De hersteltijd van amfetamine misbruik kan wel een jaar duren totdat je dopamine receptoren en beloningscentrum weer redelijk gereset zijn. En of ze uberhaupt nog de oude worden is maar de vraag.
Ik denk dat je dat niet somber in hoeft te zien hoor. Ik merk tussen de, pak'm beet, tussen de 70 dagen en 130 dagen clean enorme vooruitgang. Langer dan een halfjaar heb ik helaas nog niet gehaald.
En dan misschien nog wel het beste nieuws. Je hersenen werken over het algemeen met balans in de huishouding van je stofjes. Ik heb daar de theorie achter weleens gehoord, maar weet er net niet genoeg meer van om hem uit te kunnen leggen. Anyway, op een gegeven moment komt er een punt dat je hoofd gaat wennen aan de nieuwe balans in je hersenen. Ook als er nog wat permanente resterende schade is aan je receptoren. Dat betekent dat je in de praktijk dus nauwelijks nog iets merkt van die blijvende schade.
Let wel ik heb het hier dan over schade op o.a. dopamine of opiaat receptoren. Niet over psychische schade die onomkeerbaar is zoals het triggeren van schizofrenie.
Ik ging zelf op onderzoek uit en kwam er snel achter dat het veeel meer is dan alleen een gebrek aan concentratie en impulsiviteit en hoeveel van mijn leven eigen gedicteerd was door mijn ADHD.
Ik werk ook nog eens vanuit huis dus nog makkelijker om je eigen grenzen en regels te overschrijden.
Ik moet zeggen... Ik kon me erg herkennen in deze stukjes. Aan de andere kant weet ik van mezelf dat er ook veel meer speelt dan (in mijn geval dan) ADD.
. Dit is de grootste reden voor mij dat ik telkens er weer naar grijp. zonder ben ik amper tot niet productief. Mijn ADHD symptomen komen nog intenser terug tijdens mijn nuchtere weken en dan is het enige wat ik kan doen: Opstaan -> werken -> koken, eten -> slapen. Geen idee of ik daar perse nuchter voor wil blijven. Hier leidt mijn werk onder en dat is niet iets wat ik kan toestaan. Ik heb een prima baan en functie.
Ook hier kan ik me erg goed in herkennen. Wat ik me afvraag is hoeveel energie je krijgt van je werk?
Je zegt dat je een prima baan en functie hebt. Doel je daarmee erop dat alle omstandigheden goed zijn (salaris, je collegas, de werksfeer, etc.)?
Of bedoel je daar ook mee dat dit echt een baan is de je met passie doet?
Ik heb het afgelopen jaar wat verschillende andere taken kunnen doen (wel nog bij mijn werkgever en dezelfde functie). Maar het verschil in taken waar ik wel of geen energie van krijg is enorm. Het maakt of kraakt echt m'n hele kwaliteit van leven. Inneens kan ik dan wel concentreren. Omdat ik iets doe waar ik energie van krijg, hoef ik me er ook niet toe te zetten. Dat ertoe zetten kost vreselijk veel energie. Daar dat niet te hoeven doen, heb ik inneens ook energie om het huishouden te kunnen doen en tussendoor ook leuke dingen te doen.
En als dat inneens goed gaat, krijg ik daar óók weer energie van. Het is voor mij echt een soort op- of neerwaartse spiraal. De middenweg leidt al snel naar het negatieve (mijn ervaring dan).
Zo weet ik inmiddels wat beter welke taken me liggen en weet ik ook dat ik ab-so-luut niet thuis moet werken. Een dagje per week, dat kan nog. Maar meer dan dat moet het ècht niet worden of ik wordt zo futloos als een zombie.
Ik mag binnenkort ook nog met een loopbaancoach in gesprek om te kijken wat we verder misschien nog kunnen verbeteren.
Ik vond het wel verschrikkelijk om te moeten toegeven dat ik bepaalde dingen niet kan uitvoeren. Ik vind van mezelf al snel dat ik alles maar moet kunnen 😂
En was ook zeker bang om dat toe te geven omdat ik dan misschien wel ergens anders zou moeten gaan werken. En dat wilde ik niet, want ook ik heb een goede baan en functie (als in salaris, arbeidsvoorwaarden, collegas, werksfeer).
En er waren hiervoor ook genoeg dingen die ik leuk vond om te doen in mn werk. Maar blijkbaar was dat toch te weinig.
Ik dacht, ik deel mijn ervaring. Wie weet kan je er iets van gebruiken. Of iemand anders die zich erin herkent.
Het zal voor iedereen anders zijn denk ik. Maar de kern is wel dat er mogelijk ook meer speelt dan beschadigde receptoren en AD(H)D of andere psychologische kwetsbaarheden.
Hier leidt mijn werk onder en dat is niet iets wat ik kan toestaan. Ik heb een prima baan en functie.
