De jongen
Bewuste gebruiker
Tijdstip: +-22 uur
Duur: +-6 uur
Dosis: +-150µg
Vorige week woensdag of donderdag vertelde K. me dat hij aan 'tripjes' kon geraken. Ze kosten € 8.50 per zegeltje van zo'n 150µg. Ik had al zo veel gelezen en gehoord, ik was op zen minst nieuwsgierig en dus dacht ik, ik bestel 1.5 zegeltje. We zouden ze zaterdag hebben en dan konden we mss wel een halfje testen ofzo. Echt trippen wilde ik dan niet, het zijn namelijk examens voor me. Vrijdag kwam ik er ook achter dat er zondag gestemt moets worden. Dus het leek me niet zo verstandig om dan 's avonds een tripje te nemen.
Uiteindelijk was het zaterdag. Rond 15 voor negen bel ik K.op. Hij heeft de tripjes en heeft zijn deel (1.5 tripje) al genomen omdat ik het toch niet zou doen. Hij vertelde dat hij zich wat raar had gevoeld maar verder eigenlijk niets. Jammer dacht ik, maar als je er toch niets van voelt dan kan ik het ook wel proberen. Rond half 10 was K. bij mij thuis. Ik was alleen thuis, maar men ma zou ten vroegste één uur thuis komen. Ik nam eerst een half tripje in de zetel. Wat babbelen, wat tv kijken. Ik voelde wel iets. Zo'n beetje een gevoel van xtc, mdma, relatine, iets soortgelijks in ieder geval, maar wel heel zachtjes. Een half uur later nam ik nog en halfje. Ik voelde af entoe men lichaam wat anders aan maar meer niet. Om dat we geen sigaretten hadden besloten we eve met de fiets naar het tankstation te rijden. Dat ligt ongeveer 1 kilometer van mijn huis.
Toen ik in het tankstation stond voelde ik toch wel degelijk dat er iets aant werken was. Kwas wat energiek, kleuren waren net iets anders dan normaal maar toch niet echt iets speciaals. Vond het allemaal wel plezant. Eve sigaretten gekocht en dan maar terug vertrokken om halverwege op een bankje eve een peuk te roken. Het gevoel werd feller. Kwist niet goed hoe me te houden. Voelde iets in men hoofd en in men nek. Een soort spanning. Kvoelde me wel op men gemak ma ook een beetje moe. Terwijl het roken keek ik naar de fiets van K. die voor me stond. Heel lichtjes leek het alsof het wiel wat naar rechts trok en dan weer naar links. De kleur van de velg veranderde ook lichtjes.
We besloten om verder naar huis te gaan. We kwamen aan rond half 11. Ik kreeg wel dorst en dronk wat. Terug de zetel in. Beetje tv kijken. K. Kijkt in men ogen en ziet men pupillen nu toch wijder worden. Ik begin me heel anders te voelen. Ik ga recht staan en ga naar het trapje uit de woonkamer. Onze woonkamer ligt ongeveer een half metertje lager dan de rest van het huis. Ik kijk de woonkamer in naar de gordijnen en die zien er echt raar uit. Ik had ze zachtjes bewogen door er langs te lopen, maar ze bleven bewegen ook als ze al lang stil hingen. Even een sigaretje roken buiten, en dan weer naar binnen. Deze visuals zijn nog helemaal niet fel. Ik ga eve alleen naar boven om op msn te kijken of er niemand op is die langs zou kunnen komen. Nu merk ik pas dak echt begin te trippen. De lettertjes worden groter en kleiner. Ik ga weer naar beneden maar stop snel eve bij de badkamer om in de spiegel te gaan kijken. Wat raar allemaal. Men gezicht ziet er heel wazig uit. Dan word het grijs en grauw, dan lijkt het op het gezicht van iemand anders, en het vervormde ongeveer net zo als in dat korte filmpje wat je op youtube kan bekijke van die kerel die in de spiegel zijn gezicht ziet veranderen. Terug beneden begint alles echt te veranderen. Rimpelingen in de muren, de tv die zo langer wordt, kleiner wordt, de kasten die van vorm veranderen,...Als ik naar de muur kijk( die is van baksteen) zie ik precies steeds de voegen lichter worden, alsof de schaduw ervanaf word getrokken. Ik moet lachen, dit is toch wel fel:d Ik had zulke hallucinaties niet verwacht. Of beter ik had niet verwacht dat ALLES er anders uit zou zien. Dat maakt me onrustig. Alles is anders , niets is vertrouwd. Alleen ikzelf ben (ongeveer) hetzelfde. Maar goed dat K. erbij is.
Rond iets na 11 gingen we weer naar buiten voor een sigaret, buiten vind ik het veel leuker. Het is al donker aant worden en dat geeft me een zekere rust. Ik kijk naar de krullende takken van de 'blauwe regen' en de blaadjes worden duidelijk groter en kleiner als ik er naar kijke. Ze kronkelen heel erg. "Dam K; ik ben echt wel aant trippen nu." Kvond het vrij heavy worden nu. Ik vertelde K. dat ik wel kan geloven hoe zwaar een felle trip wel niet moest zijn, dat je echt wel kan denken dat je gek wordt ofzo. Als ik met men arm en sigaret rond draai, dan zie ik dat nog een keer gebeuren zo net een seconde later. Ik moet eve plassen en doe dat in de klimop (op een draad, omheining) en de klimop gaat op en neer, de hele draad word dan groter en dan kleiner. De blaadjes komen naar me toe. Echt knap.
Opeens komt men zus thuis. Ik heel erg blij. Weer iets vertrouwds in de omgeving. Maar de trip word toch steeds feller. We gaan terug naar binnen maar ik weet me geen blijf met mezelf, met men lichaam. in de gordijnen begin ik patronen te zien. De gordijnen zijn van een gebroken wit stof, ik zie er groene en paarse spiraaltjes, sliertjes in kruipen en bewegen. Ik word steeds onrustiger. "Shit ik hoop maar dat ik morgen kan gaan stemmen" "Ik hoop maar dat men ma niks gaat merken" Het is ondertussen 12 uur en ze zou om 1 uur thuis kunnen komen, de trip werd steeds feller. Ik kon niet meer zo goed nadenken.
Ik wou weer eve naar buiten. Eve wat wandelen in de buurt. Lekker donker buiten maar ik maak me best zorgen. In de donker zie ik kleuren in de lucht. Ik sta in een klein straatje langs velden, ik zie precies rijen lichtjes door kabels naar me toe komen, met me verbonden lijken ze. De boom ziet er van ver normaal uit maar als ik er 20-50 meter vanaf ben word het een doodskop in een rookwolk lijkt het wel. Alles beweegt, danst. Net een magische wereld. Maar steeds ben ik onrustig. Wat als ik seves niet meer weet hoe laat het is, wat ik doe, en dan komt men ma!! Duidelijk een slechte dag om te trippen.
We gaan terug naar huis. K. gaat ook eens door gaan. Hij is erg moe. Ik ben er niet meer zo goed bij. Ik begin wat op te ruimen. Alles naar men kamer verplaatsen, men pas klaar leggen om te gaan stemmen,... Ik wil echt gaan slapen. Ik voel dat ik moe ben. Ik hoop dat het gaat lukken. Maar dat betwijfel ik.
Rond 1 uur is alles klaar. Ik vraagg nog of men zus niet op mijn kamer wil komen liggen zodat ik iemand in de buurt heb, alleen zijn op mijn kamer in de donker had ik geen zin in. Maarja ze heeft geen zin. Ik voel me vrij hulpeloos. Ik merk dat ik echt wel hulpeloos kan zijn. Vertrouwen is eve zoek. Stom van me om nu te trippen.
Maar ik ga toch maar in bed liggen. Men gsm langs het bed voor de tijd, en de wekker. Stekjes en een kaarsje liggen er ook. Kaarsje aan licht uit ,ik in bed. Nee dit gaat niet. Ik krijg het warm. Ik zweet me te pletter, moet fel ademen. Het word echt zwaar, mijn lichaam voelt totaal ongewoon, mijn hoofd is mega heet. Ik weet dat ik het trippen niet kan stoppen, maar ik had echt geen zin om lang hier te liggen omdat ik me werkelijk moe voelde. Ik moet er toch door. Het word allemaal feller. Nog eve op wc, alles kronkelt alles beweegt.
Terug in bed. Gelukkig is men ma er nog niet. De kaars weer aan. Men ogen dicht, proberen te slapen. Felle beelden in men hoofd, soms lijken ze kwaadaardig, afkomstig van aliens. Ik voelde me ook een beetje alsof er een alien in me was. Een indringer. Man man , dat dit trippen was, had ik nooit gedacht. Maar ik probeer rustig en diep te ademen, ik hoor men ademhaling bijna niet. Maar ik lijk het gewoon te raken. Heb wel vaker beelden in men hoofd en laat ze gewoon komen. Probeer wat te sturen. En ik voel men energie mengen met die van de lsd lijkt het. Het word draagelijk maar nog mega fel. Ik voel men lichaam rillen. Eerder vibreren. In men hoofd hoor ik een geronk, vibratie een trilling. Een heel diep geluid, heel laag.Heeeeeel fel in men hoofd. Het geluid gaat door men lichaam heen. Men geest word als het ware gekneed, men geest rilt en trilt ook. Het geluid is eigenlijk echt knap. Zo diep, echt heel zwaar. Alsof een zware ufo langs me door vliegt. Dan gaat de trilling eve sneller en klinkt die hoger, ik voel men bed rillen. Dan gaat die trager en word die heeeeel traag maar ontzettend diep, het is op die momenten dat ik word gekneed van binnen. Amai,... Ik voel opeens fris aan men voeten, ik voel een windje uit de raam. Yes , dat is vertrouwd. Men lichaam begint weer wat normaal te voelen. ik heb het wat koud. Maar ik moet weer op wc (5 de keer ofzo in ongeveer 2 uur tijd) . Eve men gsm zoeken, ben helemaal gedesorienteerd. Het is ondertussen 15 na 2. Maar ik doe de kaars aan, let niet echt op men omgeving. Snel naar wc. Ik word het trippen gewoon lijkt het. Terug naar bed. De kaars laat ik aan. Het word nog leuk. Ik kijk rond en deze hallucinaties zijn echt fenomenaal. Ik slaap in een stapelbed op het onderste bed. Daarvoor zit een blauw gordijntje met kleurige bollen op. Jezus de kleuren. Ik zoe oranje, mijn kamer lijkt diep rood,paars. De kleuren vloejen. Ik heb een kettinkje aan het baartje van het gordijntje hangen en ook een kleine dromen vanger. De veertjes aan de dromenvanger en het kettinkje lijke levende behaarde tribals te worden die over het hout naar beneden kome. In men kleerkas zie ik zwarte tribals en oranje en groen en rood en paars en blauw e, steeds beweegt alles, men bureau word ook door tribals bedekt. Echt magnifiek. Op mrn schuine plafond hangen 4kante japanse posters met bloemen en water en bomen op. Ze beginnen te tollen, dan naar links dan naar rechts. De kleuren worden precies negatief.Ik ga weer rustig liggen. Kijken of het slapen lukt. Niet echt, ik lig wat te kronkelen. Men benen spannen en ik trek ze op en weer naar beneden. Voelt echt niet slecht. Ik voel me echt terug gewoon. Eens kijke hoe laat het is. 3: 30. Eesn kijken of er nog visuals zijn. Kaarsje weer aan. Ja ze zijn er nog, begin er echt van te genieten. Eens kijken naar het wierook pakje langs men bed. De lettertjes 'poppen' op, ze komen los van het pakje. Nice. Ik vraag me af waar ik me toch zo'n zorgen om heb gemaakt. Waarom ik eerst zo bang was enzo. Ik snap het niet. Maar ik weet wel dak bang ben geweest. Heb ook gedacht, stel dat ik niet meer normaal word. Dat ik weg ben ofzo. Maarja het verliep goed.
De laatste keer dat ik op de klok keek was het half 5 en had ik nog redelijk felle visuals. Derna ben ik denk ik ingeslapen.
Plots doet men ma de deur open, opstaan Ruben. We moeten gaan stemmen. Ik kijk intens naar de muren, men bureau, alles is terug normaal. Een beetje jammer toch.
C'est ça. Hopelijk vinden julie het niet te lang? Heb vaak de neiging om kleine details te vertellen en dan rek ik het report natuurlijk. geniet er in ieder geval van.
Dacht eerst dit is niets voor mij, maar naderhand wil ik het nog wel eens doen maar dan goed voorbereid. En niet tijdens de examens:d
Cheers
Duur: +-6 uur
Dosis: +-150µg
Vorige week woensdag of donderdag vertelde K. me dat hij aan 'tripjes' kon geraken. Ze kosten € 8.50 per zegeltje van zo'n 150µg. Ik had al zo veel gelezen en gehoord, ik was op zen minst nieuwsgierig en dus dacht ik, ik bestel 1.5 zegeltje. We zouden ze zaterdag hebben en dan konden we mss wel een halfje testen ofzo. Echt trippen wilde ik dan niet, het zijn namelijk examens voor me. Vrijdag kwam ik er ook achter dat er zondag gestemt moets worden. Dus het leek me niet zo verstandig om dan 's avonds een tripje te nemen.
Uiteindelijk was het zaterdag. Rond 15 voor negen bel ik K.op. Hij heeft de tripjes en heeft zijn deel (1.5 tripje) al genomen omdat ik het toch niet zou doen. Hij vertelde dat hij zich wat raar had gevoeld maar verder eigenlijk niets. Jammer dacht ik, maar als je er toch niets van voelt dan kan ik het ook wel proberen. Rond half 10 was K. bij mij thuis. Ik was alleen thuis, maar men ma zou ten vroegste één uur thuis komen. Ik nam eerst een half tripje in de zetel. Wat babbelen, wat tv kijken. Ik voelde wel iets. Zo'n beetje een gevoel van xtc, mdma, relatine, iets soortgelijks in ieder geval, maar wel heel zachtjes. Een half uur later nam ik nog en halfje. Ik voelde af entoe men lichaam wat anders aan maar meer niet. Om dat we geen sigaretten hadden besloten we eve met de fiets naar het tankstation te rijden. Dat ligt ongeveer 1 kilometer van mijn huis.
Toen ik in het tankstation stond voelde ik toch wel degelijk dat er iets aant werken was. Kwas wat energiek, kleuren waren net iets anders dan normaal maar toch niet echt iets speciaals. Vond het allemaal wel plezant. Eve sigaretten gekocht en dan maar terug vertrokken om halverwege op een bankje eve een peuk te roken. Het gevoel werd feller. Kwist niet goed hoe me te houden. Voelde iets in men hoofd en in men nek. Een soort spanning. Kvoelde me wel op men gemak ma ook een beetje moe. Terwijl het roken keek ik naar de fiets van K. die voor me stond. Heel lichtjes leek het alsof het wiel wat naar rechts trok en dan weer naar links. De kleur van de velg veranderde ook lichtjes.
We besloten om verder naar huis te gaan. We kwamen aan rond half 11. Ik kreeg wel dorst en dronk wat. Terug de zetel in. Beetje tv kijken. K. Kijkt in men ogen en ziet men pupillen nu toch wijder worden. Ik begin me heel anders te voelen. Ik ga recht staan en ga naar het trapje uit de woonkamer. Onze woonkamer ligt ongeveer een half metertje lager dan de rest van het huis. Ik kijk de woonkamer in naar de gordijnen en die zien er echt raar uit. Ik had ze zachtjes bewogen door er langs te lopen, maar ze bleven bewegen ook als ze al lang stil hingen. Even een sigaretje roken buiten, en dan weer naar binnen. Deze visuals zijn nog helemaal niet fel. Ik ga eve alleen naar boven om op msn te kijken of er niemand op is die langs zou kunnen komen. Nu merk ik pas dak echt begin te trippen. De lettertjes worden groter en kleiner. Ik ga weer naar beneden maar stop snel eve bij de badkamer om in de spiegel te gaan kijken. Wat raar allemaal. Men gezicht ziet er heel wazig uit. Dan word het grijs en grauw, dan lijkt het op het gezicht van iemand anders, en het vervormde ongeveer net zo als in dat korte filmpje wat je op youtube kan bekijke van die kerel die in de spiegel zijn gezicht ziet veranderen. Terug beneden begint alles echt te veranderen. Rimpelingen in de muren, de tv die zo langer wordt, kleiner wordt, de kasten die van vorm veranderen,...Als ik naar de muur kijk( die is van baksteen) zie ik precies steeds de voegen lichter worden, alsof de schaduw ervanaf word getrokken. Ik moet lachen, dit is toch wel fel:d Ik had zulke hallucinaties niet verwacht. Of beter ik had niet verwacht dat ALLES er anders uit zou zien. Dat maakt me onrustig. Alles is anders , niets is vertrouwd. Alleen ikzelf ben (ongeveer) hetzelfde. Maar goed dat K. erbij is.
Rond iets na 11 gingen we weer naar buiten voor een sigaret, buiten vind ik het veel leuker. Het is al donker aant worden en dat geeft me een zekere rust. Ik kijk naar de krullende takken van de 'blauwe regen' en de blaadjes worden duidelijk groter en kleiner als ik er naar kijke. Ze kronkelen heel erg. "Dam K; ik ben echt wel aant trippen nu." Kvond het vrij heavy worden nu. Ik vertelde K. dat ik wel kan geloven hoe zwaar een felle trip wel niet moest zijn, dat je echt wel kan denken dat je gek wordt ofzo. Als ik met men arm en sigaret rond draai, dan zie ik dat nog een keer gebeuren zo net een seconde later. Ik moet eve plassen en doe dat in de klimop (op een draad, omheining) en de klimop gaat op en neer, de hele draad word dan groter en dan kleiner. De blaadjes komen naar me toe. Echt knap.
Opeens komt men zus thuis. Ik heel erg blij. Weer iets vertrouwds in de omgeving. Maar de trip word toch steeds feller. We gaan terug naar binnen maar ik weet me geen blijf met mezelf, met men lichaam. in de gordijnen begin ik patronen te zien. De gordijnen zijn van een gebroken wit stof, ik zie er groene en paarse spiraaltjes, sliertjes in kruipen en bewegen. Ik word steeds onrustiger. "Shit ik hoop maar dat ik morgen kan gaan stemmen" "Ik hoop maar dat men ma niks gaat merken" Het is ondertussen 12 uur en ze zou om 1 uur thuis kunnen komen, de trip werd steeds feller. Ik kon niet meer zo goed nadenken.
Ik wou weer eve naar buiten. Eve wat wandelen in de buurt. Lekker donker buiten maar ik maak me best zorgen. In de donker zie ik kleuren in de lucht. Ik sta in een klein straatje langs velden, ik zie precies rijen lichtjes door kabels naar me toe komen, met me verbonden lijken ze. De boom ziet er van ver normaal uit maar als ik er 20-50 meter vanaf ben word het een doodskop in een rookwolk lijkt het wel. Alles beweegt, danst. Net een magische wereld. Maar steeds ben ik onrustig. Wat als ik seves niet meer weet hoe laat het is, wat ik doe, en dan komt men ma!! Duidelijk een slechte dag om te trippen.
We gaan terug naar huis. K. gaat ook eens door gaan. Hij is erg moe. Ik ben er niet meer zo goed bij. Ik begin wat op te ruimen. Alles naar men kamer verplaatsen, men pas klaar leggen om te gaan stemmen,... Ik wil echt gaan slapen. Ik voel dat ik moe ben. Ik hoop dat het gaat lukken. Maar dat betwijfel ik.
Rond 1 uur is alles klaar. Ik vraagg nog of men zus niet op mijn kamer wil komen liggen zodat ik iemand in de buurt heb, alleen zijn op mijn kamer in de donker had ik geen zin in. Maarja ze heeft geen zin. Ik voel me vrij hulpeloos. Ik merk dat ik echt wel hulpeloos kan zijn. Vertrouwen is eve zoek. Stom van me om nu te trippen.
Maar ik ga toch maar in bed liggen. Men gsm langs het bed voor de tijd, en de wekker. Stekjes en een kaarsje liggen er ook. Kaarsje aan licht uit ,ik in bed. Nee dit gaat niet. Ik krijg het warm. Ik zweet me te pletter, moet fel ademen. Het word echt zwaar, mijn lichaam voelt totaal ongewoon, mijn hoofd is mega heet. Ik weet dat ik het trippen niet kan stoppen, maar ik had echt geen zin om lang hier te liggen omdat ik me werkelijk moe voelde. Ik moet er toch door. Het word allemaal feller. Nog eve op wc, alles kronkelt alles beweegt.
Terug in bed. Gelukkig is men ma er nog niet. De kaars weer aan. Men ogen dicht, proberen te slapen. Felle beelden in men hoofd, soms lijken ze kwaadaardig, afkomstig van aliens. Ik voelde me ook een beetje alsof er een alien in me was. Een indringer. Man man , dat dit trippen was, had ik nooit gedacht. Maar ik probeer rustig en diep te ademen, ik hoor men ademhaling bijna niet. Maar ik lijk het gewoon te raken. Heb wel vaker beelden in men hoofd en laat ze gewoon komen. Probeer wat te sturen. En ik voel men energie mengen met die van de lsd lijkt het. Het word draagelijk maar nog mega fel. Ik voel men lichaam rillen. Eerder vibreren. In men hoofd hoor ik een geronk, vibratie een trilling. Een heel diep geluid, heel laag.Heeeeeel fel in men hoofd. Het geluid gaat door men lichaam heen. Men geest word als het ware gekneed, men geest rilt en trilt ook. Het geluid is eigenlijk echt knap. Zo diep, echt heel zwaar. Alsof een zware ufo langs me door vliegt. Dan gaat de trilling eve sneller en klinkt die hoger, ik voel men bed rillen. Dan gaat die trager en word die heeeeel traag maar ontzettend diep, het is op die momenten dat ik word gekneed van binnen. Amai,... Ik voel opeens fris aan men voeten, ik voel een windje uit de raam. Yes , dat is vertrouwd. Men lichaam begint weer wat normaal te voelen. ik heb het wat koud. Maar ik moet weer op wc (5 de keer ofzo in ongeveer 2 uur tijd) . Eve men gsm zoeken, ben helemaal gedesorienteerd. Het is ondertussen 15 na 2. Maar ik doe de kaars aan, let niet echt op men omgeving. Snel naar wc. Ik word het trippen gewoon lijkt het. Terug naar bed. De kaars laat ik aan. Het word nog leuk. Ik kijk rond en deze hallucinaties zijn echt fenomenaal. Ik slaap in een stapelbed op het onderste bed. Daarvoor zit een blauw gordijntje met kleurige bollen op. Jezus de kleuren. Ik zoe oranje, mijn kamer lijkt diep rood,paars. De kleuren vloejen. Ik heb een kettinkje aan het baartje van het gordijntje hangen en ook een kleine dromen vanger. De veertjes aan de dromenvanger en het kettinkje lijke levende behaarde tribals te worden die over het hout naar beneden kome. In men kleerkas zie ik zwarte tribals en oranje en groen en rood en paars en blauw e, steeds beweegt alles, men bureau word ook door tribals bedekt. Echt magnifiek. Op mrn schuine plafond hangen 4kante japanse posters met bloemen en water en bomen op. Ze beginnen te tollen, dan naar links dan naar rechts. De kleuren worden precies negatief.Ik ga weer rustig liggen. Kijken of het slapen lukt. Niet echt, ik lig wat te kronkelen. Men benen spannen en ik trek ze op en weer naar beneden. Voelt echt niet slecht. Ik voel me echt terug gewoon. Eens kijke hoe laat het is. 3: 30. Eesn kijken of er nog visuals zijn. Kaarsje weer aan. Ja ze zijn er nog, begin er echt van te genieten. Eens kijken naar het wierook pakje langs men bed. De lettertjes 'poppen' op, ze komen los van het pakje. Nice. Ik vraag me af waar ik me toch zo'n zorgen om heb gemaakt. Waarom ik eerst zo bang was enzo. Ik snap het niet. Maar ik weet wel dak bang ben geweest. Heb ook gedacht, stel dat ik niet meer normaal word. Dat ik weg ben ofzo. Maarja het verliep goed.
De laatste keer dat ik op de klok keek was het half 5 en had ik nog redelijk felle visuals. Derna ben ik denk ik ingeslapen.
Plots doet men ma de deur open, opstaan Ruben. We moeten gaan stemmen. Ik kijk intens naar de muren, men bureau, alles is terug normaal. Een beetje jammer toch.
C'est ça. Hopelijk vinden julie het niet te lang? Heb vaak de neiging om kleine details te vertellen en dan rek ik het report natuurlijk. geniet er in ieder geval van.
Dacht eerst dit is niets voor mij, maar naderhand wil ik het nog wel eens doen maar dan goed voorbereid. En niet tijdens de examens:d
Cheers
