flash backssssssssssssssssssssssssssssst
Flashbacks komen meestal voor in situaties van veel emotionele stress of op momenten waarbij het alter ego werkzaam is, ze worden vaak opgewekt door uitputting/vermoeidheid, dronkenheid, marijuana intoxicatie en zelfs meditatieve staat van bewustzijn. In slaap vallen is een van die tijden van bewustzijns verandering en verminderde ego controle, een verhoging van de hypnagogische verbeelding normaal bij het randje van wel niet slapen volgt vaak psychedelisch drugsgebruik en kan gezien worden als een vorm van flashback. Dromen kunnen ook de intensiteit en perceptuele eigenaardigheden van drug trips, deze plotselinge herleving van een psychedelische ervaring tijdens slapen (vaak zeer aangenaam) wordt ook wel de high dream genoemd. (Tart 1972) Marijuana roken is waarschijnlijk de meest voorkomende bron van flashbacks. Veel mensen worden gevoeliger voor de psychedelische kwaliteiten en eigenschappen van marijuana na het gebruik van sterkere drugs, en sommigen hebben alleen flashbacks na/tijdens marijuana gebruik. (Weil 1970) In 1 studie bleek dat de frequentie van het marijuana gebruik de enige drugs gerelateerde factor die was verbonden aan een aantal psychedelische flashbacks. (Stanton et al. 1976)
Hoe algemeen en voorkomend flashbacks zijn hangt af van hoe ze worden gedefinieerd. Met de brede definitie die we gebruikt hebben, komen ze erg vaak voor, waarschijnlijk heeft een kwart of zelfs meer van de psychedelische drugs gebruikers ze ervaren. Een vragenlijst enquete onder 2256 soldaten (Stanten and Bardoni 1972), waarbij de definitie van een flashback overgelaten werd aan de deelnemers, bleek 23% van de gebruikers van LSD flashbacks te hebben. In een onderzoek uit 1972 onder 235 LSD gebruikers vonden Murray P. Naditch en Sheridan Fenwick dat 28% flashbacks had. 11% van die groep met flashbacks noemde ze beangstigend, 32% noemde ze enigszins beangstigend, 36% vond ze aangenaam en 21% vond ze heel aangenaam. 64% gaf aan dat hun leven niet beïnvloedt werd door de flashbacks. 16% (4% van de totale groep) zocht psychiatrische hulp. In een studie onder 247 deelnemers die LSD hadden gebruikt tijdens psychotherapie bleken 36 flashbacks voor te komen, waarvan er maar 1 beangstigend/problematisch bleek te zijn. (McGlothlin en Arnold 1971) McGlothlin definieerd flashbacks nauwkeurig voor klinische doeleinden als "herhaaldelijke inbreuken van beangstigende beelden ondanks wilskrachtige pogingen ze te vermijden. (McGlothlin 1974b, p 291) McGlothlin schat dat 5% van de herhaaldelijk gebruikende psychedelische gebruikers deze flashbacks ervaren heeft.
Er zijn een paar studies met de vraag wie het meer vatbaar is. In 1974, R.E. Matefy en R. Krall vergeleken psychedelische drug gebruikers die flashbacks hadden gehad en gebruikers die geen flashbacks hadden gehad en vonden geen belangrijke verschillen in hun biografie of met persoonlijkheidstesten.
De belangrijkste oorzaken van flashbacks waren (/zijn) stress en bezorgheid.
Ongeveer 35 procent van de onderzochten vonden het meer of min aangenaam, en dezelfde hoeveelheid denkt dat ze het kunnen controleren. De meeste accepteren het als een onontkoombaar gedeelte van hun leven als leden van het psychedelische broederschap en wou geen hulp van psychiatrie (Mafety en Krall 1974).
Naditch en Fenwick vonden dat het aantal flashbacks, zowel plezierig als niet, was sterk verbondne met het nummer en de intensiteit van bad trips en het gebruik van psychedelische drugs als zelf voorgeschreven psycho-therapy.
Degene die van flashbacks genoten en degene die bang ervoor warenverschilden niet veel in de resultaten van een ego test.
Een zaak in een abnormale sfeer in de late 60-er jaren laat zien dat "set and setting" flashback problemen kan veroorzaken. PQ was een 36 jaar oude single man die in therapie was voor zijn depressie en angst. Hij was een zware drinker die passief en slonzig was, en hij spendeerde grootte tijd in bed.