Ayahuasca ceremonie, Askawan, 3 en 4 juli 2009
Gratefulness for Ayahuasca
Part 1: de toeloop naar mijn eerste ervaring met Ayahuasca
In juni 2008 kwam ik terug in Nederland na 2 jaar gereisd te hebben. De maanden die volgden waren heel erg zwaar. Op reis had ik letterlijk en figuurlijk dingen achter me gelaten, maar nu leek het wel alsof deze met een 10x sterkere kracht op me terug werden gevuurd.
Tot januari 2009 heb ik hard moeten knokken: ik ben veel in therapie geweest, maar heb vooral veel vertrouwen gehouden dat het wel weer goed zou komen.
In september was ik op een feestje van vrienden en hier was ook een docent van de universiteit (om privacy-redenen geef ik niet meer informatie). Ik raakte met hem in gesprek over zijn vak en mijn opleiding (Natuurlijke geneeskunde) en op een gegeven moment vroeg hij aan me of ik Ayahuasca kende.
Ik had er nog nooit van gehoord. In Australië heb ik drugs en psytrance leren kennen en ben toen helemaal verliefd geworden op dat leventje. Het was heerlijk, maar intens. Van Ayahuasca echter had ik nog nooit gehoord.
Toen ik weer terug kwam bij de rest van de groep riep ik: “Now I know everything!”
Vanaf dat moment ben ik me gaan verdiepen in Ayahuasca: ik ben op internet gaan zoeken en heb er voor school een werkstuk over gemaakt (vak Esotherie, heb een ‘goed’ gehaald!).
Maar langzaamaan ging het weer liggen.
Een paar maanden later was ik met een vriendin op een feestje in Eindhoven. Hier waren we lekker hard aan het stampen op psytrance toen een man mij opviel. We stonden opeens samen vooraan te dansen en raakten in gesprek. Ik vond hem ontzettend interessant en we spraken af dat ik een keer bij hem kwam eten om in een rustiger setting wat te praten.
En weer kwam Ayahuasca in mijn leven. Ik vond hem een ontzettend inspirerende man, maar het ging te snel voor mij. Ik werd beladen met een hoop nieuwe informatie, van ufo’s naar drugs naar graancirkels naar 9 dimensies: allemaal super interessant, maar teveel in een keer.
Ik ging ook nog verhuizen naar Utrecht, dus langzaamaan verwaterde het contact.
Maar het punt waarop ik hem leerde kennen was voor mij wel een keerpunt: ik had het eerste halfjaar terug in Nederland overleefd, ik voelde me weer wat beter en de dingen die hij zei maakten me ervan bewust dat ik verder moest met mijn pad waaraan ik in Australië was begonnen: mezelf beter leren kennen door spiritualiteit.
In Utrecht was het weer even wennen, en langzaamaan ging de Ayahuasca weer naar de achtergrond. De man uit Eindhoven had een feest georganiseerd op Koninginnedag in Eindhoven. Ik wist niet zeker of ik moest gaan, met koninginnenacht had ik een feest gehad maar dat was niet zo geslaagd, maar ik voelde dat het goed was om toch te gaan.
En ik ben zo blij dat ik daarvoor heb gekozen!
Ik zei hem gedag en zag dat hij met een jongen stond te kletsen. Ik vroeg aan die jongen of hij mee wilde gaan om te dansen en daar had hij wel zin in, dus wij lekker met z’n tweeën dansen. En zo ontmoette ik Adrenochroom
Wij stonden lekker te dansen en ik merkte dat er een andere jongen bij ons stond, maar wist niet helemaal zeker of die twee elkaar kenden. Toen kwam die man naar me toe en zei dat dit de twee jongens waren die ook bij zijn eerste Ayahuasca-ceremonie waren, en dat die met het rode shirt ook naar Mexico wilde gaan. En dus stapte ik op hem af en vroeg ik aan hem: “Hey, ga jij ook naar Mexico?” Goede openingszin hè Dumpy?!!
Sindsdien is alles heel snel gegaan. Die dag heeft Dumpy me alles (nou ja, veel) verteld over zijn ervaringen met Ayahuasca, plus nog veel meer. Ik zei dat ik er ook wel geïnteresseerd in was en dat ik er wel meer over wilde weten, en Dumpy zei dat hij me wel een keer zijn Ayahuasca-documentaires zou laten zien :P
We zijn uiteindelijk samen met de trein terug naar Utrecht gegaan (Adrenochroom was al eerder gegaan) en hebben nog lekker veel gekletst. Op het station namen we afscheid van elkaar en gaven we elkaar een knuffel: ik voelde me meteen al heel erg op mijn gemak bij hem. Het voelde heel vertrouwd en herkenbaar, alsof ik hem al jaren lang als goede vriend heb.
Vanaf dat moment is niet alleen Ayahuasca echt in mijn leven, maar ook een hele mooie persoon van wie ik ontzettend veel houd en heel erg dankbaar ben
Toen ik uiteindelijk besloot dat ik Ayahuasca zou gaan doen had ik mijn intentie gezet op augustus. Dat voelde goed en zo had ik nog een tijdje om ernaar toe te leven.
2 weken voor de ceremonie van juli kwam ik terug van een therapiesessie en had ik er helemaal genoeg van. Ik wilde niet langer wachten om die blokkade van mij aan te pakken, het moest zo snel mogelijk gebeuren! Ik voelde dat ik bij de ceremonie van 3 en 4 juli aanwezig moest zijn, maar omdat het nog maar 2 weken voor de ceremonie was zat deze waarschijnlijk al vol.
Toch schreef ik Almasto een mailtje met daarin de vraag of ik erbij kon zijn als er nog plek was. Ik kreeg een mailtje terug waarin stond dat het helaas al vol zat, maar dat hij het me zou laten weten als er iemand zou afzeggen.
Ergens in me wist ik gewoon dat ik bij deze ceremonie aanwezig zou zijn, dus ik zette deze intentie en hield het vertrouwen dat ik een mailtje van Almasto zou krijgen, ook al zou het de dag voor de ceremonie zijn.
Ik was ook al begonnen met een voorbereiding: 2 weken voor de ceremonie geen drugs, geen weed/hash en geen alcohol en elke dag mijn intentie voor de ceremonie uitspreken. Ik had het vertrouwen dat ik, door me al voor te bereiden op de ceremonie alsof ik al een plek had, ik deze plek ook zou krijgen
En ja hoor: 4 dagen voor de ceremonie kreeg ik een mailtje van Almasto dat er een plekje voor me was als ik nog wilde. Yeah, tuurlijk!!!!
Nu zou het dan echt gaan gebeuren: ik zou Ayahuasca gaan nemen!
Part 2: mijn Ayahuasca experience
Dit deel komt iets later, want ik heb nu 9 (!) kantjes geschreven en ik denk dat dat iets te veel is om hier te posten.
Voor mij betekent het veel om mijn verhaal te kunnen doen, zeker omdat de toeloop ernaartoe heel speciaal was. Ayahuasca vond me steeds weer!
Ik hoop dat jullie iets aan dit verhaal hebben en er wat inspiratie uit kunnen halen.
Als je iets echt graag wilt, geef dan niet op! Spreek je intentie uit en vertrouw erop dat het gebeurt. Beeld je in dat je het al hebt, of dat je het al doet, of dat je er al bent - doe alsof datgene wat je wilt al in je leven is en heb vertrouwen! Mij is het gelukt omdat ik het vertrouwen ben blijven houden en met elke cel van mijn lichaam wist dat ik erbij zou zijn
Gratefulness for Ayahuasca
Part 1: de toeloop naar mijn eerste ervaring met Ayahuasca
In juni 2008 kwam ik terug in Nederland na 2 jaar gereisd te hebben. De maanden die volgden waren heel erg zwaar. Op reis had ik letterlijk en figuurlijk dingen achter me gelaten, maar nu leek het wel alsof deze met een 10x sterkere kracht op me terug werden gevuurd.
Tot januari 2009 heb ik hard moeten knokken: ik ben veel in therapie geweest, maar heb vooral veel vertrouwen gehouden dat het wel weer goed zou komen.
In september was ik op een feestje van vrienden en hier was ook een docent van de universiteit (om privacy-redenen geef ik niet meer informatie). Ik raakte met hem in gesprek over zijn vak en mijn opleiding (Natuurlijke geneeskunde) en op een gegeven moment vroeg hij aan me of ik Ayahuasca kende.
Ik had er nog nooit van gehoord. In Australië heb ik drugs en psytrance leren kennen en ben toen helemaal verliefd geworden op dat leventje. Het was heerlijk, maar intens. Van Ayahuasca echter had ik nog nooit gehoord.
Toen ik weer terug kwam bij de rest van de groep riep ik: “Now I know everything!”
Vanaf dat moment ben ik me gaan verdiepen in Ayahuasca: ik ben op internet gaan zoeken en heb er voor school een werkstuk over gemaakt (vak Esotherie, heb een ‘goed’ gehaald!).
Maar langzaamaan ging het weer liggen.
Een paar maanden later was ik met een vriendin op een feestje in Eindhoven. Hier waren we lekker hard aan het stampen op psytrance toen een man mij opviel. We stonden opeens samen vooraan te dansen en raakten in gesprek. Ik vond hem ontzettend interessant en we spraken af dat ik een keer bij hem kwam eten om in een rustiger setting wat te praten.
En weer kwam Ayahuasca in mijn leven. Ik vond hem een ontzettend inspirerende man, maar het ging te snel voor mij. Ik werd beladen met een hoop nieuwe informatie, van ufo’s naar drugs naar graancirkels naar 9 dimensies: allemaal super interessant, maar teveel in een keer.
Ik ging ook nog verhuizen naar Utrecht, dus langzaamaan verwaterde het contact.
Maar het punt waarop ik hem leerde kennen was voor mij wel een keerpunt: ik had het eerste halfjaar terug in Nederland overleefd, ik voelde me weer wat beter en de dingen die hij zei maakten me ervan bewust dat ik verder moest met mijn pad waaraan ik in Australië was begonnen: mezelf beter leren kennen door spiritualiteit.
In Utrecht was het weer even wennen, en langzaamaan ging de Ayahuasca weer naar de achtergrond. De man uit Eindhoven had een feest georganiseerd op Koninginnedag in Eindhoven. Ik wist niet zeker of ik moest gaan, met koninginnenacht had ik een feest gehad maar dat was niet zo geslaagd, maar ik voelde dat het goed was om toch te gaan.
En ik ben zo blij dat ik daarvoor heb gekozen!
Ik zei hem gedag en zag dat hij met een jongen stond te kletsen. Ik vroeg aan die jongen of hij mee wilde gaan om te dansen en daar had hij wel zin in, dus wij lekker met z’n tweeën dansen. En zo ontmoette ik Adrenochroom
Wij stonden lekker te dansen en ik merkte dat er een andere jongen bij ons stond, maar wist niet helemaal zeker of die twee elkaar kenden. Toen kwam die man naar me toe en zei dat dit de twee jongens waren die ook bij zijn eerste Ayahuasca-ceremonie waren, en dat die met het rode shirt ook naar Mexico wilde gaan. En dus stapte ik op hem af en vroeg ik aan hem: “Hey, ga jij ook naar Mexico?” Goede openingszin hè Dumpy?!!
Sindsdien is alles heel snel gegaan. Die dag heeft Dumpy me alles (nou ja, veel) verteld over zijn ervaringen met Ayahuasca, plus nog veel meer. Ik zei dat ik er ook wel geïnteresseerd in was en dat ik er wel meer over wilde weten, en Dumpy zei dat hij me wel een keer zijn Ayahuasca-documentaires zou laten zien :P
We zijn uiteindelijk samen met de trein terug naar Utrecht gegaan (Adrenochroom was al eerder gegaan) en hebben nog lekker veel gekletst. Op het station namen we afscheid van elkaar en gaven we elkaar een knuffel: ik voelde me meteen al heel erg op mijn gemak bij hem. Het voelde heel vertrouwd en herkenbaar, alsof ik hem al jaren lang als goede vriend heb.
Vanaf dat moment is niet alleen Ayahuasca echt in mijn leven, maar ook een hele mooie persoon van wie ik ontzettend veel houd en heel erg dankbaar ben
Toen ik uiteindelijk besloot dat ik Ayahuasca zou gaan doen had ik mijn intentie gezet op augustus. Dat voelde goed en zo had ik nog een tijdje om ernaar toe te leven.
2 weken voor de ceremonie van juli kwam ik terug van een therapiesessie en had ik er helemaal genoeg van. Ik wilde niet langer wachten om die blokkade van mij aan te pakken, het moest zo snel mogelijk gebeuren! Ik voelde dat ik bij de ceremonie van 3 en 4 juli aanwezig moest zijn, maar omdat het nog maar 2 weken voor de ceremonie was zat deze waarschijnlijk al vol.
Toch schreef ik Almasto een mailtje met daarin de vraag of ik erbij kon zijn als er nog plek was. Ik kreeg een mailtje terug waarin stond dat het helaas al vol zat, maar dat hij het me zou laten weten als er iemand zou afzeggen.
Ergens in me wist ik gewoon dat ik bij deze ceremonie aanwezig zou zijn, dus ik zette deze intentie en hield het vertrouwen dat ik een mailtje van Almasto zou krijgen, ook al zou het de dag voor de ceremonie zijn.
Ik was ook al begonnen met een voorbereiding: 2 weken voor de ceremonie geen drugs, geen weed/hash en geen alcohol en elke dag mijn intentie voor de ceremonie uitspreken. Ik had het vertrouwen dat ik, door me al voor te bereiden op de ceremonie alsof ik al een plek had, ik deze plek ook zou krijgen
En ja hoor: 4 dagen voor de ceremonie kreeg ik een mailtje van Almasto dat er een plekje voor me was als ik nog wilde. Yeah, tuurlijk!!!!
Nu zou het dan echt gaan gebeuren: ik zou Ayahuasca gaan nemen!
Part 2: mijn Ayahuasca experience
Dit deel komt iets later, want ik heb nu 9 (!) kantjes geschreven en ik denk dat dat iets te veel is om hier te posten.
Voor mij betekent het veel om mijn verhaal te kunnen doen, zeker omdat de toeloop ernaartoe heel speciaal was. Ayahuasca vond me steeds weer!
Ik hoop dat jullie iets aan dit verhaal hebben en er wat inspiratie uit kunnen halen.
Als je iets echt graag wilt, geef dan niet op! Spreek je intentie uit en vertrouw erop dat het gebeurt. Beeld je in dat je het al hebt, of dat je het al doet, of dat je er al bent - doe alsof datgene wat je wilt al in je leven is en heb vertrouwen! Mij is het gelukt omdat ik het vertrouwen ben blijven houden en met elke cel van mijn lichaam wist dat ik erbij zou zijn
