De K-hole, het grote WTF-moment

[124h3TJtt23ti32jk]

Ik gebruik ongeveer 1x in de maand ketamine. Ik vind dit goedje heel interessant. Maar de vraag is wel wat het zo interessant maakt. Ik werk altijd toe naar de k-hole, en als je maar genoeg snuift, dan bereik je dit punt

Echter, eenmaal in deze absurde staat van zijn, is het m.i. nog absurder dan dit: alles is volledig logisch (met terugwerkende kracht kan ik er trouwens vaak geen touw aan vastknopen, en ik vergeet het ook vaak weer). Het is alsof ik zie wat voor een poppenkast het maatschappelijke bestaan is, en dat er een hoop perspectieven zijn waar wij 'stervelingen' niet naar kunnen kijken, en waar we misschien ook niet naar durven kijken. Het is alsof ik communiceer met 'iets dat weet' en een loopje neemt met mijn bekrompen blikveld (in realiteit ben ik gewoon onder narcose natuurlijk, overigens het idee dat dit ook medisch ingezet wordt vind ik een vrij ambitieus verhaal🤡). Zodra ik me hier tegen verzet wordt het een nare aangelegenheid, en als ik het gewoon over me heen laat komen krijg ik een film van allerlei inzichtigen, die ik naderhand dus vaak niet eens meer kan navertellen, omdat het zo overweldigend is. Wat rest is een groot WTF-moment.

Ik ben me ervan bewust dat dit een riskant goedje is: als ik gebruik, gebruik ik veel. Ik ben niet voornemens dit in feestelijke setting te gebruiken.

Hoe ervaar jij de k-hole en/of herken je iets uit mijn beknopte verhaal?

 

[Moestuinier]

De befaamde khole. Is al een hele tijd geleden maar herinnerer die holes nog goed. Het punt dat bereikt word door telkens te bumpen tot je de hole in glijd. De hele wereld rondom zakt als een kaartenhuisje in elkaar. Een wazig gevoel van rust en tevredenheid overmant zich met een reis door een strak landschap van niet bepaald warme of gezellige kleuren en vormen. Gewoon strak en warrig. Gedachtesprongen die inhoudelijk weinig betekenen of na de hole weg zijn in het niets.

Voor mij komt een khole best vlak over. Het alles is hier goed gevoel met een sprankeltje what the hell is dit nou en een snuifje go with the flow maar verder niets verbluffend.

 

[124h3TJtt23ti32jk]

Een wazig gevoel van rust en tevredenheid overmant zich met een reis door een strak landschap van niet bepaald warme of gezellige kleuren en vormen.

Bij mij wordt het pixelachtig. Ik herken wat je zegt over de wat saaie gloed, alleen heb ik toch ook visuele, zeer indrukwekkende patronen mogen aanschouwen met her en der een sprankeltje kleur. Het is niet te vergelijken met een psychedelicum, hoewel ik ergens ook wel weer geneigd ben te zeggen dat een k-hole voor mij veel heftiger is dan bijvoorbeeld een goede lsd-trip.

Gedachtesprongen die inhoudelijk weinig betekenen of na de hole weg zijn in het niets.

Voor mij komt een khole best vlak over. Het alles is hier goed gevoel met een sprankeltje what the hell is dit nou en een snuifje go with the flow maar verder niets verbluffend.

Dit herken ik (gelukkig) niet.

 

[De Zandman]

Met 2fdck heb ik nog nooit een K hole kunnen bereiken.
Echte ketamine heb ik nog nooit kunnen bemachtigen en dat is mss maar goed ook.
Je kunt er nogal wat lichamelijke problemen door krijgen...

 

[FerdFatoehaus]

Pixel achtbaan werd het voor mij. Lag op bed maar ging voor mijn gevoel door verschillende dimensies.

 

[Casrus]

Mijn keta-ervaring was zo Aladin-Sane abominabel dat de ketamine -toen gecoördineerde beweging weer mogelijk was- ogenblikkelijk de prullenmand in ging.

Of mijn ervaring een K-hole was...wie zal het zeggen? Alles werd 2 1/2-dimensionaal en badkamertegelenvloer-geörienteerd.

 

[De Zandman]

Kon je nog lopen, nog bewegen? In een K hole zittende of liggende, lukt dat meestal niet meer....

 

[Casrus]

Kon je nog lopen, nog bewegen? Bij een K hole lukt dat meestal niet meer....

Nee, absoluut niet. Zeeg ineen op de badkamervloer.

 

[Hansklok]

Ik herinder mijn k-holes ook niet heel goed. Alleen dat je totaal de weg kwijt bent. Deed dit ook 1x zonder trio sitter. Het ging fout en kwam erg in een disrealisatie. Niemand was er ok mij weer even te aarden. Dus zorg alsjeblieft als je dit weer gaat doen dat er altijd iemand bij je is hoeft niet in de zelfde kamer maar iniedergval dat je iemand hebt om op terug te vallen 😋

De de rest van de paar k-holes die ik heb meegemaakt waren insane Vaag kan er gelemaal geen uitleg aan geven😂😂

 

[124h3TJtt23ti32jk]

alleen dat je totaal de weg kwijt bent. Deed dit ook 1x zonder trio sitter. Het ging fout en kwam erg in een disrealisatie. Niemand was er ok mij weer even te aarden. Dus zorg alsjeblieft als je dit weer gaat doen dat er altijd iemand bij je is hoeft niet in de zelfde kamer maar iniedergval dat je iemand hebt om op terug te vallen 😋

Ik herken het gevoel van derealisatie, echter realiseer me meestal vrij snel waarom ik in deze staat van zijn ben, waardoor ik het vrij snel kan plaatsen.

Ik gebruik altijd met een paar maatjes, waarvan er eentje ook houdt van holen en die ander niet. Zodra ze weg zijn, dan kan ik het vaak niet laten om in mijn eentje nog een keer 'down the rabbit hole' te gaan, en eerlijk gezegd vind ik dat veel chiller dan met mensen erbij omdat je dan geheel vrij bent en dus geen last hebt van externe prikkels.

 

[Hansklok]

Ik herken het gevoel van derealisatie, echter realiseer me meestal vrij snel waarom ik in deze staat van zijn ben, waardoor ik het vrij snel kan plaatsen.

Ik gebruik altijd met een paar maatjes, waarvan er eentje ook houdt van holen en die ander niet. Zodra ze weg zijn, dan kan ik het vaak niet laten om in mijn eentje nog een keer 'down the rabbit hole' te gaan, en eerlijk gezegd vind ik dat veel chiller dan met mensen erbij, omdat je dan geheel vrij bent en dus geen last hebt van externe prikkels.

Zorg dan op ze minst dat je wel even iemand appt dat je het gaat doen zodatiemand oo de hoogte is. genoeg zorg gelul vanuit mij.
Ik vind het ook chiller om in me eentje nog even verder te gaan trippen op de keta dus snao het maar al te goed. Alleen die keer dat ik me zo gederealiseerd voelde. Sinds dien heb ik het niet meer gedaan ook jammer want ik vond het altijd zo leuk spul. Mocht ik het ooit nog weer gebruiken. Had gelezen dat sjamanen bij een dmt trip met witte salie de energie reinigen om je heen. Als ik het weer eens ga doen de ketamine ga ik ook met witte saliealles reinigen voor een clean trip 🥰

 

[Dirkdirk]

Echter, eenmaal in deze absurde staat van zijn, is het m.i. nog absurder dan dit: alles is volledig logisch (met terugwerkende kracht kan ik er trouwens vaak geen touw aan vastknopen, en ik vergeet het ook vaak weer). Het is alsof ik zie wat voor een poppenkast het maatschappelijke bestaan is, en dat er een hoop perspectieven zijn waar wij 'stervelingen' niet naar kunnen kijken, en waar we misschien ook niet naar durven kijken. Het is alsof ik communiceer met 'iets dat weet' en een loopje neemt met mijn bekrompen blikveld (in realiteit ben ik gewoon onder narcose natuurlijk, overigens het idee dat dit ook medisch ingezet wordt vind ik een vrij ambitieus verhaal🤡). Zodra ik me hier tegen verzet wordt het een nare aangelegenheid, en als ik het gewoon over me heen laat komen krijg ik een film van allerlei inzichtigen, die ik naderhand dus vaak niet eens meer kan navertellen, omdat het zo overweldigend is. Wat rest is een groot WTF-moment.

Dit is zo herkenbaar. Ik heb nooit een k-hole ervaren maar op genoeg ketamine ervaar ik een soort "kijkje" in een geheime wereld en lijkt het alsof alles zo logisch in elkaar zit en alsof ik alles in de wereld begrijp maar dronken ben op een rare manier.

 

[SweeneyToddler]

Met 2fdck heb ik nog nooit een K hole kunnen bereiken.
Echte ketamine heb ik nog nooit kunnen bemachtigen en dat is mss maar goed ook.
Je kunt er nogal wat lichamelijke problemen door krijgen...

Voor zover ik weet hebben meer mensen dat met 2fdck. Het is meer geschikt om te stapelen en een fijne dronken verdovende soort van roes te hebben voor een aantal uur. Ik ken ook echt niemand die dat met 2fdck gelukt is, ook niet met 500mg oraal in een keer als pellets.

Ze vinden het veel leuker om ieder uur 1 of 2 stuks van 50mg te nemen tot ze in totaal op 200mg tot 300mg zitten en niet meer dan dat. Funest voor je blaas al vrij snel.

 

[De Zandman]

Funest voor je blaas al vrij snel.

Opm
Geldt dat blaas risico ook voor 2fdck gebruik?

 

[Dirkdirk]

Opm
Geldt dat blaas risico ook voor 2fdck gebruik?

Voor alle arylcyclohexylamines, de ene erger dan de andere

 

[124h3TJtt23ti32jk]

Voor alle arylcyclohexylamines, de ene erger dan de andere

Enig idee wat slechter is voor de blaas? De RC-variant of de usual Ket? Ik heb gelukkig nergens last van. Afkloppen.

 

[Dirkdirk]

Enig idee wat slechter is voor de blaas? De RC-variant of de usual Ket? Ik heb gelukkig nergens last van. Afkloppen.

Ik zou het graag willen weten maar heb geen idee.

zeg @Neo-Shulginist …

 

[SweeneyToddler]

Nobody knows. 2fdck is niet klinisch onderzocht maar je kan er echt voor de veiligheid vanuit gaan dat het schadeprofiel gelijk of zo goed als gelijk is aan ketamine. Van lage dosissen met ruime tijd ertussen is er weinig kans op iets ernstigs maar erowid heeft ook dat na eenmalig gebruik mensen een week bloed in hun urine hadden. Van andere middelen op dck en echte ketamine na weet ik te weinig uit deze groep, ik was enkel geïnteresseerd omdat intraveneus ketamine in het ziekenhuis best even hielp tegen mijn depressie dus heb ik dck en 2fdck opgezocht en uitgeplozen…

 

[Dirkdirk]

na eenmalig gebruik mensen een week bloed in hun urine hadden.

Dat lijkt me vrij sterk, of je moet iets heel giftigs als restproduct in je 2-fdck hebben. 2-fdck is gewoon ketamine zonder chloor maar met fluor.

 

[SweeneyToddler]

Ik zou het graag willen weten maar heb geen idee.

zeg @Neo-Shulginist …

Dat lijkt me vrij sterk, of je moet iets heel giftigs als restproduct in je 2-fdck hebben. 2-fdck is gewoon ketamine zonder chloor maar met fluor.

Ik neem het ook met een korrel zout hoor maar ik ben hier net nieuw en antwoord liever wat voorzichtig in plaats van stoer doen. En het is wel mogelijk, de kans is echter zo klein dat het relatief gezien vrij ‘veilig’ is en overdoseren is heel lastig gelukkig met 2fdck. Ook is de schade vrijwel nooit permanent bij niet-frequent gebruik. Althans dat gold voor de ketamine in het ziekenhuis.

 

[Neo-Shulginist]

Ik zou het graag willen weten maar heb geen idee.

zeg @Neo-Shulginist …

Dat is nou juist he punt van rc's he lui..
De risico's zijn niet bekend.

Dus daarom nooit op regelmatige basis rc's gebruiken. Anders ben jij straks degene die ontdekt dat je misschien wel veel sneller blaasproblemen krijgt, of nierproblemen, of kanker, of geboorteafwijkingen bij je kinderen, of een willekeurig ander iets wat mis kan gaan in je lichaam.

 

[Casrus]

Dat is nou juist he punt van rc's he lui..
De risico's zijn niet bekend.

Dus daarom nooit op regelmatige basis rc's gebruiken. Anders ben jij straks degene die ontdekt dat je misschien wel veel sneller blaasproblemen krijgt, of nierproblemen, of kanker, of geboorteafwijkingen bij je kinderen, of een willekeurig ander iets wat mis kan gaan in je lichaam.

Dan worden je kinderen PreCogs... of Scanners... of Firestarter.

 

[Dirkdirk]

Dan worden je kinderen PreCogs... of Scanners... of Firestarter.

@Mindless kaartte het al eerder aan: je spreekt in raadsels. Echt wtf gast…

 

[Casrus]

@Mindless kaartte het al eerder aan: je spreekt in raadsels. Echt wtf gast…

Kijk films!

Allemaal 'vreemd' geboren door medicijnen/drugs.

Minorty Report
Scanners
Firestarter (ok... deze is tamelijk obscuur).

 

[124h3TJtt23ti32jk]

Firestarter (ok... deze is tamelijk obscuur).

Ik vind jou ook tamelijk obscuur

 

[WAZA]

jezus ik vind een mg of 5-10 al zat lol.
Had een keer een halve gram op... ja ik voelde me wel raar en als plastic alsof mijn ledematen niet van mij waren.
En staan en lopen lukt niet helemaal goed, wat een vertieft gevoel. Ik doe liever een glas cola ofso.
Vind keta geen reet aan eerlijk gezegd

 

[CokeyBob]

Damn, dit is zo enorm herkenbaar voor mij!
nu vraag ik mij wel af: hoe ervaarde je de rest, buiten die gedachten? Kon je nog zitten, zien, beseffen dat je een mens was of waar je was?

Bij mij begint het zo op het randje van een k-hole aan te voelen als het is zoals je omschrijft maar dan dat ik heel complexe distortions/visuals heb die blenden in mijn zicht. Dat gecombineerd met het gevoel van zelf in die visuals te blenden alsof ik enkel die gedachten ben en die gedachten samen een geheel zijn met die visuals.

De heftigste K-hole die ik ooit ervaarde was nog een stap verder:
Het was 1 januari 2024 en ik was alleen thuis om iets na 12 snachts nadat ik voor de 23ste keer in mijn leven een oudejaarsavond meemaakte die fout was afgelopen. Imagine wat ik dan doe met 1.5 tot 2 gram ketamine... allemaal in een keer mn neus in dus.
Ik ben 5 minuten na die domme zet in een coma gevallen op mijn bed.
Ik kwam uren later stillaan terug bij maar op een heel vreemde manier...
het ging precies van geen realiteit naar een een realiteit maar nog zonder besseff... een realiteit die steeds meer moest gedefinieerd worden.
Ik had toen een ego-dood waardoor ik het begrip van "ik" niet ervaarde. Ik was er niet. Toen bleven er enkel nog gedachten over die niet snapten wat ze waren of van waar ze kwamen merged in een onneindige omgeving van abstracte kleurrijke multidimensionale vormen die onneindig in elkaar vertakten of draaiden, verschoven, splitsten en samensmolten... noem maar op... Ik wist leterlijk in het begin niet dat ik bestond, dat ik een mens was of wat ik anders zou zijn, ik dacht heel de tijd maar na over wat er aan het gebeuren was maar kon echt niet goed nadenken want mijn gedachten botsten telkens op een gebrek aan informatie of bessef van waar ik zelfs kon over beginnen denken.
Alles kwam pas terug stap voor stap boven op het moment dat mijn gedachtenstroom begon te besseffen dat die visuals aangenamer werden of meer logisch aanvoelden als ik er niet zo over panikeerde en het losliet.
Dat legde de link met het idee dat iets de visuals controleerde en zo begon ik mijn ervaring steeds meer uit elkaar te halen. Steeds meer onderscheidingen kon ik maken omdat mijn brein steeds meer linken konden leggen toen de ketamine langzaam uitwerkte... Er was niet meer al dat abstracte gedoe, er was dan opeens bessef van ik + alles. Dan was er bessef van ik + al die kleuren en vormen + gedachten... dan begon ik terug te zien en het bed waarop ik was gevallen te voelen onder mij... dat versnelde het process van nuchter worden opeens enorm..... En zo verder tot op het punt dat ik alles steeds meer en meer begon te begrijpen en ervaren op een menselijke manier.
Ik weet niet hoe lang de stappen appart duurden maar ik weet dat ik zeker pas volledig helder kon functioneren tegen de late namiddag. (minstens 12u later)

Dus, ja, dat komt er dus van als je te ver gaat...

Hoe meer ketamine ik nam, hoe minder (gedefinieerd) ik alles ervaarde. Hoe hoger de dosis, hoe meer dat alles abstract werd en in elkaar over blende... alsof het allemaal uit elkaar werd getrokken en gestript werd van betekenis tot op het punt dat heel mijn realiteit gewoon een soort van abstracte realiteit werd. En als ik zo verder ging werd die space vol alles dus een space vol niets..... coma dus, mijn hersenen staan dan gwn zo goed als uit... zo zie ik dat.... gewoon een lichaam met minimale breinactiviteit. Ik denk letterlijk dat het zo voelt als je dood bent... niets dus.. het voelt gwn "niet". Maar dat is alle geluk nog een stap verder... het is goed gekomen... mijn lichaam stierf niet waardoor mijn lichaam de ketamine afbrak en mijn hersenen zo terug begonnen werken zoals ervoor.

Ik gebruik ongeveer 1x in de maand ketamine. Ik vind dit goedje heel interessant. Maar de vraag is wel wat het zo interessant maakt. Ik werk altijd toe naar de k-hole, en als je maar genoeg snuift, dan bereik je dit punt

Echter, eenmaal in deze absurde staat van zijn, is het m.i. nog absurder dan dit: alles is volledig logisch (met terugwerkende kracht kan ik er trouwens vaak geen touw aan vastknopen, en ik vergeet het ook vaak weer). Het is alsof ik zie wat voor een poppenkast het maatschappelijke bestaan is, en dat er een hoop perspectieven zijn waar wij 'stervelingen' niet naar kunnen kijken, en waar we misschien ook niet naar durven kijken. Het is alsof ik communiceer met 'iets dat weet' en een loopje neemt met mijn bekrompen blikveld (in realiteit ben ik gewoon onder narcose natuurlijk, overigens het idee dat dit ook medisch ingezet wordt vind ik een vrij ambitieus verhaal🤡). Zodra ik me hier tegen verzet wordt het een nare aangelegenheid, en als ik het gewoon over me heen laat komen krijg ik een film van allerlei inzichtigen, die ik naderhand dus vaak niet eens meer kan navertellen, omdat het zo overweldigend is. Wat rest is een groot WTF-moment.

Ik ben me ervan bewust dat dit een riskant goedje is: als ik gebruik, gebruik ik veel. Ik ben niet voornemens dit in feestelijke setting te gebruiken.

Hoe ervaar jij de k-hole en/of herken je iets uit mijn beknopte verhaal?

 

[FerdFatoehaus]

Damn, dit is zo enorm herkenbaar voor mij!
nu vraag ik mij wel af: hoe ervaarde je de rest, buiten die gedachten? Kon je nog zitten, zien, beseffen dat je een mens was of waar je was?

Bij mij begint het zo op het randje van een k-hole aan te voelen als het is zoals je omschrijft maar dan dat ik heel complexe distortions/visuals heb die blenden in mijn zicht. Dat gecombineerd met het gevoel van zelf in die visuals te blenden alsof ik enkel die gedachten ben en die gedachten samen een geheel zijn met die visuals.

De heftigste K-hole die ik ooit ervaarde was nog een stap verder:
Het was 1 januari 2024 en ik was alleen thuis om iets na 12 snachts nadat ik voor de 23ste keer in mijn leven een oudejaarsavond meemaakte die fout was afgelopen. Imagine wat ik dan doe met 1.5 tot 2 gram ketamine... allemaal in een keer mn neus in dus.
Ik ben 5 minuten na die domme zet in een coma gevallen op mijn bed.
Ik kwam uren later stillaan terug bij maar op een heel vreemde manier...
het ging precies van geen realiteit naar een een realiteit maar nog zonder besseff... een realiteit die steeds meer moest gedefinieerd worden.
Ik had toen een ego-dood waardoor ik het begrip van "ik" niet ervaarde. Ik was er niet. Toen bleven er enkel nog gedachten over die niet snapten wat ze waren of van waar ze kwamen merged in een onneindige omgeving van abstracte kleurrijke multidimensionale vormen die onneindig in elkaar vertakten of draaiden, verschoven, splitsten en samensmolten... noem maar op... Ik wist leterlijk in het begin niet dat ik bestond, dat ik een mens was of wat ik anders zou zijn, ik dacht heel de tijd maar na over wat er aan het gebeuren was maar kon echt niet goed nadenken want mijn gedachten botsten telkens op een gebrek aan informatie of bessef van waar ik zelfs kon over beginnen denken.
Alles kwam pas terug stap voor stap boven op het moment dat mijn gedachtenstroom begon te besseffen dat die visuals aangenamer werden of meer logisch aanvoelden als ik er niet zo over panikeerde en het losliet.
Dat legde de link met het idee dat iets de visuals controleerde en zo begon ik mijn ervaring steeds meer uit elkaar te halen. Steeds meer onderscheidingen kon ik maken omdat mijn brein steeds meer linken konden leggen toen de ketamine langzaam uitwerkte... Er was niet meer al dat abstracte gedoe, er was dan opeens bessef van ik + alles. Dan was er bessef van ik + al die kleuren en vormen + gedachten... dan begon ik terug te zien en het bed waarop ik was gevallen te voelen onder mij... dat versnelde het process van nuchter worden opeens enorm..... En zo verder tot op het punt dat ik alles steeds meer en meer begon te begrijpen en ervaren op een menselijke manier.
Ik weet niet hoe lang de stappen appart duurden maar ik weet dat ik zeker pas volledig helder kon functioneren tegen de late namiddag. (minstens 12u later)

Dus, ja, dat komt er dus van als je te ver gaat...

Hoe meer ketamine ik nam, hoe minder (gedefinieerd) ik alles ervaarde. Hoe hoger de dosis, hoe meer dat alles abstract werd en in elkaar over blende... alsof het allemaal uit elkaar werd getrokken en gestript werd van betekenis tot op het punt dat heel mijn realiteit gewoon een soort van abstracte realiteit werd. En als ik zo verder ging werd die space vol alles dus een space vol niets..... coma dus, mijn hersenen staan dan gwn zo goed als uit... zo zie ik dat.... gewoon een lichaam met minimale breinactiviteit. Ik denk letterlijk dat het zo voelt als je dood bent... niets dus.. het voelt gwn "niet". Maar dat is alle geluk nog een stap verder... het is goed gekomen... mijn lichaam stierf niet waardoor mijn lichaam de ketamine afbrak en mijn hersenen zo terug begonnen werken zoals ervoor.

Why

 

[Mevrouw Pløp]

Je reageert op een topic dat sinds 2022 niet meer actief is en op een lid dat in januari 2023 voor het laatst inlogde. Heeft niet zoveel zin. @CokeyBob

 

[CokeyBob]

Je reageert op een topic dat sinds 2022 niet meer actief is en op een lid dat in januari 2023 voor het laatst inlogde. Heeft niet zoveel zin. @CokeyBob

ja, heeft niet zo veel zin idd... sorry, heb daar niet echt op gelet.

Langs de andere kant vind ik het dan ook weer niet persee zo erg... mss dat er iemand anders het leest en er dingen uit herkent die hem/haar helpen op een manier. Idk, ik praat liever tegen een muur met een 0.001 procent kans dat er ergens toch iemand iets van hoort dan dat ik mijn gedachten allemaal moet inslikken.

 

[Gelato43]

Damn, dit is zo enorm herkenbaar voor mij!
nu vraag ik mij wel af: hoe ervaarde je de rest, buiten die gedachten? Kon je nog zitten, zien, beseffen dat je een mens was of waar je was?

Bij mij begint het zo op het randje van een k-hole aan te voelen als het is zoals je omschrijft maar dan dat ik heel complexe distortions/visuals heb die blenden in mijn zicht. Dat gecombineerd met het gevoel van zelf in die visuals te blenden alsof ik enkel die gedachten ben en die gedachten samen een geheel zijn met die visuals.

De heftigste K-hole die ik ooit ervaarde was nog een stap verder:
Het was 1 januari 2024 en ik was alleen thuis om iets na 12 snachts nadat ik voor de 23ste keer in mijn leven een oudejaarsavond meemaakte die fout was afgelopen. Imagine wat ik dan doe met 1.5 tot 2 gram ketamine... allemaal in een keer mn neus in dus.
Ik ben 5 minuten na die domme zet in een coma gevallen op mijn bed.
Ik kwam uren later stillaan terug bij maar op een heel vreemde manier...
het ging precies van geen realiteit naar een een realiteit maar nog zonder besseff... een realiteit die steeds meer moest gedefinieerd worden.
Ik had toen een ego-dood waardoor ik het begrip van "ik" niet ervaarde. Ik was er niet. Toen bleven er enkel nog gedachten over die niet snapten wat ze waren of van waar ze kwamen merged in een onneindige omgeving van abstracte kleurrijke multidimensionale vormen die onneindig in elkaar vertakten of draaiden, verschoven, splitsten en samensmolten... noem maar op... Ik wist leterlijk in het begin niet dat ik bestond, dat ik een mens was of wat ik anders zou zijn, ik dacht heel de tijd maar na over wat er aan het gebeuren was maar kon echt niet goed nadenken want mijn gedachten botsten telkens op een gebrek aan informatie of bessef van waar ik zelfs kon over beginnen denken.
Alles kwam pas terug stap voor stap boven op het moment dat mijn gedachtenstroom begon te besseffen dat die visuals aangenamer werden of meer logisch aanvoelden als ik er niet zo over panikeerde en het losliet.
Dat legde de link met het idee dat iets de visuals controleerde en zo begon ik mijn ervaring steeds meer uit elkaar te halen. Steeds meer onderscheidingen kon ik maken omdat mijn brein steeds meer linken konden leggen toen de ketamine langzaam uitwerkte... Er was niet meer al dat abstracte gedoe, er was dan opeens bessef van ik + alles. Dan was er bessef van ik + al die kleuren en vormen + gedachten... dan begon ik terug te zien en het bed waarop ik was gevallen te voelen onder mij... dat versnelde het process van nuchter worden opeens enorm..... En zo verder tot op het punt dat ik alles steeds meer en meer begon te begrijpen en ervaren op een menselijke manier.
Ik weet niet hoe lang de stappen appart duurden maar ik weet dat ik zeker pas volledig helder kon functioneren tegen de late namiddag. (minstens 12u later)

Dus, ja, dat komt er dus van als je te ver gaat...

Hoe meer ketamine ik nam, hoe minder (gedefinieerd) ik alles ervaarde. Hoe hoger de dosis, hoe meer dat alles abstract werd en in elkaar over blende... alsof het allemaal uit elkaar werd getrokken en gestript werd van betekenis tot op het punt dat heel mijn realiteit gewoon een soort van abstracte realiteit werd. En als ik zo verder ging werd die space vol alles dus een space vol niets..... coma dus, mijn hersenen staan dan gwn zo goed als uit... zo zie ik dat.... gewoon een lichaam met minimale breinactiviteit. Ik denk letterlijk dat het zo voelt als je dood bent... niets dus.. het voelt gwn "niet". Maar dat is alle geluk nog een stap verder... het is goed gekomen... mijn lichaam stierf niet waardoor mijn lichaam de ketamine afbrak en mijn hersenen zo terug begonnen werken zoals ervoor.

Waarom niet verder gaan in dit topic? Hij is er toch al.


Ik ben zelf een paar keer in een K hole terechtgekomen omdat ik het een goed idee vond om bij te nemen terwijl ik al op het punt was dat ik niet normaal kon inzien hoeveel er op mijn schepje lag. Heb ik spijt van deze ervaringen? Nee, totaal niet. De K hole is een grote mindfuck waarvan je echt niet weet waar je bent, wie je bent en hoe je er terecht bent gekomen.

Het heftigste voor mij was toen ik op bed lag en echt het val gevoel had met mijn hele lichaam. Dit sloeg echter snel weer om naar hevige dissociatie, mijn lichaam voelde aan alsof het zich dicht aan het vouwen was als een boek, maar als het dichtgevouwen was, bleef het doorgaan, dit constant.
Mijn geest voelde alsof het uit mijn lichaam trad, waardoor ik mezelf van boven kon zien. Ook had ik mijn ogen dicht, maar kon ik mijn gehele kamer zien (terwijl het donker was). Op een gegeven moment voelde het alsof ik tijdelijk was overleden, mijn lichaam was er niet meer, maar mijn geest wel, dit voelde... prettig en rustig? Na deze ervaring heb ik geen angst voor de dood meer. Mijn gedachtes waren tijdens deze trip ook erg leeg maar wel wist ik dat ik in een K hole terecht was gekomen en dit weer overging.
Eenmaal ik weer begon bij te komen had ik het idee dat ik bepaalde dingen in mijn leven vanuit een ander perspectief kon zien, wat me uiteindelijk een beter persoon gemaakt heeft.

Ik heb meerdere K hole ervaringen gehad maar deze is me altijd bij gebleven, omdat hij zo intens was.

Wel ga ik zeggen dat ik de K hole nooit zou opzoeken en ik nu ook zeker weet wanneer te stoppen, maar keta is soms zo vervelend dat je met een klein beetje teveel al in de K hole kan komen...

 

[CokeyBob]

Waarom niet verder gaan in dit topic? Hij is er toch al.


Ik ben zelf een paar keer in een K hole terechtgekomen omdat ik het een goed idee vond om bij te nemen terwijl ik al op het punt was dat ik niet normaal kon inzien hoeveel er op mijn schepje lag. Heb ik spijt van deze ervaringen? Nee, totaal niet. De K hole is een grote mindfuck waarvan je echt niet weet waar je bent, wie je bent en hoe je er terecht bent gekomen.

Het heftigste voor mij was toen ik op bed lag en echt het val gevoel had met mijn hele lichaam. Dit sloeg echter snel weer om naar hevige dissociatie, mijn lichaam voelde aan alsof het zich dicht aan het vouwen was als een boek, maar als het dichtgevouwen was, bleef het doorgaan, dit constant.
Mijn geest voelde alsof het uit mijn lichaam trad, waardoor ik mezelf van boven kon zien. Ook had ik mijn ogen dicht, maar kon ik mijn gehele kamer zien (terwijl het donker was). Op een gegeven moment voelde het alsof ik tijdelijk was overleden, mijn lichaam was er niet meer, maar mijn geest wel, dit voelde... prettig en rustig? Na deze ervaring heb ik geen angst voor de dood meer. Mijn gedachtes waren tijdens deze trip ook erg leeg maar wel wist ik dat ik in een K hole terecht was gekomen en dit weer overging.
Eenmaal ik weer begon bij te komen had ik het idee dat ik bepaalde dingen in mijn leven vanuit een ander perspectief kon zien, wat me uiteindelijk een beter persoon gemaakt heeft.

Ik heb meerdere K hole ervaringen gehad maar deze is me altijd bij gebleven, omdat hij zo intens was.

Wel ga ik zeggen dat ik de K hole nooit zou opzoeken en ik nu ook zeker weet wanneer te stoppen, maar keta is soms zo vervelend dat je met een klein beetje teveel al in de K hole kan komen...

Ja, over dat dichtvouwen als een boek en blijven doorgaan... ik denk dat dat een beetje hetzelfde is als wat ik ervaar,. Alleen ervaar ik dat gevoel van eeuwig in elkaar door te draaien niet met mijn lichaam. Het vreemde is: ik weet niet exact met wat ik dat ervaar. Ik weet alleen dat ik daar onder de ket al vaak over ben beginnen praten tegen mijn vrienden. Ik zei dan telkens: er is iets dat telkens blijft doordraaien in zichzelf... maar het voelt alsof het alles kan zijn... heel abstract. Het lijkt te draaien in een extra dimensie ofzo... alsof alles zichzelf telkens binnenstebuiten blijft keren.

En over de dosis snap ik ook volledig wat je bedoelt. Ik vind dit zelf ook echt zo moeilijk in te schatten. Het is echt heel zeldzaam voor mij dat ik de perfecte dosis blijf hanteren op een lange uitgaansnacht. Het is altijd te weinig voor mij... en dan opeens uit het niets hit die ket 'em in me!! KETTERDEKET!!!

Ik sleutel niet graag, dus ik heb een apparte manier waarop ik snuif en die is vaak nogal riskant aangezien die bedacht is voor coke, want dat kan ik veel beter inschatten dan ket:
Ik heb een plastieke potje waar ik het allemaal al voorgeplet in steek. Als ik wil snuiven draai ik het dekseltje eraf en kap ik het poeder daarin als een klein bergje en snuif ik het rechtstreeks daaruit.
Super handig en snel. Ideaal voor op riskante plekken of momenten (bus of tram bv)