Heftig en landurige verslaving

[Mephedrone]

Beste vrienden,

Ik weet niet precies hoe ik het allemaal moet verwoorden, maar ik zit aardig in de shit.

Laten we maar beginnen bij mijn jeugd. In het kort gezegd. Ik ben opgegroeid met veel huiselijk geweld. Mijn vader was gokverslaafd en had flink last van losse handjes. Hij sloeg mijn moeder bijna dagelijks en ook ik en mijn broertje en zusje kregen regelmatig klappen. Mijn moeder moest als excuus maar zeggen dat ze gevallen was tegen anderen. Ook sloeg mijn vader vaak in mijn edele delen en zei hij dat ik homo ben. Dit heeft mijn hele jeugd geduurd tot dat ik 13 werd. Op mijn 13e zijn wr vanuit Utrecht naar Drenthe verhuisd in een “gehucht”. Als kind lijkt het allemaal prachtig zo’n groot huis , schuur en tuin. Vrij afgelegen dus kon mijn vader nog makkelijker zijn slag slaan. Wanneer ik liggend in bed mijn moeder hoorde huilen die constant geslagen werd… meerdere malen de politie aan de deur gehad, maar mijn moeder moest haar mond houden en mijn vader zei dat er niks aan de hand was waarnaar ze weer vertrokken en hij haar verder bleef slaan.

uiteindelijk op 18 jarige leeftijd in aanraking gekomen met wiet en XTC. De eerste 1 a 2 jaar hield ik mij echt aan de “regels” 1x per 3 maanden xtc alleen wiet werd wel snel een dagelijkse ding.
Uiteindelijk ook in aanraking met speed, coke en 4fmp gekomen. Dit is al snel veranderd in weekend gebruik. Elk weekend ging ik met maten op stap en gebruikte ik speed of 4mp,coke of xtc. Dit heeft ongeveer een jaar geduurd .

de weekenden werden steeds langer en binnen kortste tijd werd er ook doordeweeks gebruikt. Ik heb in deze tijd veel RC’s gebruik. (2cb, 4fmp, 2ce)

uiteindelijk (na zo’n 3 a 4 jaar gebruik)ben ik in contact gekomen met 3mmc. Dit spul heeft mijn hele leven omgegooid. Dit spul was het echt voor mij, heb mij nooit fijner gevoeld. En dit spul begon ik al snel dagelijks te gebruiken , ook tijdens werk. Ik liep er echt bij als een lijpo, flinke pupillen en helemaal bezweet. En ook met dit middel bouwde ik een tolerantie. Al snel had ik grammen per dag nodig. Deze verslaving hou ik nu al 2 jaar vol. Dus luister ik gebruik al 2 jaar dagelijks 3mmc, grammen per dag.

ik trok het echt niet meer en ben in behandeling gegaan bij ggz. Zij konden qua verslaving niet veel voor mij betekenen. Wel voor psychische hulp, maar heb ik eigenlijk niks aan gehad(1 jaar in behandeling geweest. Hierna ben ik bij VNN verslavingszorg in behandeling geweest nu inmiddels ook een jaar. Ik heb 1/2jaar ambulante hulp gehad wat letterlijk niks heeft geholpen… toen in kliniek beland voor detox, deze afgerond en weer naar huis gegaan. Hierna weer in kliniek geweest en na 5 dagen weggelopen. Gelijk weer terug in gebruik. Sindsdien tot en met nu gebruik ik alcohol en 3mmc, wel met vele pauzes er tussen ( meerdere dagen niks gebruikt)

nu is er een nieuwe opname gepland voor mij na oud en nieuw (ik wou de feestdagen nog wel meemaken) ik heb het echter zo moeilijke tijdens een opname. Ik mis ongelovelijk mijn familie en heb echt letterlijk niks te doen in het kliniek, ik verveel mij dood.

Ik ben ten einde raad. Ik weet gewoon niet meer hoe ik hier van af kom. Ik heb veel gelezen over klinische opnames en dat dit nog totaal geen garantie geeft. Ik ben ook aardig het vertrouwen kwijt in de zorg. Mijn begeleiders kende eerst 3mmc niet eens en het komt over alsnof ze nog maar weinig kennis hebben betreft drugs etc.

ik heb het allemaal niet erg overzichtelijk netjes getypt, maar hoop dat iemand mij begrijpt.

ik kijk zo gigantisch op tegen de volgende opname en weet gewoon niet meer hoe ik van deze zooi (3mmc) af kom

 

[Mephedrone]

Trouwens in de tussentijd bijna elke drugs (mis) bruikt. Wiet hasj Xtc ghb speed coke 4fmp 2cb 2CE 3mmc, 4mmc, crack, crystal meth, flunitrazolam. Al deze middelen zijn behoorlijk misbruikt. 3 maal periode 24 uur ghb misbruikt etc

 

[Mephedrone]

Tevens zit ik inmiddels al een jaar in de ziektewet vanwege depressie en verslaving.

 

[Mephedrone]

Ik ben helemaal radeloos. Het lijkt alsof ik er nooit meer van af kom. Begin januari start een nieuwe opname en iedereen wil dat ik het nu wel vol ga houden. Maar ik kijk er zo enorm tegen op. Het is niet het afkicken waar ik moeite mee heb, maar puur het in een kliniek zitten, alle vrijheden kwijt en heb moeite om in grote groepen te zitten. Dit vraagt enorm veel van mij. Ben de vorige opname huilend weggelopen. En heb geen vertrouwen over hun kunnen in deze kliniek en de begeleiders. Maar waar moet ik dan wel heen? Sta op het punt mijn huur op te zeggen en spullen in garagebox te doen om geld te besparen tijdens opname, maar ik wil en kan gewoon niet opgenomen worden

 

[Beejuuij]

Als allereerst, dankjewel dat je je verhaal deelt. En ik wil je zeggen dat het goed komt! er houden mensen van je misschien voel je dat absoluut niet zo en ziet het er uit als een eindeloze put maar dat is hoe jij er naar kijkt, op dit moment en dat hoeft geen realiteit te zijn. Je zal er niet nooit vanaf komen, je kunt er vanaf te komen maar ook door echt te stoppen met die shit en jezelf verantwoordelijk af te vragen, wat je wilt met jou leven. Begin klein, praat met mensen hierover. Wat je nu al goed dit vind ik is het hier delen. Als je niet wilt opgenomen worden zou ik je willen meegeven. Om echt te stoppen met die 3mmc, een plek te vinden waar je wel met mensen kunt zijn en jezelf is af te vragen wat je wilt met je leven en waar je zou kunnen zijn als je stopt met die troep. En denkt aan wie je was, je familie al hoe wel die thuissituatie misschien verschrikkelijk was. Ik las ook dat je toch je familie mist. Zoek ze op, stop met de shit, wees trouw aan jezelf en vind hoop en moed. Ik hoor graag van je

 

[Trotssterk]

Beste vrienden,

Ik weet niet precies hoe ik het allemaal moet verwoorden, maar ik zit aardig in de shit.

Laten we maar beginnen bij mijn jeugd. In het kort gezegd. Ik ben opgegroeid met veel huiselijk geweld. Mijn vader was gokverslaafd en had flink last van losse handjes. Hij sloeg mijn moeder bijna dagelijks en ook ik en mijn broertje en zusje kregen regelmatig klappen. Mijn moeder moest als excuus maar zeggen dat ze gevallen was tegen anderen. Ook sloeg mijn vader vaak in mijn edele delen en zei hij dat ik homo ben. Dit heeft mijn hele jeugd geduurd tot dat ik 13 werd. Op mijn 13e zijn wr vanuit Utrecht naar Drenthe verhuisd in een “gehucht”. Als kind lijkt het allemaal prachtig zo’n groot huis , schuur en tuin. Vrij afgelegen dus kon mijn vader nog makkelijker zijn slag slaan. Wanneer ik liggend in bed mijn moeder hoorde huilen die constant geslagen werd… meerdere malen de politie aan de deur gehad, maar mijn moeder moest haar mond houden en mijn vader zei dat er niks aan de hand was waarnaar ze weer vertrokken en hij haar verder bleef slaan.

uiteindelijk op 18 jarige leeftijd in aanraking gekomen met wiet en XTC. De eerste 1 a 2 jaar hield ik mij echt aan de “regels” 1x per 3 maanden xtc alleen wiet werd wel snel een dagelijkse ding.
Uiteindelijk ook in aanraking met speed, coke en 4fmp gekomen. Dit is al snel veranderd in weekend gebruik. Elk weekend ging ik met maten op stap en gebruikte ik speed of 4mp,coke of xtc. Dit heeft ongeveer een jaar geduurd .

de weekenden werden steeds langer en binnen kortste tijd werd er ook doordeweeks gebruikt. Ik heb in deze tijd veel RC’s gebruik. (2cb, 4fmp, 2ce)

uiteindelijk (na zo’n 3 a 4 jaar gebruik)ben ik in contact gekomen met 3mmc. Dit spul heeft mijn hele leven omgegooid. Dit spul was het echt voor mij, heb mij nooit fijner gevoeld. En dit spul begon ik al snel dagelijks te gebruiken , ook tijdens werk. Ik liep er echt bij als een lijpo, flinke pupillen en helemaal bezweet. En ook met dit middel bouwde ik een tolerantie. Al snel had ik grammen per dag nodig. Deze verslaving hou ik nu al 2 jaar vol. Dus luister ik gebruik al 2 jaar dagelijks 3mmc, grammen per dag.

ik trok het echt niet meer en ben in behandeling gegaan bij ggz. Zij konden qua verslaving niet veel voor mij betekenen. Wel voor psychische hulp, maar heb ik eigenlijk niks aan gehad(1 jaar in behandeling geweest. Hierna ben ik bij VNN verslavingszorg in behandeling geweest nu inmiddels ook een jaar. Ik heb 1/2jaar ambulante hulp gehad wat letterlijk niks heeft geholpen… toen in kliniek beland voor detox, deze afgerond en weer naar huis gegaan. Hierna weer in kliniek geweest en na 5 dagen weggelopen. Gelijk weer terug in gebruik. Sindsdien tot en met nu gebruik ik alcohol en 3mmc, wel met vele pauzes er tussen ( meerdere dagen niks gebruikt)

nu is er een nieuwe opname gepland voor mij na oud en nieuw (ik wou de feestdagen nog wel meemaken) ik heb het echter zo moeilijke tijdens een opname. Ik mis ongelovelijk mijn familie en heb echt letterlijk niks te doen in het kliniek, ik verveel mij dood.

Ik ben ten einde raad. Ik weet gewoon niet meer hoe ik hier van af kom. Ik heb veel gelezen over klinische opnames en dat dit nog totaal geen garantie geeft. Ik ben ook aardig het vertrouwen kwijt in de zorg. Mijn begeleiders kende eerst 3mmc niet eens en het komt over alsnof ze nog maar weinig kennis hebben betreft drugs etc.

ik heb het allemaal niet erg overzichtelijk netjes getypt, maar hoop dat iemand mij begrijpt.

ik kijk zo gigantisch op tegen de volgende opname en weet gewoon niet meer hoe ik van deze zooi (3mmc) af kom

Als je wilt lees mijn verhaal eens en misschien kan ik iets voor je betekenen door te praten over bepaalde zaken. Je mag me altijd een pb sturen wie weet helpt het je!

 

[StukjeBami]

Ik ben helemaal radeloos. Het lijkt alsof ik er nooit meer van af kom. Begin januari start een nieuwe opname en iedereen wil dat ik het nu wel vol ga houden. Maar ik kijk er zo enorm tegen op. Het is niet het afkicken waar ik moeite mee heb, maar puur het in een kliniek zitten, alle vrijheden kwijt en heb moeite om in grote groepen te zitten. Dit vraagt enorm veel van mij. Ben de vorige opname huilend weggelopen. En heb geen vertrouwen over hun kunnen in deze kliniek en de begeleiders. Maar waar moet ik dan wel heen? Sta op het punt mijn huur op te zeggen en spullen in garagebox te doen om geld te besparen tijdens opname, maar ik wil en kan gewoon niet opgenomen worden

Knap dat je dit wilt delen.
Als ik het zo lees, dan snap ik dat je even uitzichtloos bent. Ik heb even goed nagedacht over je verhaal, en kan je hopelijk een beetje geruststelling geven.

Die kliniek, daar moet je door heen. Weet je waarom je dat saai vind. Omdat je niet meer van de normale dingen kunt genieten zonder middelen. Je bent zo gewend om altijd te gebruiken. Een potje kaarten of een gezellig avondje voetballen zal je waarschijnlijk niks doen. Maar hoe langer je clean blijft, hoe meer dat weer terug komt. Eerst is het heel kut. Niks is leuk, je verveelt je en je kan gewoon niks nuttigs verzinnen. Maar naar mate je langer en langer clean blijft, zul je merken dat je steeds meer van de normale dingen kunt gaan genieten. Tot dat je op een punt zit waar je een super gezellige avond kan hebben als je zit te kaarten met je familie. Zonder middelen dit keer.

Maar om dit te bereiken moet je eerst die opname door. Dat kutte moment moet komen. Er is geen andere uitweg dan dat kutte gevoel aangaan. Als je stopt met je opname en opgeeft. Begin je weer bij 0. Vorige keer was je waarschijnlijk goed op weg. Maar houd dat vast, dan zul je merken dat je op een gegeven moment met een nuchter verstand je problemen bekijken.

Op dit moment zit je constant in die verslavingsvibe. Ook als je even nuchter bent. Zodra je een paar weken clean bent zul je merken dat je beter, duidelijker en fijner naar je problemen kunt kijken. Om ze vervolgens ook aan te gaan pakken.

En dan alsnog. Het is het stukje accepteren. Leg je er bij neer. Ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat het makkelijk is. Maar helaas. Er is maar 1 uitweg. Dat is die opname aan gaan en het daarna vast houden. Ookal heb je dit al vaker geprobeerd. Dan betekent het dus dat je moet gaan foccusen op de reden dat je steeds terug valt. Hoe kut het ook is, er is maar 1 uitweg. En die moet je aan gaan. Nu, of over 10 jaar, het blijft dezelfde uitweg.

En een beetje vertrouwen in jezelf he, ik snap dat de denkt dat je er nooit meer van af komt. Maar we hebben beiden verhalen gehoord waarbij mensen uit een nog diepere verslaving komen.

Leg jezelf er bij neer, en ga er tegen aan. Ik geloof in je maat.

 

[De Zandman]

Inzien dat je een verslavingsprobleem hebt, en inzien, dat dit probleem niet meer in je eentje kan worden opgelost dwz je hebt hulp nodig, is de eerste maar oooo zo belangrijke stap in het genezingsproces!
Dat deze weg niet de makkelijkste zal zijn, is natuurlijk volkomen duidelijk. Sterker nog, dit pad is erg smal en ligt vol met voetangels en klemmen.
Nu, op dit punt aangekomen, is het van groot belang dat je zonder voorwaarden de hulp die je gaat krijgen, gaat accepteren. Gewoon datgene doen, wat men je aanraadt en adviseert.
Die opname is het begin van een mogelijkheid tot nuchter worden, en nuchter te blijven.
Bezie het zo:
Iedere dag, ieder uur, iedere minuut is al een prestatie om niet te nemen en het zou zoooo zonde zijn als je na die moeilijke dagen alsnog terugvalt dus daar moet je eigenlijk niet eens aan gaan denken. Denk aan een mooi leven wat je terugkrijgt! Je houdt geld over, kunt anderszins leuke dingen gaan doen, maar neem afscheid van alle drugs maatjes.
Deze mensen brengen je niets, behalve de terugweg naar de draaikolk die verslaving heet...
Ga de opname in, en maak deze helemaal af.
Je zult jezelf dankbaar zijn!

 

[Diamant]

Beste vrienden,

Ik weet niet precies hoe ik het allemaal moet verwoorden, maar ik zit aardig in de shit.

Laten we maar beginnen bij mijn jeugd. In het kort gezegd. Ik ben opgegroeid met veel huiselijk geweld. Mijn vader was gokverslaafd en had flink last van losse handjes. Hij sloeg mijn moeder bijna dagelijks en ook ik en mijn broertje en zusje kregen regelmatig klappen. Mijn moeder moest als excuus maar zeggen dat ze gevallen was tegen anderen. Ook sloeg mijn vader vaak in mijn edele delen en zei hij dat ik homo ben. Dit heeft mijn hele jeugd geduurd tot dat ik 13 werd. Op mijn 13e zijn wr vanuit Utrecht naar Drenthe verhuisd in een “gehucht”. Als kind lijkt het allemaal prachtig zo’n groot huis , schuur en tuin. Vrij afgelegen dus kon mijn vader nog makkelijker zijn slag slaan. Wanneer ik liggend in bed mijn moeder hoorde huilen die constant geslagen werd… meerdere malen de politie aan de deur gehad, maar mijn moeder moest haar mond houden en mijn vader zei dat er niks aan de hand was waarnaar ze weer vertrokken en hij haar verder bleef slaan.

uiteindelijk op 18 jarige leeftijd in aanraking gekomen met wiet en XTC. De eerste 1 a 2 jaar hield ik mij echt aan de “regels” 1x per 3 maanden xtc alleen wiet werd wel snel een dagelijkse ding.
Uiteindelijk ook in aanraking met speed, coke en 4fmp gekomen. Dit is al snel veranderd in weekend gebruik. Elk weekend ging ik met maten op stap en gebruikte ik speed of 4mp,coke of xtc. Dit heeft ongeveer een jaar geduurd .

de weekenden werden steeds langer en binnen kortste tijd werd er ook doordeweeks gebruikt. Ik heb in deze tijd veel RC’s gebruik. (2cb, 4fmp, 2ce)

uiteindelijk (na zo’n 3 a 4 jaar gebruik)ben ik in contact gekomen met 3mmc. Dit spul heeft mijn hele leven omgegooid. Dit spul was het echt voor mij, heb mij nooit fijner gevoeld. En dit spul begon ik al snel dagelijks te gebruiken , ook tijdens werk. Ik liep er echt bij als een lijpo, flinke pupillen en helemaal bezweet. En ook met dit middel bouwde ik een tolerantie. Al snel had ik grammen per dag nodig. Deze verslaving hou ik nu al 2 jaar vol. Dus luister ik gebruik al 2 jaar dagelijks 3mmc, grammen per dag.

ik trok het echt niet meer en ben in behandeling gegaan bij ggz. Zij konden qua verslaving niet veel voor mij betekenen. Wel voor psychische hulp, maar heb ik eigenlijk niks aan gehad(1 jaar in behandeling geweest. Hierna ben ik bij VNN verslavingszorg in behandeling geweest nu inmiddels ook een jaar. Ik heb 1/2jaar ambulante hulp gehad wat letterlijk niks heeft geholpen… toen in kliniek beland voor detox, deze afgerond en weer naar huis gegaan. Hierna weer in kliniek geweest en na 5 dagen weggelopen. Gelijk weer terug in gebruik. Sindsdien tot en met nu gebruik ik alcohol en 3mmc, wel met vele pauzes er tussen ( meerdere dagen niks gebruikt)

nu is er een nieuwe opname gepland voor mij na oud en nieuw (ik wou de feestdagen nog wel meemaken) ik heb het echter zo moeilijke tijdens een opname. Ik mis ongelovelijk mijn familie en heb echt letterlijk niks te doen in het kliniek, ik verveel mij dood.

Ik ben ten einde raad. Ik weet gewoon niet meer hoe ik hier van af kom. Ik heb veel gelezen over klinische opnames en dat dit nog totaal geen garantie geeft. Ik ben ook aardig het vertrouwen kwijt in de zorg. Mijn begeleiders kende eerst 3mmc niet eens en het komt over alsnof ze nog maar weinig kennis hebben betreft drugs etc.

ik heb het allemaal niet erg overzichtelijk netjes getypt, maar hoop dat iemand mij begrijpt.

ik kijk zo gigantisch op tegen de volgende opname en weet gewoon niet meer hoe ik van deze zooi (3mmc) af kom

Jeetje wat heftig om te lezen dit, vindt het super naar voor je dat zo'n moeilijke jeugd hebt gehad!
Ik heb een voorbeeldige jeugd gehad, maar herken je traject met drugsgebruik. Ik gebruik nu niet dagelijks - maar wel meerdere keren per week 2fa. Ongeveer een jaar geleden ben ik begonnen met 3mmc - en ik deed dit al snel meerdere dagen per week. Ik sliep dan niet tot nauwelijks - en ging steeds langer door met gebruiken. Ik heb sollicitatie gesprekken gevoerd, een nieuwe baan gekregen (met een flinke stap in salaris), een nieuwe woning gehuurd, allemaal onder invloed van 3mmc. 3mmc is nu niet meer te verkrijgen, dus ik gebruik nu 2fa en daarmee vliegen ook mijn dagen voorbij. Alles gaat beter en ik vind dingen leuker als ik heb gebruikt.
Ik vind het daarom ook super naar om te lezen dat jij zo'n slechte ervaring hebt met die klinieken. Als je al meerdere keren opgenomen bent geweest, maar het heeft telkens niet het gewenste effect, waarom ga je dan weer terug naar de kliniek? Wat haal jij daaruit zeg maar?
Ik weet ook niet hoe je ervan af komt - want ik zit in hetzelfde stramien. Maar ik denk wel dat er een andere oplossing is voor je verslaving / probleem.
Hoe gaat het nu met je?

 

[Lilymoeras]

Hoe de maatschappij drugsgebruikers zien en behandelen is werkelijk onterecht en harteloos.

“If you can’t bond because your traumatized, isolated or beaten down by life. You will bond with something that will give you some sense of relief.”

 

[De Zandman]

En dat terwijl er zoveel druggebruikers zijn!
Ik tel alle drankgebruik hierbij en dan zitten we op 10 procent van onze bevolking...