Het is zaterdagmiddag. Ik zit bij mij thuis op de bank te kletsen met Roze Olifant en Psychedelibee. Het gesprek verloopt vloeiend en gepassioneerd maar toch ontspannen. Het voelt als goede vrienden die elkaar al jaren kennen. En dat terwijl ik Bee pas net 2 uur daarvoor voor het eerst live heb gezien en ik Roze Olifant voor het eerst terug zie na onze gezamenlijke LSD trip.
Dit is de dag waar ik al een maand lang naar toe heb toegeleefd. De cocktail van zenuwen en verlangen heeft zich de hele maand opgebouwd tot dit moment. Meer nog dan ik tegen Bee, Olifant of zelfs mijn vrouw heb durven toegeven, heeft de gedachte aan deze trip mijn gedachtenwereldje beheerst. Ik ga DMT roken! Dit is serieuze business.
Eerste kennismaking: Changa
Bee heeft ondertussen een delicaat fijn jointje gedraaid met Changa. (Changa is een plantenmengsel waar DMT overheen gespoten is. Het plantenmengsel zorgt ervoor dat de DMT minder snel afgebroken wordt in je lichaam.) De kwaliteit van het perfect gedraaide jointje verraad het een en ander over Bee zijn cannabis verleden.
Ik kijk bewonderend toe.
Het eerste jointje doet niet veel met me. Ik uit mijn vermoeden dat Bee express heel voorzichtig is geweest: "effe testen wat Olifantje en Eik aankunnen". Mijn vermoeden wordt bevestigd met een "crap, je hebt me door Eik!".
Het tweede jointje is steviger en heeft meer effect. Na een hijs of 2 overvalt opeens een heel vreemd lichamelijk gevoel me. Olifant en ik geven het de naam: "woosh". Het voelt alsof de DMT in een keer over je heen dendert en alles wat je bent tegelijk aanpakt. Ik had even het gevoel alsof ik opgetild werd. Ik leun achterover, sluit mijn ogen en ben meteen in een volledige tripwereld met geometrische patronen. Deze ervaring lijkt best veel op "normaal" trippen denk ik nog. Het komt nog het meest overeen met psilocybine.
Toch zijn er ook duidelijke verschillen. Het meest opmerkelijke vind ik dat je brein nog zo nuchter aanvoelt. Om mezelf te testen ga ik rekensommetjes maken. Dit lukt verbazingwekkend goed. Ik verbaas me over het feit dat ik blijkbaar zwaar aan het trippen ben zonder dat mijn hersenen zijn aangetast. Hoe is dat nu weer mogelijk?!
Verder valt het me op dat de trip warm en vredig is. En dan opeens vrij plotseling neemt het effect af en land ik weer op de bank. Mijn eerste reactie is "Wow deze shit valt echt je ego aan!".
Met name Bee komt niet meer bij van het lachen. Ik probeer het effect van de DMT samen te vatten en kom niet verder dan "Jij=weg". Opvallend hoe snel en hard dit goedje je eigen persoonlijkheid weet weg te vagen... Ik ben nu al onder de indruk.
Een uurtje later roken we nog wat changa in het bos. Zittend tegen een boomstam ervaar ik weer de "woosh" gevolgd door de mooie dmt-fractal wereld. Wederom ben ik onder de indruk. Ik vraag aan Bee "is pure DMT dan nog sterker?!". Het glimlachje op Bee zijn lippen geeft me rillingen...
"Crap dit was dus kinderspel denk ik bij mezelf".
DMT
De avond is gevallen, het is tijd voor het echte werk. De kennismaking hebben we goed overleefd en Bee is druk in de weer met het prepareren van de DMT-pijp. Roze Olifant en ik krijgen beide 40mg, Bee neemt 50. Ik mag als eerste. Ik ga op het matras liggen, zet een rustig muziekje op en neem een hijs. Goed inhaleren, uitblazen, volgende hijs. Na de derde hijs biedt Bee me de pijp aan. Ik wil hem aannemen maar kijk hem dan verschrikt aan. De DMT slaat in. Ik denk "mooi niet" en ga liggen. De "woosh" is nu nog sterker dan bij changa maar het verdere verloop is vergelijkbaar. Achteraf baal ik ervan dat ik niet dapper genoeg was om meer te nemen. De "woosh" voelt echter al zo intens dat het lastig is om op dat moment nog bij te nemen. Het is duidelijk dat ik de minst dappere ben van ons illustere gezelschap. Ik heb er vrede mee maar besluit wel de volgende keer dieper te gaan.
Na anderhalf uur ben ik weer aan de beurt. Deze keer is de dosis 50mg. Vastberaden inhaleer ik de eerste teug. Ik hou de rook lang vast en neem een tweede. Als ik de tweede hijs uitblaas komt de woosh over me heen. Ik neem een derde teug, hou deze in en wil eigenlijk gaan liggen. Ik trip hard! We hadden van tevoren afgesproken dat Bee me vriendelijk aan zou moedigen nog een extra hijs te nemen. "Eik neem er nog 1". Met het laatste restje moed neem ik nog een flinke teug. De pijp is fluoriserend paars en prachtig. Na 4 goede hits laat ik me op het matras vallen en sluit mijn ogen.
WOOOOSH! De intensiteit van de DMT rush overvalt me! What the fuck is dit! Het is zo moeilijk te beschrijven hoe dat voelt maar ik ga het toch proberen. Stel je voor dat je in een windtunnel staat met "windkracht Orkaan". In plaats van kleren heb je je eigen persoonlijkheid, je ego, aangetrokken. De wind raast zo hard dat flarden van je ego van je afgerukt worden. Dit is geen subtiel wegzakken in een ego-dood maar het lomp wegblazen van je eigen persoonlijkheid! De intensiteit is zo groot dat ik hulp probeer te zoeken. Ik wil opstaan en "help me" roepen. Maar er gebeurt niets. Shit! Dan bedenk ik me, "ik moet loslaten, dat hoor ik nu te doen".
En POEF! Ik ben in een kamer. De kamer ziet er relatief normaal uit maar het is niet op deze wereld. Dit is een andere dimensie! Ik kan niet uitleggen waarom het een andere dimensie is maar zo voelt het wel. Sterker nog. Ik weet dat dit een andere dimensie is! Dit voelt echt... net zo echt als de realiteit die je nu om je heen ervaart terwijl je dit leest! Ik had het gevoel dat ik daar zou kunnen rondlopen of dingen aan zou kunnen raken. En midden in de kamer zitten twee gasvormige figuren. Dit zijn geen visuals, dit zijn bewuste entiteiten! Ik voel meer dan ik zie dat het hier gaat om een vrouw en een kindje. Ik ben overdonderd! De uitspraak "Death by Astonishment" van Terence McKenna komt op in mijn hoofd. Ik ben verlamd door verbazing en daar zo op gericht dat ik amper de tijd krijg om rond te kijken of interactie te plegen met deze entiteiten.
En POEF! Ik wordt alweer uit deze kamer geknikkerd en lig weer op mijn matras! "What the holy FUCK!" is ongeveer wat ik denk... Dit is onmogelijk! Dit soort dingen kun je meemaken als je een "linksdraaiende geitenwollen sok" bent! Dit soort shit geloof je niet als rationeel, weldenkend mens! Mijn kin hangt op de grond van verbazing en is nog steeds niet helemaal terug op zijn plek kan ik je verzekeren.
Afloop
Wat doe je na zo'n ervaring? Jointjes roken en napraten... Dat is wat je doet na zo'n ervaring. Ik wil heel graag nog eens verder op verkenning met DMT. Ik wil de "gewone" wereld nog eens goed bekijken onder invloed en ik wil nog verder gaan. Misschien kan ik dan wat langer in die andere dimensie rondkijken... Maar voor nu moet ik eerst deze ervaring nog verwerken!
Ik ben zo dankbaar dat ik dit heb mee mogen maken. @Psychedelibee bedankt voor de waanzinnig fijne introductie met deze "spirit molecule". Het gebeurt niet vaak dat je op je 40ste nog zo verbouwereerd kunt zijn over iets. Dank daarvoor!
@Roze olifant bedankt voor je unieke input. Wat heerlijk om jouw originele vrouwelijke vibe erbij te hebben bij deze ervaring!
Dit is de dag waar ik al een maand lang naar toe heb toegeleefd. De cocktail van zenuwen en verlangen heeft zich de hele maand opgebouwd tot dit moment. Meer nog dan ik tegen Bee, Olifant of zelfs mijn vrouw heb durven toegeven, heeft de gedachte aan deze trip mijn gedachtenwereldje beheerst. Ik ga DMT roken! Dit is serieuze business.
Eerste kennismaking: Changa
Bee heeft ondertussen een delicaat fijn jointje gedraaid met Changa. (Changa is een plantenmengsel waar DMT overheen gespoten is. Het plantenmengsel zorgt ervoor dat de DMT minder snel afgebroken wordt in je lichaam.) De kwaliteit van het perfect gedraaide jointje verraad het een en ander over Bee zijn cannabis verleden.
Het eerste jointje doet niet veel met me. Ik uit mijn vermoeden dat Bee express heel voorzichtig is geweest: "effe testen wat Olifantje en Eik aankunnen". Mijn vermoeden wordt bevestigd met een "crap, je hebt me door Eik!".
Het tweede jointje is steviger en heeft meer effect. Na een hijs of 2 overvalt opeens een heel vreemd lichamelijk gevoel me. Olifant en ik geven het de naam: "woosh". Het voelt alsof de DMT in een keer over je heen dendert en alles wat je bent tegelijk aanpakt. Ik had even het gevoel alsof ik opgetild werd. Ik leun achterover, sluit mijn ogen en ben meteen in een volledige tripwereld met geometrische patronen. Deze ervaring lijkt best veel op "normaal" trippen denk ik nog. Het komt nog het meest overeen met psilocybine.
Toch zijn er ook duidelijke verschillen. Het meest opmerkelijke vind ik dat je brein nog zo nuchter aanvoelt. Om mezelf te testen ga ik rekensommetjes maken. Dit lukt verbazingwekkend goed. Ik verbaas me over het feit dat ik blijkbaar zwaar aan het trippen ben zonder dat mijn hersenen zijn aangetast. Hoe is dat nu weer mogelijk?!
Verder valt het me op dat de trip warm en vredig is. En dan opeens vrij plotseling neemt het effect af en land ik weer op de bank. Mijn eerste reactie is "Wow deze shit valt echt je ego aan!".
Met name Bee komt niet meer bij van het lachen. Ik probeer het effect van de DMT samen te vatten en kom niet verder dan "Jij=weg". Opvallend hoe snel en hard dit goedje je eigen persoonlijkheid weet weg te vagen... Ik ben nu al onder de indruk.
Een uurtje later roken we nog wat changa in het bos. Zittend tegen een boomstam ervaar ik weer de "woosh" gevolgd door de mooie dmt-fractal wereld. Wederom ben ik onder de indruk. Ik vraag aan Bee "is pure DMT dan nog sterker?!". Het glimlachje op Bee zijn lippen geeft me rillingen...
DMT
De avond is gevallen, het is tijd voor het echte werk. De kennismaking hebben we goed overleefd en Bee is druk in de weer met het prepareren van de DMT-pijp. Roze Olifant en ik krijgen beide 40mg, Bee neemt 50. Ik mag als eerste. Ik ga op het matras liggen, zet een rustig muziekje op en neem een hijs. Goed inhaleren, uitblazen, volgende hijs. Na de derde hijs biedt Bee me de pijp aan. Ik wil hem aannemen maar kijk hem dan verschrikt aan. De DMT slaat in. Ik denk "mooi niet" en ga liggen. De "woosh" is nu nog sterker dan bij changa maar het verdere verloop is vergelijkbaar. Achteraf baal ik ervan dat ik niet dapper genoeg was om meer te nemen. De "woosh" voelt echter al zo intens dat het lastig is om op dat moment nog bij te nemen. Het is duidelijk dat ik de minst dappere ben van ons illustere gezelschap. Ik heb er vrede mee maar besluit wel de volgende keer dieper te gaan.
Na anderhalf uur ben ik weer aan de beurt. Deze keer is de dosis 50mg. Vastberaden inhaleer ik de eerste teug. Ik hou de rook lang vast en neem een tweede. Als ik de tweede hijs uitblaas komt de woosh over me heen. Ik neem een derde teug, hou deze in en wil eigenlijk gaan liggen. Ik trip hard! We hadden van tevoren afgesproken dat Bee me vriendelijk aan zou moedigen nog een extra hijs te nemen. "Eik neem er nog 1". Met het laatste restje moed neem ik nog een flinke teug. De pijp is fluoriserend paars en prachtig. Na 4 goede hits laat ik me op het matras vallen en sluit mijn ogen.
WOOOOSH! De intensiteit van de DMT rush overvalt me! What the fuck is dit! Het is zo moeilijk te beschrijven hoe dat voelt maar ik ga het toch proberen. Stel je voor dat je in een windtunnel staat met "windkracht Orkaan". In plaats van kleren heb je je eigen persoonlijkheid, je ego, aangetrokken. De wind raast zo hard dat flarden van je ego van je afgerukt worden. Dit is geen subtiel wegzakken in een ego-dood maar het lomp wegblazen van je eigen persoonlijkheid! De intensiteit is zo groot dat ik hulp probeer te zoeken. Ik wil opstaan en "help me" roepen. Maar er gebeurt niets. Shit! Dan bedenk ik me, "ik moet loslaten, dat hoor ik nu te doen".
En POEF! Ik ben in een kamer. De kamer ziet er relatief normaal uit maar het is niet op deze wereld. Dit is een andere dimensie! Ik kan niet uitleggen waarom het een andere dimensie is maar zo voelt het wel. Sterker nog. Ik weet dat dit een andere dimensie is! Dit voelt echt... net zo echt als de realiteit die je nu om je heen ervaart terwijl je dit leest! Ik had het gevoel dat ik daar zou kunnen rondlopen of dingen aan zou kunnen raken. En midden in de kamer zitten twee gasvormige figuren. Dit zijn geen visuals, dit zijn bewuste entiteiten! Ik voel meer dan ik zie dat het hier gaat om een vrouw en een kindje. Ik ben overdonderd! De uitspraak "Death by Astonishment" van Terence McKenna komt op in mijn hoofd. Ik ben verlamd door verbazing en daar zo op gericht dat ik amper de tijd krijg om rond te kijken of interactie te plegen met deze entiteiten.
En POEF! Ik wordt alweer uit deze kamer geknikkerd en lig weer op mijn matras! "What the holy FUCK!" is ongeveer wat ik denk... Dit is onmogelijk! Dit soort dingen kun je meemaken als je een "linksdraaiende geitenwollen sok" bent! Dit soort shit geloof je niet als rationeel, weldenkend mens! Mijn kin hangt op de grond van verbazing en is nog steeds niet helemaal terug op zijn plek kan ik je verzekeren.
Afloop
Wat doe je na zo'n ervaring? Jointjes roken en napraten... Dat is wat je doet na zo'n ervaring. Ik wil heel graag nog eens verder op verkenning met DMT. Ik wil de "gewone" wereld nog eens goed bekijken onder invloed en ik wil nog verder gaan. Misschien kan ik dan wat langer in die andere dimensie rondkijken... Maar voor nu moet ik eerst deze ervaring nog verwerken!
Ik ben zo dankbaar dat ik dit heb mee mogen maken. @Psychedelibee bedankt voor de waanzinnig fijne introductie met deze "spirit molecule". Het gebeurt niet vaak dat je op je 40ste nog zo verbouwereerd kunt zijn over iets. Dank daarvoor!
@Roze olifant bedankt voor je unieke input. Wat heerlijk om jouw originele vrouwelijke vibe erbij te hebben bij deze ervaring!
Laatst bewerkt: