Einde van LSD

Ik heb een 3 weken geleden voor de 1e keer LSD gedaan (1zegeltje, 120microgram).
Na veel verhalen erover te horen, moest ik het echt zelf eens uitproberen.
Het was onbeschrijfeeeeelijk, en ik heb echt 10u zwaar lopen trippen.
Kleurtjes, vormen, sex met de muziek, de sterren waren prachtig, een kast was opeens
zo mooi & interessant, het leek mogenlijk om in muren te lopen...
Die 10 uur waren echt zooo fantastisch, het was veel meer dan ik verwacht had en onvoorstelbaar mooi. Het heeft echt mijn denken 'verruimt'. Maar, mijn vraag dus.. Ik heb het rond 7u 's avonds genomen, om 8u 's avonds zag ik echt al heel veel dingen, en dit heeft ongeveer tooot 5u 's morgens geduurt.
Maar die 2 laatste uren, het einde van de LSD waren echt absurd! Ik snapte het helemaal niet.
De trip was zooo wauw, en toen het begon uit te werken raakte in een beetje in paniek door het rare gevoel. Ik kon de realiteit en de lsd heel erg moeilijk onderscheiden. Toen zijn de 2 vrienden die bij mij waren ook vertrokken, en ik voelde me erg eenzaam, raar, absurd..
Ik ben zelfs beginnen wenen..
Heb er geen woorden voor, maar is dit eigenlijk normaal? Heb nog nooit gehoord dat het zo hoort af te lopen. Misschien is dit een domme vraag, maar zou het toch graag weten x).
 

Drientje

DF-koning
Hehe, logisch. Je had een geweldige tijd en toen was het af. Soms komen er ook wat emoties los dan (bij mij altijd, soms moet ik gewoon keihard huilen voor ik kan slapen) maar zolang je alles accepteert zoals het komt kan er niets mis gaan. Hou iemand achter de hand die je kunt bellen als het te veel wordt maar meestal kijk ik gewoon een mooie film (home op youtube bijvoorbeeld) of maak een lange wandeling en kroel met de poes.
Verzet je zinnen.
 
Drientje zei:
Hehe, logisch. Je had een geweldige tijd en toen was het af. Soms komen er ook wat emoties los dan (bij mij altijd, soms moet ik gewoon keihard huilen voor ik kan slapen) maar zolang je alles accepteert zoals het komt kan er niets mis gaan. Hou iemand achter de hand die je kunt bellen als het te veel wordt maar meestal kijk ik gewoon een mooie film (home op youtube bijvoorbeeld) of maak een lange wandeling en kroel met de poes.
Verzet je zinnen.

Jaaa, het leek een beetje een abrupt einde, maar toch kwam het langzaam. Ik zat ook thuis, maar ik voelde me helemaal niet op mn plek. Heel vreemde ervaring alleszins dat einde x). Ik heb geen kat, maar filmpje kijken kan wel helpen denk ik. Bedankt!
 

Drientje

DF-koning
Precies. Soms trip je nog heel lang door maar het echte tripgevoel is een beetje weg. Dan moeten je lichaam en geest weer terug in de matrix en soms is dat vervelend. Ik heb wel eens dat ik me fysiek echt ongemakkelijk voel als ik dan eenmaal alleen ben en nog niet kan slapen.

Blijf vooral rustig, speel een spel op je playstation/xbox/DS/whatever en maak wat lekkers te eten klaar.

Vliegen is leuk, landen soms ook maar meestal als je van de vlucht genoten hebt en de reis is over is landen een beetje vervelend.
 
Bovenaan