Hopeloos door verslaving

[Unicorn28]

Sinds 5 jaar ben ik verslaafd aan vanalles.
De ergste verslaving was oxycodon.
Toen ik mijn relatie verbrak kwam ik in een andere situatie en mijn gebruik bouwde af.
Door een nieuw persoon in mijn leven wilde ik ook niet zo te boek staan.
Al is het een hele opluchting om niet meer altijd ziek te zijn van de oxy (ik mis het wel nog steeds intens), ik struggle nog steeds met verslaving.
Eigenlijk ben ik alleen maar bezig met werken en daarna blowen (soms ook drank erbij).
Ik merk dat ik op mijn werk het steeds moeilijker krijg want mijn geheugen is niks meer waard, ik kan mij niet concentreren en soms kom ik niet goed uit mijn woorden.
Het is zo'n gewoonte, mijn veiligheid, mijn houvast.
Tegelijkertijd sta ik iedere avond tijdens het roken plannen te bedenken hoe ik morgen echt ga stoppen.
Maar de volgende dag rond eind middag boeit dat hele stoppen me niet meer.
Het lijkt wel alsof ik de controle over mezelf kwijt ben.
Ik weet ook niet meer wat ik nog van het leven moet vinden en hoe ik er tegenaan moet kijken.
Het is alsof ik geen eigen perspectief, normen waarden en gevoelens meer heb.
Normale dingen vind ik niet leuk en ik vind het leven regelmatig best wel uitzichtloos, terwijl ik feitelijk gezien niets te klagen heb.
Ik weet niet hoe ik hier uit moet komen.
AUB niet alleen tips over mij laten opnemen.
Die drempel is veel te hoog.
Eigenlijk wil ik gewoon even van mij afschrijven en misschien is erover praten wel de eerste stap in verandering...

 

[Unicorn28]

Ik eet door de wiet ook elke avond totdat ik helemaal bom vol zit, waardoor ik super veel ben aangekomen.
Ik voel met niemand nog verbinding, en heb eigenlijk met niemand echt contact.
Mijn ouders wil ik niet bezorgd maken, mijn vriend is ook geen prater, ik heb niet veel vrienden maar een van de weinige met wie ik intensief contact heb, lijkt alleen maar steeds te constateren dat het hopeloos is. Ik voel niet echt bezorgdheid van mensen in mijn omgeving die ik wel de waarheid vertel.
Maar ik voel dat ik steeds verder afglij.
Ik fantaseer vaak over mijn leven alleen leiden op een kamer.
Niet meer deelnemen aan deze wereld, maar alleen nog maar in mijn eigen cocon zitten en alles gebruiken waar ik naar verlang totdat het einde er is.
Vreselijk hoe dramatisch dit klinkt, maar deze scenario's gaan dagelijks door mijn hoofd

 

[Ape]

Ik kan wel een heel verhaal typen maar het beste kan je naar je huisarts gaan en samen met hem kijken wat het beste is.

Heb het niet meteen over een opname, maar er zijn ook andere vormen van hulp. Alleen stoppen met blowen is zo rete moeilijk, Dat lukte mij ook alleen met hulp.

 

[Syl]

Knap dat je je verhaal hier doet. 💪
Het beste advies wat ik je kan geven is, maak een afspraak bij je huisarts.
Vertel hem precies hetzelfde als wat je hier verteld.
Je dokter kan jou begeleiden en helpen.
Je moet wel gewoon eerlijk zijn alleen dan kun je optimaal geholpen worden.
Ik heb geen ervaring met wiet maar herken wel wat je omschrijft.
Dit zelfde voelde ik tijdens mijn speedverslaving.
Opname is ook niet waar je je nu druk om moet maken.
De huisarts kan jou doorverwijzen naar bv psycholoog of praktijkondersteuning.
Verder kan dokter je eventueel verwijzen naar de verslavingszorg.
Hier kunnen ze je begeleiden met het stoppen met drugs. (dit kan gewoon zonder opname).
Maar zet de stap naar de huisarts, daar is ie voor.
Geloof me je zult achteraf opgelucht zijn dat je dit gedaan hebt.
Heel veel sterkte.. ❤️

 

[De Zandman]

Knap dat je je verhaal hier doet. 💪
Het beste advies .......

Noot: 100% juist.

De huisarts kan jou doorverwijzen naar bv psycholoog of praktijkondersteuning.
Verder kan dokter je eventueel verwijzen naar de verslavingszorg.
Hier kunnen ze je begeleiden met het stoppen met drugs. (dit kan gewoon zonder opname).
Maar zet de stap naar de huisarts, daar is ie voor.
Geloof me je zult achteraf opgelucht zijn dat je dit gedaan hebt.
Heel veel sterkte.. ❤️

200 % juist!