Hoi allemaal, tijd voor nog eens een reportje - ditmaal over Crack Cocaine.
Ik raad iedereen af het ooit te proberen.
Bij mij is het ooit een verslaving geweest, nu blijft het bij recreatief gebruik.
Uiteraard zelf gemaakt (geen ammoniak, maar sodium bicarbonaat) en dus niet gekocht, en de snuif laten testen uiteraard (op zo'n +/- 85 %).
Een hele, grote brok verkregen uit mijn snuif, en eens droog in mijn bong gestoken (met wat tabak op het roostertje en wat assen daarbovenop.
Zilverpapiertje erover, want ik wil natuurlijk de Crack zelf niet raken met een vlam, en dan met een gasbrander vaporiseren.
Man, ongelooflijke rush! Na gewoon een goede haal was ik na twee seconden aan het pannenkoeken tot en met!
Het begint altijd in mijn kuiten, een orgasme maal oneindig dat zich razendsnel doorheen mijn hele lichaam weet te verspreiden: van mijn kuiten naar mijn borstkas, naar mijn armen en hoofd - een orgasme doorheen elke ader en elk bloedvat van mijn lichaam.
Vol energie, volledig euforisch gewoon lekker harde knalmuziek op en slechts een ding kunnen denken: wauwie!
Volledig knetter in mijn hoofd. Het orgasme in mijn lichaam doet me smelten van euforie, de energie maakt me megalomanisch - om dan te ontdekken dat nog zowat de hele brok in mijn bong ligt te wachten op de volgende hit. Gevaarlijk! Maar oh zo heerlijk!
Je kan de hele wereld aan, je bent God, je zou - als je niet goed snik bent - uit het raam springen omdat je volop gelooft dat je vliegen kan!
Uiteraard, ongeveer een kwartier later komt de crash - net zo heftig als de rush: gelukkig genoeg maar even kort in tijdsduur als de rush...
Het is zeker en vast verspilling, maar na die hit heb ik de overige brok meteen doorheen het toilet gespoeld: met zo'n rush is de craving te groot om het niet opnieuw te doen - dus, eenmaal kicken, get that shit away from you.
Als je dit niet doet, mag je best geloven binnen enkele weken in de goot te liggen.
Knallen in je kop, niet normaal!
Op het gebied van chemie e.d. ben ik zeer goed thuis, dus wat ik zelf produceer is (zonder hierbij hoogdravend te willen klinken) wel topkwaliteit.
De eerste keer dat ik echt goede Crack had weten te maken was het me teveel, ik dacht dat ik doodging! Mijn hart ging als een gek tekeer, ik was aan het zweten als een zwijn, ben knock-out gegaan, had enorme tremor - ik denk dat ik toen van geluk mocht spreken.
Crack Cocaine, liever met bicarbonaat dan Ammoniak (hoewel base een heftiger effect geeft) maar omwille van de iets mindere kans op vergiftiging.
Blijf er ver vandaan, maar de rush, ja, ongelooflijk!
Oppassen geblazen met goed spul, of je bankrekening is dezelfde avond geplunderd door je craving: ik houd zelf altijd wat snuif opzij om de crash tegen te gaan.
Tegenwoordig heb ik dat zo onder controle, het maken van mijn eigen producten, dat ik - ook al is het verspilling - gewoon na een goede hit onmiddellijk de rest doorspoel: geen zin om daaraan terug verslaafd te raken!
Bij deze dus een beetje een dubbel report: meest heerlijke rush ooit (mits goede kwaliteit), aan de andere kant iets dat je leven kan vernielen!
Ook ik moet oppassen hiervoor, ook al ontdoe ik mij na een goede hit van het overgeblevene, toch is er een enorm grote kans op verslaving.
Het is gewoon té megalomaan: je verliest de controle over jezelf en je weet nooit hoe het uitdraait - meestal is het een enorm bangelijke rush, maar het kan je evengoed mega paranoïde maken, agressief, je kan in grote hoeveelheden gaan hallucineren of in psychose gaan, en ook al is Crack, net zoals Cocaïne, niet lichamelijk verslavend, geloof me dat na de Hemel de Hel je reeds staat op te wachten.
Een gevaarlijk goedje, maar ik moet toegeven, de rush zelf... - wauwie! Het enige wat ik nog nooit heb gedaan is een shot gezet (zowel met bruin als wit niet), misschien dat ik het met wit wel eens wil proberen, maar volgens mij is dat geen goed idee...
Soit, mensen met ervaring hiermee, let me know wat je ervaring hiermee is!
Grtz van een nuchter-vrezend wezen dat graag de grenzen van wat goed voor je is wel eens nu en dan - en vroeger gewoon vollen bak - te buiten gaat!
Ik raad iedereen af het ooit te proberen.
Bij mij is het ooit een verslaving geweest, nu blijft het bij recreatief gebruik.
Uiteraard zelf gemaakt (geen ammoniak, maar sodium bicarbonaat) en dus niet gekocht, en de snuif laten testen uiteraard (op zo'n +/- 85 %).
Een hele, grote brok verkregen uit mijn snuif, en eens droog in mijn bong gestoken (met wat tabak op het roostertje en wat assen daarbovenop.
Zilverpapiertje erover, want ik wil natuurlijk de Crack zelf niet raken met een vlam, en dan met een gasbrander vaporiseren.
Man, ongelooflijke rush! Na gewoon een goede haal was ik na twee seconden aan het pannenkoeken tot en met!
Het begint altijd in mijn kuiten, een orgasme maal oneindig dat zich razendsnel doorheen mijn hele lichaam weet te verspreiden: van mijn kuiten naar mijn borstkas, naar mijn armen en hoofd - een orgasme doorheen elke ader en elk bloedvat van mijn lichaam.
Vol energie, volledig euforisch gewoon lekker harde knalmuziek op en slechts een ding kunnen denken: wauwie!
Volledig knetter in mijn hoofd. Het orgasme in mijn lichaam doet me smelten van euforie, de energie maakt me megalomanisch - om dan te ontdekken dat nog zowat de hele brok in mijn bong ligt te wachten op de volgende hit. Gevaarlijk! Maar oh zo heerlijk!
Je kan de hele wereld aan, je bent God, je zou - als je niet goed snik bent - uit het raam springen omdat je volop gelooft dat je vliegen kan!
Uiteraard, ongeveer een kwartier later komt de crash - net zo heftig als de rush: gelukkig genoeg maar even kort in tijdsduur als de rush...
Het is zeker en vast verspilling, maar na die hit heb ik de overige brok meteen doorheen het toilet gespoeld: met zo'n rush is de craving te groot om het niet opnieuw te doen - dus, eenmaal kicken, get that shit away from you.
Als je dit niet doet, mag je best geloven binnen enkele weken in de goot te liggen.
Knallen in je kop, niet normaal!
Op het gebied van chemie e.d. ben ik zeer goed thuis, dus wat ik zelf produceer is (zonder hierbij hoogdravend te willen klinken) wel topkwaliteit.
De eerste keer dat ik echt goede Crack had weten te maken was het me teveel, ik dacht dat ik doodging! Mijn hart ging als een gek tekeer, ik was aan het zweten als een zwijn, ben knock-out gegaan, had enorme tremor - ik denk dat ik toen van geluk mocht spreken.
Crack Cocaine, liever met bicarbonaat dan Ammoniak (hoewel base een heftiger effect geeft) maar omwille van de iets mindere kans op vergiftiging.
Blijf er ver vandaan, maar de rush, ja, ongelooflijk!
Oppassen geblazen met goed spul, of je bankrekening is dezelfde avond geplunderd door je craving: ik houd zelf altijd wat snuif opzij om de crash tegen te gaan.
Tegenwoordig heb ik dat zo onder controle, het maken van mijn eigen producten, dat ik - ook al is het verspilling - gewoon na een goede hit onmiddellijk de rest doorspoel: geen zin om daaraan terug verslaafd te raken!
Bij deze dus een beetje een dubbel report: meest heerlijke rush ooit (mits goede kwaliteit), aan de andere kant iets dat je leven kan vernielen!
Ook ik moet oppassen hiervoor, ook al ontdoe ik mij na een goede hit van het overgeblevene, toch is er een enorm grote kans op verslaving.
Het is gewoon té megalomaan: je verliest de controle over jezelf en je weet nooit hoe het uitdraait - meestal is het een enorm bangelijke rush, maar het kan je evengoed mega paranoïde maken, agressief, je kan in grote hoeveelheden gaan hallucineren of in psychose gaan, en ook al is Crack, net zoals Cocaïne, niet lichamelijk verslavend, geloof me dat na de Hemel de Hel je reeds staat op te wachten.
Een gevaarlijk goedje, maar ik moet toegeven, de rush zelf... - wauwie! Het enige wat ik nog nooit heb gedaan is een shot gezet (zowel met bruin als wit niet), misschien dat ik het met wit wel eens wil proberen, maar volgens mij is dat geen goed idee...
Soit, mensen met ervaring hiermee, let me know wat je ervaring hiermee is!
Grtz van een nuchter-vrezend wezen dat graag de grenzen van wat goed voor je is wel eens nu en dan - en vroeger gewoon vollen bak - te buiten gaat!
