Woensdagavond wat gaan poolen met vrienden, flink gedronken en nog voordat ik naar huis ging een joint gerookt. Thuis aangekomen had ik echt zin in drugs, en ik had nog Ketamine, mijn ouders sliepen. Dus ik weeg 160 mg af, maar dat leek me toch niet echt genoeg, ik wilde echt heftig gaan. Dus ik gooi nog een puntje erbij. Heb het net gewogen en er bleek +- 210 mg weg te zijn. Heb dus 210 mg in 1 keer gesnoven.
Ik ga op bed liggen met mijn ipod op. Het echte Keta gevoel begint al, en het wordt steeds heviger, toen een moment dat het niet echt heviger leek te worden, ik voelde me wel zeer wazig, de muziek klonk alsof die er altijd al was, alsof die uit de hemel kwam, zoals elke keer tot nu toe bij Keta. Opeens, na 3-4 minuten werd het toch heviger, en flink ( tot nu toe altijd bij Keta gehad, ik voelde t meteen al, maar pas 3-4 min later werd het pas echt heftig ). Ik kreeg het gevoel alsof ik maar bleef vallen en vallen, en hard. Het werd steeds heftiger en heftiger, en ook in me hoofd begon ik veel waziger te worden.
IK had het gevoel alsof ik doodging, maar ik kon er niks aan doen, ik viel en viel en terwijl het gevoel maar heftiger werd leek het echt alsof ik doodging, maar raar genoeg vond ik het niet heel erg, ik had er vrede mee ( denk omdat ik eig wel wist dat je van zon dosis niet kan sterven, maar dat ik gwn wist dat ik tripte, maar toch begon ik ergens te twijfelen of ik wel niet echt doodging, het voelde echt heel echt. ). Door het heftige gevoel kon ik niet bewegen leek het wel, ik had het gevoel alsof ik keihard viel, waardoor ik me benen en armen nauwelijks kon bewegen ( steeds als ik het probeerde kostte het zeer veel moeite, zodat ik al stopte voordat ik daadwerkelijk bewoog.Of ik nu echt paralized was weet ik niet zeker, maar zo voelde het zeker wel. Het enige wat ik wel kon bewegen was mijn hoofd, maar steeds als ik die voorover wilde buigen kosste het zoveel moeite door het vallende gevoel, dat het gewoon niet lukte meer.
Ik begon alle besef te verliezen, waar ik was, tijd, wie ik was zelfs . Ik had het gevoel alsof ik alsmaar door een leegte zweefde, door de ruimte ofzo leek het wel. Opeens krijg ik het gevoel alsof mijn lichaam niet van mij is, het gevoel wordt zo heftig dat als ik een prikkel naar mijn ledematen wil sturen om te bewegen, hij gewoon niet aankomt, en mijn lichaam voelt niet meer van mij. Ik voel mijn lichaam niet meer. Of ik kon bewegen weet ik niet, daarvoor was ik té ver weg, en voelde mijn lichaam niet dus als ik al bewogen had heb ik t niet gevoeld. Ik heb het gevoel alsof ik alleen nog maar mijn geest ben, mijn ziel, dat ronddaalt door de eeuwige diepte, echt te raar gevoel dit. Ik ben alle besef kwijt en laat het over me heenkomen.
Dit moment duurde voor mijn gevoel niet lang, het was een fractie, misschien 5 minuten. Daarna voelde ik dat ik heel erg moest pissen. Toen ik me hier op ging concentreren kwam ik weer iets meer tot besef, ik had het gevoel weer terug dat ik lichaam en geest was, mezelf dus. Ik moest nu echt nodig en ben met vallen en opstaan naar de wc gestrompeld. Toen ik terug kwam ben ik weer in bed gaan liggen, ik tripte nog steeds zeer heftiger, maar ik was uit die zeer vreemde staat van vallen en gelanceerd worden, en wat meer bij kennis. Toen viel ik in slaap.
Heb het gevoel alsof ik echt zeer realistische hallucinaties heb gehad, maar kan me zeer weinig herinneren, ook van hoe ik me precies voelde, hoe me gedachten waren, weet alleen dat ik me besef echt zwaar kwijt was.
Het is niet geschreven om een trip report van de maand te worden, dus lees het ook niet zo. Het is puur en alleen om deze ervaring met jullie te delen. Dus hopelijk geen commemtaar op de schrijfstijl.
Greetz
Ik ga op bed liggen met mijn ipod op. Het echte Keta gevoel begint al, en het wordt steeds heviger, toen een moment dat het niet echt heviger leek te worden, ik voelde me wel zeer wazig, de muziek klonk alsof die er altijd al was, alsof die uit de hemel kwam, zoals elke keer tot nu toe bij Keta. Opeens, na 3-4 minuten werd het toch heviger, en flink ( tot nu toe altijd bij Keta gehad, ik voelde t meteen al, maar pas 3-4 min later werd het pas echt heftig ). Ik kreeg het gevoel alsof ik maar bleef vallen en vallen, en hard. Het werd steeds heftiger en heftiger, en ook in me hoofd begon ik veel waziger te worden.
IK had het gevoel alsof ik doodging, maar ik kon er niks aan doen, ik viel en viel en terwijl het gevoel maar heftiger werd leek het echt alsof ik doodging, maar raar genoeg vond ik het niet heel erg, ik had er vrede mee ( denk omdat ik eig wel wist dat je van zon dosis niet kan sterven, maar dat ik gwn wist dat ik tripte, maar toch begon ik ergens te twijfelen of ik wel niet echt doodging, het voelde echt heel echt. ). Door het heftige gevoel kon ik niet bewegen leek het wel, ik had het gevoel alsof ik keihard viel, waardoor ik me benen en armen nauwelijks kon bewegen ( steeds als ik het probeerde kostte het zeer veel moeite, zodat ik al stopte voordat ik daadwerkelijk bewoog.Of ik nu echt paralized was weet ik niet zeker, maar zo voelde het zeker wel. Het enige wat ik wel kon bewegen was mijn hoofd, maar steeds als ik die voorover wilde buigen kosste het zoveel moeite door het vallende gevoel, dat het gewoon niet lukte meer.
Ik begon alle besef te verliezen, waar ik was, tijd, wie ik was zelfs . Ik had het gevoel alsof ik alsmaar door een leegte zweefde, door de ruimte ofzo leek het wel. Opeens krijg ik het gevoel alsof mijn lichaam niet van mij is, het gevoel wordt zo heftig dat als ik een prikkel naar mijn ledematen wil sturen om te bewegen, hij gewoon niet aankomt, en mijn lichaam voelt niet meer van mij. Ik voel mijn lichaam niet meer. Of ik kon bewegen weet ik niet, daarvoor was ik té ver weg, en voelde mijn lichaam niet dus als ik al bewogen had heb ik t niet gevoeld. Ik heb het gevoel alsof ik alleen nog maar mijn geest ben, mijn ziel, dat ronddaalt door de eeuwige diepte, echt te raar gevoel dit. Ik ben alle besef kwijt en laat het over me heenkomen.
Dit moment duurde voor mijn gevoel niet lang, het was een fractie, misschien 5 minuten. Daarna voelde ik dat ik heel erg moest pissen. Toen ik me hier op ging concentreren kwam ik weer iets meer tot besef, ik had het gevoel weer terug dat ik lichaam en geest was, mezelf dus. Ik moest nu echt nodig en ben met vallen en opstaan naar de wc gestrompeld. Toen ik terug kwam ben ik weer in bed gaan liggen, ik tripte nog steeds zeer heftiger, maar ik was uit die zeer vreemde staat van vallen en gelanceerd worden, en wat meer bij kennis. Toen viel ik in slaap.
Heb het gevoel alsof ik echt zeer realistische hallucinaties heb gehad, maar kan me zeer weinig herinneren, ook van hoe ik me precies voelde, hoe me gedachten waren, weet alleen dat ik me besef echt zwaar kwijt was.
Het is niet geschreven om een trip report van de maand te worden, dus lees het ook niet zo. Het is puur en alleen om deze ervaring met jullie te delen. Dus hopelijk geen commemtaar op de schrijfstijl.
Greetz
Is het de eerste keer dat je het in een dergelijke grote hoeveelheid gebruikt?
