Was eens op een danceparty in Sint Petersburg en daar hadden ze geen drugshonden maar een drugsmeisje.
Ze liep daar in de vestibule rond met trillende neusvleugels en pikte feilloos iedereen uit de menigte die iets op zak had of elders verstopt. Aangezien ik daar op uitnodiging van de eigenaar was, kreeg ik later in de nacht de mogelijkheid om uitgebreid met haar te praten. Wilka, zoals haar naam luidde, vertelde me dat ze op 3 jarige leeftijd door haar ouders in de steek gelaten was. Ze was achtergelaten in de verlaten suburbs van de stad Minsk. Daar zwierven groepen verwilderde honden door de straten die zich over haar ontfermden. Door enkelen jaren met haar roedel op te trekken, hadden haar reuk- en gehoorszintuigen zich buitenproportioneel ontwikkeld. Een gave die niet verdwenen was nadat mensen haar ontdekt hadden en meenamen naar de beschaafde wereld.
Wilka was erg aantrekkelijk en ik vroeg haar of ze zin had om de volgende dag mee uit eten te gaan. In het restaurant at ze een biefstuk die maar enkele seconden verhit was. Ze rukte met haar prachtige gebit de flarden vlees van haar vork en likte continu het rode vocht van haar lippen, hetgeen ik bijzonder opwindend vond. Tijdens het desert bekende ze mij dat ze het liefste op handen en voeten zittend van de vloer at, al dan niet van een bord.
In mijn hotelkamer aangekomen schudde ik de champagne in de koelemmer. Ze likte het schuimende vocht slurpend naar binnen. De seks was lekker maar wel een beetje eentonig omdat ze het alleen maar doggy-style wilde doen. Tot overmaat van ramp verscheen de maan tussen de bomen waarop het raam van mijn suite uitzicht had. Als een bezetene begon ze te janken naar dit hemellichaam. Hierdoor kwam de security kijken wat er hand was, hetgeen een beetje genant was.
Wilka zag mij wel zitten en vroeg de volgende ochtend of ze met me mee naar Nederland mocht maar dat leek mij niet zo'n goed idee.
Toen ik enkele jaren daarna zwaar aan de cocaine zat, had ik vreselijke spijt dat ik niet op haar verzoek ingegaan was. Waarschijnlijk was ik dan nooit zo ontspoord. Ze zou iedere dealer of gebruiker onmiddelijk grommend aangevlogen zijn. En als ik ook maar een coca kristalletje toegang tot mijn neusslijmvlies verleend zou hebben, dan zou Wilka het onmiddelijk door gehad hebben.
