Apenkopje
Newbie
Mijn eerste trip report. Deze trip is al een aantal weken geleden maar is mij behoorlijk bij gebleven omdat deze eindigde op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis.
Het was een vrijdag avond en D en ik zouden ketamine gaan gebruiken in combinatie met benzo's. Ik had al meerdere keren ketamine gebruikt en ook bijzondere ervaringen meegemaakt, positief en negatief. Toch blijf ik het lastig vinden om ketamine te plaatsen, de effecten per trip verschillen bij mij erg.
Deze vrijdag avond dus, we snoven de ketamine en D en ik begonnen diepgaande gesprekken te voeren. Ook hadden we meerdere benzo's gebruikt. Hoeveel MG het precies was weet ik niet meer. Het was best gezellig en ik zou de avond kunnen vergelijken alsof we coke hadden gebruikt, het praten over dingen waar we normaal niet over praten enz.
Tot een bepaald moment waarop we het over een onderwerp kregen wat nogal gevoelig lag. Ik ben van mijzelf niet zo'n prater en krop veel dingen op. Door het gespreksonderwerp begon ik te huilen en tijdens het huilen kwam ik in roes. Ik was wel bij bewustzijn maar ik was er niet bij, ondertussen bleef ik maar door huilen. Ik schat in dat dit ongeveer een half uur/ 3 kwartier heeft geduurd.
Omdat D niet goed wist wat hij met mij aan moest (hij probeerde mij wel te troostten en me rustig te maken) gaf hij mij een wiet joint, in de hoop dat ik daar wat rustiger van zou worden, waar ik wat van gerookt heb. Helaas gebeurde het tegendeel. 5 minuten na het roken van de wiet kreeg ik een verschrikkelijk angst gevoel over me heen. Ik zei tegen D dat ik een paniek aanval kreeg, waar op hij zei dat dat niet mogelijk is omdat ik benzo's gebruikt had. Toen hij dat zei was ik er van overtuigd dat er lichamelijk iets met mij aan de hand was dat ik mij zo voelde.
Ik ben toen op de grond gaan liggen en het enige wat ik kon denken was dat ik dood ging. Ook begon ik pijn op mijn borst te krijgen en ik was ervan overtuigd dat ik een hartaanval kreeg. Ik heb in paniek mijn vriendin opgebeld en gevraagd of ze zo snel mogelijk kon komen. Ik MOEST naar het ziekenhuis. D probeerde mij constant gerust te stellen en me ervan te proberen te overtuigen dat het kwam door de drugs dat ik me zo voelde maar ik was zo overtuigd dat ik dood ging.
Mijn vriendin was er binnen 10 minuten. Het wachten tot zij er was en in de auto onderweg naar het ziekenhuis voelde echt als 'overleven'. Bij het ziekenhuis aangekomen wist ik niet hoe snel ik naar de ingang moest komen, ik had nog steeds de pijn op mijn borst. Ik heb daar op een bel gedrukt en het enige wat ik kon zeggen was: ik voel me niet goed en ik heb pijn op mijn borst. Ik werd naar binnen gelaten en werd direct opgenomen op de spoedeisende hulp waar ik vertelde wat ik gebruikt had.
Eigenlijk vanaf het moment dat ik daar op het bed ging liggen viel er een last van mijn schouders af. Ik werd serieus genomen en er werd een hartfilmpje gemaakt en bloed afgenomen vanwege de pijn op mijn borst waar ik nog wel last van had. Ik kreeg nog een spraytje onder mijn tong (iets wat de bloedvaten verwijdden) en moest de rest van de nacht blijven voor controle.
Achteraf ben ik gaan nadenken wat er nou eigenlijk gebeurd is. Ik heb wel eens vaker last van angst met middelen gebruik maar ik kan mezelf altijd wel weer bij elkaar rapen en het 'uitzitten'. Deze avond verloor ik volledig de controle, ook snap ik tot de dag van vandaag waarom ik zo'n lange heftige huilbui kreeg.
Een heftige ervaring, die ik graag even kwijt wou.
Het was een vrijdag avond en D en ik zouden ketamine gaan gebruiken in combinatie met benzo's. Ik had al meerdere keren ketamine gebruikt en ook bijzondere ervaringen meegemaakt, positief en negatief. Toch blijf ik het lastig vinden om ketamine te plaatsen, de effecten per trip verschillen bij mij erg.
Deze vrijdag avond dus, we snoven de ketamine en D en ik begonnen diepgaande gesprekken te voeren. Ook hadden we meerdere benzo's gebruikt. Hoeveel MG het precies was weet ik niet meer. Het was best gezellig en ik zou de avond kunnen vergelijken alsof we coke hadden gebruikt, het praten over dingen waar we normaal niet over praten enz.
Tot een bepaald moment waarop we het over een onderwerp kregen wat nogal gevoelig lag. Ik ben van mijzelf niet zo'n prater en krop veel dingen op. Door het gespreksonderwerp begon ik te huilen en tijdens het huilen kwam ik in roes. Ik was wel bij bewustzijn maar ik was er niet bij, ondertussen bleef ik maar door huilen. Ik schat in dat dit ongeveer een half uur/ 3 kwartier heeft geduurd.
Omdat D niet goed wist wat hij met mij aan moest (hij probeerde mij wel te troostten en me rustig te maken) gaf hij mij een wiet joint, in de hoop dat ik daar wat rustiger van zou worden, waar ik wat van gerookt heb. Helaas gebeurde het tegendeel. 5 minuten na het roken van de wiet kreeg ik een verschrikkelijk angst gevoel over me heen. Ik zei tegen D dat ik een paniek aanval kreeg, waar op hij zei dat dat niet mogelijk is omdat ik benzo's gebruikt had. Toen hij dat zei was ik er van overtuigd dat er lichamelijk iets met mij aan de hand was dat ik mij zo voelde.
Ik ben toen op de grond gaan liggen en het enige wat ik kon denken was dat ik dood ging. Ook begon ik pijn op mijn borst te krijgen en ik was ervan overtuigd dat ik een hartaanval kreeg. Ik heb in paniek mijn vriendin opgebeld en gevraagd of ze zo snel mogelijk kon komen. Ik MOEST naar het ziekenhuis. D probeerde mij constant gerust te stellen en me ervan te proberen te overtuigen dat het kwam door de drugs dat ik me zo voelde maar ik was zo overtuigd dat ik dood ging.
Mijn vriendin was er binnen 10 minuten. Het wachten tot zij er was en in de auto onderweg naar het ziekenhuis voelde echt als 'overleven'. Bij het ziekenhuis aangekomen wist ik niet hoe snel ik naar de ingang moest komen, ik had nog steeds de pijn op mijn borst. Ik heb daar op een bel gedrukt en het enige wat ik kon zeggen was: ik voel me niet goed en ik heb pijn op mijn borst. Ik werd naar binnen gelaten en werd direct opgenomen op de spoedeisende hulp waar ik vertelde wat ik gebruikt had.
Eigenlijk vanaf het moment dat ik daar op het bed ging liggen viel er een last van mijn schouders af. Ik werd serieus genomen en er werd een hartfilmpje gemaakt en bloed afgenomen vanwege de pijn op mijn borst waar ik nog wel last van had. Ik kreeg nog een spraytje onder mijn tong (iets wat de bloedvaten verwijdden) en moest de rest van de nacht blijven voor controle.
Achteraf ben ik gaan nadenken wat er nou eigenlijk gebeurd is. Ik heb wel eens vaker last van angst met middelen gebruik maar ik kan mezelf altijd wel weer bij elkaar rapen en het 'uitzitten'. Deze avond verloor ik volledig de controle, ook snap ik tot de dag van vandaag waarom ik zo'n lange heftige huilbui kreeg.
Een heftige ervaring, die ik graag even kwijt wou.