Sorry voor mijn dubbele post, maar zag net in dat dit n tripreport is en dat waarschijnlijk hier thuis hoort, bij trip reports.
Ow man ben ik terug uit n trip, zit nog wat na te spazen en heb me nog nooit zo 'vrij' en 'los van alles' gevoeld!
Al een paar weken liep ik rond met de 'urge' de werkelijkheid weer eens te verlaten, nieuwsgierig naar wat t bestaan als mens nog meer kan betekenen dan 'mens zijn', je hebt n bewustzijn, iets mooiers is er niet, meer nog dan ooit te voor ben ik hier absoluut zeer zeker van. Wat we in ons dagelijks leven belangrijk vinden; Werk, liefdesleven, uiterlijk, huisje boompje beestje, leven gaat zn gangetje! Waar we zo in t dagelijkse leven helemaal niet meer bij stilstaan dat t 'ons' gevormd heeft, het is t leven waarin je gewoon zit. Niet vanavond, deze wereld is niet wat ik vanavond weer voorgeschoteld krijg neem ik me voor.
T is half 6, klaar met werken! Einde dienst, ik pak mn biezen stap in mn auto, mn besluit stond al vast en vastberaden reed ik naar de grote gracht in maastricht, en dapper stap ik de smartshop binnen, bestel n portie hawaiaantjes (I
Visuals!) maak een praatje met de man achter de toonbank die duidelijk verveeld zat te wachten hoe niemand op n doordeweekse maandag zou binnen komen, om niks te bestellen. Hij was blij met mn gezelschap voor n paar minuten, en zelf vond k t wel lollig hoe ik hoorde van notabene iemand die in n smartshop werkt dat ie paddo's toch maar n te vreemd iets vond, was ie na 20 jaar paddo'en achter gekomen zo opeens. Tjah.. wat kan ik zeggen, opeens heb je t...
Vlug door naar t tankstation, paar litertjes tanken en snel naar t beppie toe, want die wilde ik ook nog zien natuurlijk, u mop.
toen naar huis, en soepje gemaakt. Gedronken, en vrij rap, zo'n 15 minuten na inname begon al wat te werken. Mn denkwijze werd wat onlogischer, mn beeld licht te vertekenen, alsof je door n duikbril onder water kijkt zeg maar... vet
Langzaam maar zeker merk ik dat de werkelijkheid zn grenzen versplinteren tot nietsbetekenende fragmenten. Met gesloten ogen bekijk ik prachtige fractale visuele effecten, t draait, swirlt, ik raak in een kolk verstrikt en langzaam slokt t me op. Heerlijk! Langzaam maar zeker maakt mijn zelfbewust zijn zich los van mn lichaam... ik was niet meer mij, mn lichaam, geen idee wat t is, en langzaam begon ik me te realizeren dat als ik me helemaal niet mezelf ben, wat ben ik dan wel? Hoe lang ben ik al zo? Hoelang besta ik, en wat ben ik dan? Och, wat fukt t,,, dit is best kikke! Met soms vlagen van angstig gevoel, waarop muziek een geweldige invloed heeft, worstel ik een beetje, maar t fijne is dat ik geen mens ben, angst is voor mij een losstaand iets, dat heeft niets met 'mij' te doen, dus ik grijp erna, frommel t op als n oud velletje papier, en smijt t weg waarin t verdwijnt in t niets... te resulterende gevoel was intens genot, zaligheid, en vooral 'vrede'.
nu beschouw ik mij als nuchter persoon geen onvredig mens, heb kopzorgen, maar ben n mens met n vrij grote innerlijke rust mits niets me irriteerd
Echter op t moment, alles was best.
Geweldig gaaf vond ik wat me allemaal werd voorgeschoteld aan visuele dingen. Maar vooral de manier waarop ik alles ervaarde.
Uiteindelijk ben ik n stukje gaan wandelen, maar ik miste muziek om me heen en ging vrij snel weer naar binnen, damn... dus daarom had ik toen toch die aanbieding voor portable MP3 speler toch moeten nemen... bingo, mis geschoten
Terug thuis gekomen zette ik enigma op en merkte op hoe ik als ik iets deed, zoals lopen, weer meer mens was, en daar had ik geen zin in, dus ik besloot lekker ff op mn bank te gaan zitten. Niks doen. hoewel... niks.
Opeens zat budah naast me, en nu heb ik dus helemaal niets met die man, ken t beeldje, verder weet ik er niet veel meer van dan dat ie best rond is. In mn gedachte ging t zo: "nee... nee da.... maar dat... Budah?! What the f*ck doe jij hier man?" T leuke was, budah sprak terug, geen idee meer wat we besproken hebben, maar t was vast belangrijke shit.
Uiteindelijk heb ik 4 velletjes volgeschreven, op een blad waarop een hele wereld op zich bestond, elk individueel iets, zelfs mn hand, bevatte n complete wereld, allemaal waren ze even belangrijk en even aanwezig... los van elkaar, en tegelijkertijd onlosmaaklijk aan elkaar verbonden... Briljant gewoon.
Langzaam maar zeker begon alle war n beetje meer patronen te bevatten, en langzaam maar zeker begon ik me n beetje in controlle over mn trip te voelen, dat was echt gaaf, ik kon ermee doen, en het met mij laten doen, wat ik wilde, wat ik erg stoer bedacht vond van moeder shroomie.
Uiteindelijk in een geweldig tempo begon alles in mn gedachte op orde te raken, het stapelde in moordtempo op, en voor t eerst in mn leven zag ik t hele totaal plaatje in 1 oogopslag, langzaam maar zeker begon ik flashbacks naar vroegere tijden te hebben, herinneringen herleven, maar in totale controlle, erg vreemde ervaring...
Langzaam ebte ook dat weg, maar vreemd genoeg geen gevoel van verlies, ik had niet zoiets van shit t is weg, n heerlijke naroes waarin ik in gedachte n hoop dingen die ik getript had op n rijtje begon te zetten en betekenissen / lessen ik eruit gehaald heb.
De keus om paddo's alleen te doen, aanvankelijk puur omdat ik geen tripbuddy geregeld kreeg en ik hoe dan ook zou trippen vanavond is n goede samenloop van 'toevaligheden' geweest, het was heerlijk, en nu naspazend voel ik me als herboren. Geweldig.
Oh ja, mensen die zeggen dat Shrooms geen harddrugs is....
aint seen nothing yet!
Admin edit: caps lock is niet nodig in je titel
Ow man ben ik terug uit n trip, zit nog wat na te spazen en heb me nog nooit zo 'vrij' en 'los van alles' gevoeld!Al een paar weken liep ik rond met de 'urge' de werkelijkheid weer eens te verlaten, nieuwsgierig naar wat t bestaan als mens nog meer kan betekenen dan 'mens zijn', je hebt n bewustzijn, iets mooiers is er niet, meer nog dan ooit te voor ben ik hier absoluut zeer zeker van. Wat we in ons dagelijks leven belangrijk vinden; Werk, liefdesleven, uiterlijk, huisje boompje beestje, leven gaat zn gangetje! Waar we zo in t dagelijkse leven helemaal niet meer bij stilstaan dat t 'ons' gevormd heeft, het is t leven waarin je gewoon zit. Niet vanavond, deze wereld is niet wat ik vanavond weer voorgeschoteld krijg neem ik me voor.
T is half 6, klaar met werken! Einde dienst, ik pak mn biezen stap in mn auto, mn besluit stond al vast en vastberaden reed ik naar de grote gracht in maastricht, en dapper stap ik de smartshop binnen, bestel n portie hawaiaantjes (I
Visuals!) maak een praatje met de man achter de toonbank die duidelijk verveeld zat te wachten hoe niemand op n doordeweekse maandag zou binnen komen, om niks te bestellen. Hij was blij met mn gezelschap voor n paar minuten, en zelf vond k t wel lollig hoe ik hoorde van notabene iemand die in n smartshop werkt dat ie paddo's toch maar n te vreemd iets vond, was ie na 20 jaar paddo'en achter gekomen zo opeens. Tjah.. wat kan ik zeggen, opeens heb je t... Vlug door naar t tankstation, paar litertjes tanken en snel naar t beppie toe, want die wilde ik ook nog zien natuurlijk,
u mop.toen naar huis, en soepje gemaakt. Gedronken, en vrij rap, zo'n 15 minuten na inname begon al wat te werken. Mn denkwijze werd wat onlogischer, mn beeld licht te vertekenen, alsof je door n duikbril onder water kijkt zeg maar... vet
Langzaam maar zeker merk ik dat de werkelijkheid zn grenzen versplinteren tot nietsbetekenende fragmenten. Met gesloten ogen bekijk ik prachtige fractale visuele effecten, t draait, swirlt, ik raak in een kolk verstrikt en langzaam slokt t me op. Heerlijk! Langzaam maar zeker maakt mijn zelfbewust zijn zich los van mn lichaam... ik was niet meer mij, mn lichaam, geen idee wat t is, en langzaam begon ik me te realizeren dat als ik me helemaal niet mezelf ben, wat ben ik dan wel? Hoe lang ben ik al zo? Hoelang besta ik, en wat ben ik dan? Och, wat fukt t,,, dit is best kikke! Met soms vlagen van angstig gevoel, waarop muziek een geweldige invloed heeft, worstel ik een beetje, maar t fijne is dat ik geen mens ben, angst is voor mij een losstaand iets, dat heeft niets met 'mij' te doen, dus ik grijp erna, frommel t op als n oud velletje papier, en smijt t weg waarin t verdwijnt in t niets... te resulterende gevoel was intens genot, zaligheid, en vooral 'vrede'.
nu beschouw ik mij als nuchter persoon geen onvredig mens, heb kopzorgen, maar ben n mens met n vrij grote innerlijke rust mits niets me irriteerd
Echter op t moment, alles was best.
Geweldig gaaf vond ik wat me allemaal werd voorgeschoteld aan visuele dingen. Maar vooral de manier waarop ik alles ervaarde.
Uiteindelijk ben ik n stukje gaan wandelen, maar ik miste muziek om me heen en ging vrij snel weer naar binnen, damn... dus daarom had ik toen toch die aanbieding voor portable MP3 speler toch moeten nemen... bingo, mis geschoten
Terug thuis gekomen zette ik enigma op en merkte op hoe ik als ik iets deed, zoals lopen, weer meer mens was, en daar had ik geen zin in, dus ik besloot lekker ff op mn bank te gaan zitten. Niks doen. hoewel... niks.
Opeens zat budah naast me, en nu heb ik dus helemaal niets met die man, ken t beeldje, verder weet ik er niet veel meer van dan dat ie best rond is. In mn gedachte ging t zo: "nee... nee da.... maar dat... Budah?! What the f*ck doe jij hier man?" T leuke was, budah sprak terug, geen idee meer wat we besproken hebben, maar t was vast belangrijke shit.
Uiteindelijk heb ik 4 velletjes volgeschreven, op een blad waarop een hele wereld op zich bestond, elk individueel iets, zelfs mn hand, bevatte n complete wereld, allemaal waren ze even belangrijk en even aanwezig... los van elkaar, en tegelijkertijd onlosmaaklijk aan elkaar verbonden... Briljant gewoon.
Langzaam maar zeker begon alle war n beetje meer patronen te bevatten, en langzaam maar zeker begon ik me n beetje in controlle over mn trip te voelen, dat was echt gaaf, ik kon ermee doen, en het met mij laten doen, wat ik wilde, wat ik erg stoer bedacht vond van moeder shroomie.
Uiteindelijk in een geweldig tempo begon alles in mn gedachte op orde te raken, het stapelde in moordtempo op, en voor t eerst in mn leven zag ik t hele totaal plaatje in 1 oogopslag, langzaam maar zeker begon ik flashbacks naar vroegere tijden te hebben, herinneringen herleven, maar in totale controlle, erg vreemde ervaring...
Langzaam ebte ook dat weg, maar vreemd genoeg geen gevoel van verlies, ik had niet zoiets van shit t is weg, n heerlijke naroes waarin ik in gedachte n hoop dingen die ik getript had op n rijtje begon te zetten en betekenissen / lessen ik eruit gehaald heb.
De keus om paddo's alleen te doen, aanvankelijk puur omdat ik geen tripbuddy geregeld kreeg en ik hoe dan ook zou trippen vanavond is n goede samenloop van 'toevaligheden' geweest, het was heerlijk, en nu naspazend voel ik me als herboren. Geweldig.
Oh ja, mensen die zeggen dat Shrooms geen harddrugs is....
aint seen nothing yet!Admin edit: caps lock is niet nodig in je titel
