LSD ervaring als in de sixties

[LadyLike]

Ik heb veel gelezen over de LSD ervaringen in de sixties en ben nu op zoek naar wat de reden is dat mijn ervaringen daar niet zo bij in de buurt komen. Ik lees over heftige hallucinaties en echt vervormde wereldbeelden. Ik heb nooit dingen gezien die er niet zijn. Als ik mijn ogen dicht doe zit wel de sfeer van de muziek in mijn hoofd. Dus bijv met bepaalde Beatles nummers waan ik me in India of de jungle. Het dichtste bij een hallucinatie was mijn kat die onder een kast zat en toen ze spinnend op me af liep leek ze een leeuw (langharig beest).

anyways, kunnen jullie eens meedenken wat mogelijke redenen zijn?
- ze gebruikten in de sixties veeeel meer dan wij nu?
(wij hebben 200mu of 300mu blotters LSD gebruikt en 150mu tot 450mu 1P-LSD. De laatste tijd altijd 1P omdat ik die vlotters echt vies vind. Kan 1P minder hallucinerend zijn?)
- LSD is anders dan vroeger? We zijn meer voorbereid? Meer afgestompt door TV, internet etc etc?
Of moet ik gewoon nog meer nemen of toch weer terug naar echte LSD met stevigere dosis?

 

[Casaan]

Waar ben je naar op zoek?

 

[Mindless]

@LadyLike

LSD in de 60's scheen vrij sterk te zijn geweest, maar met die doseringen die jij daar noemt zou je goed moeten zitten. En LSD en de LSD analogen als 1P-LSD zouden elkaar niet heel veel moeten ontlopen omdat die laatste pro-drugs zijn voor LSD en dus alsnog in het lichaam omgezet worden in LSD. Al zouden er nuanceverschillen kunnen zijn.

Waar ik dan aan ga denken is, met wat voor mindset gaan jullie een trip in? Is dat met een echte intentie om bijvoorbeeld aan jezelf te werken, aan introspectie te doen. Of is het simpeler: je neemt een drug en wilt een bepaald effect van die drug. Het is mijn ervaring dat psychedelica, in tegenstelling tot de meeste andere middelen, erg leunen op de eigen inbreng. Niet slechts een toeschouwer zijn dus, maar actief bezig zijn met de trip naar een hoger niveau brengen. Middels intentie dus, maar ook meditatie, introspectie.

Ik heb gisteren een ALD-52 (nog zo'n LSD pro-drug) trip op 75 ug gedaan en dit was ook een amper visuele ervaring. Daar is de dosering ook gewoon wat te laag voor. Maar je kunt echt een ander wereldbeeld krijgen op zo'n dosering als je op een bepaalde manier in de trip staat. Je bedoeld met wereldbeeld toch de manier hoe je naar de wereld kijkt: je cognitie? Dat kan heel goed als je zelf actief na gaat denken over bepaalde diepe kwesties, of jezelf helemaal overgeeft aan de ervaring. En het is zelfs mijn ervaring dat als je op een voldoende dosering (100 - 150 ug) mediteert, je trip een enorme boost in visuals kan krijgen. Het is een switch in mindset die jou in de staat van kinderlijke verwondering brengt en samen met de LSD een krachtige visuele ervaring oplevert. Daar hoef je (in mijn ervaring) niet honderden ug's voor in te nemen.

Overigens, het echt dingen zien die er niet zijn komt geloof ik niet zo gauw voor op iets als LSD. Het zijn vooral (eventueel heel intense) vervormingen en overlays van geometrische patronen en dergelijke. Niet het hallucineren van objecten of mensen die er niet zijn, zoals wel gebeurd op bijvoorbeeld overdoseringen van MDMA.

 

[Eik]

Hoi @LadyLike ,

Interessante vraag. Om te beginnen is LSD tegenwoordig nog hetzelfde middel. Ook de nieuwe RC's zoals 1-P lsd en ALD-52 zijn voor zover ik kan achterhalen gewoon pro-drugs van LSD. Ik zou ze in een blinde test waarschijnlijk niet kunnen onderscheiden van LSD-25.

Ik denk wel dat er in de 'sixties' twee zaken anders waren dan nu. Ten eerste was wat gezien werd als "normale" dosering destijds anders dan nu. Waar nu 100-150ug vaak als "normale dosering" wordt gezien was dat destijds volgens mij eerder rond de 250ug. Ook werden mensen regelmatig gewoon direct met 250ug geintroduceerd in plaats van eerst wat rustiger kennis te maken.

Ten tweede zag de maatschappij er anders uit in die tijd. LSD was in het begin van de jaren '60 nog overal legaal en had nog een positieve reputatie als soort van wondermiddel voor tal van aandoeningen. Pas later in de 'sixties' werd het middel verboden en ontstond er een ware hetze en propagandacampagne tegen LSD. De maatschappelijke reputatie en wettelijke status van een middel hebben ongetwijfeld invloed op hoe je een middel ervaart. Helemaal een suggestief middel als een psychedelicum.

Ik heb gisteren een ALD-52 (nog zo'n LSD pro-drug) trip op 75 ug gedaan en dit was ook een amper visuele ervaring. Daar is de dosering ook gewoon wat te laag voor.

Ik vind LSD op lage doseringen ook weinig visueel. Bij mij beginnen de open-eye Visuals pas een beetje vanaf 150ug en zelfs dan vind ik ze bescheiden. Closed-eye Visuals zijn wel duidelijker aanwezig.

Overigens, het echt dingen zien die er niet zijn komt geloof ik niet zo gauw voor op iets als LSD. Het zijn vooral (eventueel heel intense) vervormingen en overlays van geometrische patronen en dergelijke.

Ik heb nu denk ik rond de 20 LSD trips gedaan varierend van 100-220ug. Slechts bij 1 trip heb ik echte "hallucinaties" gehad die niet zomaar terug te voeren waren op vervormingen. Toen zag ik daadwerkelijk allemaal verschillende gezichten toen ik naar mijn tripmaatje keek. Dit was op circa 210ug. Het kan dus wel maar het is, in mijn ervaring, wel redelijk zeldzaam.

Of moet ik gewoon nog meer nemen of toch weer terug naar echte LSD met stevigere dosis?

Het is mij niet helemaal duidelijk waar je naar op zoek bent. Als je daadwerkelijk ervaring hebt met doseringen van 150-450 ug lsd/1-P dan lijkt me dat het niet aan de dosering ligt. Dit zijn namelijk al behoorlijk stevige trips als je geen tolerantie hebt opgebouwd.

 

[Mindless]

Ik heb nu denk ik rond de 20 LSD trips gedaan varierend van 100-220ug. Slechts bij 1 trip heb ik echte "hallucinaties" gehad die niet zomaar terug te voeren waren op vervormingen. Toen zag ik daadwerkelijk allemaal verschillende gezichten toen ik naar mijn tripmaatje keek. Dit was op circa 210ug. Het kan dus wel maar het is, in mijn ervaring, wel redelijk zeldzaam.

Je zou kunnen beargumenteren dat ook dat (vrij extreme) vervormingen zijn van al bestaande objecten/mensen. Ik heb ook dergelijke extreme visuele vervormingen van mensengezichten ervaren op psilocybine, maar nog nooit dat er uit het niets ineens iets te zien is, zonder dat een bestaand object of mens aanwezig was. Nou ja misschien 1 keer dan, toen er een entiteit mijn kamer binnenkwam. Maar zelfs dat was weinig visueel, maar eerder "zien" met het derde oog of iets dergelijks.

 

[Eik]

Je zou kunnen beargumenteren dat ook dat (vrij extreme) vervormingen zijn van al bestaande objecten/mensen.

Klopt. Het is maar net waar je de grens legt. Ik heb in ieder geval vaak mensen hun gezicht behoorlijk zien veranderen op psilo/lsd maar dit was de enige keer dat het oorspronkelijke gezicht er niets meer toe deed. Haar gezicht veranderde niet alleen van uiterlijk maar ook van geslacht en van etniciteit. Dat ging toch best wel ver.

Compleet nieuwe dimensies en entiteiten heb ik alleen ervaren op pure DMT.

 

[Mindless]

Klopt. Het is maar net waar je de grens legt. Ik heb in ieder geval vaak mensen hun gezicht behoorlijk zien veranderen op psilo/lsd maar dit was de enige keer dat het oorspronkelijke gezicht er niets meer toe deed. Haar gezicht veranderde niet alleen van uiterlijk maar ook van geslacht en van etniciteit. Dat ging toch best wel ver.

Compleet nieuwe dimensies en entiteiten heb ik alleen ervaren op pure DMT.

Oh dat heb ik ook weleens bij het in de spiegel kijken op psilo of LSD! En bij samen trippen met anderen, met als hoogtepunt dat mijn vrienden in levensechte dieren veranderden.

Hoewel extreem, vind ik dat nog gevoelsmatig wat anders als dat er bijvoorbeeld uit het niets een kabouter in de woonkamer staat.

 

[LadyLike]

Wat wij eruit willen halen is vooral het bereiken van een diepere laag in onszelf. Therapeutisch, verwerking van gebeurtenissen in ons verleden zodat we in het heden milder naar ons eigen handelen kunnen kijken en ook irreële overreacties zelf kunnen plaatsen en verminderen.
Bij de 450ug heb ik een egodood ervaring gehad waarbij ik mezelf helemaal af heb gepeld tot aan een kern van licht. Er bleef niets anders over. “Als je alle opschmuck eraf haalt, voor wie doe je dan wat je doet? Wat of wie blijft er over?” Mijn ego was weg.
Het kan zijn dat we onze realiteit niet vervormd omdat we altijd thuis trippen? Dezelfde omgeving die we inmiddels met LSD even goed kennen als zonder? Waardoor onze hersenen aanpassen en de boel niet meer vervormen?
Ik had ook gelezen dat lsd en 1P niet echt van elkaar te onderscheiden waren qua trip, maar omdat de eerste paar trips anders waren dan die erna en dat ook de overstap was van lsd naar 1P begon ik eraan te twijfelen.

nog meer nemen dan 450ug is mss wat overdreven hè? 😬😝 díe 450ug nam ik overigens ook niet thuis, maar in hotel. We denken er nu over om eens echt een totaal andere lokatie te zoeken voor een trip. Een huisje in een bos ofzo waar we echt niemand zullen tegenkomen. In hotel ben je je toch bewust van je omgeving.

 

[Mindless]

Wat wij eruit willen halen is vooral het bereiken van een diepere laag in onszelf. Therapeutisch, verwerking van gebeurtenissen in ons verleden zodat we in het heden milder naar ons eigen handelen kunnen kijken en ook irreële overreacties zelf kunnen plaatsen en verminderen.
Bij de 450ug heb ik een egodood ervaring gehad waarbij ik mezelf helemaal af heb gepeld tot aan een kern van licht. Er bleef niets anders over. “Als je alle opschmuck eraf haalt, voor wie doe je dan wat je doet? Wat of wie blijft er over?” Mijn ego was weg.
Het kan zijn dat we onze realiteit niet vervormd omdat we altijd thuis trippen? Dezelfde omgeving die we inmiddels met LSD even goed kennen als zonder? Waardoor onze hersenen aanpassen en de boel niet meer vervormen?
Ik had ook gelezen dat lsd en 1P niet echt van elkaar te onderscheiden waren qua trip, maar omdat de eerste paar trips anders waren dan die erna en dat ook de overstap was van lsd naar 1P begon ik eraan te twijfelen.

nog meer nemen dan 450ug is mss wat overdreven hè? 😬😝 díe 450ug nam ik overigens ook niet thuis, maar in hotel. We denken er nu over om eens echt een totaal andere lokatie te zoeken voor een trip. Een huisje in een bos ofzo waar we echt niemand zullen tegenkomen. In hotel ben je je toch bewust van je omgeving.

Iedereen heeft zijn eigen redenen om te trippen, persoonlijk vind ik de ego-dood/ego-oplossing vele malen interessanter dan wat visueel spektakel. Inderdaad, voor wie doe je wat je doet? Je doet niks, jij leeft niet, je wordt geleefd (door een hogere kracht). Wat bij mij meermaals is gebeurd, is dat ik in de eerste "stage" van LSD kleuren en patronen zag, maar dat ik dan een ego-oplossing kreeg en al die artificiële kleuren verdwijnen dan en ik zie hetzelfde als normaal, met het grote verschil dat ik zelf niet meer hetzelfde ben. Er kijkt dan iets oneindig veel "groters" door mijn ogen. De ware schoonheid zit hem ook nooit in het waargenomene, maar in de waarnemer. Wanneer het ego weg is, kijkt puur bewustzijn naar de wereld en die wereld is maar een reflectie van dat.

Maar ook ik hou van mooie visuals, maar vind deze persoonlijk eerder bij psilocybine en ook DMT (changa). Daar al ervaring mee?

 

[LadyLike]

Ik heb wel truffels gedaan maar geen andere. Ik vind het verbindende van lsd prettig en zou ook niet weten hoe ik aan andere spul zou moeten komen 😝 ik ben heel nieuwsgierig naar ayuhuasca, maar again: hoe kom ik daar aan 😝 de scooterboy heeft alleen pep.
Op zich hoef ik de visuals niet hoor: ik heb bewegende planten en schilderijen. Fractals en kleuren. Zeker in combi met X en met daglicht is het fantastisch wonderschoon. Ben vooral benieuwd of ik iets mis omdat ik de sixties verhalen zo vind afwijken van mijn eigen belevingen. Inmiddels zo’n 15 trips, denk ik.

 

[Mindless]

Ik heb wel truffels gedaan maar geen andere. Ik vind het verbindende van lsd prettig en zou ook niet weten hoe ik aan andere spul zou moeten komen 😝 ik ben heel nieuwsgierig naar ayuhuasca, maar again: hoe kom ik daar aan 😝 de scooterboy heeft alleen pep.
Op zich hoef ik de visuals niet hoor: ik heb bewegende planten en schilderijen. Fractals en kleuren. Zeker in combi met X en met daglicht is het fantastisch wonderschoon. Ben vooral benieuwd of ik iets mis omdat ik de sixties verhalen zo vind afwijken van mijn eigen belevingen. Inmiddels zo’n 15 trips, denk ik.

En je mist dan dus het therapeutische effect vooral? Hoorde je dat vooral terug uit die LSD reports uit de 60's? Ik heb dat op zowel LSD als truffels/paddo's ervaren, maar ik denk sterker op die laatste. Maar het gebeurde ook lang niet altijd. Soms waren het meer kosmische ervaringen die niet echt over mij als persoon gingen, maar welke meer existentieel van aard waren (voorbij de persoonlijkheid). Soms was het ook een klein element van een trip.

Wat ik persoonlijk altijd heel sterk ervaar, is dat psychedelica mij de ervaring geeft die ik nodig heb. En dan met name psilocybine. Ik zat er nooit zo over in of de ervaring zo en zo zou worden, want ik wist dat ik altijd precies zou krijgen wat ik nodig had en dat dat mooier zou zijn dan ik zelf ooit zou kunnen bedenken.

 

[Alakazam]

Wat ik persoonlijk altijd heel sterk ervaar, is dat psychedelica mij de ervaring geeft die ik nodig heb. En dan met name psilocybine. Ik zat er nooit zo over in of de ervaring zo en zo zou worden, want ik wist dat ik altijd precies zou krijgen wat ik nodig had en dat dat mooier zou zijn dan ik zelf ooit zou kunnen bedenken.

Had je dat idee ook tijdens/na de helse trips die je gehad hebt?

 

[LadyLike]

Nog nooit een bad trip gehad. Wel een aantal die me echt precies inzichten verschaften waar ik die week zoekende naar was.

 

[Mindless]

Had je dat idee ook tijdens/na de helse trips die je gehad hebt?

In eerste instantie niet maar later wel, soms pas veel later. Het forceerde mij om meer nederig en respectvol te worden ten opzichte van volgende trips. Ik was dan namelijk weer te frequent aan het trippen geweest, was te overmoedig en integreerde te weinig. Dus kreeg ik de ervaringen die ik nodig had om daar wat aan te doen. Had het liever voorkomen maar ik denk dat ik ze echt moest beleven.

 

[Kwatzakottel]

Wat verhalen over LSD in de 60er jaren erg problematisch maakt zijn twee dingen - het eerste is dat overheden middels geheime diensten erg
betrokken waren bij de beeldvorming. Veel van de 'verhalen' zijn vaak doelbewuste propaganda, eigenlijk bedoeld om het middel in diskrediet te brengen. Dat LSD destijds zo enorm superheftig was is ook een verhaal, dat deels aan precies dit gegeven te wijten is, en anderzijds aan de psychiatrie, die verschrikkelijk in de kinderschoenen staat en zelfs niet eens een consistente definitie van 'hallucinatie' weet hanteren, in veel gevallen gebruikt men het om een delirium mee te omschrijven. Het narratief destijds was dat LSD gevaarlijk was omdat je 'flashbacks' kon krijgen en die flashbacks wezen er dan op dat je 'gek aan het worden was'. Relatief veel jonge mensen werden door dat narratief de armen van de pcychiatrie ingedreven, en tot vandaag blijven de verhalen over gek worden van LSD vrij hardnekkig voortbestaan.

 

[Kwatzakottel]

Sterker nog: ik durf bijna te stellen dat na de industrialisatie dit precies het ontstaan van de bullshit job industrie was – verschaf een legertje half-intelligente mensen zinvol werk, en daarbij verzin je een soort wetenschap, en een narratief zorgt voor de klandizie. Bingo!