Informatie ghb

[ghbaddiction]

Ik maak eigenlijk een topic aan na aanleiding van mijn eigen ghb-verslaving. Veel informatie wat er rond gaat over ghb-verslaving is lichamelijke afkick. Een feit is dat terugvallen veel voorkomen en het lichamelijk afkicken nog maar het begin is en eigenlijk met juiste medicatie makkelijk af te komen.

Laat ik zelf maar beginnen met mijn verhaal. Ben nou al ongeveer 6 jaar verslaafd aan de ghb. Dit begon met weekend-gebruik. Al snel raakte ik in een circel terecht van dagelijks-gebruik.
Had ook zo mijn manieren om lichamelijk er van af te komen en heb die zo 5van de 6 jaar gebruikt.
Eind 2011 was ik wel zo verslaafd en gebruikte al een aantal jaar alles door elkaar (ghb standaard, xtc, speed, ketamine, alcohol, coke enz.)
Daarna was ik er echt klaar mee en ben ik gestopt met behulp van: diazepam en baclofen.(Dit wordt in Amerika ook gebruikt in klinieken die er bekend mee zijn)
Na 2 weken de diazepam afgebouwd en baclofen afgebouwd.
Lichamelijk was ik er toen vanaf en dacht echt dat het een eitje zou worden. Niet dus, na die 2 weken had ik geen last meer van lichamelijke verschijnselen maar begon het geestelijke. Nachtmerries, nerveus, angstig, slecht slapen, vermoeidheid. Nachtmerries waren na 4 weken nuchter zijn eindelijk over en ging weer wat beter slapen.
Daarna nog eens 3 weken volgehouden maar voelde me geestelijk nog wel een wrak. Het duurde ook niet lang en ik viel weer terug in ghb-gebruik. Daarna gelijk weer de boel opgepakt en nu een half jaar verder en een aantal keren ben ik wel teruggevallen.
Ik ben nou nog steeds mezelf niet. Blijf ook die 'depressieve' klachten houden.

Zoals ik in het begin al zei is er zo weinig over bekend maar wel steeds meer. Zijn er mensen die nou hetzelfde ondergaan? Mensen die al voor langere tijd zijn gestopt met ghb? Eventueel ervaring van mensen die naasten om zich heen hebben met ghb-verslaving etc..?
Zijn er al onderzoeken geweest over hersenschade? Zijn ze daar mee bezig? Misschien in andere landen? Of terwijl nog veel vragen maar weinig antwoorden...

 

[Tirzana]

Hallo, Ik ben tirzana en jarenlang aan ghb verslaafd geweest en gebruikte wel per uur twee dopjes.ik heb ernstige angstklachten ermee onder drukt maar bij afkick erg angstig geweest en depressief. Nog steeds na drie jaar ben ik depressief. Ook ben ik ernstig psychotisch geweest en heb al drie jaar stemmen in mijn hoofd. Een echte hel. Ik weet hoe moeilijk het is om te stoppen maar je voelt je uiteindelijk beter. De angstklachten gaan weg en depressie valt te overzien. En geen woedeaanvallen of sexuele uitspattingen meer. Ziekenhuistoestanden. Doodsangsten vanwege hartritmestoornissen. Stuipen. Ik ben daar vanaf. Ben ook maanden manisch geweest en combineerde het met speed en sliep niet of ik moest mezelf overdrogeren en in coma gooien om even te rusten. Blijkbaar ben ik zo'n geval waarbij je hersenen kortsluiting kunnen maken want ben al drie jaar psychotisch met stemmen. Daar moet ik mee leren leven en het is een zware dobber. Ik heb een jaar op Novadic Kentron gezeten waarbij ik uitstekend behandeld ben en hun echt aan kan bevelen bij je. Ik ben wel teruggevallen maar mijn persoonlijkheid verandert zo erg van ghb dat ook de politie geen raad meer met me wist. Ik was een zak met botjes en was er anders niet meer geweest. Ik ben er nu sinds mei vanaf en heb erg veel last van die stemmen. Ziekenhuis in Utrecht heeft me met hersen behandeling ook niet kunnen helpen. Wees geprezen dat je dit nog niet hebt. Vraag anti depressiva maar je weet dat ghb alleen sporalisch leuk is en niet als verslaving. Ik maakte het zelf en gebruikte zoveel ik maar wou. Heb er nu de schade van. Het word wel beter maar des te langer je het hebt gebruikt des te langer het duurt alles weer herstelt is in de hersenen en depressieve gevoelens ervaren kunnen worden. Maar bedenk dat ghb na lang gebruik ook geen goed meer doet je hebt het nodig je niet angstig of ... te voelen!! en als je zo verslaafd bent als ik en ook ik gebruikte coke speed ketamine alcohol etc, ghb maakt je gek en kapot en het word je dood als je het blijft nemen. Ook mijn tolerantie was enorm hoog. Maar het hoeft maar 1 keer verkeerd te gaan. De depressie zal denk ik wel over gaan. Nachtmerries of angstklachten bij mij wel.. Vraag een psychiater om handvatten of een verslavingsarts.. Ik hoop dat je je nu niet de enige voelt en het je iets geholpen heeft.. Het beste ermee!!

 

[g-zuidoost]

Er is al redelijk veel bekend over GHB, omdat dit toch al een tiental jaren wordt gebruikt in medische zin en om narcolepsy te behandelen.

GHB heeft tot nu toe geen hersenschadelijke gevolgen al kan 24/7 gebruik wel het kortetermijn geheugen beinvloeden.

In het geval van tirzana spelen er meerdere factoren mee en ik denk niet dat al haar klachten en zeker de blijvende alleen het gevolg van een ghb verslaving is. Depressie en down voelen zal zeker het geval zijn als je een lange tijd verslaafd bent geweest maar dit zou met tijd moeten verminderen. Ik denk dat het chronische amfetamine gebruik hier een veel groter aandeel in heeft. Zeker omdat amfetamine ook neurotoxisch is en dus hersenschade geeft. Het overtollige GHB gebruik is in de meeste gevallen omdat mensen verslaafd zijn maar ook geestelijk verslaafd. Als je je niet meer fijn kunt voelen zonder wat ghb zal dit natuurlijk klachten geven na stopzetting, maar zolang je zorgt dat je sterk in je schoenen staat moet dit toch verdwijnen. Ga sporten, leef gezond en vermijdt voor een tijd alcohol en andere drugs.

 

[Jewelz]

Ik ben gediagnosticeerd met depressie. Vorig jaar was ik het lijden zat en heb een euthenasie verklaring aangevraagd. Echter heb ik 4 kinderen en die konden daar niet mee leven. Voor hun heb ik dus besloten toch te blijven leven, ondanks dat ik altijd verdrietig ben. Toen raakte ik verslaafd aan ghb en mijn leven had weer zin. Ik kreeg een goede baan, was vrolijk en zat super goed in mijn vel. Ik merkte wel dat ik steeds meer nodig had om me gelukkig te blijven voelen en ook snachts werd ik elke 2 uur wakker. Ik probeerde daarom steeds te stoppen om ervoor te zorgen dat ik niet steeds meer nodig had. Toen kwam ik erachter dat stoppen bijna niet meer kon. Ik heb me laten opnemen bij jellinec en daar ben ik afgekickt. Daarna was ik weer de oude ik, geen zin meer in het leven en er een einde aan willen maken. Toen ben ik toch maar weer begonnen en had me voorgenomen om het als medicijn te gebruiken en nooit meer dan 2.5ml elke 2 uur. Helaas lukte dat ook weer niet en bouwde ik weer op. Nu ben ik opnieuw gestopt maar wederom zo depressief dat ik zo niet meer wil leven. Ik voel geen enkele verbinding meer met mensen. Ik voel überhaupt niets meer.
Ik ben mensen schuw en kan van niets meer genieten. Zo hoeft het leven voor mij niet meer.
Heeft iemand tips?