Waar? Zaterdag op rhakti deï (goafestival)
Wat? 1 Druppel LSD (ik schat 400-600 ug
)
Setting? maar 2 uur geslapen, heel koud en al wat wiet en alcohol binnen.
Na ongeveer 20-25 keer getript te hebben ben ik voor de eerste keer echt volledig van de kaart geweest en doorgeslaan. Rond 1 uur 's nachts heb ik een suikerklont gegeten met een druppel op. Een maand geleden had ik ook een druppel van hetzelfde flesje genomen en toen was dat ook heftig, maar perfect bevallen..
De eerste 2 uur nu heb ik me perfect vermaakt maar ik had wel al snel door dat er nu veeeel meer op zat. De visuals waren al na een uur veeeeel intenser en harder dan die van de vorige trip op het hoogtepunt van die trip. Na een uur of 3 nam de LSD dan ook volledig de overhand. Alles verkleurde zo hard als nooit te voren, ik kon moeilijk opmaken wat echt en niet echt was, zodanig veel patronen en fractals dat het niet meer te volgen was. Rond 4 uur (toen Kindzadza net begon) was het visueel 3 keer zo hard als mijn hardste trip ooit. Het was te vergelijken met 3 shivas, mayas of panoramixen ofzo.
Psychotische gedachten schoten door mijn hoofd.. Dingen als dat alles rond mij draaide en dat ik het bijna door had zoals in de Truman Show. Ik heb er eerst tegen zitten vechten, want ik wist dat dit niet kon en dat alleen schizofrenen dit kunnen geloven. Op een gegeven moment heb ik er dan toch aan toegegeven omdat alles er op wees. Ik dacht dan ook dat ik een signaal had ontvangen dat dit het moment was om te sterven. Ik besloot dan maar om mijn vriendin te bellen om mee te delen dat ik ga sterven en dat ik in een psychose zat. Zij wist dat ik aan het trippen was en probeerde uit te leggen dat het door de drugs kwam, maar ik zei dat het door hoger hand wiskundig was beslist en dat er niets meer aan te doen was. Ik ging er niet volledig slecht door want ik had er mij bij neergelegd, ik had het aanvaard.
De visuals waren nu nóg sterker! Het was echt even erg als die LSD-scene in fear and loathing voor dat Hunter Thompson de dinosaurussen zag en de keer dat hij adrenochroom had genomen. Stemmen in mijn hoofd zeiden dat het moment om te sterven gekomen was en ik had het idee dat een schizofreen mij ging doodschieten of neersteken (die gast is echt schizofreen, dit is dus niet fictief). De reden dat ik dit dacht was omdat een vriend van mij hem aan het pesten was met het feit dat hij een meisje had gestalkt (ook allemaal echt gebeurd). Ik volgde die 2 dus even en praatte wat mee. Het lukte mij nog min of meer om het gesprek te volgen, maar ik zat te wachten tot hij mij vermoordde. Uiteindelijk gebeurde er niets en een stem zei terug dat ik wegliep van mijn dood en dat ik laf was.
Nu kreeg ik de opdracht om zelfmoord te plegen, maar dit wou ik niet omdat een latste procentje nuchterheid mij zei dat zelfmoord plegen op LSD niet verstandig is, beter wachten tot de trip wat mindert dacht ik. Ik moest namelijk van een bamboeconstructie springen maar dit zag ik niet zitten. Dan was er even terug zware verwarring en ik dacht dat ik door hogere hand toch was gedood. Ik deed mijn ogen dicht en dacht dat ik stierf. Ik zag nu een gigantische mandelbrotfractal en ik dacht dat dit het einde was en dat ik de dood had ontcijferd en ergens gaf mij dit toch een vredig gevoel. De fractal reduceerde zich tot een wit punt en ik dacht dat het hier ging eindigen. Het punt begon echter rond te dansen en er kwamen weer kleuren uit en de fractal kwam terug.
Ik deed mijn ogen open en ik dacht dat ik wel gestorven was, maar niet volledig en dus in de hel zat. Mijn theorie voor de hel was dat je ziel nooit kon rusten en vredig dood gaan en je dus telkens de laatste minuten van je leven herbeleeefde en zo in een oneidige loop zat. Ergens vond ik dit nog niet zo erg, want moest er een hel zijn dan had ik hem toch erger voorgesteld. Ik dus iets van: 'dit valt wel goed mee'. Ik kwam terug een vriend tegen en ik dacht dat hij de duivel was, mensen hun gezichten vervormden dan ook demonisch. Dit vond ik dan ook niet zo erg, want als je vriend Satan is dan valt het wel mee. Een andere gast hield ik voor God en een andere voor de Engel. 'God' zei mij dat er nog hoop voor mij was en hieruit verstond ik dat ik in het vagevuur zat en mijzelf moest opwerken naar de hemel. Ik zat dingen uit te kramen dat ik een slecht mens was en alleen en mijzelf dacht en dat ik dat nu ging rechtzetten. Ik besloot dus een joint te rollen voor God . Hij was zelf ook vrij scheef en we gingen er één samensmijten, maar ik zei dat ik het wel allemaal ging doen, hij was ten slotte God en ik zijn onderdaan die zich moest opwerken. We gingen ons ergens zetten om die joint te rollen. Het vreemde was dat ik nog steeds volledig aan het doorslaan was, maar ik kon wel nog gesprekken voelen en ik verstond nog wat de mensen zeiden, wist nog dat ik op rhakti dei was en dat kindzadza speelde (maar toch zat ik ook in de hel 
).
Ik begon dus mijn rolgerief te verzamelen en begon aan een heel moeilijke opdracht: een joint rollen. Dit ging echter heeeel moeilijk. Ik dacht dat er een bijkomende moeilijkheidsgraad was bijgekomen omdat ik in de hel zat. Zelfs een filtertip scheuren ging moeilijk. Toch heb ik de joint met uiterste concentratie dichtgekregen en het was nog een goede ook . Het was een haze joint en ik heb vooral de andere mensen laten trekken omdat ik meer aan de rest moest denken. Na de joint ben ik gaan schijten en dit was echt megagortig, want het was op zo'n festivalwc dieer al twee dagen stond 
. Daarna had ik de 'engel' nog eens tegegekomen en ik had gezegd dat ik naar mijn vriendin had gebeld. Hij had mijn vriendin dan teruggebeld om haar gerust te stellen, want ze was erg geschrokken van mijn telefoontje. Hij gign dan wat op mij letten. Ik was nu erg kapot en ik wou slapen ook al tripte ik nog keihard door. Ik dacht dat ik niet mocht slapen en dat mijn tent nu voor andere mensen was aangezien ik niet aan mijzelf mocht denken. Ik was een paar keer op de dansvloer in slaap aan het vallen, maar men trok mij altijd terug recht.
Het begon stilaan licht te worden en de trip minderde, maar ik was nog steeds in de staat dat ik dacht dat ik niet meer op aarde was. Ik dacht dat ik ook een lijn speed moest snuiven, ook al wou ik dit niet echt. Ik heb dan toch een lijn gesnoven en even in mijn tent gelegen. Nu begon ik stilaan te beseffen dat ik niet dood was enzo en dat het allemaal fictie was. Ik verstond er niets van, maar wist dat het de LSD was. Ik ging terug uit mijn tent en vroeg en iedereen wat ik juist gedaan had. Ik belde mijn vriendin om te zeggen dat ik terug in orde was en zo. Ik heb nog even rondgehangen daar, maar ik zat daar al van vrijdag en ik wou naar huis. Ik was een beetje down door de trip en wou bij mijn lief zijn. Ik was wel heel blij dat ik niet psychotisch was geworden en dat alles terug normaal was, ook al tripte ik nog relatief hard, maar nu was het overzichtelijk. Ik heb dan mijn tent afgebroken enzo en de eerste bus naar huis genomen en nog even geslapen bij mijn vriendin. Ik was ook wel heel blij dat ik nog min of meer de primitieve functies kon beheersen zoals naar het toilet gaan, drinken bestellen aan de bar, praten en joints rollen. Ondanks dat ik dacht dat ik dood, psychotsich, in de hel was en dat iedereen op demonen leek was ik nooit echt lang bang of echt panisch. Het had sowieso veeeel erger kunnen aflopen, maar het leek of ik alles aanvaarde. Een goede les is dan ook dat je niet echt tegen de trip mag vechten, dit maakt het allemaal erger. Toch was dit zeker wel een bad trip, want ik dacht dat ik nooit meer mijn vriendin ging zien. Ik heb er gelukkig geen trauma's ofzo aan overgehouden en ik heb het nu al ongeveer verwerkt.
Conclusie: Liquid Acid is niet te vertrouwen. Bij zegels weet je nog dat er op de zelfde batch ongeveer even veel zit, maar deze druppel was overgedoseerd en zeker 2 tot 3 keer zo sterk als de andere druppel van het zelfde flesje. Ik ga even niet meer trippen en zeker geen druppels meer nemen.
Wat? 1 Druppel LSD (ik schat 400-600 ug
)Setting? maar 2 uur geslapen, heel koud en al wat wiet en alcohol binnen.
Na ongeveer 20-25 keer getript te hebben ben ik voor de eerste keer echt volledig van de kaart geweest en doorgeslaan. Rond 1 uur 's nachts heb ik een suikerklont gegeten met een druppel op. Een maand geleden had ik ook een druppel van hetzelfde flesje genomen en toen was dat ook heftig, maar perfect bevallen..
De eerste 2 uur nu heb ik me perfect vermaakt maar ik had wel al snel door dat er nu veeeel meer op zat. De visuals waren al na een uur veeeeel intenser en harder dan die van de vorige trip op het hoogtepunt van die trip. Na een uur of 3 nam de LSD dan ook volledig de overhand. Alles verkleurde zo hard als nooit te voren, ik kon moeilijk opmaken wat echt en niet echt was, zodanig veel patronen en fractals dat het niet meer te volgen was. Rond 4 uur (toen Kindzadza net begon) was het visueel 3 keer zo hard als mijn hardste trip ooit. Het was te vergelijken met 3 shivas, mayas of panoramixen ofzo.
Psychotische gedachten schoten door mijn hoofd.. Dingen als dat alles rond mij draaide en dat ik het bijna door had zoals in de Truman Show. Ik heb er eerst tegen zitten vechten, want ik wist dat dit niet kon en dat alleen schizofrenen dit kunnen geloven. Op een gegeven moment heb ik er dan toch aan toegegeven omdat alles er op wees. Ik dacht dan ook dat ik een signaal had ontvangen dat dit het moment was om te sterven. Ik besloot dan maar om mijn vriendin te bellen om mee te delen dat ik ga sterven en dat ik in een psychose zat. Zij wist dat ik aan het trippen was en probeerde uit te leggen dat het door de drugs kwam, maar ik zei dat het door hoger hand wiskundig was beslist en dat er niets meer aan te doen was. Ik ging er niet volledig slecht door want ik had er mij bij neergelegd, ik had het aanvaard.
De visuals waren nu nóg sterker! Het was echt even erg als die LSD-scene in fear and loathing voor dat Hunter Thompson de dinosaurussen zag en de keer dat hij adrenochroom had genomen. Stemmen in mijn hoofd zeiden dat het moment om te sterven gekomen was en ik had het idee dat een schizofreen mij ging doodschieten of neersteken (die gast is echt schizofreen, dit is dus niet fictief). De reden dat ik dit dacht was omdat een vriend van mij hem aan het pesten was met het feit dat hij een meisje had gestalkt (ook allemaal echt gebeurd). Ik volgde die 2 dus even en praatte wat mee. Het lukte mij nog min of meer om het gesprek te volgen, maar ik zat te wachten tot hij mij vermoordde. Uiteindelijk gebeurde er niets en een stem zei terug dat ik wegliep van mijn dood en dat ik laf was.
Nu kreeg ik de opdracht om zelfmoord te plegen, maar dit wou ik niet omdat een latste procentje nuchterheid mij zei dat zelfmoord plegen op LSD niet verstandig is, beter wachten tot de trip wat mindert dacht ik. Ik moest namelijk van een bamboeconstructie springen maar dit zag ik niet zitten. Dan was er even terug zware verwarring en ik dacht dat ik door hogere hand toch was gedood. Ik deed mijn ogen dicht en dacht dat ik stierf. Ik zag nu een gigantische mandelbrotfractal en ik dacht dat dit het einde was en dat ik de dood had ontcijferd en ergens gaf mij dit toch een vredig gevoel. De fractal reduceerde zich tot een wit punt en ik dacht dat het hier ging eindigen. Het punt begon echter rond te dansen en er kwamen weer kleuren uit en de fractal kwam terug.
Ik deed mijn ogen open en ik dacht dat ik wel gestorven was, maar niet volledig en dus in de hel zat. Mijn theorie voor de hel was dat je ziel nooit kon rusten en vredig dood gaan en je dus telkens de laatste minuten van je leven herbeleeefde en zo in een oneidige loop zat. Ergens vond ik dit nog niet zo erg, want moest er een hel zijn dan had ik hem toch erger voorgesteld. Ik dus iets van: 'dit valt wel goed mee'. Ik kwam terug een vriend tegen en ik dacht dat hij de duivel was, mensen hun gezichten vervormden dan ook demonisch. Dit vond ik dan ook niet zo erg, want als je vriend Satan is dan valt het wel mee. Een andere gast hield ik voor God en een andere voor de Engel. 'God' zei mij dat er nog hoop voor mij was en hieruit verstond ik dat ik in het vagevuur zat en mijzelf moest opwerken naar de hemel. Ik zat dingen uit te kramen dat ik een slecht mens was en alleen en mijzelf dacht en dat ik dat nu ging rechtzetten. Ik besloot dus een joint te rollen voor God
. Hij was zelf ook vrij scheef en we gingen er één samensmijten, maar ik zei dat ik het wel allemaal ging doen, hij was ten slotte God en ik zijn onderdaan die zich moest opwerken. We gingen ons ergens zetten om die joint te rollen. Het vreemde was dat ik nog steeds volledig aan het doorslaan was, maar ik kon wel nog gesprekken voelen en ik verstond nog wat de mensen zeiden, wist nog dat ik op rhakti dei was en dat kindzadza speelde (maar toch zat ik ook in de hel ).Ik begon dus mijn rolgerief te verzamelen en begon aan een heel moeilijke opdracht: een joint rollen. Dit ging echter heeeel moeilijk. Ik dacht dat er een bijkomende moeilijkheidsgraad was bijgekomen omdat ik in de hel zat. Zelfs een filtertip scheuren ging moeilijk. Toch heb ik de joint met uiterste concentratie dichtgekregen en het was nog een goede ook
. Het was een haze joint en ik heb vooral de andere mensen laten trekken omdat ik meer aan de rest moest denken. Na de joint ben ik gaan schijten en dit was echt megagortig, want het was op zo'n festivalwc dieer al twee dagen stond . Daarna had ik de 'engel' nog eens tegegekomen en ik had gezegd dat ik naar mijn vriendin had gebeld. Hij had mijn vriendin dan teruggebeld om haar gerust te stellen, want ze was erg geschrokken van mijn telefoontje. Hij gign dan wat op mij letten. Ik was nu erg kapot en ik wou slapen ook al tripte ik nog keihard door. Ik dacht dat ik niet mocht slapen en dat mijn tent nu voor andere mensen was aangezien ik niet aan mijzelf mocht denken. Ik was een paar keer op de dansvloer in slaap aan het vallen, maar men trok mij altijd terug recht. Het begon stilaan licht te worden en de trip minderde, maar ik was nog steeds in de staat dat ik dacht dat ik niet meer op aarde was. Ik dacht dat ik ook een lijn speed moest snuiven, ook al wou ik dit niet echt. Ik heb dan toch een lijn gesnoven en even in mijn tent gelegen. Nu begon ik stilaan te beseffen dat ik niet dood was enzo en dat het allemaal fictie was. Ik verstond er niets van, maar wist dat het de LSD was. Ik ging terug uit mijn tent en vroeg en iedereen wat ik juist gedaan had. Ik belde mijn vriendin om te zeggen dat ik terug in orde was en zo. Ik heb nog even rondgehangen daar, maar ik zat daar al van vrijdag en ik wou naar huis. Ik was een beetje down door de trip en wou bij mijn lief zijn. Ik was wel heel blij dat ik niet psychotisch was geworden en dat alles terug normaal was, ook al tripte ik nog relatief hard, maar nu was het overzichtelijk. Ik heb dan mijn tent afgebroken enzo en de eerste bus naar huis genomen en nog even geslapen bij mijn vriendin. Ik was ook wel heel blij dat ik nog min of meer de primitieve functies kon beheersen zoals naar het toilet gaan, drinken bestellen aan de bar, praten en joints rollen
. Ondanks dat ik dacht dat ik dood, psychotsich, in de hel was en dat iedereen op demonen leek was ik nooit echt lang bang of echt panisch. Het had sowieso veeeel erger kunnen aflopen, maar het leek of ik alles aanvaarde. Een goede les is dan ook dat je niet echt tegen de trip mag vechten, dit maakt het allemaal erger. Toch was dit zeker wel een bad trip, want ik dacht dat ik nooit meer mijn vriendin ging zien. Ik heb er gelukkig geen trauma's ofzo aan overgehouden en ik heb het nu al ongeveer verwerkt.Conclusie: Liquid Acid is niet te vertrouwen. Bij zegels weet je nog dat er op de zelfde batch ongeveer even veel zit, maar deze druppel was overgedoseerd en zeker 2 tot 3 keer zo sterk als de andere druppel van het zelfde flesje. Ik ga even niet meer trippen en zeker geen druppels meer nemen.
