nienie2000
Newbie
Nou het was dan eindelijk zover. Samen met 5 vriendinnen zouden we op awakenings voor het eerst XTC gaan slikken. Het was er bij mij gewoon nog nooit van gekomen. Ik sta er al heel lang voor open (vooral uit nieuwsgierigheid) maar ik wilde het wel 'veilig' doen en met mensen die je kan vertrouwen, voor als het mis gaat.
Zo gezegd zo gedaan. Een van de 6 heeft al ruime ervaring met allerlei soorten drugs en ook zeker in combinatie met housefeesten. Dus zij regelde de pillen via haar vriend. Eentje per persoon, aangezien we bijna allemaal nog met een schone lei begonnen.
Eenmaal binnengesmokkeld via duistere plekjes vindt iedereen het toch wel een beetje spannend. Ik sta stiekem ook wel in mn broek te schijten. Straks gaat het mis? Wanneer slaat t in? Wat kan je precies verwachten? Er is zelfs een kans dat ik doodga, je weet het nooit. Kwart over 1: sneaky de pillen door de helft breken want we beginnen maar lekker met ee halfje en dan zien we wel weer. Als iedereen het in zn mik heeft dansen we rustig door hoewel we van elkaar weten dat iedereen met z'n hoofd bij de x zit. De tijd tikt door. Een half uur voorbij, hoort t nou niet zo'n beetje in te slaan? tik tak tik tak. Bijna een uur voorbij. Niemand lijkt nog wat te voelen. Hoewel W. wel heel enthousiast staat te dansen ineens. Ze kijkt ook wel een beetje strak uit d'r ogen, en wat doet ze eigenlijk vreemd met d'r mond? "Voel je al wat W.?" "Ja man, ik ben echt een energiebom geworden!!" J. L. en ik voelen eigenlijk nog niks dus besluiten om half 3 de andere helft te nemen.
Wanneer het precies inslaat kan ik niet vertellen, het zal rond 3 uur zijn geweest. Ik merk wel ineens dat iedereen elkaar veel aanraakt met praten. Heel zachtjes en liefdevol het gaat helemaal vanzelf. Niet op een seksistische manier, maar gewoon lief, want aanraken voelt fijn. Ondertussen is het bij iedereen ingeslagen. Wat een gelukzalig gevoel! Niet echt spacen ofzo maar gewoon pure gelukzaligheid. Een bom van serotonine door m'n hele lichaam. Wat is iedereen aardig en lief en mooi.
Ik krijg een ongelofelijke praatkick en wil mijn gevoelens met iedereen delen. Ik voel me zo blij en fijn, dit moet nooit ophouden. Gelukkig hebben we nog tot 7 uur de tijd. Dansen is ook heerlijk. Alles is gewoon fijn en goed. Niks meer aan doen!! De gespreksonderwerpen bubbelen als belletje bij me naar boven. Ik wil praten met de rest, want praten is fijn. Ook wil ik m'n vriendinnen een handmassage geven en aan hun haren proeven. Het smaakt een beetje bitter, maar wel lekker.
Als ik om me heen kijk weet ik zeker dat iedereen zich net zo voelt als ik. Nog maar een kauwgompje want m'n kaken zijn stijf. Niet dat ze raar op en neer gaan maar ik heb wel de behoefte om te blijven kauwen, gewoon rustig doorkauwen...
Waarom wil ik de hele tijd praten? De rest praat niet zovee als ik. Ze geven wel vriendelijk antwoord maar zeggen niet zovel uit zichzelf. W. staat nog steeds met strakke ogen en met haar friemelmond op haar lip te bijten. Die zit helemaal in haar eigen wereld en lacht ook niet echt. Waarom lacht ze niet, we zijn toch gelukkig? H. is blij dat ik steeds tegen haar praat zegt ze. Ze wil heel graag paten maar er komen geen onderwerpen in haar op. Goh daar heb ik geen moeite mee. Het lijkt net of ik steeds moppen vertel zegt ze want ze moet steeds lachen. Ik ben het roerend met haar eens. Wa een saamhorigheid.
Ik voel me niet alleen verbonden met m'n vriendinnen, maar met iedereen om me heen. Want iedereen is aardig. Als we drinken gaan halen glijden we moeiteloos door iedereen heen, zonder iemand aan te stoten. Hoewel het een drukte van jewelste is. Hmmm lekker he drinken zeg ik tegen m'n buurman bij de bar. Jaa zeker zegt ie. Vooral als je dorst hebt he, zeg ik. Water hmmm gewoon puur vocht. Puurder kan niet. Volgens mij is hij het wel met me eens. Gelukkig maar want dat wil ik. Ik zwaai nog even vriendelijk naar de aardige meneer en ga weer terug naar de rest.
Plotseling heeft J. iets onder haar lens. Haar hele make up loopt uit en haar oog traant. Ik wil haar helpen en ben heel bezorgd. Zij moet ook gelukkig zijn, het dingetje onder haar lens moet weg. Ik help met vegen en vraag steeds of het wel gaat. Even naa de wc dan maar. Niet om te plassen want plassen moet helemaal niet. We kijken in de spiegel. Ik vind ons mooi. M'n pupillen zijn echt megagroot, maar m'n ogen staan nie strak. Gelukkig maar want dat staat zo onvriendelijk.
Terug op de dansvloer komen we een andere vriendin tegen. Die staat helemaal strak van de red bull maar heeft niks gebruikt. Waarom kijk je zo boos, vermaak je je wel? vraag ik. Ja zo kijk ik nou eenmaal, maar ik vermaak me zeker. Ik wil niet naar haar kijken want ze kijkt zo boos en wij zijn zo gelukkig. Ze is net een duivel, met een donkere auro.
Nog steeds dansen we door met bergen energie. M'n lichaam voelt zo licht. Als ik m'n armen omhoog doe wegen ze niks. Ook roken gaat heel licht. Naast ons doen een paar mensen denkbeeldig touwtje springen. twee houden het touw vast en 1 springt in. Enthousiast spring ik ook in, en concentreer me want het touw mag me natuurlijk niet raken. Moeiteloos spring ik weer uit. Dat was fijn zeg. De tijd tikt door. 5 uur alweer geweest. Gelukkig hebben we nog tot 7.
Tegen een uur of 6 begint het een beetje uit te werken. Het gaat snel. De euforie is niet meer zo sterk en ik begin zelfs zware voeten en benen te voelen. Wat wil je ook na uren nonstop dansen. Om kwart voor 7 besluiten we te gaan. Het is mooi geweest zo. Ik heb nog wel wat energie.
De volgende dag denk ik terug aan een heerlijke nacht. Man, wat was ik gelukkig. Wat een prachtspul. Zeker nog eens voor herhaling vatbaar.
Zo gezegd zo gedaan. Een van de 6 heeft al ruime ervaring met allerlei soorten drugs en ook zeker in combinatie met housefeesten. Dus zij regelde de pillen via haar vriend. Eentje per persoon, aangezien we bijna allemaal nog met een schone lei begonnen.
Eenmaal binnengesmokkeld via duistere plekjes vindt iedereen het toch wel een beetje spannend. Ik sta stiekem ook wel in mn broek te schijten. Straks gaat het mis? Wanneer slaat t in? Wat kan je precies verwachten? Er is zelfs een kans dat ik doodga, je weet het nooit. Kwart over 1: sneaky de pillen door de helft breken want we beginnen maar lekker met ee halfje en dan zien we wel weer. Als iedereen het in zn mik heeft dansen we rustig door hoewel we van elkaar weten dat iedereen met z'n hoofd bij de x zit. De tijd tikt door. Een half uur voorbij, hoort t nou niet zo'n beetje in te slaan? tik tak tik tak. Bijna een uur voorbij. Niemand lijkt nog wat te voelen. Hoewel W. wel heel enthousiast staat te dansen ineens. Ze kijkt ook wel een beetje strak uit d'r ogen, en wat doet ze eigenlijk vreemd met d'r mond? "Voel je al wat W.?" "Ja man, ik ben echt een energiebom geworden!!" J. L. en ik voelen eigenlijk nog niks dus besluiten om half 3 de andere helft te nemen.
Wanneer het precies inslaat kan ik niet vertellen, het zal rond 3 uur zijn geweest. Ik merk wel ineens dat iedereen elkaar veel aanraakt met praten. Heel zachtjes en liefdevol het gaat helemaal vanzelf. Niet op een seksistische manier, maar gewoon lief, want aanraken voelt fijn. Ondertussen is het bij iedereen ingeslagen. Wat een gelukzalig gevoel! Niet echt spacen ofzo maar gewoon pure gelukzaligheid. Een bom van serotonine door m'n hele lichaam. Wat is iedereen aardig en lief en mooi.
Ik krijg een ongelofelijke praatkick en wil mijn gevoelens met iedereen delen. Ik voel me zo blij en fijn, dit moet nooit ophouden. Gelukkig hebben we nog tot 7 uur de tijd. Dansen is ook heerlijk. Alles is gewoon fijn en goed. Niks meer aan doen!! De gespreksonderwerpen bubbelen als belletje bij me naar boven. Ik wil praten met de rest, want praten is fijn. Ook wil ik m'n vriendinnen een handmassage geven en aan hun haren proeven. Het smaakt een beetje bitter, maar wel lekker.
Als ik om me heen kijk weet ik zeker dat iedereen zich net zo voelt als ik. Nog maar een kauwgompje want m'n kaken zijn stijf. Niet dat ze raar op en neer gaan maar ik heb wel de behoefte om te blijven kauwen, gewoon rustig doorkauwen...
Waarom wil ik de hele tijd praten? De rest praat niet zovee als ik. Ze geven wel vriendelijk antwoord maar zeggen niet zovel uit zichzelf. W. staat nog steeds met strakke ogen en met haar friemelmond op haar lip te bijten. Die zit helemaal in haar eigen wereld en lacht ook niet echt. Waarom lacht ze niet, we zijn toch gelukkig? H. is blij dat ik steeds tegen haar praat zegt ze. Ze wil heel graag paten maar er komen geen onderwerpen in haar op. Goh daar heb ik geen moeite mee. Het lijkt net of ik steeds moppen vertel zegt ze want ze moet steeds lachen. Ik ben het roerend met haar eens. Wa een saamhorigheid.
Ik voel me niet alleen verbonden met m'n vriendinnen, maar met iedereen om me heen. Want iedereen is aardig. Als we drinken gaan halen glijden we moeiteloos door iedereen heen, zonder iemand aan te stoten. Hoewel het een drukte van jewelste is. Hmmm lekker he drinken zeg ik tegen m'n buurman bij de bar. Jaa zeker zegt ie. Vooral als je dorst hebt he, zeg ik. Water hmmm gewoon puur vocht. Puurder kan niet. Volgens mij is hij het wel met me eens. Gelukkig maar want dat wil ik. Ik zwaai nog even vriendelijk naar de aardige meneer en ga weer terug naar de rest.
Plotseling heeft J. iets onder haar lens. Haar hele make up loopt uit en haar oog traant. Ik wil haar helpen en ben heel bezorgd. Zij moet ook gelukkig zijn, het dingetje onder haar lens moet weg. Ik help met vegen en vraag steeds of het wel gaat. Even naa de wc dan maar. Niet om te plassen want plassen moet helemaal niet. We kijken in de spiegel. Ik vind ons mooi. M'n pupillen zijn echt megagroot, maar m'n ogen staan nie strak. Gelukkig maar want dat staat zo onvriendelijk.
Terug op de dansvloer komen we een andere vriendin tegen. Die staat helemaal strak van de red bull maar heeft niks gebruikt. Waarom kijk je zo boos, vermaak je je wel? vraag ik. Ja zo kijk ik nou eenmaal, maar ik vermaak me zeker. Ik wil niet naar haar kijken want ze kijkt zo boos en wij zijn zo gelukkig. Ze is net een duivel, met een donkere auro.
Nog steeds dansen we door met bergen energie. M'n lichaam voelt zo licht. Als ik m'n armen omhoog doe wegen ze niks. Ook roken gaat heel licht. Naast ons doen een paar mensen denkbeeldig touwtje springen. twee houden het touw vast en 1 springt in. Enthousiast spring ik ook in, en concentreer me want het touw mag me natuurlijk niet raken. Moeiteloos spring ik weer uit. Dat was fijn zeg. De tijd tikt door. 5 uur alweer geweest. Gelukkig hebben we nog tot 7.
Tegen een uur of 6 begint het een beetje uit te werken. Het gaat snel. De euforie is niet meer zo sterk en ik begin zelfs zware voeten en benen te voelen. Wat wil je ook na uren nonstop dansen. Om kwart voor 7 besluiten we te gaan. Het is mooi geweest zo. Ik heb nog wel wat energie.
De volgende dag denk ik terug aan een heerlijke nacht. Man, wat was ik gelukkig. Wat een prachtspul. Zeker nog eens voor herhaling vatbaar.
