Tripreport v/d Maand LSD - de relativiteit van geluk

[Eik]

Zaterdagmiddag 14.00 uur. Vrouw en kindjes zijn net weg en papa heeft het huis alleen! Ik ben al de hele week aan het twijfelen: zal ik nu wel of geen LSD trip doen? Mijn afgelopen LSD trips waren elke keer zo fantastisch dat ik weer terug wil naar die fantastische plek waar alles mooi, nieuw en spannend is! Opnieuw op reis in mijn eigen hoofd en de wereld bekijken door een mooie gekleurde bril!

Helaas ben ik afgelopen week verkouden geworden. Zou dit een negatieve impact hebben op mijn trip? De verkoudheid valt mee maar het blijft een onderdeel van je set/setting. Bovendien was het nog maar 1,5 maand geleden dat ik met Roze Olifant heb getript. Is dit niet te snel? Ik bleef maar twijfelen en besloot uiteindelijk om 15.00 uur “fuck it ik doe het gewoon!”. 5 minuten later lag er 1 ¾ zegel met 220ug ALD-52 (LSD analoog) onder mijn tong en kon het feestje beginnen!

Al na 45 minuten begon ik echt duidelijke effecten te merken. Het begin van de trip vind ik traditioneel het zwaarste… Het langzaam controle verliezen zonder dat de mooie tripwereld er volledig voor in de plaats is gekomen. Ik merkte nu ook duidelijk dat ik minder fysieke energie had dan normaal waardoor alles een beetje “mat” aanvoelde. De normale “glans” van een LSD trip was minder helder. De muziek was nog steeds prachtig en ook de visuals waren mooi maar het sprankelende miste wel een beetje… Alsof je een cola drinkt die te lang open heeft gestaan…

Help waar is mijn vangnet?!

Terwijl ik net even goed in de trip zat en lekker aan het genieten was gebeurde er iets ogenschijnlijk onbeduidends. Mijn muziekboxje viel uit. Ik zet hem weer aan en ben opgelucht dat ik weer verder kan met muziek luisteren. Twee minuten later valt hij echter weer uit en deze keer is het einde oefening. Het boxje is leeg en de oplader is met mijn vrouw mee…

Deze kleine negatieve ervaring wordt in mijn hoofd opgeblazen buiten alle proporties. Mijn muziek is tijdens het trippen mijn vangnet. Het zijn handgeselecteerde nummers waarvan ik weet dat ik er kalm en gelukkig van word. De plotselinge afwezigheid van mijn muziek snijd door mijn ziel. Ik ervaar de stilte als ijzig en kil. Ik schiet in de stress dat ik nog 10 uur trippen te gaan heb zonder het veilige gevoel dat mijn muziek me altijd geeft. Dit is eng! Dit wil ik niet! Ik besef me dat ik op dat moment liever niet zou willen trippen en weet dat de wens om niet te trippen het voorteken van een bad trip is… Ik voel een licht paniekerig gevoel opkomen terwijl ik balanceer op de rand van een afgrond.

Ik overweeg naar buiten te rennen en een willekeurige voorbijganger te vragen mijn muziek te repareren maar bedenk me gelukkig nog net dat dat misschien niet de oplossing is. Helder nadenken lijkt bijna onmogelijk. Ik dreig het contact met de realiteit nu echt te verliezen besef ik me nu opeens! Aaaah!!!!

Reddingslijn naar de realiteit

Op dat moment belt Roze Olifant me op om te vragen hoe mijn trip gaat… Een vertrouwde stem! Iets waar ik me aan vast kan houden zodat ik niet verder wegzink in de chaos en negativiteit. Snel doe ik haar verslag van mijn probleem en de angst die ik daarbij voel. Ondertussen klem ik de telefoon in beide handen vast… Deze telefoon mag ik NIET kwijtraken. Dit is mijn enige verbinding met de realiteit en als ik die kwijt ben word ik gek!

Helaas weet ook Roze Olifant het technische mankement niet op te lossen. Toch helpt het gesprekje me enorm. Ik word kalmer en kan weer enigszins nadenken. Ik realiseer me dat ik in de kelder een pc met geluid heb en besluit daarheen te gaan om muziek te luisteren. Het lukt uiteindelijk zelfs om mijn playlist aan de praat te krijgen!

Inzicht - Relativiteitstheorie voor geluk

Nu de rust in mijn hoofd is weergekeerd merk ik dat ik ook weer in stille ruimtes durf te zijn. Ik besluit even op mijn bed te gaan liggen en denk na over wat er net gebeurd is. Voor het eerst sinds 20 jaar heb ik tijdens een trip weer iets van angst en negativiteit ervaren. Waarom? Omdat ik dacht iets nodig te hebben wat ik eigenlijk helemaal niet nodig heb om gelukkig te zijn.

Ik besef dat het meestal niet de objectieve situatie is die een mens gelukkig of ongelukkig maakt. Het is de manier waarop je naar je eigen situatie en je eigen leven kijkt die bepaald of je wel of niet gelukkig bent! Diep van binnen wist ik dit allemaal wel… Desondanks is het heel nuttig om deze les op zo’n heftige manier binnen te laten komen. Wow! Vastbesloten neem ik me voor deze kennis te integreren in mijn normale alledaagse leventje.

Omdat ik toch al reflectief bezig ben besluit ik om te mediteren. Rustig zitten, rug recht, ogen dicht en proberen niets te doen en nergens aan te denken terwijl ik de controle loslaat. Op zoek naar het pure bewustzijn. Al snel merk ik dat het mediteren veel beter gaat dan normaal. Elke keer als ik echt “los durf te laten” verlies ik een groot deel van mijn ego en ben ik alleen nog maar bewustzijn. Het voelt goed maar beangstigd me ook ergens. Het voelt alsof er iets heel heftigs te gebeuren staat. Maar wat die heftigheid precies inhoud kan ik niet goed definiëren. Een enkele keer voel ik een opkomende euforie en trilling door mijn hele lijf. Maar de opwinding hierover haalt me dan al snel weer uit mijn meditatieve toestand…

Ik neem me voor om meer te oefenen met meditatie en een volgende trip zeker weer te mediteren!

De staart van de trip

De rest van de trip is prettig. Ik neem een bad, bekijk wat filmpjes op de PC en luister muziek. Uiteindelijk lukt het me alsnog om de I-pad los te koppelen van het boxje en kan ik de i-Pad weer gebruiken voor muziek en filmpjes. Ik vermaak me er eigenlijk prima mee! Ik luister wat naar Allan Watts, psytrance en kijk zelfs op twitch een paar potjes Hearthstone waar ik werkelijk niets meer van begrijp…

Rond middernacht begin ik echt wel moe te worden. Zowel mentaal als fysiek ben ik redelijk gesloopt. De trip neemt in heftigheid af maar mijn lijf is nog te veel gestimuleerd om te kunnen slapen. Ik besluit om voor de tweede keer in mijn leven een benzo te pakken. Ik pak iets minder dan een halve zegel etizolam en bereid me voor om er een einde aan te breien.

Reflectie achteraf

Deze trip was beduidend minder euforisch en hemels dan mijn andere trips van de afgelopen jaren. Ik weet niet zeker waar dit door veroorzaakt is maar ik denk dat mijn, relatief milde, verkoudheid toch een redelijk grote impact heeft gehad. Het kan ook gewoon dat een hogere dosis vanzelf wat minder euforisch en meer introspectief wordt. Bovendien zou het natuurlijk kunnen dat 1,5 maand voor mij een te korte pauze is…

Ik heb de afgelopen dagen veel gereflecteerd en ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat er ook een mooie les uit te halen valt. Normaal gesproken ben ik mentaal energiek en optimistisch. Als ik verkouden ben is die energie veel minder aanwezig en ben ik lam en futloos. Dat is volgens mij wat ik gemerkt heb deze trip. Juist doordat de afwezigheid van positiviteit zo benadrukt werd ben ik in gaan zien dat die energie uit mezelf komt en niet uit het middel. Dat ik misschien wel een veel energieker, prettiger en positiever persoon ben dan dat ik zelf bedacht heb.

Dit komt waarschijnlijk heel arrogant over. Daarvoor mijn excuses. Maar voor iemand die diep van binnen soms best onzeker kan zijn over zijn eigen toegevoegde waarde in deze maatschappij is zo’n ontdekking niet alleen verrassend maar ook heel prettig.

Natuurlijk hoop ik dat mijn volgende trip weer net zo glansrijk en hemels gaat worden als voorheen. Toch had ik deze trip niet willen missen. Nu maar hopen dat ik de wijze lessen wat langer vast kan houden…

P.S. @Roze olifant bedankt voor het uitgooien van die reddingslijn!

 

[Roze Olifant]

Mooi beschreven report! En nog een keer sorry dat ik het technische mankement niet kon oplossen (ik ben er op mijn eigen iPad dus ook nog steeds niet achter waar die eikelige instelling zit hè...) (maar ik vrees dan ook dat de gemiddelde mens op aarde onder invloed van LSD nog altijd een stuk technischer is dan ik nuchter). Ondanks dat fijn dat dat gesprekje de rust weer even terug bracht en dat de rest van de trip weliswaar minder euforisch maar toch interessant was. Het kan ook niet altijd maar feest zijn lijkt me, zeker op die hogere doseringen niet.

Ik ben wel benieuwd voor welke dosering je de volgende keer zou willen gaan?

 

[Mindless]

Interessante ervaring! En een leuk reportje.

En man... wat komt dit me allemaal bekend voor... Het niet 100% klaar voelen voor een trip, die lichte twijfeling, die drang om tóch naar de tripwereld te willen gaan en bovenal: het gevoel van impending doom...

Ik snap ook precies wat je bedoeld met dat die glans er niet helemaal was. Dit heeft vast met je verkoudheid te maken, maar ik merk persoonlijk dat dit er ook vaak mee heeft te maken dat trips te kort op elkaar zitten.

Zeker oefenen met meditatie! Ja, het kan eng aanvoelen om gestript te worden van alle lagen van je persoonlijkheid, maar een ego-oplossing is toch ook weer iets dat je meegemaakt wilt hebben. En hoe beter/stabieler je meditatie, hoe minder eng het is om over te blijven als alleen een bewustzijn zonder persoonlijkheid.

Trouwens, - en dit is ook net zo goed een punt voor mezelf - ik zou wel echt gaan luisteren naar je eigen gevoel of je klaar bent om te trippen of niet. Elke keer wanneer er bij mij een twijfel was en ik deed het toch, dan werd dat (hard) afgestraft. Ik ben hierin wel de grootste hypocriet, want ik heb dat gevoel zo vaak genegeerd. Maar dat onderbuik gevoel is denk ik wel echt betrouwbaar. Zelf ga ik er ook beter op letten bij een volgende keer trippen.

 

[Roze Olifant]

Interessante ervaring! En een leuk reportje.

En man... wat komt dit me allemaal bekend voor... Het niet 100% klaar voelen voor een trip, die lichte twijfeling, die drang om tóch naar de tripwereld te willen gaan en bovenal: het gevoel van impending doom...

Ik snap ook precies wat je bedoeld met dat die glans er niet helemaal was. Dit heeft vast met je verkoudheid te maken, maar ik merk persoonlijk dat dit er ook vaak mee heeft te maken dat trips te kort op elkaar zitten.

Zeker oefenen met meditatie! Ja, het kan eng aanvoelen om gestript te worden van alle lagen van je persoonlijkheid, maar een ego-oplossing is toch ook weer iets dat je meegemaakt wilt hebben. En hoe beter/stabieler je meditatie, hoe minder eng het is om over te blijven als alleen een bewustzijn zonder persoonlijkheid.

Trouwens, - en dit is ook net zo goed een punt voor mezelf - ik zou wel echt gaan luisteren naar je eigen gevoel of je klaar bent om te trippen of niet. Elke keer wanneer er bij mij een twijfel was en ik deed het toch, dan werd dat (hard) afgestraft. Ik ben hierin wel de grootste hypocriet, want ik heb dat gevoel zo vaak genegeerd. Maar dat onderbuik gevoel is denk ik wel echt betrouwbaar. Zelf ga ik er ook beter op letten bij een volgende keer trippen.

Voelen jullie je wel eens 100% klaar voor een trip dan? Ik heb eigenlijk altijd wel ergens een bepaalde twijfel. Er is bijna altijd wel een werkstressje, deadline die niet gehaald is, of een andere zorg hier en daar.

Ik merk het wel duidelijk als ik NIET klaar ben om te trippen, in een periode van stress of algemeen me emotioneel slechter voelen, maar ik voel me er nooit helemaal klaar voor denk ik.

 

[Mindless]

Ik voel het vrij duidelijk wanneer een dag ideaal is om te trippen en dan is er ook geen twijfel nee. Maar vaak heb ik niet gewacht tot zo'n dag.

 

[Psychedelibee]

Mooi report hoor Eik!

Zo te horen ook een hoop stof tot nadenken en om te gaan integreren in je dagelijks leven. Hoewel vervelend dit soort momentjes, zijn juist die moeilijke momenten het meest leerzaam. Ik vind dit soort trips ook veruit het meest memorabel persoonlijk, leuk hoor die trips waarin alles lekker gaat maar die blijven me niet bij en missen voor mij juist de glans.

Misschien ben ik in zekere mate een psychedelische masochist, maar wie wilt groeien moet eerst lijden om de noodzaak van groei in te zien. Niet dat ik bewust opzoek ga naar moeilijke momenten in mijn trips, maar inmiddels kan ik er wel de schoonheid van inzien eigenlijk.

Er vielen me een paar dingen op in je report, corrigeer me als ik die verkeerd geïnterpreteerd heb.

Mijn afgelopen LSD trips waren elke keer zo fantastisch dat ik weer terug wil naar die fantastische plek waar alles mooi, nieuw en spannend is! Opnieuw op reis in mijn eigen hoofd en de wereld bekijken door een mooie gekleurde bril!

Dit klinkt alsof je teveel opzoek bent naar het herhalen van een ervaring en tevens teveel opzoek bent naar fun of entertainment. Trippen kan dit niet altijd zijn en zeker als je de dosis gaat verhogen is het wachten op een minder aangename trip. Met verwachtingen en verlangens een trip in gaan werkt eerder averechts is mijn ervaring. Dit geldt eigenlijk voor alles in het leven, maar voor trippen in het bijzonder.

Ik dreig het contact met de realiteit nu echt te verliezen besef ik me nu opeens! Aaaah!!!!

Even los van de discussie wat realiteit überhaupt is, trippen we niet juist om de gewone realiteit te verliezen? Wat maakt dit zo beangstigend voor je? Waarom heb je perse die anker naar de gewone realiteit nodig in je trip? Deze vragen zijn niet als veroordelend bedoelt hoor, maar meer om je aan het denken te zetten. Dit is wat mij betreft wel een duidelijk teken dat je moeite hebt met de controle los te laten tijdens het trippen. Ik herken het overigens maar al te goed, aangezien ik vroeger soort gelijke struggles in mijn trips heb gekend en ze soms nog steeds subtiel voorbij zie komen.

Ik besef dat het meestal niet de objectieve situatie is die een mens gelukkig of ongelukkig maakt. Het is de manier waarop je naar je eigen situatie en je eigen leven kijkt die bepaald of je wel of niet gelukkig bent! Diep van binnen wist ik dit allemaal wel… Desondanks is het heel nuttig om deze les op zo’n heftige manier binnen te laten komen. Wow! Vastbesloten neem ik me voor deze kennis te integreren in mijn normale alledaagse leventje.

Hier zit zeker een hele nuttige les in, namelijk dat het jouw kijk op de situatie is die bepaalt hoe je iets ervaart en niet de situatie zelf. Je kunt op een vervelende plek zijn en toch content zijn.

Echter is het zoeken naar continu geluk naar mijn idee een val waar we hier in het westen in zitten en die alleen maar voor onnodige verwachtingen en verlangens zorgt. Content zijn met jezelf en accepteren dat je niet altijd gelukkig kunt zijn en zelfs de momenten waarop je ongelukkig bent omarmen als onderdeel van jezelf en het leven is naar mijn idee veel krachtiger. Misschien is dat ook wat je probeerde te zeggen hoor, maar het woord geluk heeft een bijna beladen betekenis aangenomen in onze maatschappij.

Voelen jullie je wel eens 100% klaar voor een trip dan?

Jazeker. Een bepaalde spanning is er altijd, maar die kan ik inmiddels wel onderscheiden van de momenten waarop er teveel speelt in mijn leven waardoor trippen wellicht niet verstandig is. Soms trip ik toch als ik me niet helemaal lekker voel, maar dan is het een bewuste keuze. En als ik merk dat ik een verlangen heb om te trippen doe ik het juist niet, omdat dit in mijn optiek een teken van vluchtgedrag is. Dat ik dan vervolgens ga zitten blowen is uiteraard niet veel beter hoor, maar psychedelica wil ik voor mezelf zoveel mogelijk puur houden.

 

[Mindless]

Bij mij begint het vaak ook zo hoor, dat ik zin krijg om weer naar die magische tripwereld te gaan. Vluchtgedrag? Waarschijnlijk ja, tenminste deels. Maar de trip zelf maakt me dat dan wel duidelijk.

 

[Roze Olifant]

Ik vind dit wel een boeiende discussie, kan niet voor Eik spreken en die zal nog zelf wel met een goed antwoord komen maar in hoeverre ik jullie beide ‘ken’ zijn jullie hier ook wel een beetje verschillend in denk ik. Aan de ene kant van de schaal heb je misschien de psychedelische masochist, aan de andere kant de hedonist, en nog een hoop tussenvormen. De één zit meer aan de ene en de ander meer aan de andere kant. En misschien verandert dat dan ook nog in zekere mate over tijd.

Ik kan me wel vinden in het standpunt van Bee dat in de huidige maatschappij ‘gelukkig moeten zijn’ teveel een doel geworden is, recent nog een interessant artikel over in de krant gelezen waar ik het ook heel erg mee eens was. We verplichten onszelf om gelukkig te zijn, het móet, en dat kan averechts werken. Desalniettemin denk ik dat het helemaal prima is dat er individuen zijn die dat geluk het belangrijkst vinden en zich er goed bij voelen dat gedurende hun hele leven zoveel mogelijk na te streven.

Iedereen heeft misschien ook zo zijn eigen basale doel bij het verkennen van die psychedelische wereld. Ik heb genoeg met Eik gesproken om te weten dat die als persoon meer hedonist is dan ik. Ik ben initieel begonnen met trippen uit nieuwsgierigheid, uit een soort drang naar kennis die niet uit boeken te halen is, positief of negatief, niet perse omdat ik dacht dat het heel leuk zou zijn. Maar als ik nu van tevoren zou mogen kiezen, ging ik waarschijnlijk als het erop aan komt toch vaak voor een leuke trip boven een niet-leuke. Dat geef ik wel toe. Ook al zijn negatievere ervaringen misschien leerzamer en leveren die meer kennis op. Het is de weg van de minste weerstand kiezen, zit dat niet stiekem in ons allemaal een beetje verankerd?

Ik vind het wel fascinerend dat je zo ervaren kan raken in trippen dat je bewust de keuze kan maken om het te gaan doen wanneer je je niet goed voelt, dus dat je op die manier volledig de confrontatie met jezelf gaat opzoeken op een kwetsbaar moment. Ik durf dat nu nog niet, ben nog niet genoeg thuis in die wereld daarvoor, en ik weet niet of ik dat ooit durf, maar ik vind het wel een goed streven voor de toekomst.

Maar ik denk dus dat er ook helemaal niets mis mee is als iemand wél naar genot of geluk op zoek gaat in trips, zo lang je maar accepteert dat je dat lang niet altijd gaat krijgen en uit die ervaringen dan ook juist lering kunt trekken.

 

[Eik]

Wow wat een interessante discussie zeg! Dit is nu precies waarom ik zo blij word van dit forum! Ik heb nog even getwijfeld of ik dit report wel moest plaatsen. Fijn om te zien dat ook minder positieve trip reports gewaardeerd worden...

Ik heb overigens wel het idee dat jullie de trip negatiever inschatten dan dat ik hem beleefd heb. Ik heb een behoorlijk moeilijk moment gehad en verder was de trip nogal "mat". Dit wil niet zeggen dat ik een "bad trip" of zelfs maar een overwegend negatieve ervaring heb gehad. Het verschil met de werkelijk hemels trips die ik hiervoor heb gehad was gewoon heel groot. Maar dat zegt denk ik meer over hoe fantastisch die trips waren...

Ik snap ook precies wat je bedoeld met dat die glans er niet helemaal was. Dit heeft vast met je verkoudheid te maken, maar ik merk persoonlijk dat dit er ook vaak mee heeft te maken dat trips te kort op elkaar zitten.

Ik denk nog steeds dat het primair de verkoudheid was die mijn energie-niveau verlaagd heeft. Ik ben het verder wel met je eens dat ik niet te vaak moet trippen en dat dit voor mij misschien iets te snel was. Ik ga nu weer even een flinke pauze inlassen. Op zijn vroegst in juni weer een echte trip voor mij...
Als ik zin heb in iets leuks kan ik altijd nog 2-CB nemen. Dat zie ik namelijk niet als "echt trippen".

Even los van de discussie wat realiteit überhaupt is, trippen we niet juist om de gewone realiteit te verliezen? Wat maakt dit zo beangstigend voor je? Waarom heb je perse die anker naar de gewone realiteit nodig in je trip?

Tsja wat die realiteit precies is kan ik ook niet zeggen. Ik ben het overigens met je eens dat je juist gaat trippen om de gewone realiteit te verliezen. Normaal gesproken zoek ik dit ook bewust op in trips! Ik vind het ontdekken van een andere realiteit normaal gesproken interessant, spannend, inspirerend en tof! Ik denk dat ik op dit moment toch wat kwetsbaarder was dan normaal en dat ik opeens overvallen werd door een negatieve gebeurtenis (het wegvallen van mijn muziek).
Ik geef trouwens meteen toe dat ik het kwijtraken van controle best eng vind. Ik denk trouwens dat dit voor heel veel mensen het geval is.

I vind trippen wel een hele goede manier om te leren om te gaan met het verlies aan controle. Ik denk ook dat ik hier al best wat in bijgeleerd heb. Ik raakte deze keer "slechts' tot de rand van paniek en wist uiteindelijk vrij snel het tij te keren door de situatie te accepteren. Maar het is ook wel duidelijk geworden dat ik nog veel bij kan leren. Ik ben er nog lang niet!

@Roze olifant Prachtig verwoord! Ik denk echt dat er verschillen zijn in wat je zoekt. Ik ben net als jullie van nature nieuwsgierig maar mijn diepere drijfveren zijn toch hedonisme en altruisme. Ik zie mezelf als een hedonistisch altruist. Ik wil graag zoveel mogelijk geluk nastreven voor mezelf maar ook voor anderen.

Maar ik denk dus dat er ook helemaal niets mis mee is als iemand wél naar genot of geluk op zoek gaat in trips, zo lang je maar accepteert dat je dat lang niet altijd gaat krijgen en uit die ervaringen dan ook juist lering kunt trekken.

Dit is precies hoe ik er tegenaan kijk! Ik ben me er altijd al van bewust geweest dat je bij trippen ook mindere ervaringen kunt krijgen. Dat accepteer ik ook. Ik ga het alleen niet bewust opzoeken. Dat is ook de reden dat ik weinig zin heb om bijvoorbeeld sativa divonorum te gaan proberen. Verder ben ik oprecht geinteresseerd in spirituele ontwikkeling. Ik denk namelijk dat spirituele ontwikkeling mij kan helpen om gelukkiger/meer tevreden in het leven te staan en andere mensen beter te helpen. Het draagt dus bij aan het altruistisch hedonisme dat ik aanhang.

 

[Roze Olifant]

Dit is precies hoe ik er tegenaan kijk! Ik ben me er altijd al van bewust geweest dat je bij trippen ook mindere ervaringen kunt krijgen. Dat accepteer ik ook. Ik ga het alleen niet bewust opzoeken. Dat is ook de reden dat ik weinig zin heb om bijvoorbeeld sativa divonorum te gaan proberen. Verder ben ik oprecht geinteresseerd in spirituele ontwikkeling. Ik denk namelijk dat spirituele ontwikkeling mij kan helpen om gelukkiger/meer tevreden in het leven te staan en andere mensen beter te helpen. Het draagt dus bij aan het altruistisch hedonisme dat ik aanhang.

Ja, terwijl ik salvia wel een keer wil proberen, ondanks de wetenschap dat het met best grote kans geen positieve ervaring wordt. Ik zou er misschien wel een beetje tegenop zien, maar ik vind het hebben van de kennis 'wat is salvia' dan voor mezelf belangrijker dan het hebben van een prettige ervaring. Uiteraard wel met bepaalde grenzen, er zijn ook drugs die ik niet zou proberen omdat ik het echt te gestoorde shit vind (bijv. datura). Spirituele ontwikkeling is nooit mijn doel geweest, omdat ik er simpelweg geen kennis van had, maar ben daar wel in geïnteresseerd geraakt door dit forum. Dus doelen kunnen ook veranderen/groeien over tijd, maar ze verschillen wel tussen personen en dat maakt het alleen maar boeiend.

 

[Mindless]

Ik kan me wel vinden in het standpunt van Bee dat in de huidige maatschappij ‘gelukkig moeten zijn’ teveel een doel geworden is, recent nog een interessant artikel over in de krant gelezen waar ik het ook heel erg mee eens was. We verplichten onszelf om gelukkig te zijn, het móet, en dat kan averechts werken. Desalniettemin denk ik dat het helemaal prima is dat er individuen zijn die dat geluk het belangrijkst vinden en zich er goed bij voelen dat gedurende hun hele leven zoveel mogelijk na te streven.

Interessant ja.

Het enige wat geluk weerhoudt is de zoektocht naar geluk.

Iedereen heeft misschien ook zo zijn eigen basale doel bij het verkennen van die psychedelische wereld. Ik heb genoeg met Eik gesproken om te weten dat die als persoon meer hedonist is dan ik. Ik ben initieel begonnen met trippen uit nieuwsgierigheid, uit een soort drang naar kennis die niet uit boeken te halen is, positief of negatief, niet perse omdat ik dacht dat het heel leuk zou zijn. Maar als ik nu van tevoren zou mogen kiezen, ging ik waarschijnlijk als het erop aan komt toch vaak voor een leuke trip boven een niet-leuke. Dat geef ik wel toe. Ook al zijn negatievere ervaringen misschien leerzamer en leveren die meer kennis op. Het is de weg van de minste weerstand kiezen, zit dat niet stiekem in ons allemaal een beetje verankerd?

Ja, dat zit denk ik in ons allemaal en daarom ben ik ook zo dankbaar dat iets als psilocybine daar schijt aan heeft en je zonder genade uit je comfort zone schopt.

Maar ik zie dus ook in mezelf dat sinds ik LSD (en soortgelijken) heb ontdekt, ik daar stiekem de voorkeur aan ben gaan geven boven psilocybine. Omdat ik (mijn ego) op zoek is naar escapisme, fijne gevoelens/genot en controle. Nu is dat natuurlijk heel overdreven gesteld, want LSD trips bieden ook bewustzijnsverruiming en zijn vaak allesbehalve oppervlakkig. Maar ze geven mij vaak wel de ruimte om mijn persoonlijke wil toe te passen, waarbij psilocybine dat bijna niet doet. En ik heb grote twijfels over hoe goed het eigenlijk is om de persoonlijke wil altijd maar te gebruiken. Sommige dingen zul je namelijk niet vanuit persoonlijke wil doen, terwijl dat nou juist dingen kunnen zijn die je iets kunnen laten ontstijgen.

Ik vind het wel fascinerend dat je zo ervaren kan raken in trippen dat je bewust de keuze kan maken om het te gaan doen wanneer je je niet goed voelt, dus dat je op die manier volledig de confrontatie met jezelf gaat opzoeken op een kwetsbaar moment. Ik durf dat nu nog niet, ben nog niet genoeg thuis in die wereld daarvoor, en ik weet niet of ik dat ooit durf, maar ik vind het wel een goed streven voor de toekomst.

Ik zou het liefst altijd een trip beginnen met een goed gevoel hoor. De reden dat ik vaak toch begon aan een trip terwijl er geen "ideale" omstandigheden waren, is ongeduld. Nog 1 vrije dag bijvoorbeeld en niet willen wachten tot over een week. Wanneer ik me er goed klaar voor voel, dan komen er bij mij ook wel genoeg momenten waarop ik de confrontatie aan kan gaan met mezelf, maar dan ben ik in een veel betere positie om er naar te kijken. Ik zou het eigenlijk gewoon afraden om te trippen wanneer je je niet goed voelt. Het is niet zo dat dat nodig is om de confrontatie aan te gaan.

Maar ik denk dus dat er ook helemaal niets mis mee is als iemand wél naar genot of geluk op zoek gaat in trips, zo lang je maar accepteert dat je dat lang niet altijd gaat krijgen en uit die ervaringen dan ook juist lering kunt trekken.

We doen het toch wel. We zijn als mensen (ego's) op zoek naar genot en geluk. Hedonisme is naar mijn mening nog steeds een doodlopende weg, maar om dat echt te leren begrijpen, bewandelen we de weg van hedonisme (en worden we daarin teleurgesteld, zo vaak als daarvoor nodig is). Sommige dingen kun je niet leren aan de hand van kennis, maar alleen door ervaring. In die zin is hedonisme ook helemaal niet een verkeerd iets, maar meer een stepping stone naar een hoger iets.

En ik vind het belangrijk om onderscheid te blijven maken tussen genot en geluk. Het eerste is in mijn ogen zintuiglijk plezier. Geluk echter is er op de momenten dat we de zoektocht (naar genot en geluk) opgeven en een proefje van de ware aard krijgen. En er wordt vaak gedacht dat wanneer iets behaald wordt, dat daardoor geluk ervaren wordt. Maar dat is een misvatting. Geluk wordt ervaren omdat gestopt wordt met de zoektocht (naar wat dan ook). Geluk is onderliggend en ligt steeds op ons te wachten en stelt geen eisen aan ons. Het zijn wij die eisen stellen aan geluk en daarom lijden we (in meer of mindere mate) voor langere perioden afgewisseld met spaarzame momenten waarop we onszelf tijdelijk toelaten terug te vallen in geluk. Als er één ding is om als mens te begrijpen dan is het dit wel, maar we blijven dit vergeten. Ik vind het altijd een goed iets om bij stil te staan.

 

[Psychedelibee]

Bij mij begint het vaak ook zo hoor, dat ik zin krijg om weer naar die magische tripwereld te gaan. Vluchtgedrag? Waarschijnlijk ja, tenminste deels. Maar de trip zelf maakt me dat dan wel duidelijk.

Dat stukje was niet perse naar anderen bedoelt eigenlijk, gewoon hoe ik er zelf naar kijk en mee omga.

Maar ik merk wel heel duidelijk wanneer ik om escapistische redenen wil trippen en dan doe ik het niet, vind ik vanuit mijzelf niet respectvol naar het middel. Ik heb ook meer trips in mijn leven gecanceld dan door laten gaan, puur omdat ik merkte dat ik mijn intenties niet juist vond.

En misschien verandert dat dan ook nog in zekere mate over tijd.

In mijn geval is dat wel veranderd trouwens, in begin deed ik het ook meer uit hedonistische overwegingen. Maar na verloop van tijd vond ik dat niet zo boeiend meer eigenlijk. Ik geniet zeker op momenten tijdens trips, maar zie die nu meer als leuk extraatje zeg maar.

En het is niet zo dat ik helemaal geen drugs uit hedonistische of escapistische overwegingen gebruik hoor, niet voor niets heb ik bijna elke drug die er is wel eens gebruikt en een aantal ook gewoon echt goed misbruikt. Dus ik ben zeker geen heilig boontje.

Dat iedereen zo zijn/haar eigen overwegingen om te trippen heeft is helemaal prima uiteraard. Maar je zult wel moeten accepteren dat het niet altijd maar leuk is, maar dat doen jullie ook niet in ieder geval. En zolang je die instelling hebt is het prima.

Ik heb overigens wel het idee dat jullie de trip negatiever inschatten dan dat ik hem beleefd heb. Ik heb een behoorlijk moeilijk moment gehad en verder was de trip nogal "mat". Dit wil niet zeggen dat ik een "bad trip" of zelfs maar een overwegend negatieve ervaring heb gehad.

Oh dat valt wel mee hoor, maar zag er wel puntjes in die ik er graag uitlichte om verder op in te gaan. Hierdoor lijkt de nadruk van mijn reactie op het negatieve te liggen, maar dat is vooral omdat ik denk dat daar het meeste te leren valt.

Ik geef trouwens meteen toe dat ik het kwijtraken van controle best eng vind. Ik denk trouwens dat dit voor heel veel mensen het geval is.

I vind trippen wel een hele goede manier om te leren om te gaan met het verlies aan controle. Ik denk ook dat ik hier al best wat in bijgeleerd heb.

Dit geldt denk ik voor iedereen inderdaad. En trippen is zeker een goede manier om hier mee te leren om te gaan, wat je ook in het dagelijks leven enorm kan helpen.

Verder ben ik oprecht geinteresseerd in spirituele ontwikkeling. Ik denk namelijk dat spirituele ontwikkeling mij kan helpen om gelukkiger/meer tevreden in het leven te staan en andere mensen beter te helpen. Het draagt dus bij aan het altruistisch hedonisme dat ik aanhang.

Het is denk wel belangrijk om je er bewust van te zijn dat het streven naar iets spirituele ontwikkeling in de weg staat. De paradox is dat zodra je het streven naar iets opgeeft je er automatisch meer van gaat krijgen. Uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb zowel in trips als met meditatie gemerkt hoe waar dit is. Zodra je een verlangen of strijd opgeeft zul je het uiteindelijk krijgen.

 

[Trippy langkous]

Ik zou dit report steeds lezen maar gek genoeg is dit er nooit van gekomen. Maar heel leuk om te lezen dit report! En ook mooi dat je een angstig moment kon ombuigen in iets positiefs.

En mediteren zorgt er voor dat je je nog meer in de hemel voelt op psychedelics? Dat loslaten waar je het over hebt heeft mij denk ik ook heel erg geholpen om ervoor te zorgen dat ik zo diep en intens tripte bij mijn laatste keer truffels.

Ik ga binnenkort voor het eerst lsd doen en weet nog niet welke soort ik ga gebruiken.