voor de deur en om kwart voor 1 werden de zegels ingenomen. Anderhalf stuks in één keer, met in de planning om het overgebleven halfje een uurtje later in te nemen om op die manier de piek te verlengen.
The Zoo
Aangekomen bij Burgers Bush haalden we een kaartje en liepen we nog redelijk nuchter wat langs de dieren. We bespraken hoe dood die dieren wel niet waren, aangezien ze de hele dag niets aan het doen waren. Ze zitten daar opgesloten de hele dag doods voor zich uit te kijken. In de Desert kwamen de eerste merkbare effecten, ik had erg veel moeite met ademen maar ik wist dat dit slechts van tijdelijke aard zou zijn. Toch maar even gaan zitten want m'n luchtwegen wilden niet echt meewerken. We liepen door naar de Ocean, dit is een heel groot aquarium dat steeds dieper gaat en ook de bijpassende vissen laat zien. Het voelde net alsof we midden in de zee zaten, daar bleven we een klein half uurtje relaxen, de visuals waren al hevig. Het hele ondergrondse gebouwtje schudde in z'n voegen. We zetten allebij wat muziek op, ik luister eerst naar de klanken van Sphongle - Divine Moments of Truth en als dat afgelopen is start m'n ipod Dream Theatre - Octavarium. Na hier enige tijd gerelaxed te hebben gaan we naar buiten waar we nauwelijks nog kunnen lopen.
We lopen toch nog door want ik wil graag olifanten zien op dat moment, we liepen naar de dieren toe en merken dat de visuals heviger en heviger worden. Als we op een bankje zitten zeg ik tegen W "wow, m'n geest creërt beelden die er niet zijn op dat muurtje". Het was dan ook een gewoon muurtje maar ik zag er allemaal prachtige maya tekeningen op. Na enige tijd daar gezeten te hebben lopen we weer door, ik vermaak mezelf en W door de Duitse teksten op de bordjes bij de dieren voor te lezen.
Little did I know... That the next hour would be living hell
Op dit moment gaan we allebij heel erg hard, lopen wordt bijna onmogelijk. We besluiten daarom te gaan zitten op een terras, de mensen zien ons daar wel zitten maar erop terugkijkend hebben ze op wat vreemde blikken na, weinig aandacht aan ons geschonken. Dat is echter niet hoe ik het beleefde, eerst ging het nog allemaal prima, ik raakte wat lichaamsdelen kwijt zoals m'n benen, tanden en armen(dat overkomt me wel vaker op LSD). Toen ik echter even naar het toilet moest begon het. In het toilet zag ik hoe ik bloed aan het pissen was, gefocussed kijkend of dat echt zo was werd ik het toilet ingezogen waar ik bijna verzoop in m'n eigen bloederige uitscheiding. Het toilet uitgekomen ging ik weer bij W op het terras zitten. De visuals waren enorm hevig op dat moment. Ik begon het ongemakkelijk te vinden dat ik lichaamsdelen kwijtraakte. In de ruiten van het gebouw waar we voor zaten zag ik allemaal ambulances en ziekenbroeders lopen. Ze kwamen mij ophalen, ik ben niet bang voor ambulances, maar wel voor de consequenties die het opgehaald worden en naar het ziekenhuis gebracht worden brengen. Vanaf dat moment hoorde ik de hele tijd alarmbellen en sirenes in m'n hoofd. Knettergek werd ik ervan. Er liep een vrouw langs met een kinderwagen, dit zag ik echter als een ambulancemedewerker met een uitgeklapt ziekenbed.
Toen kwam er een voederwagen voor de dieren langs, daar zag ik lijken op liggen. Ook als ik meer in m'n hoofd spacede zag ik een man bloed overgeven. Dit schrikte mij echter minder af dan al die k*tambulances en die gekmakende sirenes.
Gedurende dit hele uur zat ik superparanoïde om me heen te kijken, ik heb W een paar keer gevraagd of we wegkonden, na enige tijd gaf hij er aan toe, hoewel het nog steeds moeilijk was om te lopen. Nog steeds paranoïde liepen we naar de tijgers. Dit gaf me enige afleiding, wat waren dat prachtige dieren zeg. Die machtige tijger liep daar in zijn jungle een beetje te ijsberen. Wat een dier! Vanaf dit moment ging het langzaamaan weer beter met m'n trip. We liepen toen naar het deel van het dierenpark met de vogels, prachtige kleurrijke vogels keken me aan. Wat waren dat mooie dieren zeg, een soort van een pauw met een mooie rode kuif en een groen lichaam deed erg arrogant.
Toen kwamen we aan bij de pelikanen die een knorrend geluid aan het maken waren, we noemden ze vanaf dat moment 'varkensvogels', wat maakten die dieren een herrie zeg :P
De alarmbellen werden langzaamaan minder heftig, het was al bijna 5 uur dus we moesten het park uit. Op de terugweg kwam er ineens iemand uit het dierentuin-restaurant gestormd. Hij was overduidelijk dronken, hij stonk naar wiet en hij was shag aan het roken, hij had een rood trainingspak aan, viezig lang haar en een snor. We vonden hem echt een opperaso. Hij was met z'n ex-vrouw. We liepen achter hem en hij sprak ons aan. "Dit is godverdomme m'n ex-wijf, en ze loop nog te zeikeh. Zegt ze je bent dronken!" "Vinden jullie nou dat je ex-wijf zo moet zeiken tegen je?" Wij antwoorden iets in de trant van "lekker pils". Ikzelf reageerde nog door te zeggen dat ikzelf ook niet vies was van geestverengende of verwijdende middelen. Deze man heeft een enorme indruk op me achtergelaten. Hij wist zichzelf gewoon nog voor 5 uur enorm naar de klote te zuipen, zonder vrienden erbij, en IN EEN FUCKING DIERENTUIN!!!.
Toen hij de andere kant opliep hoorde ik z'n ex-vrouw nog zeggen dat hij zich echt moest laten opnemen...
Het Park
Hoewel het in de dierentuin ook prachtig was heb ik dit ervaren als het mooiste stuk van de trip. We waren naar een park gefietst omdat de invloeden van de LSD nog lang niet weg waren. Sterker nog, de vissuals waren nog steeds prachtig aanwezig. Ik liep in het park met m'n ipod in, wat na te denken. Het lopen was een prettige bezigheid, ik kwam W later weer tegen. Hij liep toen ook mee. Toen ik een boom aanraakte hallucineerde ik dat mijn vingers aan elkaar plakten van de hars, ik realiseerde me echter dat dit niet mogelijk was, aangezien ik handschoenen aan had.
We gingen zitten op een bankje, hier voelde ik me boven mijn lichaam zweven. Op dat moment bedacht ik allemaal mooie theorieën over het leven, over taal, over het zijn of het niet zijn. We gaven samen nog wat af op de onhandigheid van het lichaam. Ik bedacht me dat het lichaam alleen maar gebondenheid brengt, je moet het voeding geven. Als je wilt reizen dan moet je je lichaam ook vervoeren. Als ik echter alleen een geest had, dan kon ik mezelf er gewoon naartoe brengen in een seconde wanneer ik daar zin in had. Aangezien de restricties van het lichaam dan niet van toepassing zijn.
Het werd ondertussen donker, en we besloten onze fietsen maar weer eens op te gaan zoeken. Dit was moeilijker dan gedacht, aangezien we een heel stuk hadden gelopen en we allebij de weg terug niet meer wisten. Bovendien werden we vrij veel afgeleid: "Ooooh, daar is licht, laten we daar naartoe lopen". De sterren waren op dit moment prachtig te zien, de hemel was erg mooi, alle kleuren van de regenboog waren in de hemel te zien. De sterren als zilveren puntjes in deze kleurenmassa.
Na enig lopen kwamen we toevallig weer bij onze fietsen aan, het bleek dat we een hele vreemde lus hadden gelopen. Na nog enige tijd op de fiets gezweeft te hebben (we dachten dat we bultop konden fietsen zonder te trappen) gingen we naar huis toe. We hebben nog even nagepraat en zijn toen een biertje gaan drinken.
Al met al was het een geslaagde dag, zelfs met het minder prettige gedeelte meegeteld.
Ik hoop dat ik jullie geboeid heb gehouden,
Mit Freundlichen Grüss,
Pikachu
Hoeveelheid: Anderhalve maya, ca. 250-300 mics
Locatie: De dierentuin en het park in de buurt
Lichamelijke status: Licht vermoeid en een klein beetje een kater
Personen: Twee, geen tripsitter
Weer: Zonnig
De voorbereiding
W en ik waren van plan om deze week nog te gaan trippen, we hadden allebij vakantie van de uni en het was de hele week al goed weer. Het leek ons een erg leuk idee om naar de dierentuin te gaan met een lekkere dosis LSD achter de kiezen.
De avond van te voren waren we nog drankspelletjes aan het spelen, en wonderbaarlijk genoeg werd ik toch de volgende ochtend wakker om 8 uur om ook echt niet meer in slaap te komen. We hadden afgesproken dat degene die het eerst wakker was de ander wakker zou bellen om vervolgens naar de dierentuin te gaan, ik vond echter dat het nog te vroeg was om hem nu al wakker te bellen. Ca. half 12 belde ik hem dan toch wakker omdat ik het wachten beu was, om half 1 stond ik bij hem voor de deur en om kwart voor 1 werden de zegels ingenomen. Anderhalf stuks in één keer, met in de planning om het overgebleven halfje een uurtje later in te nemen om op die manier de piek te verlengen.
The Zoo
Aangekomen bij Burgers Bush haalden we een kaartje en liepen we nog redelijk nuchter wat langs de dieren. We bespraken hoe dood die dieren wel niet waren, aangezien ze de hele dag niets aan het doen waren. Ze zitten daar opgesloten de hele dag doods voor zich uit te kijken. In de Desert kwamen de eerste merkbare effecten, ik had erg veel moeite met ademen maar ik wist dat dit slechts van tijdelijke aard zou zijn. Toch maar even gaan zitten want m'n luchtwegen wilden niet echt meewerken. We liepen door naar de Ocean, dit is een heel groot aquarium dat steeds dieper gaat en ook de bijpassende vissen laat zien. Het voelde net alsof we midden in de zee zaten, daar bleven we een klein half uurtje relaxen, de visuals waren al hevig. Het hele ondergrondse gebouwtje schudde in z'n voegen. We zetten allebij wat muziek op, ik luister eerst naar de klanken van Sphongle - Divine Moments of Truth en als dat afgelopen is start m'n ipod Dream Theatre - Octavarium. Na hier enige tijd gerelaxed te hebben gaan we naar buiten waar we nauwelijks nog kunnen lopen.
We lopen toch nog door want ik wil graag olifanten zien op dat moment, we liepen naar de dieren toe en merken dat de visuals heviger en heviger worden. Als we op een bankje zitten zeg ik tegen W "wow, m'n geest creërt beelden die er niet zijn op dat muurtje". Het was dan ook een gewoon muurtje maar ik zag er allemaal prachtige maya tekeningen op. Na enige tijd daar gezeten te hebben lopen we weer door, ik vermaak mezelf en W door de Duitse teksten op de bordjes bij de dieren voor te lezen.
Little did I know... That the next hour would be living hell
Op dit moment gaan we allebij heel erg hard, lopen wordt bijna onmogelijk. We besluiten daarom te gaan zitten op een terras, de mensen zien ons daar wel zitten maar erop terugkijkend hebben ze op wat vreemde blikken na, weinig aandacht aan ons geschonken. Dat is echter niet hoe ik het beleefde, eerst ging het nog allemaal prima, ik raakte wat lichaamsdelen kwijt zoals m'n benen, tanden en armen(dat overkomt me wel vaker op LSD). Toen ik echter even naar het toilet moest begon het. In het toilet zag ik hoe ik bloed aan het pissen was, gefocussed kijkend of dat echt zo was werd ik het toilet ingezogen waar ik bijna verzoop in m'n eigen bloederige uitscheiding. Het toilet uitgekomen ging ik weer bij W op het terras zitten. De visuals waren enorm hevig op dat moment. Ik begon het ongemakkelijk te vinden dat ik lichaamsdelen kwijtraakte. In de ruiten van het gebouw waar we voor zaten zag ik allemaal ambulances en ziekenbroeders lopen. Ze kwamen mij ophalen, ik ben niet bang voor ambulances, maar wel voor de consequenties die het opgehaald worden en naar het ziekenhuis gebracht worden brengen. Vanaf dat moment hoorde ik de hele tijd alarmbellen en sirenes in m'n hoofd. Knettergek werd ik ervan. Er liep een vrouw langs met een kinderwagen, dit zag ik echter als een ambulancemedewerker met een uitgeklapt ziekenbed.
Toen kwam er een voederwagen voor de dieren langs, daar zag ik lijken op liggen. Ook als ik meer in m'n hoofd spacede zag ik een man bloed overgeven. Dit schrikte mij echter minder af dan al die k*tambulances en die gekmakende sirenes.
Gedurende dit hele uur zat ik superparanoïde om me heen te kijken, ik heb W een paar keer gevraagd of we wegkonden, na enige tijd gaf hij er aan toe, hoewel het nog steeds moeilijk was om te lopen. Nog steeds paranoïde liepen we naar de tijgers. Dit gaf me enige afleiding, wat waren dat prachtige dieren zeg. Die machtige tijger liep daar in zijn jungle een beetje te ijsberen. Wat een dier! Vanaf dit moment ging het langzaamaan weer beter met m'n trip. We liepen toen naar het deel van het dierenpark met de vogels, prachtige kleurrijke vogels keken me aan. Wat waren dat mooie dieren zeg, een soort van een pauw met een mooie rode kuif en een groen lichaam deed erg arrogant.
Toen kwamen we aan bij de pelikanen die een knorrend geluid aan het maken waren, we noemden ze vanaf dat moment 'varkensvogels', wat maakten die dieren een herrie zeg :P
De alarmbellen werden langzaamaan minder heftig, het was al bijna 5 uur dus we moesten het park uit. Op de terugweg kwam er ineens iemand uit het dierentuin-restaurant gestormd. Hij was overduidelijk dronken, hij stonk naar wiet en hij was shag aan het roken, hij had een rood trainingspak aan, viezig lang haar en een snor. We vonden hem echt een opperaso. Hij was met z'n ex-vrouw. We liepen achter hem en hij sprak ons aan. "Dit is godverdomme m'n ex-wijf, en ze loop nog te zeikeh. Zegt ze je bent dronken!" "Vinden jullie nou dat je ex-wijf zo moet zeiken tegen je?" Wij antwoorden iets in de trant van "lekker pils". Ikzelf reageerde nog door te zeggen dat ikzelf ook niet vies was van geestverengende of verwijdende middelen. Deze man heeft een enorme indruk op me achtergelaten. Hij wist zichzelf gewoon nog voor 5 uur enorm naar de klote te zuipen, zonder vrienden erbij, en IN EEN FUCKING DIERENTUIN!!!.
Toen hij de andere kant opliep hoorde ik z'n ex-vrouw nog zeggen dat hij zich echt moest laten opnemen...
Het Park
Hoewel het in de dierentuin ook prachtig was heb ik dit ervaren als het mooiste stuk van de trip. We waren naar een park gefietst omdat de invloeden van de LSD nog lang niet weg waren. Sterker nog, de vissuals waren nog steeds prachtig aanwezig. Ik liep in het park met m'n ipod in, wat na te denken. Het lopen was een prettige bezigheid, ik kwam W later weer tegen. Hij liep toen ook mee. Toen ik een boom aanraakte hallucineerde ik dat mijn vingers aan elkaar plakten van de hars, ik realiseerde me echter dat dit niet mogelijk was, aangezien ik handschoenen aan had.
We gingen zitten op een bankje, hier voelde ik me boven mijn lichaam zweven. Op dat moment bedacht ik allemaal mooie theorieën over het leven, over taal, over het zijn of het niet zijn. We gaven samen nog wat af op de onhandigheid van het lichaam. Ik bedacht me dat het lichaam alleen maar gebondenheid brengt, je moet het voeding geven. Als je wilt reizen dan moet je je lichaam ook vervoeren. Als ik echter alleen een geest had, dan kon ik mezelf er gewoon naartoe brengen in een seconde wanneer ik daar zin in had. Aangezien de restricties van het lichaam dan niet van toepassing zijn.
Het werd ondertussen donker, en we besloten onze fietsen maar weer eens op te gaan zoeken. Dit was moeilijker dan gedacht, aangezien we een heel stuk hadden gelopen en we allebij de weg terug niet meer wisten. Bovendien werden we vrij veel afgeleid: "Ooooh, daar is licht, laten we daar naartoe lopen". De sterren waren op dit moment prachtig te zien, de hemel was erg mooi, alle kleuren van de regenboog waren in de hemel te zien. De sterren als zilveren puntjes in deze kleurenmassa.
Na enig lopen kwamen we toevallig weer bij onze fietsen aan, het bleek dat we een hele vreemde lus hadden gelopen. Na nog enige tijd op de fiets gezweeft te hebben (we dachten dat we bultop konden fietsen zonder te trappen) gingen we naar huis toe. We hebben nog even nagepraat en zijn toen een biertje gaan drinken.
Al met al was het een geslaagde dag, zelfs met het minder prettige gedeelte meegeteld.
Ik hoop dat ik jullie geboeid heb gehouden,
Mit Freundlichen Grüss,
Pikachu
