Was eerst niet van plan om dit report hier te posten, denk dat het wat te zweverig is voor de meeste hier. Uiteindelijk toch maar gekozen om het ook hier te posten... hoop dat jullie het intressant vinden 
--
Stof: NN-DMT
Hoeveelheid: 60 mg + 45 mg
Vandaag besloot ik om weer eens NN-DMT te gaan doen. Ik heb dit goedje nu 4 keer gerookt waarvan de laatse keer zeker meer dan een maand geleden was. Het kriebelde deze hele week al maar ik was te druk met van alles en nog wat. Vandaag zou ik eigenlijk ook druk zijn maar onverwachts werd er iets afgezegd waardoor ik lekker vrij had op de zaterdagmiddag, tijd om de DMT erbij te pakken dus.
Tijdens het afwegen van de DMT schoot ik uit, in plaats van de bedoelde 50 mg lag er 60 mg op het schaaltje eigenlijk iets teveel maar ik was nieuwschierig of deze hoeveelheid veel verschil zou maken. Ik ging rustig op bed liggen en bereide me voor op wat er komen ging.. of tenminste wat ik ongeveer dacht wat er zou gebeuren. Toen ik dacht dat ik er klaar voor was ging de vlam eronder, de dmt smolt en begon flink te roken. Ik wachte tot dat het pijpje helemaal vol zat met rook en nam mijn eerste hit. Na deze een tijd ingehouden te hebben voelde ik de rush al opkomen, snel inhaleerde ik de 2e hit wat al moeilijker ging. Het focussen op mijn ademhaling werd met de seconde moeilijker en hoe ik de 3e hit innam kan ik me slecht herrineren.
Wow! Dit ging hard.. de rush was echt enorm en toen ik mijn ogen dichtdeed zag ik hoe de ‘DMT-wereld’ werd opgebouwd. Binnen een paar seconden begon alles vorm te krijgen, van vage vormen en kleuren naar gedetailleerde vormen die zo ingewikkeld in elkaar zitten dat ze gewoon niet te bevatten zijn. Ook hoorde ik een erg vreemd geluid, dit was de eerste keer dat ik zo duidelijk de DMT geluiden hoorden, hoe ze precies klonken kan ik niet uitleggen maar het was wel heel hoog. Ik keek om me heen en bekeek de wereld waar ik was. Ik zag allerlei lijnen lopen, vergelijkbaar met een schilderij van Alex Grey (http://www.babainstitute.org/alex3.jpg). Ik bekeek het maar het drong nog niet echt tot me door.. opeens bedacht ik me dat ik de wereld helemaal niet goed bestudeerd had en begon me te concentreren.. maar opeens was er helemaal geen wereld meer en zag ik platte vormen, de basis was een vierkant en deze werd verder uitgebouwd met allerlei verschillende vormen. Dit had zo ongelovelijk veel details dat het gewoon niet te doen was om alles in me op te nemen. Nog steeds voelde ik een enthousiasme, niet van mezelf maar van ‘iets’ anders. Het voelde alsof iemand super enthousiast het ingewikkelste wat er bestaat aan je wilt uitleggen in 5 seconden. Alles ging tegelijk en met een enorme snelheid.
Opeens verscheen er iets anders, een boos/streng kijkend oog. De vorige 4 DMT trips had ik nog nooit iets negatiefs gevoeld of gezien en ik schrok hier dan ook best wel van. Ik deed mijn ogen open en zag mijn kamer, ernstig vervormd en raar maar deze wereld was er nog wel. Dit stelde me helaas niet gerust en ik voelde me nog ontzettend bang. Na een paar seconden deed ik m’n ogen weer dicht, het oog was er nog. Volgens mij deed ik toen weer m’n ogen open en dicht maar dat weet ik niet zeker. Ik weet wel dat ik niet meer doorhad of ik nou m’n ogen open of gesloten had. Dit zorgde voor nog meer verwarring en angst. Ook kreeg ik een beeld door van een duivel, echt zo’n traditioneel getekende duivel. Rood, hoornen en bokkepoten. Dit beeld was maar een korte flash maar ik werd hier nog meer door afgeschrikt. Ik keek weer naar het oog, het veranderde van vorm en werd een vreemd abstract iets. Maar dit veranderde niet mijn angst, ik dacht dat als ik me teveel zou gaan focussen op het oog het macht over me zou krijgen en dit wou ik niet. Ik begon te vechten tegen mijn DMT trip, iets wat me nog nooit eerder is overkomen. Na een paar seconden begon alles erg snel af te nemen. Het oog was nu weg, de trip was over. Dit alles duurde maar 5 minuten, zelfs voor een DMT trip erg kort.
Toen ik uit de trip was had ik een onvredig gevoel, ik had iets niet afgemaakt ik was te snel weggegaan. Wat was die duivel? Waarom kwam er opeens zoiets negatiefs? Was het oog zo streng/boos omdat ik express een dosis had genomen waarvan ik diep in m’n hart wist dat het teveel was ? Dit waren de eerste gedachten die bij me opkwamen.
Na een paar minuten concludeerde ik dat ik me eigenlijk heel erg vrolijk voelde ondanks deze ervaring. Wel knaagde er iets aan mij.. ik moest terug en de confrontatie aangaan. Ik besloot dus om weer een pijpje te doen, normaal heb ik totaal geen zin om meteen weer een dmt trip te doen omdat het naar mijn gevoel iets is wat je eerst moet verwerken voordat je er weer aan begint. Deze keer niet dus.
Na ongeveer 2 uur gewacht te hebben laadde ik m’n 2e pijpje. 45 mg deze keer, vanaf nu blijf ik altijd tussen de 30 – 50 mg heb ik me voorgenomen. Weer nam ik 3 hits en begon erg zenuwachtig aan m’n trip. De rush was lang niet zo intens en ik dacht eigenlijk dat het niet werkte. Gelukkig had ik het mis en al snel zag ik de eerste vormen en beelden naar me toe komen. Ik zag entiteiten die waren opgebouwd uit ogen en kreeg weer andere beelden toegeschoteld. Opeens kwam ik 4 entiteiten tegen, dit zijn dezelfde entiteiten die ik gezien had in mijn yopo trip (http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?t=9303). Er was gevoel van herkenning en ik werd erg blij dat ik ze weer zag. Elke entiteit liet dingen aan me zien, dan kwam de een weer naar voren lopen en kwam heel dicht en soms bijna in me staan. Ze probeerden me dingen uit te leggen door beelden en gevoelens maar het was allemaal teveel en te snel voor mij. Ik begreep maar weinig van deze stortvloed aan gevoelens,beelden en geluiden. Dit vertelde ik ook tegen hen en zei dat ze zich echt geen zorgen hoeven te maken en dat ik nog echt vaker ga terugkomen. Hier moesten ze om lachen, ik zag geen lachende gezichten of iets maar voelde een vreugde en blij gevoel. Zo heb ik nog een tijd met deze entiteiten gezeten, het voelde heel vertrouwd en gezellig alsof het hele goede vrienden waren. Ik vroeg hen hoe het kwam dat ik opeens een boos oog zag, waar dit vandaan kwam. Ik kreeg geen duidelijk antwoord en werd weer snel afgeleid door andere dingen. Later, toen ik er eigenlijk helemaal niet meer zo met het oog bezig was zag ik weer het duivel figuur lopen. Deze keer danste hij een beetje rond en deed erg vrolijk. Hij kwam naar me toen en ik werd weer bang, ik dacht dat hij me aan het verleiden was met zijn vrolijkheid. Toen hij voor me stond veranderde hij in allerlei andere vormen, deze vormen kwamen heel dichtbij en soms zelfs in me. De visuals kan ik me niet goed meer herrineren, wel dat ze oranje en geel van kleur waren. Elk keer als de visuals dichterbij kwamen dacht ik dat het gewoon niet verder kon, totdat het ‘in’ me zat. Ik voelde me vreemd, heel mijn zicht was nu geel/oranje gekleurd en alles was erg snel en druk. Nog steeds was ik geschrokken door het duivelsbeeld en besloot om m’n ogen weer open te doen. Wilde ik dit nog wel? Mischien moest ik me wel weer afsluiten voor deze trip. Met deze gedachtes voelde ik de rush bijna meteen minder worden, eigenlijk dacht ik dat de trip voorbij was. Ik deed m’n ogen weer dicht en zag eerst alleen maar zwart met in de verte nog een vaag puntje. Ik begon me hierop te focussen en het kwam dichterbij. Opeens was ik weer helemaal terug in de trip, maar was wel heel ergens anders. Ik zag als het ware verschillende lagen die elk opgebouwd waren uit de strepen zoals ik ze ook in de eerste trip zag. Alleen zat ik nu niet in 1 van deze lagen maar bekeek ze van de zijkant en zag hoe ze boven elkaar stonden, ik zakte naar beneden en kon in elke laag even naar binnen kijken. Dit is het laatste beeld wat ik me herriner, een paar seconden later was ik weer back on earth. Deze trip heeft zo’n 10 minuten geduurdt en toen ik eruit was gekomen had ik een tevreden en voldaan gevoel. Het voelde alsof ik net thuis kwam na een erg gezellige avond met vrienden. En toen ik terug moest denken aan de ‘grap’ van mij tegen de 4 entiteiten schoot ik weer in de lach.
Ik weet nog steeds niet wat ik moet denken van het duivelsfiguur maar ik kreeg eigenlijk geen vijandelijk gevoel. Wel werd ik gewoon erg bang van zijn verschijning, maar dit kwam vanuit mezelf en werd voor m’n gevoel niet door hem gestuurd. Ik herriner me nu opeens dat ik tijdens de DMT trip dacht dat het mischien wel een aardig iemand was die er gewoon expres heel eng/raar wilt uitzien. Maar hoezo ik dat dacht weet ik niet. Ik heb in ieder geval de trip met een vredig en blij gevoel afgesloten. Het gevoel om nu weer een trip te doen heb ik totaal niet, maar ik zie al wel weer uit naar mijn volgende ontmoeting.
--
Stof: NN-DMT
Hoeveelheid: 60 mg + 45 mg
Vandaag besloot ik om weer eens NN-DMT te gaan doen. Ik heb dit goedje nu 4 keer gerookt waarvan de laatse keer zeker meer dan een maand geleden was. Het kriebelde deze hele week al maar ik was te druk met van alles en nog wat. Vandaag zou ik eigenlijk ook druk zijn maar onverwachts werd er iets afgezegd waardoor ik lekker vrij had op de zaterdagmiddag, tijd om de DMT erbij te pakken dus.
Tijdens het afwegen van de DMT schoot ik uit, in plaats van de bedoelde 50 mg lag er 60 mg op het schaaltje eigenlijk iets teveel maar ik was nieuwschierig of deze hoeveelheid veel verschil zou maken. Ik ging rustig op bed liggen en bereide me voor op wat er komen ging.. of tenminste wat ik ongeveer dacht wat er zou gebeuren. Toen ik dacht dat ik er klaar voor was ging de vlam eronder, de dmt smolt en begon flink te roken. Ik wachte tot dat het pijpje helemaal vol zat met rook en nam mijn eerste hit. Na deze een tijd ingehouden te hebben voelde ik de rush al opkomen, snel inhaleerde ik de 2e hit wat al moeilijker ging. Het focussen op mijn ademhaling werd met de seconde moeilijker en hoe ik de 3e hit innam kan ik me slecht herrineren.
Wow! Dit ging hard.. de rush was echt enorm en toen ik mijn ogen dichtdeed zag ik hoe de ‘DMT-wereld’ werd opgebouwd. Binnen een paar seconden begon alles vorm te krijgen, van vage vormen en kleuren naar gedetailleerde vormen die zo ingewikkeld in elkaar zitten dat ze gewoon niet te bevatten zijn. Ook hoorde ik een erg vreemd geluid, dit was de eerste keer dat ik zo duidelijk de DMT geluiden hoorden, hoe ze precies klonken kan ik niet uitleggen maar het was wel heel hoog. Ik keek om me heen en bekeek de wereld waar ik was. Ik zag allerlei lijnen lopen, vergelijkbaar met een schilderij van Alex Grey (http://www.babainstitute.org/alex3.jpg). Ik bekeek het maar het drong nog niet echt tot me door.. opeens bedacht ik me dat ik de wereld helemaal niet goed bestudeerd had en begon me te concentreren.. maar opeens was er helemaal geen wereld meer en zag ik platte vormen, de basis was een vierkant en deze werd verder uitgebouwd met allerlei verschillende vormen. Dit had zo ongelovelijk veel details dat het gewoon niet te doen was om alles in me op te nemen. Nog steeds voelde ik een enthousiasme, niet van mezelf maar van ‘iets’ anders. Het voelde alsof iemand super enthousiast het ingewikkelste wat er bestaat aan je wilt uitleggen in 5 seconden. Alles ging tegelijk en met een enorme snelheid.
Opeens verscheen er iets anders, een boos/streng kijkend oog. De vorige 4 DMT trips had ik nog nooit iets negatiefs gevoeld of gezien en ik schrok hier dan ook best wel van. Ik deed mijn ogen open en zag mijn kamer, ernstig vervormd en raar maar deze wereld was er nog wel. Dit stelde me helaas niet gerust en ik voelde me nog ontzettend bang. Na een paar seconden deed ik m’n ogen weer dicht, het oog was er nog. Volgens mij deed ik toen weer m’n ogen open en dicht maar dat weet ik niet zeker. Ik weet wel dat ik niet meer doorhad of ik nou m’n ogen open of gesloten had. Dit zorgde voor nog meer verwarring en angst. Ook kreeg ik een beeld door van een duivel, echt zo’n traditioneel getekende duivel. Rood, hoornen en bokkepoten. Dit beeld was maar een korte flash maar ik werd hier nog meer door afgeschrikt. Ik keek weer naar het oog, het veranderde van vorm en werd een vreemd abstract iets. Maar dit veranderde niet mijn angst, ik dacht dat als ik me teveel zou gaan focussen op het oog het macht over me zou krijgen en dit wou ik niet. Ik begon te vechten tegen mijn DMT trip, iets wat me nog nooit eerder is overkomen. Na een paar seconden begon alles erg snel af te nemen. Het oog was nu weg, de trip was over. Dit alles duurde maar 5 minuten, zelfs voor een DMT trip erg kort.
Toen ik uit de trip was had ik een onvredig gevoel, ik had iets niet afgemaakt ik was te snel weggegaan. Wat was die duivel? Waarom kwam er opeens zoiets negatiefs? Was het oog zo streng/boos omdat ik express een dosis had genomen waarvan ik diep in m’n hart wist dat het teveel was ? Dit waren de eerste gedachten die bij me opkwamen.
Na een paar minuten concludeerde ik dat ik me eigenlijk heel erg vrolijk voelde ondanks deze ervaring. Wel knaagde er iets aan mij.. ik moest terug en de confrontatie aangaan. Ik besloot dus om weer een pijpje te doen, normaal heb ik totaal geen zin om meteen weer een dmt trip te doen omdat het naar mijn gevoel iets is wat je eerst moet verwerken voordat je er weer aan begint. Deze keer niet dus.
Na ongeveer 2 uur gewacht te hebben laadde ik m’n 2e pijpje. 45 mg deze keer, vanaf nu blijf ik altijd tussen de 30 – 50 mg heb ik me voorgenomen. Weer nam ik 3 hits en begon erg zenuwachtig aan m’n trip. De rush was lang niet zo intens en ik dacht eigenlijk dat het niet werkte. Gelukkig had ik het mis en al snel zag ik de eerste vormen en beelden naar me toe komen. Ik zag entiteiten die waren opgebouwd uit ogen en kreeg weer andere beelden toegeschoteld. Opeens kwam ik 4 entiteiten tegen, dit zijn dezelfde entiteiten die ik gezien had in mijn yopo trip (http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?t=9303). Er was gevoel van herkenning en ik werd erg blij dat ik ze weer zag. Elke entiteit liet dingen aan me zien, dan kwam de een weer naar voren lopen en kwam heel dicht en soms bijna in me staan. Ze probeerden me dingen uit te leggen door beelden en gevoelens maar het was allemaal teveel en te snel voor mij. Ik begreep maar weinig van deze stortvloed aan gevoelens,beelden en geluiden. Dit vertelde ik ook tegen hen en zei dat ze zich echt geen zorgen hoeven te maken en dat ik nog echt vaker ga terugkomen. Hier moesten ze om lachen, ik zag geen lachende gezichten of iets maar voelde een vreugde en blij gevoel. Zo heb ik nog een tijd met deze entiteiten gezeten, het voelde heel vertrouwd en gezellig alsof het hele goede vrienden waren. Ik vroeg hen hoe het kwam dat ik opeens een boos oog zag, waar dit vandaan kwam. Ik kreeg geen duidelijk antwoord en werd weer snel afgeleid door andere dingen. Later, toen ik er eigenlijk helemaal niet meer zo met het oog bezig was zag ik weer het duivel figuur lopen. Deze keer danste hij een beetje rond en deed erg vrolijk. Hij kwam naar me toen en ik werd weer bang, ik dacht dat hij me aan het verleiden was met zijn vrolijkheid. Toen hij voor me stond veranderde hij in allerlei andere vormen, deze vormen kwamen heel dichtbij en soms zelfs in me. De visuals kan ik me niet goed meer herrineren, wel dat ze oranje en geel van kleur waren. Elk keer als de visuals dichterbij kwamen dacht ik dat het gewoon niet verder kon, totdat het ‘in’ me zat. Ik voelde me vreemd, heel mijn zicht was nu geel/oranje gekleurd en alles was erg snel en druk. Nog steeds was ik geschrokken door het duivelsbeeld en besloot om m’n ogen weer open te doen. Wilde ik dit nog wel? Mischien moest ik me wel weer afsluiten voor deze trip. Met deze gedachtes voelde ik de rush bijna meteen minder worden, eigenlijk dacht ik dat de trip voorbij was. Ik deed m’n ogen weer dicht en zag eerst alleen maar zwart met in de verte nog een vaag puntje. Ik begon me hierop te focussen en het kwam dichterbij. Opeens was ik weer helemaal terug in de trip, maar was wel heel ergens anders. Ik zag als het ware verschillende lagen die elk opgebouwd waren uit de strepen zoals ik ze ook in de eerste trip zag. Alleen zat ik nu niet in 1 van deze lagen maar bekeek ze van de zijkant en zag hoe ze boven elkaar stonden, ik zakte naar beneden en kon in elke laag even naar binnen kijken. Dit is het laatste beeld wat ik me herriner, een paar seconden later was ik weer back on earth. Deze trip heeft zo’n 10 minuten geduurdt en toen ik eruit was gekomen had ik een tevreden en voldaan gevoel. Het voelde alsof ik net thuis kwam na een erg gezellige avond met vrienden. En toen ik terug moest denken aan de ‘grap’ van mij tegen de 4 entiteiten schoot ik weer in de lach.
Ik weet nog steeds niet wat ik moet denken van het duivelsfiguur maar ik kreeg eigenlijk geen vijandelijk gevoel. Wel werd ik gewoon erg bang van zijn verschijning, maar dit kwam vanuit mezelf en werd voor m’n gevoel niet door hem gestuurd. Ik herriner me nu opeens dat ik tijdens de DMT trip dacht dat het mischien wel een aardig iemand was die er gewoon expres heel eng/raar wilt uitzien. Maar hoezo ik dat dacht weet ik niet. Ik heb in ieder geval de trip met een vredig en blij gevoel afgesloten. Het gevoel om nu weer een trip te doen heb ik totaal niet, maar ik zie al wel weer uit naar mijn volgende ontmoeting.
