Beste DF leden,
Ik heb dit topic aangemaakt omdat ik graag met mensen zou wil praten die hetzelfde probleem hebben/hadden als mij. Ik gebruik nu bijna 2,5 maanden iedere dag speed en wil er mee stoppen wat zoals de meeste van jullie wel weten heel lastig is.
Ik hoop op reacties en jullie mogen me altijd gewoon een privé bericht sturen. Ik hoop dat iemand dit ziet een met mij hierover wilt praten!!
Mvg
Teveelkaas (sorry voor rare grammatica, komt door de benzos waar k nu op ga slapen)
(Ik zou jullie hulp erg
Ik gebruikte dagelijks 4jr lang of meer, overal, was er op een gegeven moment best goed in geworden. Sliep altijd gewoon voldoende want dat vond ik best belangrijk als ik moest werken, maar het opstaan was ik nooit zo goed in.
Een nakkie voor het slapen gaan ging der wel in!
Ik at ook altijd gewoon, ik kwam niet aan maar ik viel ook niet af. Ik denk dat ik dit mijzelf heb aangeleerd omdat ik vroeger Dexamfetamine slikte voor mijn ADHD.
Door wat privé omstandigheden was mijn vriend genoodzaakt om te stoppen, hij had geen keus en kon ook niet anders. Ik heb hem gezegd zodra jij weer thuis bent stop ik ook, want als we het doen doen ee het samen, ook al hoefde dat niet perse van hem maar ik vond het niet eerlijk tegenover hem. Ik ben vanaf 2e paasdag dit jaar gestopt.
De eerste paar weken waren HEEL zwaar, ik heb niet afgebouwd maar gewoon gelijk gestopt. Ik zat op mijn werk op het toilet en viel binnen 1 minuut in slaap, ditzelfde had ik nadat ik rond 12 uur gegeten had en even aan het uitbuiken was.
Ik was enorm traag in alles en gaapte de hele dag. Ook al was het zwaar ik dacht ik moet het toch eens een keer gaan doen, het is nu of nooit.
Ik vond het ook belangrijk om te blijven werken ondanks ik helemaal kapot er van was, nergens zin in had, enorm traag was en niet echt me best ervoor deed moest ik wel een afleiding hebben. (Ik doe schoonmaakwerk op een fabriek en ben daar het enige personeel van het bedrijf waar ik voor werk, verder let niemand daar op mij). Als ik thuis kwam had ik niet eens meer energie om te koken, ik plofte op de bank rond 17:00 en sliep in een stuk tot aan half 9 s'ochtens. Zo gingen mijn dagen.
In mei was ik jarig en heb ik wel een tikkie genomen rond 23:00. Er zat nog allemaal visite en het was best gezellig maar ik was al helemaal op. Ik heb ook tegen mijn vrienden gezegd dat ze het niet voor mij hoeven te verbergen want ik moet er gewoon mee leren leven, het is nou gewoon eenmaal om je heen en je kan er toch niet van weglopen. Dus mijn vriendin nam een tikkie en ik zei IK WIL OOK EEN TIKKIE, die heb ik nu wel verdient op mijn verjaardag. En hield het ook gewoon bij 1 klein snufje zout zegmaar, ik zei tegen haar houd het maar bij je want het is veel te lekker.
Heel soms neem ik nog wel eens een tikkie op een feestje ofzo, maar ik heb niet meer zoveel nodig als voorheen en na een paar tikkies ben ik er ook wel weer klaar mee. Voorheen kon ik altijd eten en slapen maar nu echt niet meer! Het gebeurt niet meer dagelijks of wekelijks en ben er ook niet meer afhankelijk van, dat is aan de ene kant wel fijn en beter voor je lichaam.
Toch moet ik zeggen dat het nuchtere leven soms nog wel een beetje saai vind, ik was eerder altijd op zoek naar adrenaline etc maar het went wel.
Het is gewoon die drempel die je over moet wat lastig kan zijn, maar je bent zelf de enige die dit in de hand heeft. Ik heb geen hulp hiervoor gekregen en stiekem ben ik tocg trots op mezelf en vele andere mensen ook dat ik dit bereikt heb op mijn eigen kracht en gewoon door ben gegaan met mijn dagelijks leven!
