Is het mogelijk?

Ik heb een relatie met een man die vanaf zijn 15e al stevig drinkt, hij is nu 42. De reden waarom hij drinkt is om zijn hoofd stil/rustig te krijgen zegt hij. En ik vermoed natuurlijk om ook een hoop pijn uit zijn verleden te verzachten. Toen ik hem vorige zomer leerde kennen dronk hij zoveel dat hij gewoon knock out ging zodra we weer thuis waren uit de kroeg. Hij kan niet 'normaal' drinken, ipv gezellig een paar biertjes zijn dat gelijk liters bier en flessen wijn, hij kan daarin geen maat/grens houden. Gedurende zijn leven en met name de laatste jaren (zover ik weet) heeft hij veel problemen ondervonden door zijn alcoholgebruik, zoals schulden, rechtzaken, banen verliezen/niet kunnen vasthouden, kredietbank, korsakov, darmbloedingen en andere lichamelijke klachten.
Ik heb (zijn) alcholgebruik altijd als een probleem gezien. Dit komt o.a. helaas door dat ik in 2005 een expartner heb moeten begraven omdat hij zich letterlijk dood heeft gezopen. Zodoende zit er bij mij persoonlijk een extra lading aan. Afgelopen jaar hebben wij hier veel discussies over gehad, die uiteindelijk doodliepen omdat er eigenlijk niet te discusseren viel. Wanneer ik over zijn alcoholgebruik begon gooide hij er altijd méteen in dat ik zelf rookverslaafd ben en dus geen recht van spreken heb. Ik moet eerst zelf maar stoppen met roken en laten zien wat ík waard ben. Het is projectie, wisseltrucs, dubbele binding en nog talloze termen die ik dan naar mijn hoofd krijg. Deze discussies/ruzies gingen van kwaad tot erger. Totdat in januari de relatie stuk liep. Hij besefte dat wanneer hij door zou blijven drinken onze relatie niet meer goed zou komen. In februari kwamen we weer bij elkaar en hij was gestopt met drinken. Dit ging boven verwachting goed?! Hij besefte dat hij een alcoholist was en dat het voor hem voorlopig nog onmogelijk was om een gezelschapsdrinker te worden. Hij had geen afkickverschijnselen en maar af en toe drang en een uitglijdertje. Eerst dronk hij helemaal niet meer, toen 1 a 2 x per maand (bv als beloning als hij bv een goed solliciatiegesprek had gehad), afgelopen 3 weken 1 tot 3 x per week, en nu 2 tot 4 x per week (al is het geen comazuipen meer). Ik heb mijn best gedaan om hem hier in te ondersteunen en niet al te veel er over te 'zeiken'. Hoe moeilijk ik het ook vond heb ik hierin mijn grenzen leren te verleggen, en zijn verantwoorlijkheid zo veel mogelijk bij hem geprobeerd te laten. Ik maak me echt zorgen, waar liggen de grenzen nu?
Hij ziet het probleem niet zegt hij..: Hij trilt niet. Geen kwade dronk. Hij kan 3 slokken uit een blikje bier nemen en het dan weer terugzetten in de koelkast. Hij heeft nu toch geen problemen (terwijl hij nog geen werk heeft en nog bij de kreditbank zit)? Hij is nu geen alcholist meer en heeft zich zelf na 3 maanden genezen verklaard..
Gisteren overviel hij me met 3 keuzes; a. ik stop met roken en hij stopt 100% met drinken. b. ik zeg geen woord meer over zijn alcoholgebruik en hij niets meer over mijn sigarettenrook die ik zijn gezicht uitblaas. c. de relatie is over.
Wat is de catch? Ik vertrouw dit/hem niet al hou ik zielsveel van hem.
Heeft iemand hier ervaring mee? Is het mogelijk om na 20 jaar (stevig/coma)drinken ineens geen alcoholist meer te zijn? Andere opmerking zijn ook van harte welkom.

Groetjes, Partner van ...
 

Svali

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Hoi beste Partner van,

Wat is de catch?

Hij wil gewoon kunnen drinken zonder dat jij aan z'n kop loopt te zeiken.

Dat is tenminste wat ik er uit op kan maken. En het is niet zo dat jij loopt te zeiken maar zo ervaart hij dat. Zelf heb ik ook een relatie gehad waarbij ik zelf stevig dronk en dan gaat het ook om liters per dag. Mijn (ex)vriendin vond dat ook vreselijk en maakte daar ook regelmatig opmerkingen over die bij mij niet in goede aarde vielen. Dan zocht ik wel iets op wat zij verkeerd deed en gooide het daar op. Proberen om op emoties in te spelen zodat juist zij zich schuldig ging voelen en ik weer mijn biertje kon pakken zonder dat ik me daarbij schuldig hoefde te voelen. Zeggen dat het wel allemaal meevalt en dat het zo erg niet is om nog een glaasje te nemen. Het is een standaard spelletje wat alcoholisten spelen om de rollen om te draaien. Dat heb ik ook twintig jaar lang bij mijn moeder en vader gezien en bij andere alcoholistische ouders van diverse vrienden.

Gisteren overviel hij me met 3 keuzes; a. ik stop met roken en hij stopt 100% met drinken. b. ik zeg geen woord meer over zijn alcoholgebruik en hij niets meer over mijn sigarettenrook die ik zijn gezicht uitblaas. c. de relatie is over.
Wat is de catch? Ik vertrouw dit/hem niet al hou ik zielsveel van hem.

Bullshit! En ik kan het weten, geloof me maar. Hij probeert je uit de tent te lokken door het te laten lijken alsof jij degene bent die iets moet verantwoorden tegenover hem (dat standaard spelletje dus waar ik het net al over had). Hier moet je dus niet in mee gaan en maak hem maar duidelijk dat jij degene hier bent die het recht heeft wat te eisen en zeker hij niet. Je hebt het al meegemaakt in een vorige relatie dus ik denk dat je het zelf ook wel weet. Roken is natuurlijk ook niet goed, maar dat heeft niks te maken met wat hij nu bij je neer probeert te leggen. Alcohol vernielt alles voor een mens, je lichaam, je omgeving en al helemaal je geloofwaardigheid (die van hem dus).

Is het mogelijk om na 20 jaar (stevig/coma)drinken ineens geen alcoholist meer te zijn? Andere opmerking zijn ook van harte welkom.

Je hebt actieve en passieve alcoholisten, maar wat er ook gebeurt, het blijven voor de rest van hun leven alcoholisten. De kans op een terugval zal altijd aanwezig blijven. Het zou best kunnen zijn dat hij kan stoppen hoor, maar een belachelijk en transparant voorstel zoals hij maakt, denk ik niet dat hij daar op dit moment klaar voor is. Het is natuurlijk aan jou om te bepalen in hoeverre je daar in mee wil gaan. In je vorige relatie denk ik dat jij je portie in dit leven al wel hebt gehad.

Sterkte!
 
Hoi beste Svali,

Allereerst heel erg bedankt voor je (uitgebreide) reaktie! Het is een opluchting om hier met een 'insider' over te kunnen praten. Mijn ervaring is dat mensen vaak hun (onwetende) meningen al snel klaar hebben en dat is jammer. Ik heb helaas niet eerder kunnen reageren door mijn rare werkrooster deze week. En moest even bijkomen van alle stress (helaas..)


Hier moet je dus niet in mee gaan en maak hem maar duidelijk dat jij degene hier bent die het recht heeft wat te eisen en zeker hij niet. Je hebt het al meegemaakt in een vorige relatie dus ik denk dat je het zelf ook wel weet. Roken is natuurlijk ook niet goed, maar dat heeft niks te maken met wat hij nu bij je neer probeert te leggen. Alcohol vernielt alles voor een mens, je lichaam, je omgeving en al helemaal je geloofwaardigheid (die van hem dus).
Hij heeft in loop der jaren genoeg informatie vergaard voor de nodige tegenargumentaties (want ik ben natuurlijk niet de eerste) om duidelijk te maken dat roken net zo slecht (voor het lichaam) is als drinken, en in zijn ogen nog wel slechter ook!
Dit is wat hij mij o.a. een keer gemaild heeft over rokers:
‘Bagatelliseren, rationaliseren en projecteren (bv. door te zeggen DAT DOEN ALCOHOLISTEN OOK) zijn manieren om hun eigen gedrag te rechtvaardigen...daardoor worden psychische zwakte versterkt en gevoed en in stand gehouden door de roker omdat dit mechanisme nodig zijn het eigen gedrag te verklaren en in stand te houden waardoor door de roker en hun omgeving psychische schade word geleden! Meestal gebeurt weliswaar geheel onbewust maar dat maakt het leed er niet minder om!’
Dus alles wat jij en ik en vele anderen zeggen over bv. het verschil tussen roken en drinken boort hij meteen de grond in.
Hij heeft afgelopen 2 weken (volgens eigen zeggen) 7 halve liters bier en een halve fles tequila opgezopen, en ik, rekende hij uit kom op 300 sigaretten en 20 joints. Dus wie ben ik, om over zijn gedrag te klagen en dat ik niet van plan ben te doen alsof er niets aan de hand is?! Hij wil geen last hebben van mijn verslavingen en dat ik geen last van hem wil hebben is absurd in combinatie met mijn eigen verslavingen. En dat krijg ik tot treurnis toe te horen wanneer ik het over zijn drankgebruik wil hebben.
Even ten goede orde, ik ben niet van plan om mijn eigen verslaving te vergoelijken, juist niet! Ik moet ook stoppen, dat weet ik dondersgoed, en dat wil ik ook. Als ik dat tegen hem zeg gelooft hij er niks van. Ik moet het maar laten zien wat ik waard ben zegt hij, dan praten we wel weer verder.

Gisteren overviel hij me met 3 keuzes; a. ik stop met roken en hij stopt 100% met drinken. b. ik zeg geen woord meer over zijn alcoholgebruik en hij niets meer over mijn sigarettenrook die ik zijn gezicht uitblaas. c. de relatie is over.
Ik heb ook met vrienden over dit ultimatum gesproken. Ten eerste vonden ze het te belachelijk voor woorden (ik ook hoor, begrijp me niet verkeerd) en ten tweede zeggen zij dat er geen 3 opties zijn maar 2. Of stoppen met roken of stoppen met de relatie. Zij kennen mij en optie 2 gaat tegen mijn natuur in. Dan gaat het toch weer een keer ter sprake komen (waarschijnlijk door mijn houding) en dan escaleert het weer.

Hij probeert je uit de tent te lokken door het te laten lijken alsof jij degene bent die iets moet verantwoorden tegenover hem (dat standaard spelletje dus waar ik het net al over had).
In mijn andere relatie kreeg ik niet de schuld of werd ik niet gechanteerd met dat ik moest stoppen met roken. Maar de maatschappij en moeder van z’n dochtertje bijvoorbeeld wel. Hij was voornamelijk teleurgesteld en verdrietig. Dus ook al is wel weer het alcoholgebruik een probleem, de situatie is wel weer anders. En herken ik deze (rollen)spellen zoals jij dat noemt niet als zodanig. Dus als je me daar wat meer over wilt vertellen zou ik dat heel fijn vinden. Andere tips en trucs zijn ook welkom!
En mijn complimenten voor je (zelf)kennis, knap van je dat je daar zo open over kan en durft te praten!

Groetjes en een zorgeloze dag toegewest!
 

Svali

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Even ten goede orde, ik ben niet van plan om mijn eigen verslaving te vergoelijken, juist niet! Ik moet ook stoppen, dat weet ik dondersgoed, en dat wil ik ook. Als ik dat tegen hem zeg gelooft hij er niks van. Ik moet het maar laten zien wat ik waard ben zegt hij, dan praten we wel weer verder.

Je moet willen stoppen met je eigen verslaving omdat je dat zelf wil, niet omdat je het als "tegenprestatie" ziet. Ik vind je vriend bijzonder manipulatief en egocentrisch.

Ik heb ook met vrienden over dit ultimatum gesproken. Ten eerste vonden ze het te belachelijk voor woorden (ik ook hoor, begrijp me niet verkeerd) en ten tweede zeggen zij dat er geen 3 opties zijn maar 2. Of stoppen met roken of stoppen met de relatie. Zij kennen mij en optie 2 gaat tegen mijn natuur in. Dan gaat het toch weer een keer ter sprake komen (waarschijnlijk door mijn houding) en dan escaleert het weer.

Je hebt in ieder geval vrienden die het snappen. Gelukkig maar.

In mijn andere relatie kreeg ik niet de schuld of werd ik niet gechanteerd met dat ik moest stoppen met roken. Maar de maatschappij en moeder van z’n dochtertje bijvoorbeeld wel.
.

Het is natuurlijk geen regel die voor iedereen opgaat. Ieder mens en iedere situatie is weer anders, maar komt zeker veel voor. En het gaat ook niet om het roken maar het feit dat hij iets zoekt om zich te kunnen verweren.

En herken ik deze (rollen)spellen zoals jij dat noemt niet als zodanig. Dus als je me daar wat meer over wilt vertellen zou ik dat heel fijn vinden. Andere tips en trucs zijn ook welkom!

Wat ik bedoel is dat veel alcoholisten een instinctieve drang hebben om te drinken, daarbij liegen ze tegen hun omgeving én tegen zichzelf. Ze zien het zelf dus als absolute waarheid en kunnen daardoor zeer overtuigend zijn (ik weet bijna zeker dat je hem ook zo ervaart als je een discussie met hem hebt). Het spelletje is dus (wat ik al zei) dat hij jou manipuleert met het roken terwijl dat helemaal los staat van zijn alcoholgebruik. Hij gebruikt het om jou in een hoekje te drijven zodat je denkt dat hij gelijk heeft en hem dus weer laat drinken omdat jij toch ook rookt en blowt. Dus als jij naar de klote gaat, mag hij dat helemaal. (ik praat hier dus even vanuit zijn gedachtegang).

En het gaat hier dus niet om het roken want als je dat niet deed had hij wel iets anders bedacht. En dat hij je er mailtjes over stuurt geeft echt aan dat deze man vastbesloten is te blijven drinken. Ik hoop dat je dat gaat inzien. Maar ik weet dat het lastig is want als je van iemand houdt wil je dat niet horen, je sluit het uit en verdringt het uit je gedachten. Je gelooft wat mensen tegen je zeggen, je zegt tegen hen dat ze gelijk hebben maar tegelijkertijd wil je gewoon bij hem blijven. Zelfs de ruzies, irritaties enz. het blijft een vorm van aandacht waar je als het ware verslaafd aan raakt. Daarom blijven zoveel mensen bij hun partner die hen bedriegt, slaat, pijn doen etc. (ik heb het hier niet over jouw relatie maar in het algemeen). Wees eerlijk tegen jezelf en besef wat je uit deze relatie haalt.

Ook dat dit de tweede alcoholist is waar je wat mee hebt, wat zegt dat? Mensen trekken vaak bepaalde personen aan in hun leven, dat weet ik uit ervaring met mijn exen en anderen om mij heen. Je moet jezelf ook geen pijn willen doen. Dus kijk eerst naar jezelf, wat wil je hier verder nog mee bereiken?

Ik weet dat het allemaal erg intens wordt, maar ik ken de pijn uit dit soort relaties maar al te goed en ik weet dat je er ook niet zo maar een punt achter zet, al adviseer ik je dat toch.

En mijn complimenten voor je (zelf)kennis, knap van je dat je daar zo open over kan en durft te praten!

Eigenlijk doe ik dat liever niet, maar in sommige situaties doe ik het toch. En bedankt voor je complimenten, het speelt in mijn leven ook nog steeds een rol. Al gaat het momenteel erg goed.

Groetjes en een zorgeloze dag toegewest!

Jij ook.
 

sebatian

Bewuste gebruiker
Goede adviezen en analyses, alleen met verslaving is er weing rationaliteit, meestal 'waanzin" en irrirationaliteit. Met woorden en quasi argumenten, cq manipulatie is een strategy, en zou daar uberhaupt niet op ingaan, is een bepaald patroon, en gewoon je eigen grenzen duidelijk stellen. Deze man is gewoon sterk verslaafd, en houd zichzelf voor de gek dat hij met 3/4 x per week drinken dat opeens niet meer is, in no time zit hij weer op oude patroon of hogere inname.
Super lichamelijk afhankelijk, en heeft de substantie nodig om zich goed te voelen. Vraag me trouwens af of je hem ook financieel steunt in de ruimste zin des woords.
 
Fijn dat er meer (confronterende ook wel) reakties komen :)

@ sebastian. Nee ik steun hem niet financieel als zodanig. De situatie is wel zo dat omdat hij nu zo weinig geld krijgt hij het niet op kan brengen om in 2 huizen te leven (de mijne en de zijne) is hij bij mij zo goed als zeker minimaal 5 dagen/nachten in de week. Omdat hij hier zo veel is en gebruik maakt van water, elektra enz. betaalt en haalt hij altijd de boodschappen voor ons en de klusjes in huis enzo.
En je hebt het over mijn grenzen duidelijk stellen, dat is dus voor mij zo moeilijk bij hem. Hij vindt ze 9 van de 10 keer belachelijk met de bijbehorende tegenargumenten en walst er gewoon overheen.
 

sebatian

Bewuste gebruiker
Ik was zelf ster in verleden met manipulatief gedrag, en natuurlijk weet je wel waar je mee bezig bent, maar gewoon ziek gedrag; je partner wordt behandelt als een voet veeg alles wordt omgekeerd totdat het emmertje bij de ander over loopt. Heel slim nou ja slim kan ik het niet noemen, maar hij weet je op gevoelige plekken te raken, ja zou daar uberhaupt niet aan beginnen aan zulke discussies. Gewoon paar grondregels voor jezelf stellen het is tenslotte jouw woning; rest vraag me af wat de liefde inhoud sinds het overkomt als een destructieve psychologische oorlogsvoering, soms leuk goed gek en veel problemen; soort van love addiction (wat trouwens niets met liefde te maken heeft)in combinatie met co-dependency, oftwel je moet zelf de keuze maken en heft in handen nemen anders blijft het maar wat aanmodderen. Hij wil je niet verliezen dus komt met een strategy van minderen en ik ben er nu vanaf (bedoel als je dat geloofd ben je ver heen, en hij zal wel meer gebruiken zonder dat je aanwezig bent) qua communicatie en argumenten heeft hij misschien in jouw ogen de boven hand, maar dat is dus waanzin; hij heeft gewoon hulp nodig na 20 jaar en dat is echt niet na paar weken op te lossen, je kan reddende engeltje spelen maar dat gaat dus niet, en ja zou eerst en vooral aan jezelf moeten denken, sinds mensen veranderen is een moeizame opgave. (je laatse reactie is meer over controle, en ja als je jezelf overheen laat walsen is niet goed, ipv je positief op te beuren probeert hij je minderwaardigheidscomplex(?) te verstefigen)
 

MDMC

Belezen gebruiker
Is het dus een beetje vergelijkbaar gevalletje Rene Jaques? Zoja, succes!

[youtube]YyU-jAN8cyQ[/youtube]
 

sebatian

Bewuste gebruiker
Ik spreek geen ijslands, twents, gronings of ander dialect denk je kan je post beter zenden in onzin topic. "Grappig" dat je ironische one -liners wil maken, maar je opmerking wordt tegengesproken met een soort rumble jumble,denk trouwens ook off topic de vraag was niet over roken!!!
 

Svali

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
TheStonedSaint$ na een waarschuwing geband. De rest nu graag OT blijven. (geen verwijt aan jullie trouwens).
 

trem

Experimenterende gebruiker
ben zelf al 7 jaar met een alcoholiste
nog nooit zo moeilijk gehad
paar regels wel: geen samenwonen of trouwen oid, geen kinderen of anderszins essentiele zaken delen. Ben je alleen maar fucked up? dan ben ik ook weg
Hou zielsveel van haar en zij van mij.
de liefde voor de drank is er echter ook (nog steeds)
en ik weet inmiddelsmaar al te goed: zolang dat zo blijft, zal zij nooit ECHT 100% voor mij gaan, noch zal onze relatie ooit echt slagen. hoe goed deze (nuchter) ook zou kunnen zijn
 
trem zei:
ben zelf al 7 jaar met een alcoholiste
nog nooit zo moeilijk gehad
paar regels wel: geen samenwonen of trouwen oid, geen kinderen of anderszins essentiele zaken delen. Ben je alleen maar fucked up? dan ben ik ook weg
Hou zielsveel van haar en zij van mij.
de liefde voor de drank is er echter ook (nog steeds)
en ik weet inmiddelsmaar al te goed: zolang dat zo blijft, zal zij nooit ECHT 100% voor mij gaan, noch zal onze relatie ooit echt slagen. hoe goed deze (nuchter) ook zou kunnen zijn

Al 7 jaar, hoe hou je het vol? Dan moet je inderdaad zielsveel van haar houden :)
Heb je dan niet het gevoel dat je constant op je tenen loopt, of de behoefte om haar te controleren?
Ik loop nu al een jaar met deze relatie te klooien, officeel is het nu 'uit' maar blijkbaar kunnen we niet met elkaar en niet zonder elkaar en blijven we elkaar opzoeken, zelfs na alle ruzies en scheldpartijen..
En om nog even terug te komen op een bericht hierboven, ja het zijn inderdaad manipulatieve leugenaars. Ik heb nu aardig wat leugens en/of verdraaide waarheden ontdekt en vind het moeilijk hiermee om te gaan. Als dit tijdens een ruzie of zo naar buiten komt, dan is zijn antwoord dat hij niet alles met mij hoeft te delen en dat hij de waarheid mag verdraaien zodat het makkelijker voor mij is. Maw dat HIJ geen gezeik van mij krijgt dus! Dit gaat niet alleen over zijn alcoholgebruik, maar bv ook over de omgang met zijn exvriendin met wie hij blijkbaar vrij negatief over mij praat. Hij houdt ons ook angstvallig gescheiden, als hij met zn vriendengroepje op pad gaat mag ik niet mee want zij is er dan ook bij. Want zij heeft problemen met mij en hij wilt er niet tussen in staan. Inmiddels ben ik er achter dat hij deze zogenaamde problemen zelf in stand houdt, door uitspraken van mij over haar naar haar toe te verdraaien alsof ik de boeman ben. In hun relatie kwamen de problemen niet door de alcohol (maar door drugs), want zij kan er ook aardig wat van. Tja..
 

leveldesigner

Bewuste gebruiker
Forumleiding
Subforum Specialist
vind dit dus echt niet kunnen, dat meneer gewoon lekker gaat drinken met zijn vrienden EN ex vriending, en dat jij dan niet mee mag. snap wel dat t haast ondoenlijk is om een relatie te beeindigen wanneer je nog zoveel van iemand houdt, maar wanneer je met grote regelmaat op de derde plaats moet wachten tot hij weer zin in jou heeft dan vrees ik dat ik er toch snel een einde aan maakte, de relatie dus. (heb een soort van gelijke relatie gehad, 3 hoeks, en heb toen mijn biezen gepakt. heeft me een jaar verdriet opgeleverd minstens. maar alles was beter dan als voetveeg behandelt te worden, want dat was een constante pijn, de pijn die ik na mijn besluit voelde nam tenminste af over tijd, ookal duurde dat lang.

soms moet je gewoon voorwaarden stellen, en die dan ook ECHT uitvoeren. misschien dat hij voor jou kiest als je hem voor de keus steld?

succes
 
Bedankt Levendesigner voor je reaktie. Je hebt helemaal gelijk!
Ik weet ook als ik hem idd die keuze stel, kiest hij niet voor mij..
 

leveldesigner

Bewuste gebruiker
Forumleiding
Subforum Specialist
ik was daar al bang voor....
tja, wat doe je dan met zo'n situatie.
ik neem aan dat je helemaal gek van die vent bent anders had je je dit niet allemaal laten welgevallen, en dan is iemand verlaten natuurlijk iets wat haast ondenkbaar is.
en toch raad ik je aan om er eens lang en diep over na te denken, wat natuurlijk heel makkelijk is voor mij om te zeggen, snap dat heel goed. dat komt natuurlijk omdat ik er als buitenstaander gewoon tegenaan kan kijken zonder gevoelens erbij, maar juist dit maakt wel dat ik een meer nuchter beeld van de situatie kan hebben, emoties vertroebelen vaak het beoordelings vermogen.

ik ken jullie hele situatie niet, en weet dus niets over de ins en outs ervan. maar wanneer je zelf al te kennen geeft dat hij niet voor jou zal kiezen als je hem voor die keus steld, dan zegt dat toch wel iets over zijn gevoelens voor jou. vrees dan ook dat dit niet zal veranderen over tijd, en dat het misschien toch al wel slechts een kwestie is van tijd, eer de relatie eindigt.
de vraag is dan enkel, wil je wachten en je blijven opofferen tot hij er een punt achter zet, of kies je voor jezelf en beeindig jij de relatie nu alvast. hoe zeer het ook pijn zal doen, in een relatie zitten waarin je partner niet echt voor jou kiest en zelfs een wekelijks contact met zijn ex blijft onderhouden, en ook nog eens een alcohol probleem heeft. dat geeft enkel nog meer pijn om de lange duur, vrees ik.

maar, zoals ik al eerder zei, ik heb makkelijk praten, ben maar een buitenstaander die van niets weet. heb je geen goede vriendinnen waar je mee kunt praten, of vrienden. en wat vinden zij dat je zou moeten doen? zij hebben meer zicht op de situatie en kunnen je misschien bijstaan in een beslissing nemen.

wens je heel veel succes,
liefde is leuk en fijn, maar als het verkeerd gaat kan het snijden als een mes.
heel veel sterkte, en al klinkt t sof, zeg t toch;
kies voor jezelf, doe wat het beste is voor JOU!
 
Bovenaan