Hallo, bij deze post ik het trip report van mijn tweede DMT ervaring.
wat: NN-DMT
hoeveelheid: rond de 60 mg gerookt in een stalen pijp met staalwol in de kolf
muziek: Eat static - De-classified
mindstate: heel stoned, best wel bang
zitters: Ja, 1 persoon (ik had het voorrecht het te doen in het bijzijn van mijn beste maat).
ik lag op bed in een kamer waar de zitter op de bank geduldig afwachtte.
in het begin aarzelde ik vrij lang, er zat veel DMT in de pijp zag ik, ik moet de vorige keer zeker verkeerd gedoseerd hebben om nu opeens een veel groter bergje DMT op het wol te zien liggen, maakt niet uit Soldier on zeg ik tegen mijzelf en ik smelt de DMT in het wol, dit duurde heel lang want mijn kolf is vrij dik dus de warmte kon niet goed geleid worden naar het wol en het medicijn.
het proces duurde nu zeker al 15 minuten en ik voelde een enorme spanning opkomen, zal ik het doen? heb ik het wel echt nodig? en andere vragen in die trente kwamen opeens in mij op.
ik wist dat alles wat gaat gebeuren tijdens de trip slechts een vervolging van mijn eigen pad is en het hoe dan ook op mijn pad zou komen, was het niet vandaag (als in: die dag) dan wel morgen dan wel over een jaar, met deze kennis tussen mijn oren pakte ik de aansteker, verzocht mijn maat de plaat af te spelen en ik stak het wol in de fik, pfoe wat een vies goedje is het toch ook besef ik mij wanneer de vieze witte rook mijn lichaam raakt.
ik neem een tweede hit omdat ik bij de eerste niet door de ''barriere'' schoot, de tweede hit doet zijn werk al snel, en ik neem nog een hitje, na een 5 tal seconden lag mijn lichaam al lekker te gapen op het bed.
de trip begon vrij rustig, pas na de laatste hitjes begon hyperspace zich met al haar schoonheid aan mij te tonen, ik voelde een enorme druk onder mij komen die mij met de snelheid van het licht uit mijn lichaam blies.
ik kwam in een rood heelal met ontzettend veel scheuren en krassen op de achtergrond, stel je voor dat de vlakken die door de krassen gevormd zijn allemaal een lichtgevende kleur hadden en constant in elkaar aan het vervormen waren, een waar schitterend gezicht een schoonheid als deze kon ik mij bij lange na niet voorstellen.
de ruimte veranderde en ik zag een muur gemaakt worden, deze draaide 90 graden zodat de aansluitende muur gemaakt kon worden door allemaal vliegende lampjes, de muren draaide weer en een soort gebouw werd gemaakt.
ik voelde een enorme liefde van het nieuwe decor af komen, en ik werd bestraald met kleuren
die mij een warm en gezellig gevoel gaven, de liefde raakte me maar wat moest het raken? mijn lichaam was compleet weggeblazen en het enige wat ik kon was kijken en de liefde voelen.
het decor veranderde weer en de visuals namen wat af, voor een korte tijd voelde ik totale dissociatie met de rest van mijn omgeving, ik was in mijn eigen ''belletje'' (zoals ik dit gevoel beschreef) ik zat in een veilige ruimte waar ik even tot rust kon komen zonder dat wat dan ook mij nog schade kon aandoen, langzaam voel ik mijn lichaam aankomen, ik val erin terug en bleef nog even een minuutje met mijn ogen dicht liggen.
de kamer en de zitter zagen er uit als de piek van een goede acid trip maar ik voelde mij compleet nuchter, na een aantal minuten namen de visuals af en werd ik met een ontzettende glimlach achtergelaten.
deze trip heeft mij in bepaalde opzichten toch behoorlijk verandert, voor de trip vond ik DMT een heel eng goedje en nu vind ik het een leuke manier een kosmische ervaring te hebben die compleet veilig en vertrouwd is. voor deze trip kon ik dingen niet loslaten en daarom kon ik de vorige keer niet ''door schieten'' bij deze trip wist ik dat ik moest loslaten en heb ik dat voor het eerst kunnen doen.
wat mij vooral opviel was het verlies van bewustzijn, normaal schrijf ik het report al tijdens de trip in mijn hoofd, dit keer kon ik niet eens meer denken (omdat ik op dat moment geen hoofd had?
).
Het was geweldig in hyperspace
groetjes,
Plimu
wat: NN-DMT
hoeveelheid: rond de 60 mg gerookt in een stalen pijp met staalwol in de kolf
muziek: Eat static - De-classified
mindstate: heel stoned, best wel bang
zitters: Ja, 1 persoon (ik had het voorrecht het te doen in het bijzijn van mijn beste maat).
ik lag op bed in een kamer waar de zitter op de bank geduldig afwachtte.
in het begin aarzelde ik vrij lang, er zat veel DMT in de pijp zag ik, ik moet de vorige keer zeker verkeerd gedoseerd hebben om nu opeens een veel groter bergje DMT op het wol te zien liggen, maakt niet uit Soldier on zeg ik tegen mijzelf en ik smelt de DMT in het wol, dit duurde heel lang want mijn kolf is vrij dik dus de warmte kon niet goed geleid worden naar het wol en het medicijn.
het proces duurde nu zeker al 15 minuten en ik voelde een enorme spanning opkomen, zal ik het doen? heb ik het wel echt nodig? en andere vragen in die trente kwamen opeens in mij op.
ik wist dat alles wat gaat gebeuren tijdens de trip slechts een vervolging van mijn eigen pad is en het hoe dan ook op mijn pad zou komen, was het niet vandaag (als in: die dag) dan wel morgen dan wel over een jaar, met deze kennis tussen mijn oren pakte ik de aansteker, verzocht mijn maat de plaat af te spelen en ik stak het wol in de fik, pfoe wat een vies goedje is het toch ook besef ik mij wanneer de vieze witte rook mijn lichaam raakt.
ik neem een tweede hit omdat ik bij de eerste niet door de ''barriere'' schoot, de tweede hit doet zijn werk al snel, en ik neem nog een hitje, na een 5 tal seconden lag mijn lichaam al lekker te gapen op het bed.
de trip begon vrij rustig, pas na de laatste hitjes begon hyperspace zich met al haar schoonheid aan mij te tonen, ik voelde een enorme druk onder mij komen die mij met de snelheid van het licht uit mijn lichaam blies.
ik kwam in een rood heelal met ontzettend veel scheuren en krassen op de achtergrond, stel je voor dat de vlakken die door de krassen gevormd zijn allemaal een lichtgevende kleur hadden en constant in elkaar aan het vervormen waren, een waar schitterend gezicht een schoonheid als deze kon ik mij bij lange na niet voorstellen.
de ruimte veranderde en ik zag een muur gemaakt worden, deze draaide 90 graden zodat de aansluitende muur gemaakt kon worden door allemaal vliegende lampjes, de muren draaide weer en een soort gebouw werd gemaakt.
ik voelde een enorme liefde van het nieuwe decor af komen, en ik werd bestraald met kleuren
die mij een warm en gezellig gevoel gaven, de liefde raakte me maar wat moest het raken? mijn lichaam was compleet weggeblazen en het enige wat ik kon was kijken en de liefde voelen.
het decor veranderde weer en de visuals namen wat af, voor een korte tijd voelde ik totale dissociatie met de rest van mijn omgeving, ik was in mijn eigen ''belletje'' (zoals ik dit gevoel beschreef) ik zat in een veilige ruimte waar ik even tot rust kon komen zonder dat wat dan ook mij nog schade kon aandoen, langzaam voel ik mijn lichaam aankomen, ik val erin terug en bleef nog even een minuutje met mijn ogen dicht liggen.
de kamer en de zitter zagen er uit als de piek van een goede acid trip maar ik voelde mij compleet nuchter, na een aantal minuten namen de visuals af en werd ik met een ontzettende glimlach achtergelaten.
deze trip heeft mij in bepaalde opzichten toch behoorlijk verandert, voor de trip vond ik DMT een heel eng goedje en nu vind ik het een leuke manier een kosmische ervaring te hebben die compleet veilig en vertrouwd is. voor deze trip kon ik dingen niet loslaten en daarom kon ik de vorige keer niet ''door schieten'' bij deze trip wist ik dat ik moest loslaten en heb ik dat voor het eerst kunnen doen.
wat mij vooral opviel was het verlies van bewustzijn, normaal schrijf ik het report al tijdens de trip in mijn hoofd, dit keer kon ik niet eens meer denken (omdat ik op dat moment geen hoofd had?
). Het was geweldig in hyperspace
groetjes,
Plimu
