Wie: Eik & Roze Olifant
Wat: 188ug ALD-52 (soort van LSD)
Waar: Het huis van Roze Olifant
Donderdagochtend 15 februari 8 uur in de ochtend; het is koud in mijn slaapkamer maar toch heb ik geen moeite met opstaan. Dit is de datum waar ik al enkele weken naar aftel. Een combinatie van verheugen en spanning overvalt me. Vandaag is de dag dat ik naar Gent zal reizen om samen met Roze Olifant een LSD trip te gaan doen!
Al enkele maanden heb ik regelmatig contact met Roze Olifant. De hoge kwaliteit van haar tripreports waren me opgevallen. Ik heb contact met haar gezocht en haar verteld dat ze mijn favoriete tripreporter is (sorry Mindless, ik geniet ook enorm van die van jou
) . Ik heb veel vrienden die drugs leuk vinden maar Roze Olifant is een van de weinigen die, net als ik, echt een grenzeloze passie heeft. We kunnen er over blijven praten! Zalig is dat!
Voor mij staat als een paal boven water dat psychedelische drugs de meest interessante categorie drugs zijn. Al snel volgde dus het idee dat het leuk zou zijn om een keertje samen een trip te organiseren. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb een druk sociaal leven met werk, kinderen en vrienden en voor een LSD trip moet je toch serieus wat tijd reserveren. Bovendien is het als getrouwde man niet vanzelfsprekend om een “één op één trip” te doen met een vrijgezelle vrouw. Ik vond dat ik daar toestemming voor moest vragen aan mijn vrouw. Ik kon me goed voorstellen dat ze hier nee tegen zou zeggen maar gelukkig heb ik een ruimdenkende vrouw en was ik vrij om iets te regelen.
Kennismaking met Roze Olifant!
Een maand later zat ik dus in de trein naar Gent. Eenmaal aangekomen op het treinstation viel me weer op hoe makkelijk je mensen toch herkent ook al heb je ze nog nooit “live” meegemaakt. Een beetje onwennig babbelend liepen we richting haar appartement met de intentie om daar een goede LSD trip mee te maken. Best een bizar idee om snel na een eerste kennismaking te gaan trippen. Maar het voelde goed en vooral ook leuk en spannend!
De voorbereidingen voor de trip verliepen wat chaotisch maar het was wel meteen gezellig. Dit was ook een goede fase om een beetje aan elkaar te wennen voordat we ons in de trip zouden storten. Gelukkig klikte het face-to-face net zo goed als via de app. Ik stelde me flexibel op maar had 1 harde eis: ik moest en zou mijn hand-geselecteerde “trip-play-list” van spotify beschikbaar hebben. Die playlist werkt voor mij als een soort “anker” tijdens trips. Een veilige haven waardoor ik me altijd weer veilig en prettig ga voelen.
15.00 uur ’s middags: het was echt de hoogste tijd om de LSD te nemen. Of beter gezegd de ALD-52 (LSD analoog). Ik had van te voren bedacht dat ik zou doseren aan de hand van hoe de eerste kennismaking zou verlopen. Als ik me niet helemaal op mijn gemak voelde zou ik voor 125ug gaan. Maar ik voelde me wel op mijn gemak en ik liet me graag overhalen om voor 188ug te gaan; net wat meer dan mijn vorige hoogste dosering.
It is on!
De trip liet niet lang op zich wachten… Al binnen een half uur begonnen de eerste effecten. Gedachten werden minder coherent en de muziek werd mooier. Ook voelde ik de LSD body-load opkomen. Bij mij uit zich dit gedurende de trip meestal in een prettig lichamelijk gevoel. Ik had het idee dat ik het bloed door mijn benen voelde stromen. Elk klein effect werd meteen gedeeld met Roze Olifant. Wat was het toch heerlijk om samen met iemand te trippen die net zo’n hardcore-passie heeft voor drugs als ikzelf. Ik vertelde Olifant dat ik de come-up van psychedelica altijd de minst prettige fase vind. Het verlies van controle en rationeel verstand valt me soms even zwaar. Het voelt alsof mijn geest door een barrière heen moet naar de andere kant: daar waar de “tripwereld” op mij wacht.
Het eerste moment waarop we echt moesten lachen en helemaal niets meer begrepen was toen ik de verwarming hoger wilde zetten. Er ontstond een hele discussie over hoger, lager en de relativiteit van “boven” en “beneden”. We hebben vooral heel hard gelachen. Het eis was gebroken, we waren door de eerste barrière heen en de trip kon echt in volle kracht beginnen!
Doorbraak; de visuals voorbij
De lamp bewoog, de kaarsen die we hadden aangestoken flakkerden en er verschenen gekleurde rastertjes op de muren en de gordijnen. En dat was met mijn ogen open. Met mijn ogen dicht kon ik complexe snel bewegende geometrische beelden voor ogen halen. Geproduceerd met een soort laser-scherpte die niet goed te beschrijven valt. Prachtig was het! Toch viel dit alles in het niet bij het gevoel van absolute vrijheid dat een trip me geeft. Het gevoel dat je in contact staat met het spirituele, het goddelijke of gewoon met jezelf. Het is maar hoe je er naar kijkt en het wilt definiëren.
Al vrij snel verlegde ik mijn focus van de visuals op deze, meer spiritueel geaarde, gedachtenkronkels die, zoals altijd, moeiteloos in me opborrelden. Tot mijn grote verbazing was deze hele manier van denken en trippen nieuw voor Roze Olifant! Het leek wel alsof ze voor het eerst “dieper” ging dan alleen het bewonderen van het visuele spektakel. En ik wilde haar maar wat graag meenemen. Steeds maar dieper en dieper in onze trip.
Voor me lag een lief, mooi meisje op de bank, overduidelijk onder de indruk was van wat haar overkwam. Het pantser dat ze nodig had voor haar dagelijkse bestaan had ze afgeworpen. Daar lag ze, bedekt door een dekentje, maar spiritueel naakt en kwetsbaar. Wat een prachtig gezicht!
Altruïstisch Hedonisme
Tsja hoe ga ik dit uitleggen? De laatste keren dat ik getript heb, zowel op psilo als op LSD heb ik mijn best gedaan zoveel mogelijk van mijn normale “ego” af te werpen. Hoe dieper ik in de trip kom en hoe meer stukjes “normale realiteit” en “ego” ik afwerp hoe fijner en liefdevoller de trip wordt. Dit loslaten kan ik alleen doen als ik me echt helemaal 100% op mijn gemak voel bij mijn trip-partner(s). Ik probeer al het aangeleerde gedrag en alle maatschappelijke conventies achter me te laten en vertrouw enkel nog op mijn eigen intuïtie. Ik volg wat ik diep van binnen geloof dat mijn levensovertuiging is: “Altruïstisch Hedonisme”. Dit gaat er vanuit dat het doel is om jezelf en anderen zoveel mogelijk genot en plezier te geven zonder daarbij anderen pijn te doen of te benadelen.
Gelukkig had ik aan Roze Olifant een fantastisch trip-maatje. Ze is zo open-minded en niet veroordelend dat ik me helemaal op mijn gemak voelde bij haar. Wat is dat toch een fijne eigenschap bij mensen! Ik was helemaal in mijn nopjes; Roze Olifant maakte de hoge verwachtingen die ik van haar had meer dan waar! Door haar fijne houding was ik in staat om steeds dieper in de trip te duiken en haar daarin mee te nemen.
Als ik maar genoeg laagjes maatschappelijke conditionering van me af gooi kom ik uiteindelijk meestal uit bij een soort bron van pure liefde. Het vult me helemaal op. Op gegeven moment borrelt het gewoon uit mijn geest over in mijn omgeving. Ik denk dat Roze Olifant dat ook gemerkt moet hebben. Het mooie is dat ik dan mensen oprechte liefde kan geven uit een teveel en niet uit een tekort. De liefde die ik dan voor mensen voel en deel gaat niet ten koste van een potje liefde die ik moet bewaren voor mijn vrouw, kinderen of vrienden. Het is gewoon allemaal extra liefde die aangeboord wordt.
Spiritueel contact
Ik denk dat we normaal gesproken communicatie in verbaal (woorden en gedachten) en non-verbaal (lichaamstaal, aanraking en mimiek) opdelen. Wat mij betreft komt daar tijdens trippen een nieuwe categorie bij: het spirituele contact. Ik had op sommige momenten tijdens de trip het idee dat ik een rechtstreeks spiritueel contact met Roze Olifant had. Dit ging voorbij aan woorden, gedachten, lichaamstaal of aanraking. Het was een soort van primair direct contact. Op dat soort momenten is het onmogelijk je anders of beter voor te doen dan je bent. De ander kijkt immers direct in je ziel.
Ik heb de trip als intens en intiem ervaren maar dan wel op een hele prettige manier. Ik heb gezien dat Roze Olifant diep van binnen een mooi en goed mens is en dat maakt mij gelukkig. Verder ben ik natuurlijk dolgelukkig met mijn vrouw die ruimdenkend genoeg is om me dit te laten doen. Ik kan me voorstellen dat veel vrouwen dit te intiem zouden vinden om toe te laten. Toch ben ik er heilig van overtuigd dat deze trip op geen enkel moment bedreigend is geweest voor haar positie als mijn vrouw. Ik voelde juist waanzinnig veel liefde en bewondering voor haar en heb dat ook mee kunnen geven aan Roze Olifant.
Conclusie
Ik voel me waanzinnig dankbaar dat ik deze ervaring mee heb mogen maken. Dankbaar naar Roze Olifant toe omdat ze zo’n mooi mens is en ik de kans heb gekregen haar op zo’n intense manier te leren kennen. Ook ben ik dankbaar dat ik van mijn vrouw de vrijheid krijg om dit soort dingen te ervaren. Ik weet dat dit niet vanzelfsprekend is. Wat ben ik toch gelukkig dat ik met zo’n wereldvrouw getrouwd ben!
Wat: 188ug ALD-52 (soort van LSD)
Waar: Het huis van Roze Olifant
Donderdagochtend 15 februari 8 uur in de ochtend; het is koud in mijn slaapkamer maar toch heb ik geen moeite met opstaan. Dit is de datum waar ik al enkele weken naar aftel. Een combinatie van verheugen en spanning overvalt me. Vandaag is de dag dat ik naar Gent zal reizen om samen met Roze Olifant een LSD trip te gaan doen!
Al enkele maanden heb ik regelmatig contact met Roze Olifant. De hoge kwaliteit van haar tripreports waren me opgevallen. Ik heb contact met haar gezocht en haar verteld dat ze mijn favoriete tripreporter is (sorry Mindless, ik geniet ook enorm van die van jou
) . Ik heb veel vrienden die drugs leuk vinden maar Roze Olifant is een van de weinigen die, net als ik, echt een grenzeloze passie heeft. We kunnen er over blijven praten! Zalig is dat!Voor mij staat als een paal boven water dat psychedelische drugs de meest interessante categorie drugs zijn. Al snel volgde dus het idee dat het leuk zou zijn om een keertje samen een trip te organiseren. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb een druk sociaal leven met werk, kinderen en vrienden en voor een LSD trip moet je toch serieus wat tijd reserveren. Bovendien is het als getrouwde man niet vanzelfsprekend om een “één op één trip” te doen met een vrijgezelle vrouw. Ik vond dat ik daar toestemming voor moest vragen aan mijn vrouw. Ik kon me goed voorstellen dat ze hier nee tegen zou zeggen maar gelukkig heb ik een ruimdenkende vrouw en was ik vrij om iets te regelen.
Kennismaking met Roze Olifant!
Een maand later zat ik dus in de trein naar Gent. Eenmaal aangekomen op het treinstation viel me weer op hoe makkelijk je mensen toch herkent ook al heb je ze nog nooit “live” meegemaakt. Een beetje onwennig babbelend liepen we richting haar appartement met de intentie om daar een goede LSD trip mee te maken. Best een bizar idee om snel na een eerste kennismaking te gaan trippen. Maar het voelde goed en vooral ook leuk en spannend!
De voorbereidingen voor de trip verliepen wat chaotisch maar het was wel meteen gezellig. Dit was ook een goede fase om een beetje aan elkaar te wennen voordat we ons in de trip zouden storten. Gelukkig klikte het face-to-face net zo goed als via de app. Ik stelde me flexibel op maar had 1 harde eis: ik moest en zou mijn hand-geselecteerde “trip-play-list” van spotify beschikbaar hebben. Die playlist werkt voor mij als een soort “anker” tijdens trips. Een veilige haven waardoor ik me altijd weer veilig en prettig ga voelen.
15.00 uur ’s middags: het was echt de hoogste tijd om de LSD te nemen. Of beter gezegd de ALD-52 (LSD analoog). Ik had van te voren bedacht dat ik zou doseren aan de hand van hoe de eerste kennismaking zou verlopen. Als ik me niet helemaal op mijn gemak voelde zou ik voor 125ug gaan. Maar ik voelde me wel op mijn gemak en ik liet me graag overhalen om voor 188ug te gaan; net wat meer dan mijn vorige hoogste dosering.
It is on!
De trip liet niet lang op zich wachten… Al binnen een half uur begonnen de eerste effecten. Gedachten werden minder coherent en de muziek werd mooier. Ook voelde ik de LSD body-load opkomen. Bij mij uit zich dit gedurende de trip meestal in een prettig lichamelijk gevoel. Ik had het idee dat ik het bloed door mijn benen voelde stromen. Elk klein effect werd meteen gedeeld met Roze Olifant. Wat was het toch heerlijk om samen met iemand te trippen die net zo’n hardcore-passie heeft voor drugs als ikzelf. Ik vertelde Olifant dat ik de come-up van psychedelica altijd de minst prettige fase vind. Het verlies van controle en rationeel verstand valt me soms even zwaar. Het voelt alsof mijn geest door een barrière heen moet naar de andere kant: daar waar de “tripwereld” op mij wacht.
Het eerste moment waarop we echt moesten lachen en helemaal niets meer begrepen was toen ik de verwarming hoger wilde zetten. Er ontstond een hele discussie over hoger, lager en de relativiteit van “boven” en “beneden”. We hebben vooral heel hard gelachen. Het eis was gebroken, we waren door de eerste barrière heen en de trip kon echt in volle kracht beginnen!
Doorbraak; de visuals voorbij
De lamp bewoog, de kaarsen die we hadden aangestoken flakkerden en er verschenen gekleurde rastertjes op de muren en de gordijnen. En dat was met mijn ogen open. Met mijn ogen dicht kon ik complexe snel bewegende geometrische beelden voor ogen halen. Geproduceerd met een soort laser-scherpte die niet goed te beschrijven valt. Prachtig was het! Toch viel dit alles in het niet bij het gevoel van absolute vrijheid dat een trip me geeft. Het gevoel dat je in contact staat met het spirituele, het goddelijke of gewoon met jezelf. Het is maar hoe je er naar kijkt en het wilt definiëren.
Al vrij snel verlegde ik mijn focus van de visuals op deze, meer spiritueel geaarde, gedachtenkronkels die, zoals altijd, moeiteloos in me opborrelden. Tot mijn grote verbazing was deze hele manier van denken en trippen nieuw voor Roze Olifant! Het leek wel alsof ze voor het eerst “dieper” ging dan alleen het bewonderen van het visuele spektakel. En ik wilde haar maar wat graag meenemen. Steeds maar dieper en dieper in onze trip.
Voor me lag een lief, mooi meisje op de bank, overduidelijk onder de indruk was van wat haar overkwam. Het pantser dat ze nodig had voor haar dagelijkse bestaan had ze afgeworpen. Daar lag ze, bedekt door een dekentje, maar spiritueel naakt en kwetsbaar. Wat een prachtig gezicht!
Altruïstisch Hedonisme
Tsja hoe ga ik dit uitleggen? De laatste keren dat ik getript heb, zowel op psilo als op LSD heb ik mijn best gedaan zoveel mogelijk van mijn normale “ego” af te werpen. Hoe dieper ik in de trip kom en hoe meer stukjes “normale realiteit” en “ego” ik afwerp hoe fijner en liefdevoller de trip wordt. Dit loslaten kan ik alleen doen als ik me echt helemaal 100% op mijn gemak voel bij mijn trip-partner(s). Ik probeer al het aangeleerde gedrag en alle maatschappelijke conventies achter me te laten en vertrouw enkel nog op mijn eigen intuïtie. Ik volg wat ik diep van binnen geloof dat mijn levensovertuiging is: “Altruïstisch Hedonisme”. Dit gaat er vanuit dat het doel is om jezelf en anderen zoveel mogelijk genot en plezier te geven zonder daarbij anderen pijn te doen of te benadelen.
Gelukkig had ik aan Roze Olifant een fantastisch trip-maatje. Ze is zo open-minded en niet veroordelend dat ik me helemaal op mijn gemak voelde bij haar. Wat is dat toch een fijne eigenschap bij mensen! Ik was helemaal in mijn nopjes; Roze Olifant maakte de hoge verwachtingen die ik van haar had meer dan waar! Door haar fijne houding was ik in staat om steeds dieper in de trip te duiken en haar daarin mee te nemen.
Als ik maar genoeg laagjes maatschappelijke conditionering van me af gooi kom ik uiteindelijk meestal uit bij een soort bron van pure liefde. Het vult me helemaal op. Op gegeven moment borrelt het gewoon uit mijn geest over in mijn omgeving. Ik denk dat Roze Olifant dat ook gemerkt moet hebben. Het mooie is dat ik dan mensen oprechte liefde kan geven uit een teveel en niet uit een tekort. De liefde die ik dan voor mensen voel en deel gaat niet ten koste van een potje liefde die ik moet bewaren voor mijn vrouw, kinderen of vrienden. Het is gewoon allemaal extra liefde die aangeboord wordt.
Spiritueel contact
Ik denk dat we normaal gesproken communicatie in verbaal (woorden en gedachten) en non-verbaal (lichaamstaal, aanraking en mimiek) opdelen. Wat mij betreft komt daar tijdens trippen een nieuwe categorie bij: het spirituele contact. Ik had op sommige momenten tijdens de trip het idee dat ik een rechtstreeks spiritueel contact met Roze Olifant had. Dit ging voorbij aan woorden, gedachten, lichaamstaal of aanraking. Het was een soort van primair direct contact. Op dat soort momenten is het onmogelijk je anders of beter voor te doen dan je bent. De ander kijkt immers direct in je ziel.
Ik heb de trip als intens en intiem ervaren maar dan wel op een hele prettige manier. Ik heb gezien dat Roze Olifant diep van binnen een mooi en goed mens is en dat maakt mij gelukkig. Verder ben ik natuurlijk dolgelukkig met mijn vrouw die ruimdenkend genoeg is om me dit te laten doen. Ik kan me voorstellen dat veel vrouwen dit te intiem zouden vinden om toe te laten. Toch ben ik er heilig van overtuigd dat deze trip op geen enkel moment bedreigend is geweest voor haar positie als mijn vrouw. Ik voelde juist waanzinnig veel liefde en bewondering voor haar en heb dat ook mee kunnen geven aan Roze Olifant.
Conclusie
Ik voel me waanzinnig dankbaar dat ik deze ervaring mee heb mogen maken. Dankbaar naar Roze Olifant toe omdat ze zo’n mooi mens is en ik de kans heb gekregen haar op zo’n intense manier te leren kennen. Ook ben ik dankbaar dat ik van mijn vrouw de vrijheid krijg om dit soort dingen te ervaren. Ik weet dat dit niet vanzelfsprekend is. Wat ben ik toch gelukkig dat ik met zo’n wereldvrouw getrouwd ben!
Laatst bewerkt:
