Hallo,
Ik heb laatst voor het eerst truffels gedaan en heb vlak daarna een trip report geschreven om de avond nog eens te kunnen herbeleven in mijn hoofd en omdat ik mij verveelde..
Ik heb hem al op een ander forum gedeelt maar dit leek mij toch wel dé plek om er over te kunnen praten met 'kenners'.
Ik zou al in het begin van de vakantie gaan truffelen met wat vrienden.
Het zou de eerste keer worden voor ons allemaal.
De eerste poging mislukte alleen aangezien de enige smartshop die nog open zou moeten zijn gewoon gesloten bleek te zijn. Helaas kon ik de dag daar op niet maar dat weerhield mijn vrienden er niet van om het uit te stellen.
Ze hadden mooie verhalen over de trip die ze zonder mij beleefd hadden en dit maakte mij alleen nog maar nieuwschieriger natuurlijk (ookal heb ik altijd wel een soort angst om controle te verliezen en bad te gaan).
In elk geval was de volgende trip dag alweer gepland en het zou bij mij thuis plaatsvinden. Ik woon nog niet erg lang in dit huis en de enige plek waar ik mij echt fijn voel is op mijn kamer (en dit heb ik gemerkt tijdens de trip).
De truffels waren gekocht, wierook aan en Ravi Shankar op de achtergrond. Van mij mocht het feest beginnen ondanks dat ik toch wel erg zenuwachtig was. De truffels heb ik gewoon naturel gegeten omdat ik natuurlijk wel eerst wou proeven hoe die dingen van zichzelf smaken. Niet eens zo slecht eigenlijk. Natte hazelnoot met een zure smaak achter de kiezen na een aantal happen te hebben genomen. 7 gram is er uiteindelijk in gegaan.
Het was een lange tijd rustig voordat het eenmaal begon in te werken.
Het effect verbaasde me in eerste instantie, het komt erg rustig op en is vooral lichamelijk in het begin. We begonnen te lachen en het leek even alsof iedereen gewoon erg stoned was. Tot het moment kwam dat ik de been van een vriend van mij naast me voelde liggen. Ik dacht dat het een houten stok was. Dit voelde enorm raar en ik snapte het niet helemaal waardoor ik in een enorme slappe lach terecht kwam. De rest waren nu ook aan het trippen.
Alles was opeens anders, lichten leken veel kleurrijker en 'voller' en alle kussens en lakens in mijn kamer waren enorm zacht. Ik pakte mijn kussen en begon het te knuffelen. Ik voelde een intense liefde voor mijn mooie zachte kussen die inmiddels aanvoelde als een groot zacht stuk klei. Ik voelde me een gelukkig klein kind. Mijn kamer was niet meer te herkennen.. het leek net alsof ik in een IKEA show woonkamer zat.
Mijn kamer is trouwens erg afgelegen van de rest van het huis, wat erg fijn is want zo kunnen de buren niet zomaar komen storen. Ik wou dan ook absoluut niet naar beneden de woonkamer in want dan zou ik de deur open moeten doen als iemand aan zou bellen.
Maar goed.. mijn vrienden die inmiddels niet meer te stoppen waren en nergens meer naar luisterde wat ik zei wouden erg graag naar beneden.. We moesten en zouden in de woonkamer gaan zitten.
Het was donker en koud beneden. De muren leken ineens enorm glad. Gladder dan normale muren kunnen zijn. Ook was elk kleine scheurtje ineens enorm duidelijk zichtbaar. Er hing ook een schilderij op een plek waarvan ik zeker wist dat er voorheen geen schilderij hing. Ik keek opzij en daar hing precies hetzelfde schilderij nog eens! (Het schilderij hangt er in werkelijkheid wel maar lijkt helemaal niet op het schilderij er naast) Ik snapte er langzamerhand helemaal niks meer van.
Ik was ondertussen enorm bang dat de buren zouden aanbellen voor het pakketje dat op tafel lag. Ik deed dan ook zo snel mogelijk de gordijnen dicht zodat ze niet zouden zien dat ik en mijn vrienden thuis waren. Ik vroeg mijn vrienden om weer naar mijn kamer te gaan maar niemand luisterde.
En toen kwam het moment waar ik al die tijd zo bang voor was.. De bel ging. Er leek een schok in iedereen om te gaan en er kwam een enorm afgrijselijk gevoel in mij op. Het voelde alsof er een monster voor de deur stond en ik wist niet hoe snel ik iedereen weer naar mijn kamer moest leiden. Deze keer was iedereen het er wel een soort mee eens dat we toch maar beter naar boven konden gaan.
Mijn kamer leek nu alweer zo anders dan normaal. Zo klein maar toch zo groot.
Het werd weer gezellig en ik begon me langzamerhand weer enorm blij te voelen. We hebben the Yellow Submarine gekeken en ik ging er volledig in op zoals een kind dat ook kan. Dingen opzoeken op de pc is trouwens enorm vaag want alle letters lijken te bewegen en er kommen allerlei kleuren van het beeldscherm af die je nornaal niet ziet. Alsof alle kleuren die in wit voorkomen ineens zichtbaar worden. De film was afgelopen en nu was het tijd voor een natuur film. Ik pakte de dvd en wou hem in de computer stoppen maar het was een veel beter idee om hem gewoon maar vast te houden. Wat was dat ding énorm plat zeg. Zo iets plats had iknog nooit gevoeld en de anderen waren het met mij eens. Wat een enorm plat ding is zo'n dvd. Zo gingen er talloze dingen rond die gevoeld moesten worden. De aap gemaakt van cocosnoot was alleen eng dus die hebben we maar met zijn rug naar ons toe gedraaid.
Uiteindelijk besloten we maar naar buiten te gaan om nog even van de natuur te kunnen genieten voordat het donker werd.
Maar nu moesten we wel weer langs mijn woonkamer die nu een erg duister gevoel bij mij opwekte. Ik had het idee dat het een kamer was uit het spel 'amnesia the dark descent'. Horror dus.
Op weg naar de voordeur kwam ik mijn kat tegen. Dit was de eerste keer dat ik écht een beetje angstig werd. Mijn kat leek mij met afgunst aan te kijken en ik had het idee dat ik in haar ogen iets kon zien als 'wat heb je nou weer voor rare dingen genomen sukkel'.
Ze wou niks meer met mij te maken hebben en liep bij mij weg. Dit voelde op één of andere manier heel naar en ineens leek het huis veel groter te zijn dan anders.. veel donkerder ook.
Ik besloot zo snel mogelijk van deze duistere plek te ontsnappen.
Eenmaal buiten ging het wel weer en werd ik langzaam weer vrolijker.
Nu kwam het volgende obstakel, mensen op straat ontwijken.
We besloten naar een toren te lopen die dichtbij in het bos staat. Het is een nieuwbouw toren die enorm groot en futuristisch oogt. Op weg naar de toren zagen we allerlei bloemen die licht leken te geven.
Alle bloemen leken zo mooi totdat een vriend van me een gele bloem zag. ''Geel is kut'' zei hij nadat hij snel weer door liep.
Vervolgens kwamen we in het bos uit. Hier zaten een aantal mensen om een kampvuurtje met een huilende baby (huilende baby + donker bos.. niet erg fijn). Toch was het niet vreemd genoeg niet eng.
We besloten het pad te verlaten en ons te mengen met de natuur. We kropen op handen en voeten onder het bladerdek door waar talloze tunnels van takken schenen te zijn. Het was een waar sprookjesbos! We besloten maar weer opweg naar huis te gaan. Eenmaal weer op het asfalt aangekomen had ik een vreemde mind fuck. Ik dacht eerst dat ik op asfalt liep maar dit was helemaal niet zo.. ik liep gewoon op een modderpad. Wat grappig hoe die truffels werken. Maar wacht.. het was helemaal geen modderweg het was toch gewoon asfalt.. Ik wist niet wat ik moest geloven dus ben maar met mijn handen over de straat gaan aaien. Het bleek toch wel asfalt te zijn.
Uiteindelijk kwamen we weer thuis en hebben we filmpjes op youtube gekeken. Nu merkte ik duidelijk dat ik mentaal som weer volledig nuchter leek te zijn. Na ongeveer twee uur was ik volledig nuchter zonder het terug keren van het toch wel onbeschrijvelijke gevoel van trippen. Lichamelijk was ik nog erg mellow.
Ik heb uiteindelijk een tostie gemaakt, ben naar boven gegaan en ging lekker slapen.
Ik heb laatst voor het eerst truffels gedaan en heb vlak daarna een trip report geschreven om de avond nog eens te kunnen herbeleven in mijn hoofd en omdat ik mij verveelde..
Ik heb hem al op een ander forum gedeelt maar dit leek mij toch wel dé plek om er over te kunnen praten met 'kenners'.
Ik zou al in het begin van de vakantie gaan truffelen met wat vrienden.
Het zou de eerste keer worden voor ons allemaal.
De eerste poging mislukte alleen aangezien de enige smartshop die nog open zou moeten zijn gewoon gesloten bleek te zijn. Helaas kon ik de dag daar op niet maar dat weerhield mijn vrienden er niet van om het uit te stellen.
Ze hadden mooie verhalen over de trip die ze zonder mij beleefd hadden en dit maakte mij alleen nog maar nieuwschieriger natuurlijk (ookal heb ik altijd wel een soort angst om controle te verliezen en bad te gaan).
In elk geval was de volgende trip dag alweer gepland en het zou bij mij thuis plaatsvinden. Ik woon nog niet erg lang in dit huis en de enige plek waar ik mij echt fijn voel is op mijn kamer (en dit heb ik gemerkt tijdens de trip).
De truffels waren gekocht, wierook aan en Ravi Shankar op de achtergrond. Van mij mocht het feest beginnen ondanks dat ik toch wel erg zenuwachtig was. De truffels heb ik gewoon naturel gegeten omdat ik natuurlijk wel eerst wou proeven hoe die dingen van zichzelf smaken. Niet eens zo slecht eigenlijk. Natte hazelnoot met een zure smaak achter de kiezen na een aantal happen te hebben genomen. 7 gram is er uiteindelijk in gegaan.
Het was een lange tijd rustig voordat het eenmaal begon in te werken.
Het effect verbaasde me in eerste instantie, het komt erg rustig op en is vooral lichamelijk in het begin. We begonnen te lachen en het leek even alsof iedereen gewoon erg stoned was. Tot het moment kwam dat ik de been van een vriend van mij naast me voelde liggen. Ik dacht dat het een houten stok was. Dit voelde enorm raar en ik snapte het niet helemaal waardoor ik in een enorme slappe lach terecht kwam. De rest waren nu ook aan het trippen.
Alles was opeens anders, lichten leken veel kleurrijker en 'voller' en alle kussens en lakens in mijn kamer waren enorm zacht. Ik pakte mijn kussen en begon het te knuffelen. Ik voelde een intense liefde voor mijn mooie zachte kussen die inmiddels aanvoelde als een groot zacht stuk klei. Ik voelde me een gelukkig klein kind. Mijn kamer was niet meer te herkennen.. het leek net alsof ik in een IKEA show woonkamer zat.
Mijn kamer is trouwens erg afgelegen van de rest van het huis, wat erg fijn is want zo kunnen de buren niet zomaar komen storen. Ik wou dan ook absoluut niet naar beneden de woonkamer in want dan zou ik de deur open moeten doen als iemand aan zou bellen.
Maar goed.. mijn vrienden die inmiddels niet meer te stoppen waren en nergens meer naar luisterde wat ik zei wouden erg graag naar beneden.. We moesten en zouden in de woonkamer gaan zitten.
Het was donker en koud beneden. De muren leken ineens enorm glad. Gladder dan normale muren kunnen zijn. Ook was elk kleine scheurtje ineens enorm duidelijk zichtbaar. Er hing ook een schilderij op een plek waarvan ik zeker wist dat er voorheen geen schilderij hing. Ik keek opzij en daar hing precies hetzelfde schilderij nog eens! (Het schilderij hangt er in werkelijkheid wel maar lijkt helemaal niet op het schilderij er naast) Ik snapte er langzamerhand helemaal niks meer van.
Ik was ondertussen enorm bang dat de buren zouden aanbellen voor het pakketje dat op tafel lag. Ik deed dan ook zo snel mogelijk de gordijnen dicht zodat ze niet zouden zien dat ik en mijn vrienden thuis waren. Ik vroeg mijn vrienden om weer naar mijn kamer te gaan maar niemand luisterde.
En toen kwam het moment waar ik al die tijd zo bang voor was.. De bel ging. Er leek een schok in iedereen om te gaan en er kwam een enorm afgrijselijk gevoel in mij op. Het voelde alsof er een monster voor de deur stond en ik wist niet hoe snel ik iedereen weer naar mijn kamer moest leiden. Deze keer was iedereen het er wel een soort mee eens dat we toch maar beter naar boven konden gaan.
Mijn kamer leek nu alweer zo anders dan normaal. Zo klein maar toch zo groot.
Het werd weer gezellig en ik begon me langzamerhand weer enorm blij te voelen. We hebben the Yellow Submarine gekeken en ik ging er volledig in op zoals een kind dat ook kan. Dingen opzoeken op de pc is trouwens enorm vaag want alle letters lijken te bewegen en er kommen allerlei kleuren van het beeldscherm af die je nornaal niet ziet. Alsof alle kleuren die in wit voorkomen ineens zichtbaar worden. De film was afgelopen en nu was het tijd voor een natuur film. Ik pakte de dvd en wou hem in de computer stoppen maar het was een veel beter idee om hem gewoon maar vast te houden. Wat was dat ding énorm plat zeg. Zo iets plats had iknog nooit gevoeld en de anderen waren het met mij eens. Wat een enorm plat ding is zo'n dvd. Zo gingen er talloze dingen rond die gevoeld moesten worden. De aap gemaakt van cocosnoot was alleen eng dus die hebben we maar met zijn rug naar ons toe gedraaid.
Uiteindelijk besloten we maar naar buiten te gaan om nog even van de natuur te kunnen genieten voordat het donker werd.
Maar nu moesten we wel weer langs mijn woonkamer die nu een erg duister gevoel bij mij opwekte. Ik had het idee dat het een kamer was uit het spel 'amnesia the dark descent'. Horror dus.
Op weg naar de voordeur kwam ik mijn kat tegen. Dit was de eerste keer dat ik écht een beetje angstig werd. Mijn kat leek mij met afgunst aan te kijken en ik had het idee dat ik in haar ogen iets kon zien als 'wat heb je nou weer voor rare dingen genomen sukkel'.
Ze wou niks meer met mij te maken hebben en liep bij mij weg. Dit voelde op één of andere manier heel naar en ineens leek het huis veel groter te zijn dan anders.. veel donkerder ook.
Ik besloot zo snel mogelijk van deze duistere plek te ontsnappen.
Eenmaal buiten ging het wel weer en werd ik langzaam weer vrolijker.
Nu kwam het volgende obstakel, mensen op straat ontwijken.
We besloten naar een toren te lopen die dichtbij in het bos staat. Het is een nieuwbouw toren die enorm groot en futuristisch oogt. Op weg naar de toren zagen we allerlei bloemen die licht leken te geven.
Alle bloemen leken zo mooi totdat een vriend van me een gele bloem zag. ''Geel is kut'' zei hij nadat hij snel weer door liep.
Vervolgens kwamen we in het bos uit. Hier zaten een aantal mensen om een kampvuurtje met een huilende baby (huilende baby + donker bos.. niet erg fijn). Toch was het niet vreemd genoeg niet eng.
We besloten het pad te verlaten en ons te mengen met de natuur. We kropen op handen en voeten onder het bladerdek door waar talloze tunnels van takken schenen te zijn. Het was een waar sprookjesbos! We besloten maar weer opweg naar huis te gaan. Eenmaal weer op het asfalt aangekomen had ik een vreemde mind fuck. Ik dacht eerst dat ik op asfalt liep maar dit was helemaal niet zo.. ik liep gewoon op een modderpad. Wat grappig hoe die truffels werken. Maar wacht.. het was helemaal geen modderweg het was toch gewoon asfalt.. Ik wist niet wat ik moest geloven dus ben maar met mijn handen over de straat gaan aaien. Het bleek toch wel asfalt te zijn.
Uiteindelijk kwamen we weer thuis en hebben we filmpjes op youtube gekeken. Nu merkte ik duidelijk dat ik mentaal som weer volledig nuchter leek te zijn. Na ongeveer twee uur was ik volledig nuchter zonder het terug keren van het toch wel onbeschrijvelijke gevoel van trippen. Lichamelijk was ik nog erg mellow.
Ik heb uiteindelijk een tostie gemaakt, ben naar boven gegaan en ging lekker slapen.
