Datum: zaterdag 8 april 2006
geslacht: man
gewicht: 75 kg
drug: Hasj Muffins --> 0,75gr Nederskuff
Hasj Muffins
Het was weer zo’n maand geleden.. dus weer de hoogste tijd om te spacen! Voorgaande keren altijd bij het uitgaan of in de buitenlucht gespaced. Maar omdat het altijd zo freaking koud is wanneer je spaced, was het deze keer thuis gepland. Gelukkig gingen de ouders van Piet een weekendje weg en zouden we in alle rust kunnen spacen.
Na vele mooie en uiteenlopende ervaringen met space cake, wilde ik iets anders proberen.
1½ plak cake van ongeveer 1gr gruis was altijd meer dan genoeg geweest om flink te spacen. Maar ik wilde iets anders.. iets waarvan ik heftiger zou gaan spacen.
Zodoende ging ik naar de shop om sterke wiet te halen. Mijn doel was White Widow, maar op aanraden van de shop, kwam ik buiten met 1gr Hasj… Nederskuff… € 9,- de gram. De shop garandeerde dat ik hard zou gaan en raadde dan ook 0,25gr aan om mee te beginnen.
Dat wordt dus 0,50gr dacht ik bij mezelf…
19:30uur
En eindelijk was het dan zo ver.. de avond waar Piet & ik zo lang naar uitkeken was begonnen!! Met het fijne gezelschap van Jos en Dewi.
Ik: 2 muffins van ieder 0,50gr fijngemalen Nederskuff.
Piet: 2 mufins van ieder 0,50gr fijngemalen White Widow.
Jos: 1 plak cake van 0,60gr gruis.
Dewi: 1 joint.
20:45uur
Gewapend met een fles ice tea begon ik aan de cake. Gaterverdamme!! Wat is die smaak toch verschrikkelijk vies! Hap, slok, slik, slok weg… Hap, slok, slik, slok huppakkeeee weg!
Nu was er geen weg meer terug… gedachtes gingen door me heen: “Zou 0,50gr teveel zijn? Of misschien veel te weinig… wat zou de werking zijn? Is het te vergelijken met de gruis?”
We besloten om matrassen op de grond te leggen, lekker te gaan liggen en een filmpie op te zetten. De keuze was gevallen op Jackass The Movie… wat is dat toch een leuke film!
Vol verwachting lig ik daar.. constant kijkend naar de klok. Totaal geen geduld om te wachten voor de inslag.
Na ruim een half uur zat iedereen hem flink te spacen. Ik keek om me heen.. Dewi was behoorlijk knetter, Piet zag er behoorlijk verlijpt uit en Jos had knalrode ogen. Damn ik wilde ook! “Wanneer begint het nou?.. Het werkt niet hoor!”. Om er zeker van te zijn dat de muffin zou inslaan nam ik er nog een halve bij… 0,75gr moet het toch wel doen!
21:45uur
Vlak voordat ik óók de laatste helft van de muffin wilde opeten voelde ik een klap in me hoofd. BAM!! Ruuussshhhhhhhhh!! Ik werd duizelig en mijn lichaam voelde loodzwaar… een tintelend gevoel raast door mijn lichaam. “Whoo00hoo0OOh0ooo!” Ik werp een blik op de klok en zeg: “Na precies een uur gaat deze man dan ook eindelijk sssspaacen!”. Er werd gelachen… Piet gaf me een goedkeurend knikje, waarmee hij vertelde: “Goed zo joh! Veel plezier”!
Ongelofelijk hoe je van het ene moment op de andere in een totaal andere wereld zit…
Na een beetje gewend te zijn aan het drukkende gevoel schiet ik overeind en lach ik hard om alles wat mijn gedachtes kruist! Ik brabbel en probeer de anderen duidelijk te maken waarom ik lach… maar zonder succes.
Ik ga weer liggen en probeer het mezelf comfortabel te maken. Wat is die film toch hilarisch! Veel van de film heb ik niet opgenomen… alles golfde heen en weer… de tv kwam op me af en leek op een paar centimeter van me verwijderd. Ik zag pixels in de tv en de ondertiteling leek ontzettend groot. Een soort 'Cose-Up Visual'.
Proberend om er van te genieten… alles zo bewust mogelijk mee te maken, maar dat bleek een moeilijke opgave. De druk op mijn borst kwam terug en werd heftiger.. “Dit is heftig spul!” hoor ik mezelf zeggen.
Enkele momenten later leek alles te veranderen in een stripboek. Ik zag duidelijke lijnen om voorwerpen verschijnen en alles leek getekend. Ik keek stijf voor me uit en zag in mijn ooghoeken dat iedereen veranderde in anime-achtige stripfiguren.
Liggend keek ik naar mijn borst die langzaam op en neer ging. Gedachtes vertelde me dat een tekening niet kon bewegen, waardoor de druk op me borst groter werd.
Het ademen ging steeds moeilijker tot een moment waarop de tekening helemaal niet meer bewoog.. zoals het hoorde...
Loodzwaar werd ik, alsof iemand op me borst drukte en mij in het matras wil duwen. Ahhhh!! Ik verzette me tegen de druk en probeerde mijn borst weer te laten bewegen.. mezelf weer te laten ademen! "Pats!" Zo snel de cartoon achtige omgeving op kwam zetten, zo snel verdween het ook weer... Ik was weer in staat te ademen en de druk op mijn borst verdween.
Na deze nogal heftige ervaring probeerde op te staan om ‘uit’ het matras te komen.. dat alles ging moeilijk. Wankelend probeerde ik mijn evenwicht te herstellen. Dorstig besloot ik om snel wat drinken te gaan halen. Lopend op de gang bleek ik in slowmotion voort te bewegen. Ik wilde tempo maken maar blijf op de plaats huppelen en kwam nauwelijks vooruit. Echt letterlijk slowmotion… mijn armen en benen voelde luchtig aan en stuwde door de lucht om vooruit te komen. Zo’n 5 á 6 seconden moet het geduurd hebben voordat ik weer grip kreeg op de situatie… en weer in normaal tempo kon lopen.
Verward en geschrokken van de hevige hallucinaties kom ik aan in de keuken waar ik een glas Baileys inschenk.. Ik verwachte een hemelse smaak, maar dat viel behoorlijk tegen! Na twee slokken voelde ik van onder naar boven een lichte waas door mijn slokdarm lopen, die mij waarschuwde om verder te drinken. “Misschien is frisdrank een betere optie.” bedacht ik me.
Nadat Jos en Dewi vertrokken, besloten Piet en ik ‘Fear And Loathing In Las Vegas’ op te zetten…. Vanaf dat moment ging ik harder en harder. Zie ik dit allemaal zelf? Zit het in de film? Ik werd gek van alle beelden, kleuren en geluiden. De stemmen leken door robots ingesproken en er waren overal kleuren. Ik ging helemaal op in de film, en dacht dat ik er zelf in speelde. De special effects maakten draaierig en misselijk. “Deze film is NIET normaal!” sprak ik luid! Piet kreeg ook een rotgevoel en besloot de film uit te zetten.
Om bij te komen besloot ik ff te zappen. Maar ik kon helemaal níks meer volgen van de tv. Ik kon het verschil tussen werkelijkheid en onwerkelijkheid niet meer onderscheiden. Is dit geacteerd of niet? Is dit reality tv of een film? Een quiz of een soap? Verschrikkelijk irritant… ik heb beelden en programma’s gezien die ik nog nooit had gezien.
Wanneer de camera naar rechts ging, zag ik dit als een filmstrip die van rechts in beeld naar links gaat. Alles vervaagde en vervormde.
12:45uur
Enkele momenten later begon de slaap in te slaan. Ik wilde me er tegen verzetten… met het bekende knikkebollen als gevolg. Al spacend voelde ik mezelf in een zwart gat vallen, waarna ik er ook weer uit gezogen werd. Het gevoel werd heviger en kwam sneller achter elkaar. Telkens wanneer ik uit het gat kwam moesten mijn ogen herstellen en wennen aan de omgeving… mijn misselijkheid kwam weer opzetten en dwong me om een stukje te gaan lopen. Gedesoriënteerd, slaapdronken en spacend loop ik door het huis. Totdat ik besloot om een emmer te pakken… een paar keer knipperen en draaien met me ogen was genoeg…
Na mezelf even opgefrist en opgelapt te hebben besloot ik om op pad te gaan. Bestemming: Dromenland...
Een geweldige, gezellige, intense ervaring. Jammer dat er de gehele avond misselijkheid op de loer lag. Ik heb me er de hele avond voor moeten verzetten… of in ieder geval moeten proberen om er niet aan te denken.
Later bleek dat 0,75gr misschien iets te enthousiast was. En dat (Neder)skuff fijngestampte thc is. En dus behoorlijk puur en sterk.
Maar wel weer een avondje om te koesteren! Hehe!
geslacht: man
gewicht: 75 kg
drug: Hasj Muffins --> 0,75gr Nederskuff
Hasj Muffins
Het was weer zo’n maand geleden.. dus weer de hoogste tijd om te spacen! Voorgaande keren altijd bij het uitgaan of in de buitenlucht gespaced. Maar omdat het altijd zo freaking koud is wanneer je spaced, was het deze keer thuis gepland. Gelukkig gingen de ouders van Piet een weekendje weg en zouden we in alle rust kunnen spacen.
Na vele mooie en uiteenlopende ervaringen met space cake, wilde ik iets anders proberen.
1½ plak cake van ongeveer 1gr gruis was altijd meer dan genoeg geweest om flink te spacen. Maar ik wilde iets anders.. iets waarvan ik heftiger zou gaan spacen.
Zodoende ging ik naar de shop om sterke wiet te halen. Mijn doel was White Widow, maar op aanraden van de shop, kwam ik buiten met 1gr Hasj… Nederskuff… € 9,- de gram. De shop garandeerde dat ik hard zou gaan en raadde dan ook 0,25gr aan om mee te beginnen.
Dat wordt dus 0,50gr dacht ik bij mezelf…
19:30uur
En eindelijk was het dan zo ver.. de avond waar Piet & ik zo lang naar uitkeken was begonnen!! Met het fijne gezelschap van Jos en Dewi.
Ik: 2 muffins van ieder 0,50gr fijngemalen Nederskuff.
Piet: 2 mufins van ieder 0,50gr fijngemalen White Widow.
Jos: 1 plak cake van 0,60gr gruis.
Dewi: 1 joint.
20:45uur
Gewapend met een fles ice tea begon ik aan de cake. Gaterverdamme!! Wat is die smaak toch verschrikkelijk vies! Hap, slok, slik, slok weg… Hap, slok, slik, slok huppakkeeee weg!
Nu was er geen weg meer terug… gedachtes gingen door me heen: “Zou 0,50gr teveel zijn? Of misschien veel te weinig… wat zou de werking zijn? Is het te vergelijken met de gruis?”
We besloten om matrassen op de grond te leggen, lekker te gaan liggen en een filmpie op te zetten. De keuze was gevallen op Jackass The Movie… wat is dat toch een leuke film!
Vol verwachting lig ik daar.. constant kijkend naar de klok. Totaal geen geduld om te wachten voor de inslag.
Na ruim een half uur zat iedereen hem flink te spacen. Ik keek om me heen.. Dewi was behoorlijk knetter, Piet zag er behoorlijk verlijpt uit en Jos had knalrode ogen. Damn ik wilde ook! “Wanneer begint het nou?.. Het werkt niet hoor!”. Om er zeker van te zijn dat de muffin zou inslaan nam ik er nog een halve bij… 0,75gr moet het toch wel doen!
21:45uur
Vlak voordat ik óók de laatste helft van de muffin wilde opeten voelde ik een klap in me hoofd. BAM!! Ruuussshhhhhhhhh!! Ik werd duizelig en mijn lichaam voelde loodzwaar… een tintelend gevoel raast door mijn lichaam. “Whoo00hoo0OOh0ooo!” Ik werp een blik op de klok en zeg: “Na precies een uur gaat deze man dan ook eindelijk sssspaacen!”. Er werd gelachen… Piet gaf me een goedkeurend knikje, waarmee hij vertelde: “Goed zo joh! Veel plezier”!
Ongelofelijk hoe je van het ene moment op de andere in een totaal andere wereld zit…
Na een beetje gewend te zijn aan het drukkende gevoel schiet ik overeind en lach ik hard om alles wat mijn gedachtes kruist! Ik brabbel en probeer de anderen duidelijk te maken waarom ik lach… maar zonder succes.
Ik ga weer liggen en probeer het mezelf comfortabel te maken. Wat is die film toch hilarisch! Veel van de film heb ik niet opgenomen… alles golfde heen en weer… de tv kwam op me af en leek op een paar centimeter van me verwijderd. Ik zag pixels in de tv en de ondertiteling leek ontzettend groot. Een soort 'Cose-Up Visual'.
Proberend om er van te genieten… alles zo bewust mogelijk mee te maken, maar dat bleek een moeilijke opgave. De druk op mijn borst kwam terug en werd heftiger.. “Dit is heftig spul!” hoor ik mezelf zeggen.
Enkele momenten later leek alles te veranderen in een stripboek. Ik zag duidelijke lijnen om voorwerpen verschijnen en alles leek getekend. Ik keek stijf voor me uit en zag in mijn ooghoeken dat iedereen veranderde in anime-achtige stripfiguren.
Liggend keek ik naar mijn borst die langzaam op en neer ging. Gedachtes vertelde me dat een tekening niet kon bewegen, waardoor de druk op me borst groter werd.
Het ademen ging steeds moeilijker tot een moment waarop de tekening helemaal niet meer bewoog.. zoals het hoorde...
Loodzwaar werd ik, alsof iemand op me borst drukte en mij in het matras wil duwen. Ahhhh!! Ik verzette me tegen de druk en probeerde mijn borst weer te laten bewegen.. mezelf weer te laten ademen! "Pats!" Zo snel de cartoon achtige omgeving op kwam zetten, zo snel verdween het ook weer... Ik was weer in staat te ademen en de druk op mijn borst verdween.
Na deze nogal heftige ervaring probeerde op te staan om ‘uit’ het matras te komen.. dat alles ging moeilijk. Wankelend probeerde ik mijn evenwicht te herstellen. Dorstig besloot ik om snel wat drinken te gaan halen. Lopend op de gang bleek ik in slowmotion voort te bewegen. Ik wilde tempo maken maar blijf op de plaats huppelen en kwam nauwelijks vooruit. Echt letterlijk slowmotion… mijn armen en benen voelde luchtig aan en stuwde door de lucht om vooruit te komen. Zo’n 5 á 6 seconden moet het geduurd hebben voordat ik weer grip kreeg op de situatie… en weer in normaal tempo kon lopen.
Verward en geschrokken van de hevige hallucinaties kom ik aan in de keuken waar ik een glas Baileys inschenk.. Ik verwachte een hemelse smaak, maar dat viel behoorlijk tegen! Na twee slokken voelde ik van onder naar boven een lichte waas door mijn slokdarm lopen, die mij waarschuwde om verder te drinken. “Misschien is frisdrank een betere optie.” bedacht ik me.
Nadat Jos en Dewi vertrokken, besloten Piet en ik ‘Fear And Loathing In Las Vegas’ op te zetten…. Vanaf dat moment ging ik harder en harder. Zie ik dit allemaal zelf? Zit het in de film? Ik werd gek van alle beelden, kleuren en geluiden. De stemmen leken door robots ingesproken en er waren overal kleuren. Ik ging helemaal op in de film, en dacht dat ik er zelf in speelde. De special effects maakten draaierig en misselijk. “Deze film is NIET normaal!” sprak ik luid! Piet kreeg ook een rotgevoel en besloot de film uit te zetten.
Om bij te komen besloot ik ff te zappen. Maar ik kon helemaal níks meer volgen van de tv. Ik kon het verschil tussen werkelijkheid en onwerkelijkheid niet meer onderscheiden. Is dit geacteerd of niet? Is dit reality tv of een film? Een quiz of een soap? Verschrikkelijk irritant… ik heb beelden en programma’s gezien die ik nog nooit had gezien.
Wanneer de camera naar rechts ging, zag ik dit als een filmstrip die van rechts in beeld naar links gaat. Alles vervaagde en vervormde.
12:45uur
Enkele momenten later begon de slaap in te slaan. Ik wilde me er tegen verzetten… met het bekende knikkebollen als gevolg. Al spacend voelde ik mezelf in een zwart gat vallen, waarna ik er ook weer uit gezogen werd. Het gevoel werd heviger en kwam sneller achter elkaar. Telkens wanneer ik uit het gat kwam moesten mijn ogen herstellen en wennen aan de omgeving… mijn misselijkheid kwam weer opzetten en dwong me om een stukje te gaan lopen. Gedesoriënteerd, slaapdronken en spacend loop ik door het huis. Totdat ik besloot om een emmer te pakken… een paar keer knipperen en draaien met me ogen was genoeg…
Na mezelf even opgefrist en opgelapt te hebben besloot ik om op pad te gaan. Bestemming: Dromenland...
Een geweldige, gezellige, intense ervaring. Jammer dat er de gehele avond misselijkheid op de loer lag. Ik heb me er de hele avond voor moeten verzetten… of in ieder geval moeten proberen om er niet aan te denken.
Later bleek dat 0,75gr misschien iets te enthousiast was. En dat (Neder)skuff fijngestampte thc is. En dus behoorlijk puur en sterk.
Maar wel weer een avondje om te koesteren! Hehe!
in de badkamer en riep tegen me dat alles goed ging en dat ik me geen zorgen hoefde te maken en dat deed ik dan ook!
