Dit is mijn eerste report, ik heb dit geschreven met veel enthousiasme en plezier. Ik vond schrijven nooit plezant maar dit heeft dat toch verandert.
Er is kans dat de spelling soms op niks trekt, maar dat is nooit mijn sterkste kant geweest.
Geef je commentaar.
Wat vooraf ging.
Begin deze week had ik nog eens zin in paddo's, het was 2weken geleden sinds een laatste trip,3/4 van lsd, die mij geen voldoening had gegeven.
Ik heb serieus getwijfeld over welke soort ik ging nemen, ik had al een vermoeden en na deze trip ben ik er zeker van dat elke soort zijn eigen specifieke werking geeft.
Het werden equadoriaanse, vanwege de hogere quotering op visuals.
De trip
ik vertrok thuis even voor zes met de fiets richting mijn vriend Tibo, die als zogezegde sitter ging functioneren. (Alhoewel ik me nu afvraag wie eigenlijk de sitter was..)
De lucht was donker en grijs, het weer viel zwaar tegen, toch kon het me niet uit mijn overtuiging brengen.
Bestemming was de Haan, een dorpje aan de kust met een zeer mooi duinbos. Hier heb ik al een groot aantal van mijn trips doorgebracht en nooit de neiging gehad om er weg te gaan.
We reden langs een bankje, op een heuvel, die uitkeek op een leuke rustige straat naast het bos.
Ik zette mijn fiets tegen een boom, T. had geen slot mee dus hij moest zijn fiets eender waar meenemen.
Ik rolde eentje, at de portie op en praatte wat met T.. Het was een grappig gesprek, voor mij toch ik amuseerde me kostelijk.
Normaal slaan paddo's bij mij in al na een goed kwartiertje, hier duurde het enige tijd langer. Ik zette een muziekje aan en we begonnen aan een wandeling.
We besloten om het kampje dat een vriend van mij had geconstructeerd op te zoeken. Eenmaal aangekomen begon het me wat te irriteren dat ik er nog geen effecten van had. Nog eentje rollen dus maar.
T. zette zich op een tafeltje, die natuurlijk moest doorkraken, het hout was rot en de pissebeden spoten eruit. Grappig.
Ik zette mij, de geschilderde bloem op de boom naast mij fascineerde me, ik zocht er een mening achter.
Na de joint te hebben doorgegeven vond ik het tijd voor een visual en die kreeg ik ook.
Op de grond naast mij, een 5 meter verder staat een klein plantje, dit plantje is ongeloofelijk groen. Ik concentreer me erop en zie onder het plantje een grote S verschijnen. In mijn ooghoeken zie ik meer S'en verschijnen ze beweggen lichtjes rondom het plantje. Ik concentreer me op de S recht voor me. De S wordt gevormd door op de grond gelegen naalden van naaldbomen. Binnenin de S zie ik kleurtjes die elkaar opvolgen, en verdwijnen in het uiteinde van de bovenzijde van de S, de kleuren zijn lichtgroen,lichtrood en lichtgeel.
Ik ben verbaasd , ik merk dat mijn mond open staat, ik heb het gevoel dat mijn linkeroog volledig mijn hoofd binnen draait. Een warme rilling vloeit over mijn rug. Zalig.
Ik wend mij tot T., hij zit in het kamp op de grond, hij ziet er slecht uit, hij werkt teveel en je merkt het. Zijn ogen zijn lang en donker. Hij kijkt droevig. Wel beangstigend.
Wandeling wil ik doen, ik zegt het hem hij stemt in.
We begeven ons een weg door de struiken, hij heeft het lastig zijn fiets is een obstakel. We komen op het pad terecht, hier is er meer licht, ik kijk T. aan, zijn duistere gezicht begint te verbleken, gele kleuren beginnen te verschijnen. Er vormen dikke gele strepen verspreid over zijn gezicht. Ik lach mij een bult, ik zeg T. wat er aan de hand is. Hij begint debiele smoelen te trekken, het irriteert me wat.
T. ziet zichzelf als een personal entertainer, hiermee bedoelt hij dat hij mensen graag willen laten lachen door zichzelf in het zak te zetten.
Verscheidene personen nemen dit verkeerd op en gaan met hem lachen niet om hem lachen. Jammer.
Ik merk de muziek op, dnb staat op,de drop geeft mij een euforisch gevoel, warme rillingen over mijn rug.
En boom recht voor mij, de boom is mooi, de stam kronkelt zich een weg naar boven op een vrije manier. De boom doet mij denken aan mijn eerste trip, het duinenpad, ik wil er heen.
We vertrekken richting mijn fiets, bereiken hem, ik stap op en begin te rijden. T. rijdt voor mij hij vlamt als een zot door het bos, ik volg hem, het geeft mij een kick, alles gaat zo vlug.
Ik heb het gevoel dat ik op een attractie zit, die mij door het bos leidt.
We verlaten het bos en komen op een rood fietspad terecht, het pad is donkerrood, het is alsof er overal bloedspatten liggen verspreid.
We naderen het dorpje, we passeren een frituur, T. heeft honger en geen geld, ik geef hem 5 euro. Hij verdwijnt in de frituur.Aan de overkant van de straat naast het fietspad is er een hoge,donkergroene haag. Hij is mooi.
Op de haag verschijnen kleine vormpjes omlijnd door dikke, witte lijnen. Ze bewegen tegen de klok in, in een cilinder.
Ik blijf kijken...
De kleine vormpjes verdwijnen en er vormt zich een groot voorwerp, ik kijk en stel mij het voor als een kettingzaag, ofnee wacht...
Het is een huisje op wieltjes die wordt aangevoerd door vuurstralen. Het huisje beweegt zich voort door een bos bedenk ik in mijn fantasie. Vanvoor op het voertuigje staan snoeischaren die de bomen wegknippen.
Ongeloofelijk wat je kan bedenken...
Een man met een keffertje passeert mij, hij kijkt mij aan alsof ik gek ben. Ik staar hem na. Ik stel mij die man zijn leven voor. Zielig vind ik het, mijn leven is beter en spannender.
T. komt buiten met een hamburger en iets onbekends, hij slokt het ongezond naar binnen, er hangt saus aan zijn mond.
We zetten door, bereiken de duinen, ik zie de zon, hij heeft een bloedige tint. Hij straalt door de wolken heen. We zetten ons ergens aan een weggetje benden in de duinen. Ik rol nog eentje.
T. probeert zijn vandaag gekochte jointroller uit, het spel werkt niet, hij is gefrustreerd. T. rolt eentje, wanneer toegeplakt scheurt het vloeitje middendoor. Ik lach.
Op dit moment besef ik dat ik niet rap tevreden ben van een trip, deze trip is me nu echt wel te licht, ik wil meer chaos, meer verwarring, meer mindfuck afgewisseld met leuke visuals.
Ik besef ook dat ik meer en meer het trippen kan "sturen". Er zijn niet veel dingen die me hard interesseren, paddo's wel. Ik ga elke soort testen, want de trips zijn veel te verschillend.
We vertrekken om Jaimie tegenmoet te rijden, eenmaal gebeurt besluiten we om op een voetbalplein eentje te gaan rollen.
T. heeft intussen weer honger, ik stap met hem een nightshop binnen, hij rijkt mij wat aan en loopt naar buiten. Ik kijk wat verbaasd rond, de verkoper kijkt mij maar wat raar aan, ik merk sinds lange tijd dat mijn muziek nog aan staat.
We naderen het voetbalplein, J. brabbelt wat in zijn telefoon, hij meldt mij dat Tony nog afkomt. To had eerst geen zin maar kwam nog af omdat ik dat zogezegd wou. Ik had gerust nog in mijn eentje kunnen uittrippen. Het is niet omdat ik trip dat iedereen zich daaraan moet aanpassen. Het irriteert me wat.
Gesprekken komen er niet meer, T. is in slaap gevallen en ik was te veel in gedachten verzonken.
Tegen 12 vertrek ik naar huis, onderweg wordt ik tegengehouden door een flik. Hij brabbelt wat dat mijn lichten niet werken. Ik kijk wat sip en praat mezelf eruit. Hij klaagt nog wat dat als ik zo doordoe later geen geld ga hebben omdat de boetes te hoog gaan oplopen.
Het dringt niet tot me door...
Bengt
Er is kans dat de spelling soms op niks trekt, maar dat is nooit mijn sterkste kant geweest.
Geef je commentaar.
Wat vooraf ging.
Begin deze week had ik nog eens zin in paddo's, het was 2weken geleden sinds een laatste trip,3/4 van lsd, die mij geen voldoening had gegeven.
Ik heb serieus getwijfeld over welke soort ik ging nemen, ik had al een vermoeden en na deze trip ben ik er zeker van dat elke soort zijn eigen specifieke werking geeft.
Het werden equadoriaanse, vanwege de hogere quotering op visuals.
De trip
ik vertrok thuis even voor zes met de fiets richting mijn vriend Tibo, die als zogezegde sitter ging functioneren. (Alhoewel ik me nu afvraag wie eigenlijk de sitter was..)
De lucht was donker en grijs, het weer viel zwaar tegen, toch kon het me niet uit mijn overtuiging brengen.
Bestemming was de Haan, een dorpje aan de kust met een zeer mooi duinbos. Hier heb ik al een groot aantal van mijn trips doorgebracht en nooit de neiging gehad om er weg te gaan.
We reden langs een bankje, op een heuvel, die uitkeek op een leuke rustige straat naast het bos.
Ik zette mijn fiets tegen een boom, T. had geen slot mee dus hij moest zijn fiets eender waar meenemen.
Ik rolde eentje, at de portie op en praatte wat met T.. Het was een grappig gesprek, voor mij toch ik amuseerde me kostelijk.
Normaal slaan paddo's bij mij in al na een goed kwartiertje, hier duurde het enige tijd langer. Ik zette een muziekje aan en we begonnen aan een wandeling.
We besloten om het kampje dat een vriend van mij had geconstructeerd op te zoeken. Eenmaal aangekomen begon het me wat te irriteren dat ik er nog geen effecten van had. Nog eentje rollen dus maar.
T. zette zich op een tafeltje, die natuurlijk moest doorkraken, het hout was rot en de pissebeden spoten eruit. Grappig.
Ik zette mij, de geschilderde bloem op de boom naast mij fascineerde me, ik zocht er een mening achter.
Na de joint te hebben doorgegeven vond ik het tijd voor een visual en die kreeg ik ook.
Op de grond naast mij, een 5 meter verder staat een klein plantje, dit plantje is ongeloofelijk groen. Ik concentreer me erop en zie onder het plantje een grote S verschijnen. In mijn ooghoeken zie ik meer S'en verschijnen ze beweggen lichtjes rondom het plantje. Ik concentreer me op de S recht voor me. De S wordt gevormd door op de grond gelegen naalden van naaldbomen. Binnenin de S zie ik kleurtjes die elkaar opvolgen, en verdwijnen in het uiteinde van de bovenzijde van de S, de kleuren zijn lichtgroen,lichtrood en lichtgeel.
Ik ben verbaasd , ik merk dat mijn mond open staat, ik heb het gevoel dat mijn linkeroog volledig mijn hoofd binnen draait. Een warme rilling vloeit over mijn rug. Zalig.
Ik wend mij tot T., hij zit in het kamp op de grond, hij ziet er slecht uit, hij werkt teveel en je merkt het. Zijn ogen zijn lang en donker. Hij kijkt droevig. Wel beangstigend.
Wandeling wil ik doen, ik zegt het hem hij stemt in.
We begeven ons een weg door de struiken, hij heeft het lastig zijn fiets is een obstakel. We komen op het pad terecht, hier is er meer licht, ik kijk T. aan, zijn duistere gezicht begint te verbleken, gele kleuren beginnen te verschijnen. Er vormen dikke gele strepen verspreid over zijn gezicht. Ik lach mij een bult, ik zeg T. wat er aan de hand is. Hij begint debiele smoelen te trekken, het irriteert me wat.
T. ziet zichzelf als een personal entertainer, hiermee bedoelt hij dat hij mensen graag willen laten lachen door zichzelf in het zak te zetten.
Verscheidene personen nemen dit verkeerd op en gaan met hem lachen niet om hem lachen. Jammer.
Ik merk de muziek op, dnb staat op,de drop geeft mij een euforisch gevoel, warme rillingen over mijn rug.
En boom recht voor mij, de boom is mooi, de stam kronkelt zich een weg naar boven op een vrije manier. De boom doet mij denken aan mijn eerste trip, het duinenpad, ik wil er heen.
We vertrekken richting mijn fiets, bereiken hem, ik stap op en begin te rijden. T. rijdt voor mij hij vlamt als een zot door het bos, ik volg hem, het geeft mij een kick, alles gaat zo vlug.
Ik heb het gevoel dat ik op een attractie zit, die mij door het bos leidt.
We verlaten het bos en komen op een rood fietspad terecht, het pad is donkerrood, het is alsof er overal bloedspatten liggen verspreid.
We naderen het dorpje, we passeren een frituur, T. heeft honger en geen geld, ik geef hem 5 euro. Hij verdwijnt in de frituur.Aan de overkant van de straat naast het fietspad is er een hoge,donkergroene haag. Hij is mooi.
Op de haag verschijnen kleine vormpjes omlijnd door dikke, witte lijnen. Ze bewegen tegen de klok in, in een cilinder.
Ik blijf kijken...
De kleine vormpjes verdwijnen en er vormt zich een groot voorwerp, ik kijk en stel mij het voor als een kettingzaag, ofnee wacht...
Het is een huisje op wieltjes die wordt aangevoerd door vuurstralen. Het huisje beweegt zich voort door een bos bedenk ik in mijn fantasie. Vanvoor op het voertuigje staan snoeischaren die de bomen wegknippen.
Ongeloofelijk wat je kan bedenken...
Een man met een keffertje passeert mij, hij kijkt mij aan alsof ik gek ben. Ik staar hem na. Ik stel mij die man zijn leven voor. Zielig vind ik het, mijn leven is beter en spannender.
T. komt buiten met een hamburger en iets onbekends, hij slokt het ongezond naar binnen, er hangt saus aan zijn mond.
We zetten door, bereiken de duinen, ik zie de zon, hij heeft een bloedige tint. Hij straalt door de wolken heen. We zetten ons ergens aan een weggetje benden in de duinen. Ik rol nog eentje.
T. probeert zijn vandaag gekochte jointroller uit, het spel werkt niet, hij is gefrustreerd. T. rolt eentje, wanneer toegeplakt scheurt het vloeitje middendoor. Ik lach.
Op dit moment besef ik dat ik niet rap tevreden ben van een trip, deze trip is me nu echt wel te licht, ik wil meer chaos, meer verwarring, meer mindfuck afgewisseld met leuke visuals.
Ik besef ook dat ik meer en meer het trippen kan "sturen". Er zijn niet veel dingen die me hard interesseren, paddo's wel. Ik ga elke soort testen, want de trips zijn veel te verschillend.
We vertrekken om Jaimie tegenmoet te rijden, eenmaal gebeurt besluiten we om op een voetbalplein eentje te gaan rollen.
T. heeft intussen weer honger, ik stap met hem een nightshop binnen, hij rijkt mij wat aan en loopt naar buiten. Ik kijk wat verbaasd rond, de verkoper kijkt mij maar wat raar aan, ik merk sinds lange tijd dat mijn muziek nog aan staat.
We naderen het voetbalplein, J. brabbelt wat in zijn telefoon, hij meldt mij dat Tony nog afkomt. To had eerst geen zin maar kwam nog af omdat ik dat zogezegd wou. Ik had gerust nog in mijn eentje kunnen uittrippen. Het is niet omdat ik trip dat iedereen zich daaraan moet aanpassen. Het irriteert me wat.
Gesprekken komen er niet meer, T. is in slaap gevallen en ik was te veel in gedachten verzonken.
Tegen 12 vertrek ik naar huis, onderweg wordt ik tegengehouden door een flik. Hij brabbelt wat dat mijn lichten niet werken. Ik kijk wat sip en praat mezelf eruit. Hij klaagt nog wat dat als ik zo doordoe later geen geld ga hebben omdat de boetes te hoog gaan oplopen.
Het dringt niet tot me door...
Bengt
