Na er veel over gelezen te hebben had ik besloten toch maar even mee te doen met de DXM-hype. Die darolan capsules waren niet te vinden, 4 apotheken geprobeerd (wel in België), dus moest ik het doen met Vicks vaposiroop, na eerst gecontroleerd te hebben of de andere ingrediënten niet al te schadelijk waren. Ik wou op het tweede plateau raken, dus 1 flesje van 240 mg leek me genoeg. Ik was alleen.
18u13: ik giet het goedje naar binnen. Wat vadsig. Drie grote slokken en flesje is pas half op. Nu even doorzetten.
18u19: ongelooflijk misselijk. Ik kots er (bijna?) alles weer uit.
18u22: ik besluit de rest van het flesje af te lengen met water. Misschien lukt dat beter.
18u26: Het is te doen met water erbij. Kleine slokjes. Ik voel me wat afstandelijk van mezelf, moelijk te beschrijven. Zwaar hoofd. nog een slokje. Dit werkt normaal niet zo vlug, dus het zal wel placebo-effect zijn. Ik krijg het warm. Dit smaakt naar chemische kersen.
18u32: Het flesje is op, en ik besef dat ik daarnet een aantal minuten naar mijn deken zat te staren, gedachten op nul. Ik doe het licht uit, blacklight aan. Beter geen kaarsjes, je weet maar nooit.
18u34: Jeroen belt of ik naar de graslei ga. Dat lijkt me niet zo'n goed idee op dit moment...
18u38: Ik beweeg mijn hand en het ziet er hetzelfde uit, maar het voelt anders. Ik besluit om even wat te lezen, zodat ik minder stilsta bij het "voelikhetal" gedoe.
Mja, ik voel me moe en een beetje stoned. Ik poets nog rap even mijn tanden, die vieze smaak blijft anders hangen. Terwijl ik voor de spiegel sta danst mijn hoofd op de muziek. Ik begin me goed te voelen.
18u59: Kben ongedurig, een soort zenuwachtig gevoel zonder dat het vervelend aanvoelt. Wiebelende tenen.Moeite om me te concentreren, ik raak steeds afgeleid door de muziek (rat in a cage!) en dan moet ik mezelf er weer aan herinneren dat ik aan het typen was. Mijn omgeving voelt anders aan en ik krijg steeds meer moeite om te typen.
19u07: Wow. Moeite om de letters te vinden. Bonkend hoofd. Wazig zicht. Ik voel de verbinding tussen lichaam en geest niet meer. Ik kan enkel nog liggen geloof ik. En muziek luisteren.
Moeite om recht te kruipen. Ik ben uitermate creatief in mijn hoofd, er ontstaan schilderijen op de maat van de muziek, prachtige kleuren, maar ik heb niets meer te zeggen over mijn lichaam dus ik kan niet beginnen schilderen. Spijtig. Enkel liggen. Liggen. Dit is erg vreemd.
19u16: Ik ben echt een robot als ik rechtsta! Spastisch.
Damn. Echt, dit is heftig. Ik kan het niet beschrijven. Het voelt allemaaal enorm raar aan, maar heb (nog) geen hallucinaties. Ik leg even wat rustigs op en besluit me op closed eye visuals te concentreren, want daarom wou ik dit in eerste instantie doen.
19u25: ik wil hier zoveel mogelijk van onthouden, dus nog even een inspanning. Ik lag in foetushouding met mijn armen rond mijn hoofd, en toen zag ik een wazige schim. Het bleek dat ik mezelf zag liggen, maar dan wel heel onduidelijk, in een soort streepjesvorm, zoals kinderen regen tekenen. Dat veranderde in een waterval, niet zo heel spectaculair mooi maar wel boeiend om te bekijken.
Ik bedenk dat het vreemd is om te trippen terwijl het nog licht is buiten. Als ik aan mijn haar trek vormen er zich acollades voor mijn ogen. Een soort electrische golven, misschien kan ik binnenkijken in mijn brein.
Typen is lastig. Ik lig, luister, en geniet.
19u40: Echt een vreemd gevoel, ik probeer recht te staan maar mijn benen zijn van elastiek. Ik waggel even door de kamer en vraag me af of ik dit nu leuk vind of niet. Wat wazig allemaal. getver zeg, dat dit zomaar verkocht mag worden. Ik zit hier heel bizar te doen, gelukkig ben ik alleen. Ik zie er niet uit. Openhangende mond, kikkerogen. Nog even liggen.
Jefferson airplane opleggen en reizen.
20u02: Ik onderneem nu een poging om papier en stiftjes te zoeken. De muziek is prachtig maar ik voel me nog steeds een beetje misselijk.
20u07: ik heb me nog steeds niet verroerd. Plots besef ik dat ik weer gaan liggen ben. Beetje spijtig, ik ben ongelooflijk creatief in mijn hoofd maar kan het niet naar buiten brengen.
20u11: Ik strompel, ik heb nog nooit zo gestrompeld. Spastische bewegingen. Ik probeer nu te tekenen.
20u25: Feeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeed your head!
20u37: Er schieten slangen in felle kleurtjes voorbij als ik mijn ogen toedoe. Probeer even een sigaret te roken. Mijn oren zoemen en de muziek sluipt in me, als slangen door mn bloed, op en neer, kronkelend op de maat.Ik lig verdwaasd om me heen te kijken.
20u57: Het media player scherm is om in te verdrinken. Ik word er in opgezogen. Kan enkel liggen en staren.
21u23: een paar heel wazige msn-gesprekken gevoerd. Dit is zeker geen middel om in t openbaar te gebruiken. De muziek moet even af, behoefte aan stilte. Ik probeer wat te lezen maar telkens opnieuw besef ik dat ik aan het staren ben naar de letters. Af en toe heb ik een wat helderder moment.
21u31: Het wazige gevoel is aan het wegzakken. Ik weet niet of ik het spijtig vind.
21u54: Nuchter. Terug mezelf. Beetje hoofdpijn, maar ergens wel tevreden dat het over is. En ook tevreden dat ik nu weet wat het doet. Voordelen: nieuwe ervaring! Mooie beelden gezien met mijn ogen dicht en ik sta weer iets dichter bij mezelf. Nadelen: misselijkheid, en het was ook minder spiritueel dan verwacht.
Ik gok dat ik dus slechts iets van 120 mg ophad (aangezien ik de helft uitgekotst heb), wat niet veel is dacht ik, maar toch was ik echt vaag. Blijkbaar ben ik er heel gevoelig voor. Als ik het ooit nog eens doe, probeer ik wel aan capsules te raken inplaats.
18u13: ik giet het goedje naar binnen. Wat vadsig. Drie grote slokken en flesje is pas half op. Nu even doorzetten.
18u19: ongelooflijk misselijk. Ik kots er (bijna?) alles weer uit.
18u22: ik besluit de rest van het flesje af te lengen met water. Misschien lukt dat beter.
18u26: Het is te doen met water erbij. Kleine slokjes. Ik voel me wat afstandelijk van mezelf, moelijk te beschrijven. Zwaar hoofd. nog een slokje. Dit werkt normaal niet zo vlug, dus het zal wel placebo-effect zijn. Ik krijg het warm. Dit smaakt naar chemische kersen.
18u32: Het flesje is op, en ik besef dat ik daarnet een aantal minuten naar mijn deken zat te staren, gedachten op nul. Ik doe het licht uit, blacklight aan. Beter geen kaarsjes, je weet maar nooit.
18u34: Jeroen belt of ik naar de graslei ga. Dat lijkt me niet zo'n goed idee op dit moment...
18u38: Ik beweeg mijn hand en het ziet er hetzelfde uit, maar het voelt anders. Ik besluit om even wat te lezen, zodat ik minder stilsta bij het "voelikhetal" gedoe.
Mja, ik voel me moe en een beetje stoned. Ik poets nog rap even mijn tanden, die vieze smaak blijft anders hangen. Terwijl ik voor de spiegel sta danst mijn hoofd op de muziek. Ik begin me goed te voelen.
18u59: Kben ongedurig, een soort zenuwachtig gevoel zonder dat het vervelend aanvoelt. Wiebelende tenen.Moeite om me te concentreren, ik raak steeds afgeleid door de muziek (rat in a cage!) en dan moet ik mezelf er weer aan herinneren dat ik aan het typen was. Mijn omgeving voelt anders aan en ik krijg steeds meer moeite om te typen.
19u07: Wow. Moeite om de letters te vinden. Bonkend hoofd. Wazig zicht. Ik voel de verbinding tussen lichaam en geest niet meer. Ik kan enkel nog liggen geloof ik. En muziek luisteren.
Moeite om recht te kruipen. Ik ben uitermate creatief in mijn hoofd, er ontstaan schilderijen op de maat van de muziek, prachtige kleuren, maar ik heb niets meer te zeggen over mijn lichaam dus ik kan niet beginnen schilderen. Spijtig. Enkel liggen. Liggen. Dit is erg vreemd.
19u16: Ik ben echt een robot als ik rechtsta! Spastisch.
Damn. Echt, dit is heftig. Ik kan het niet beschrijven. Het voelt allemaaal enorm raar aan, maar heb (nog) geen hallucinaties. Ik leg even wat rustigs op en besluit me op closed eye visuals te concentreren, want daarom wou ik dit in eerste instantie doen.
19u25: ik wil hier zoveel mogelijk van onthouden, dus nog even een inspanning. Ik lag in foetushouding met mijn armen rond mijn hoofd, en toen zag ik een wazige schim. Het bleek dat ik mezelf zag liggen, maar dan wel heel onduidelijk, in een soort streepjesvorm, zoals kinderen regen tekenen. Dat veranderde in een waterval, niet zo heel spectaculair mooi maar wel boeiend om te bekijken.
Ik bedenk dat het vreemd is om te trippen terwijl het nog licht is buiten. Als ik aan mijn haar trek vormen er zich acollades voor mijn ogen. Een soort electrische golven, misschien kan ik binnenkijken in mijn brein.
Typen is lastig. Ik lig, luister, en geniet.
19u40: Echt een vreemd gevoel, ik probeer recht te staan maar mijn benen zijn van elastiek. Ik waggel even door de kamer en vraag me af of ik dit nu leuk vind of niet. Wat wazig allemaal. getver zeg, dat dit zomaar verkocht mag worden. Ik zit hier heel bizar te doen, gelukkig ben ik alleen. Ik zie er niet uit. Openhangende mond, kikkerogen. Nog even liggen.
Jefferson airplane opleggen en reizen.
20u02: Ik onderneem nu een poging om papier en stiftjes te zoeken. De muziek is prachtig maar ik voel me nog steeds een beetje misselijk.
20u07: ik heb me nog steeds niet verroerd. Plots besef ik dat ik weer gaan liggen ben. Beetje spijtig, ik ben ongelooflijk creatief in mijn hoofd maar kan het niet naar buiten brengen.
20u11: Ik strompel, ik heb nog nooit zo gestrompeld. Spastische bewegingen. Ik probeer nu te tekenen.
20u25: Feeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeed your head!
20u37: Er schieten slangen in felle kleurtjes voorbij als ik mijn ogen toedoe. Probeer even een sigaret te roken. Mijn oren zoemen en de muziek sluipt in me, als slangen door mn bloed, op en neer, kronkelend op de maat.Ik lig verdwaasd om me heen te kijken.
20u57: Het media player scherm is om in te verdrinken. Ik word er in opgezogen. Kan enkel liggen en staren.
21u23: een paar heel wazige msn-gesprekken gevoerd. Dit is zeker geen middel om in t openbaar te gebruiken. De muziek moet even af, behoefte aan stilte. Ik probeer wat te lezen maar telkens opnieuw besef ik dat ik aan het staren ben naar de letters. Af en toe heb ik een wat helderder moment.
21u31: Het wazige gevoel is aan het wegzakken. Ik weet niet of ik het spijtig vind.
21u54: Nuchter. Terug mezelf. Beetje hoofdpijn, maar ergens wel tevreden dat het over is. En ook tevreden dat ik nu weet wat het doet. Voordelen: nieuwe ervaring! Mooie beelden gezien met mijn ogen dicht en ik sta weer iets dichter bij mezelf. Nadelen: misselijkheid, en het was ook minder spiritueel dan verwacht.
Ik gok dat ik dus slechts iets van 120 mg ophad (aangezien ik de helft uitgekotst heb), wat niet veel is dacht ik, maar toch was ik echt vaag. Blijkbaar ben ik er heel gevoelig voor. Als ik het ooit nog eens doe, probeer ik wel aan capsules te raken inplaats.
