Eigenlijk doe ik het grotendeels voor de visuals, ik trip altijd visueler dan de mensen om mij heen en ik vind de visuals gewoon prachtig. Eens in de zoveel tijd wil ik ze ook weer zien. Als ik me verheug op een trip, verheug ik me op de visuals, als ik terug denk aan eerdere trips denk ik ook aan de visuals.
Maar.. ze zijn een stuk meer dan een leipe avond, het is de puurste schoonste kunst, ik heb tot op heden weinig dingen gevonden die die mate van schoonheid evenaren.
Ik heb niet het gevoel dat ik er nog veel van ga leren, ik heb mijn filosofie en kijk op de wereld heel vast, LSD herinnert me er dan wel aan hoe logisch die voor mij lijkt, en hoe mooi alles samenloopt, maar ik heb het niet nodig om daar achter te komen, misschien hadden mijn eerste paar paddotrips en eerste twee LSD trips nog een grotere invloed op de ontwikkeling hier van, maar nu ben ik gewoon zeker.
Mijn eigen hoofd denk ik ook redelijk te kennen maar gezien een mens constant veranderd en ik nog steeds opgroeiende ben gebruik ik het ook om mijn eigen gedachtes beter te verkennen, dichter bij de kern van mijzelf te komen, en vooral voor zelf reflectie.
Ik probeer er ook de menselijke psyche beter mee te begrijpen, zowel die van mij als die van andere mensen. Het vergelijken van andere mensen hun denken met het mijne, en tripmiddelen geven daar weer een extra dimentie in.
Dan is er nog het feit dat het alles zo versterkt, sfeer, indruk, intuïtie, en met name voor die laatste rede ook.. omdat intuïtie zo veel sterker werkt pak je alles op van de omgeving, meer dan anders en zo leer je je vrienden, en vreemden ook beter kennen, beter begrijpen en wordt je zekerder over de vermoedens die wellicht al had.
Maar op #1 staat nog steeds: visuals. Wauw. Visuals.